Γράψε ένα μικρό θαύμα

[Iosif]

Επειδή είναι συγκλονιστική η περιγραφή της ημέρας κοίμησης του γ. Παϊσιου θα ήθελα μια διευκρίνηση. Πότε ακριβώς κοιμήθηκε; Γιατί γράφεις Iosif στις 29 Ιουνίου με το παλιό ημερολόγιο. Δηλ.? Στις 26 Ιουνίου γιορτάζουμε τους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο με το νέο ημερολόγιο. Μπερδεύτηκα.

Και κάτι άλλο Iosif. Αναφέρεις κοσμική ώρα. Τι εννοείς?

Όσα γράφω εκεί ΔΕΝ είναι ΔΙΚΑ ΜΟΥ, αλλά τα πήρα από την ιστοσελίδα που εκεί αναφέρω.
Προφανώς, το αρχικό εκείνο κείμενο, το έγραψε κάποιος Αγιορείτης Μοναχός.

[123]

Το κατάλαβα αλλά σκέφθηκα μήπως γνωρίζεις

[evagelia]

Πριν από 3hr.sto σπίτι που εμενα,
κατά περίεργο τρόπο πήρε φωτιά.
Dhl.sto κάτω μέρος του σπιτιού,
είχα την κουζίνα και τραπεζαρία.
σε κάποιο σημείο eha βάλει τις εικόνες μου έτσι που όταν προσεύχομαι να μην με ανησυχούν.Αλλα ήταν όλο συνεχόμενο.τώρα πως έγινε και πήρε φωτιά?είπαν από κάποιο vrahykykloma.to θέμα όμως είναι το ekseis.enw είμαι στο επάνω μέρος του σπιτιού,ώρες
και κάποια stigmieipa να πάω να βάλω κάτι να φάω.Με το που ανοίγω την πόρτα,βλέπω
καπνό πυκνό.Κλείνω και λέω μπα κοιμάμαι?ανοίγω πάλι και διαπιστώνω πως κάτι έχει γiνη.
Με ψυχραιμία(που βρέθηκε?δεν ξέρω)παίρνω το τηλ και "συνxρονος" βγαίνω στο δρόμο και φωνάζω.Ευτυχώς που εδώ τα πάντα γίνονται γρήγορα.έτσι σε λίγα λεπτά,ήρθαν
όλοι,με πήραν έξω,και μόλις μπήκαν μέσα τότε βγήκαν οι φλόγες.Εγώ Κτυπιόμουν τίποτε άλλο
να μην καούν οι εικόνες m,και ότι ,αγειακό η βιβλίο είχα κοντά.
Οι υπεύθυνη με κρατούσαν μην πλησιάσω γιατί,υπήρχε κίνδυνος από το αέριο.τέλος μετά από πολύ ώρα τελειωσαν και με άφησαν να πλησιάσω,μαζί με γυναίκες αστυνομικούς.έβγαζαν από την κουζίνα στην αυλή όλα καμένα.με κλάματα έψαχνα μέσα στα καμένα.Και Thee μου Και Κύριε Μου,η πρώτη εικόνα μου η Παναγια μου μονο λίγο γρατζουνιές,ψάχνω
να και η άλλη και οι άλλες,και τα βιβλία μου,παιδιά,Ο τοίχος που είχα τις εικόνες ήταν καμμένος
σταχτη.όλα σταχτη.οι εικόνες άθιχτες.Μονο για να καταλάβω ποιοι,κράτησαν και με γλύτωσαν
ήταν κάπως μαυρισμένος ο Aγιος Εφραίμ τις N.Μακρhς,και με λίγες
γρατζουνιές ο Ταξιάρχης Μανταμάδος.όλοι έμειναν.μπαίνοντας στο κυρίως σπίτι
έβλεπα οτο κανονικά έπρεπε να
έχει φθάσει η φωτιά όχι μονο στο δικό μου σπίτι αλλα να έχει πιάσει όλο το τετράγωνο.ΟΙ άγιοι η Μεγαλόχαρη περιόρισαν το κακό
με γλύτωσαν την ζωή για άλλη μια φορα.και τις εικόνες μου έχω και τίποτε δεν χάθηκε.
Δόξα στ Όνομα Του ΘΕΟΎ
και στο όνομα Τους

[barefoot]

fantazomai 8a to exoun pei polloi .... Ka8e mera pou 3upname einai to megalytero 8auma....

[Anna19]

............Που ξυπναμε,που εχουμε την υγεια μας,που μπορουμε και προσευχομαστε και κανουμε το σταυρο μας χωρις φοβο...............

[aliploessa]

θαύμα????
τον πατέρα Παίσιο,τον γνώρισα από κάποια βιβλία του που διάβασα.
μια φωτογραφία του που επίμονα ήθελε να μου χαρίσει μια ασθενής
του νοσοκομείου που εργάζομαι.
την περίοδο που διάβαζα βιβλία του,
είδα στο όνειρο μου έναν καλόγερο μικροκαμωμένο με μαύρα ρούχα
να μου λέει: πέστους να το καρφώσουν.
την επόμενη μέρα το πρωί σκεφτόμουν τι κουφό ήταν το όνειρο που είδα
και πήγα στη δουλειά, όπου ανοίγοντας μια δίμετρη ντουλάπα γεμάτη
να βγάλω κάποια έγγραφα, έπεσε όλη η ντουλάπα πάνω μου και ευτυχώς σώθηκα γιατί έβαλα το κεφάλι μου στο κενό μεταξύ καλοριφέρ και τοίχου και εκεί σταμάτησε και η ντουλάπα αφού έπεσαν όλα όσα περιείχε.
σημείωση, χρειάστηκαν 3 άντρες για να σηκώσουν τη ντουλάπα και να απεγκλωβιστώ.
τότε σκέφτηκα το όνειρο και το συνέδεσα με τον π. Παίσιο.
πιστεύω οτι με κάποιο τρόπο με προειδοποίησε και με βοήθησε
εσείς τι λέτε?

