"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ας μην κατηγορήσεις τον εαυτό σου, επειδή βρίσκεσαι σε βάθος κακών. Είναι ευκαιρία ανοχής, είναι καιρός μακροθυμίας, είναι καιρός να γιατρευτείς, είναι καιρός να διορθωθείς. Γλίστρησες, σήκω! Αμάρτησες, ησύχασε! Μη στέκεσαι στον δρόμο των αμαρτωλών, αλλά φύγε από εκεί. Γιατί, όταν φύγεις και θρηνήσεις, τότε θα σωθείς. Καθ’ όσον η υγεία προέρχεται από τους κόπους και η σωτηρία απ’ τους ιδρώτες.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Στην Εκκλησία δεν ερχόμαστε για να λύσουμε τα προβλήματα μας. Μην ξεχνάμε ότι ένα πρόβλημα μπορεί να είναι μια λύση,
ένα άνοιγμα δρόμου προς τον ουρανό και εμείς να μην το έχουμε πάρει χαμπάρι. Για έναν αθλητή ένας δύσκολος αντίπαλος είναι πρόκληση για ένα μετάλλιο, ακόμα και ένας τραυματισμός μπορεί να γίνει ένα δυνάμωμα για την συνέχεια. Το πρόβλημα μπορεί να είναι ευλογία και πρόκληση αγιότητος. Σου ήρθε πρόβλημα; μην δυσανασχετήσεις απλά χαμογέλασε και καλωσόρισέ το. Ζήτα από τον Θεό όχι να στο πάρει αλλά να σου διδάξει τα μαργαριτάρια που κρύβει μέσα του το ίδιο το πρόβλημα. Πολλές φορές ζητάμε να λυθεί ένα πρόβλημα αλλά τελικά το ίδιο το πρόβλημα γίνεται σκαλοπάτι για τον ουρανό. Μην αγανακτείς αδερφέ για τις δυσκολίες ,δεν έρχονται για να σε ισοπεδώσουν αλλά για να σε μεταμορφώσουν.
Για ένα μικρό παιδί που μαθαίνει να περπατάει πέφτει συχνά και αυτό θεωρείται μέγα πρόβλημα αλλά αν δεν πέσει δεν θα μάθει να σηκώνεται, να αγωνίζεται και να συνεχίζει ώστε μέσα από αυτές τις πτώσεις θα μάθει να στέκεται στα πόδια του και τελικά να περπατήσει.

Μην σταθείς αδερφέ μοιρολατρικά και επιφανειακά μπροστά στο πρόβλημα, δες τους θησαυρούς και τα διδάγματα που κρύβει. Πως θα τα δείς; Ζήτα από τον Κύριο να στα αποκαλύψει. Μέσα από αυτά τα μαθήματα γυμνάζεσαι στην αγάπη, καλλιεργούνται τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος…
Μην πεις ποτέ «γιατί σε μένα», πες «Να είναι ευλογημένο» και θα αρχίσει στην ζωή σου να αναβλύζει θυμίαμα. Μην ξεχνάμε «ὃν γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει» (Εβρ. 12,6).

π. Σπυρίδων Σκουτης - Euxh.gr Ιερά Μητρόπολη Λήμνου.
Όταν το πρόβλημα γίνεται .... λύση
EUXH.GR

Η ψευδοεπιστήμη δημαγωγεί εναντίον της πίστης, η ψευδοθεολογία δημαγωγεί εναντίον της επιστήμης. Η ψευδοεπιστήμη παίρνει τις χείριστες και πρωτογενείς μορφές της πίστης, αυτές τονίζει σαν πίστη γενικώς, αυτές κριτικάρει και αυτές αρνείται.
Η ψευδοθεολογία πάλι έχει μάτια μόνο για καταχρήσεις των επιστημονικών εφευρέσεων και ανακαλύψεων, γενικεύει αυτές τις καταχρήσεις και αρνείται την επιστήμη.

Τον τελευταίο αιώνα (19ο) εξελίχθηκαν σημαντικά οι φυσικές και οι τεχνολογικές επιστήμες. Οι σοβαροί άνθρωποι αυτό το χρησιμοποίησαν για εμβάθυνση, ενώ οι γραφικοί για να κάνουν πιο ρηχή τη ζωή. Λόγω αυτού τού πλουτισμού της επιστήμης οι σοβαροί έγιναν σοβαρότεροι, ενώ οι γραφικοί γραφικότεροι.
Οι σοβαροί δεν βλέπουν την αλήθεια διπλή, μία στην επιστήμη, μία δεύτερη στην πίστη, αλλά αισθάνονται αρμονία μεταξύ τού ενός και τού άλλου.

Οι γραφικοί απολαμβάνουν τις περιττές φιλονικίες, και τονίζοντας πάντα την αυθάδεια μπροστά στη λογική σκέψη, δημιουργούν αξία για τον εαυτό τους από το ότι με την επιστήμη αντιλέγουν στην πίστη ή, αντίθετα, με την πίστη αντιλέγουν στην επιστήμη.
Η υγιής πίστη δεν αντιλέγει ποτέ προς την πραγματική επιστήμη ούτε η πραγματική επιστήμη αρνείται την υγιή πίστη. Μόνο οι αρρωστημένες μορφές τού ενός και τού άλλου είναι υπερβολικές και ακραίες. Η πίστη μου στον Θεό δεν με εμποδίζει στο να αναγνωρίσω και να υιοθετήσω όλη την πραγματική επιστήμη, από το άλφα ως το ωμέγα. Η επιστήμη μου όμως λαμβάνει διαύγεια, πληρότητα και ορμή, εάν τη φωτίσω και τη ζεστάνω με υγιή πίστη.

Να ξέρετε ότι όταν ένας επιστήμονας ξεσηκώνεται εναντίον της πίστης εν ονόματι της επιστήμης, αυτός ξεσηκώνεται εναντίον της χείριστης μορφής της πίστης εν ονόματι της κάλλιστης επιστήμης.
Και όταν ένας θεολόγος ξεσηκώνεται εναντίον της επιστήμης εν ονόματι της πίστης, αυτός ξεσηκώνεται ενάντια στη μέγιστη κατάχρηση και μέγιστη επιζήμια μορφή της επιστήμης εν ονόματι της κάλλιστης πίστης.
Η κάλλιστη επιστήμη όμως στέκει στην τέλεια αρμονία με την κάλλιστη πίστη. Ενώ οι κάλλιστοι ποτέ δεν φιλονικούν, οι κάλλιστοι καταλαβαίνονται και αγαπιούνται.

Οι μικροί φιλονικούν και τρώγονται, και ηδονίζονται με την φιλονικία και τις τριβές.
Όμως η φιλονικία και οι τριβές της ψευδοπίστης και της ψευδοεπιστήμης ταλαντεύουν πολλές απλές ψυχές στην πίστη. Και όταν ταλαντευτεί, η πίστη τους αγωνίζεται για επιβίωση. Και συχνά ο αγώνας τελειώνει με ήττα της πίστης. Η ήττα της πίστης σημειώνει το θρίαμβο τού σκότους και της κακίας μέσα στους ανθρώπους.

Αργά βαδίζει ο Χριστός (161-163), Εν Πλω 2013
Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

Nα προσεύχεσαι όπως μπορείς για να φθάσεις να προσεύχεσαι όπως πρέπει.

Αγ. Θεόφιλος

Γεννήθηκες Χριστέ μου απαρατήρητος μέσα σε ένα ταπεινό σπήλαιο, αλλά ο ουρανός σε κήρυξε σε όλους χρησιμοποιώντας ως στόμα του το αστέρι. Υπέδειξε εσένα τον αχώρητο, που δεν χωρείς στο σύμπαν, πως χώρεσες στο σπήλαιο.
Ελάτε λοιπόν, όλοι οι πιστοί, να δούμε που γεννήθηκε ο Χριστός μας. Ας ακολουθήσουμε και εμείς μαζί με τους μάγους της Ανατολής το αστέρι. Να προσκυνήσουμε μαζί τους Αυτόν που οι Άγγελοι ακατάπαυστα δοξολογούν τον ύμνο λέγοντας, Δόξα στον Ύψιστο που σήμερα γεννήθηκε από τη Παρθένο Μαρία.

Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης

Είναι μεγάλη ντροπή να σπαταλήσουμε το σήμερα και

αργότερα να αναπολούμε το παρελθόν,

όταν πια σε τίποτα δεν μας ωφελεί μια τέτοια λύπη.

Μέγας Βασίλειος

"Οι λογισμοί και το Ελεφαντάκι…."

Εάν προσπαθήσεις να εμπλακείς σε μάχη με τον νου σου, έχεις χάσει. Αυτό θέλει και ο διάβολος, να σε βάλει σε κουβεντούλα μαζί του. Γι’ αυτό και οι πατέρες της εκκλησίας επιμένουν στην περιφρόνηση των λογισμών. Δηλαδή να μην πιάνουμε κουβέντα με τις σκέψεις μας. Και πρόσεξε όχι μόνο με τις κακές μα ούτε και τις καλές. Διότι κι αυτές σκέψεις είναι. Μην πλανάσθε.
Το μυστικό είναι μέσα από ησυχία και την προσευχή να αδειάσουμε το νου, κατά το ανθρώπινο δυνατό και τα υπόλοιπα θα τα κάνει ο Θεός. Δηλαδή έπειτα ο Θεός γεμίζει με την Χάρη του την ύπαρξη μας.

Ξέρω ότι το ακούς και σου φαίνεται βουνό. Λες μέσα σου «αδύνατον», «ακατόρθωτο». Αλλά αυτό είναι και το πρόβλημα μας. Ότι είμαστε εκπαιδευμένοι με βαθιές πεποιθήσεις ανικανότητας και ανημπόριας.
Ξέρετε όλα αυτά τα «δεν μπορείς», «δεν θα τα καταφέρεις», « εσύ δεν ξέρεις» κ.α. που ακούσαμε στην παιδική ηλικία μας έχουν καταγραφεί βαθιά και ηχηρά μέσα μας και παίζουν σαν κασέτες. Κάθε φορά που ακούς κάτι διαφορετικό αρχίζουν να παίζουν και να υψώνουν νοητικά τείχη μέσα σου. Έτσι εμποδίζουν οτιδήποτε νέο, δυναμικό και μεταμορφωτικό ηχήσει στην ζωή μας.
Θυμηθείτε την ωραία αυτή ιστορία με το Ελαφαντάκι που μας διηγείται ο Μπουκάι:
Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα. Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών. Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...
Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος. Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του. Ωστόσο, το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος.

Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει. Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο. Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει;
Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων. Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα. Κάποιος μου εξήγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος. Έκανα τότε την προφανή ερώτηση: Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν;
Δε θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση. Με τον καιρό, ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα με το παλούκι, και το θυμόμουν μόνο όταν βρισκόμουν με κάποιους που είχαν αναρωτηθεί κάποτε πάνω στο ίδιο θέμα
Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα - ευτυχώς για μένα - ότι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε ν΄ ανακαλύψει την απάντηση.
Ο ελέφαντας του τσίρκου δεν το σκάει γιατί τον έδεναν σ΄ ένα παρόμοιο παλούκι από τότε που ήταν πολύ, πολύ μικρός.
Έκλεισα τα μάτια και φαντάστηκα τον νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι. Είμαι βέβαιος ότι τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί. Μα, παρόλες τις προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του.

Φαντάστηκα ότι θα κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα θα προσπαθούσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο... Ώσπου μια μέρα, μια φρικτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του.
Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που βλέπουμε στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής. Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του είναι χαραγμένη στη μνήμη του. Και το χειρότερο είναι ότι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση. Ποτέ μα ποτέ δεν ξαναπροσπάθησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του..."

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

Αν καλοταξιδεύεις , μην πεις μεγάλο λόγο προτού να δέσεις.
Κοντά στο λιμάνι βούλιαξε καλοτάξιδο πλεούμενο
και άλλοι σώθηκαν περνώντας μεγάλη τρικυμία.
Να μια ασφάλεια: Μην περιγελάς τις τύχες των άλλων.

Αγ.Γρηγόριος Θεολόγος.

Τώρα γνωρίζουμε από τους βίους των αγίων, ποιός είναι ο Θεός και τι είναι ο Θεός· ακόμη, ποιός είναι ο άνθρωπος και τί είναι ο άνθρωπος.
Ήδη έχουμε αποβιβασθεί στην επέκεινα ουράνια όχθη και αντικρίζουμε όλο τον κόσμο της γης από τον Ουρανό. Και κοιτάζοντας από τον Ουρανό, τί είναι εκείνο που διακρίνουμε περισσότερο πάνω στην γη; Δεν είναι ούτε τα βουνά, ούτε οι θάλασσες, ούτε οι πόλεις, ούτε οι ουρανοξύστες.
Είναι ο άνθρωπος.
Διότι η θεοειδής ψυχή του ανθρώπου είναι ένας ήλιος επί της γης. Και καθένας από αυτούς τους ήλιους είναι ορατός από τον Ουρανό. Αγαπημένο θαύμα του Θεού! Η μικρούτσικη γη, ένα αστεράκι από τα πιο μικρά, να χωράει δισεκατομμύρια ήλιους! Μέσα από το χωματένιο σώμα του ανθρώπου λάμπει ο ήλιος.
Ο άνθρωπος. Ένας μικρός θεός μέσα στη λάσπη.

(Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Πολλά τραπέζια θα γεμίσουν φαγητά αυτές τις μέρες αλλά πολλές καρδιές θα συνεχίζουν να παραμένουν άδειες. Το στομάχι για να γεμίσει δεν θέλει τόσο κόπο, αλλά για να γεμίσει η καρδιά χρειάζεται και κόπος αλλά και τρόπος. Η καρδιά γεμίζει πάντα με τον τρόπο της αγάπης του Θεού και αυτό το γέμισμα την μεταμορφώνει. Να ευχηθούμε κάθε μέρα της ζωή μας να είναι γιορτή, Πάσχα και Χριστούγεννα κάθε λεπτό και κάθε στιγμή. Στην καρδιά μας έχουμε γιορτή μόνο όταν έχουμε αγάπη..Καλή Χρονιά να έχουμε με υγεία και ευλογία Κυρίου στη ζωή μας.

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr - Iερά Μητρόπολη Λήμνου