[lenakog1]

Γράψε ένα γεγονός από την προσωπική σου ζωή , το οποίο να θεωρείται ένα μικρό ή μεγάλο Θαύμα . ένα περιστατικό που να φαίνεται ότι ενέργησε η πρόνοια του Θεού και που πολλοί θα το αποκαλούσαν (σαρκαστικά) σύμπτωση.

φιλε Ιων,εσχατως ζητουσα εντονα από τον παππουλη μας π.Παισιο με παραπονο, μια ενδειξη της ζωντανης παρουσιας του...(ειναι αληθεια πως νοιωθω πολυ βαρια την ελλειψη του)

μεσα σε λιγες μερες ερχομαι σε επαφη με ανθρωπο,ο οποιος μου εξομολογηθηκε την ζωντανη συναντηση του με τον Γεροντα στα μονοπατια του Αγιου Ορους το 2002 ,ηδη 7 χρονια με τα την οσιακη του κοιμηση....

ισως καποτε σας αναφερω με λεπτομερειες και ονοματα το περιστατικο,μια και ο αγαπητος φιλος που συναντηθηκε με τον παππουλη,εχει δωσει τη συγκαταθεση του γι αυτο...

ΧΑΧΑ! Κοίτα να δεις! κι εγώ έπαθα το ίδιο πριν μία βδομάδα με τον γέροντα Πορφύριο. Προσευχόμουν στον Γέροντα να με βοηθήσει σε κάτι και μετά από 2 μέρες πάω σ' ένα μοναστήρι όπου με πιάνει ο παπούλης εμένα και την παρέα μου, μας πήγε σ' ένα δωμάτιο και άρχισε να μας μιλάει. Στην πορεία της συζήτησης μας αποκαλύπτει ότι ο Γέροντας Πορφύριος ήταν ο γέροντάς του... Κι επειδή και στο παρελθόν μου έχουν συμβεί παρόμοια περιστατικά με τον γέροντα όπως για πχ. είχα γνωρίσει παλιά έναν άλλο υποτακτικό του από το πουθενά, δεν το θεωρώ τυχαίο... Άσε που μου είπε και 2 πράγματα για την προσωπική μου ζωή ο παπούλης τα οποία όμως δεν μπορώ να παραθέσω εδώ για αυτονόητους λόγους.

[sakis_]

Οι σύγχρονοι Άγιοι μας οι γέροντες Παΐσιος και Πορφύριος είναι ζωντανοί , βρίσκονται δίπλα μας έτοιμοι να μας βοηθήσουν όποτε τους επικαλεστούμε.

Πριν από χρόνια είχα δανείσει ένα βιβλίο με το βίο του γ. Παϊσίου σε έναν φίλο μου ο οποίος δεν είχε και πολύ σχέση με την εκκλησία. Αυτός το διάβασε και του άρεσε πολύ. Ένα απόγευμα που τον επισκέφτηκα ήταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, με φανερά σημεία απόγνωσης και απελπισίας λόγω κάποιου άσχημου προσωπικού περιστατικού. Αφού μου εξιστόρησε τι του είχε συμβεί είπε :" Μόνο ο γέροντας μπορεί να με βοηθήσει". Τότε συνέβη κάτι απίστευτο. Του έφυγε όλη η στεναχώρια, όλα τα αρνητικά συναισθήματα και η απελπισία που βίωνε. Τρομαγμένος ψέλλισε:
"Θεέ μου, τι είναι αυτό που μου συμβαίνει; Νιώθω τελείως ήρεμος και ευδιάθετος!!!!!!!!!"

Ένας άλλος αδελφός στην προσευχή του επικαλέστηκε το γ. Πορφύριο να τον βοηθήσει σε ένα προσωπικό του πρόβλημα για να έχει αίσια έκβαση. Τότε συνέβη το εξής εκπληκτικό. Άκουσε μέσα του μια φωνή να του λέει "Μη στεναχωρηθείς παιδί μου". Ήταν η φωνή του γέροντα που τον προειδοποιούσε για την ατυχή κατάληξη του προσωπικού του προβλήματος.

Αυτά τα λίγα γνωρίζω από το φιλικό μου περιβάλλον. Σίγουρα έχουν επιτελεστεί και μεγαλύτερα θαύματα.

Μετά τα παραπάνω είμαι πεπεισμένος οτι οι σύγχρονοι Άγιοί μας ενδιαφέρονται για μας, βρίσκονται δίπλα μας και μας βοηθούν όταν τους επικαλούμαστε, στα μεγάλα προβλήματα αλλά ΚΑΙ στα μικρά και ασήμαντα.

[lovethink]

Να πω ή θα πείτε ότι είναι βλακεία ? .......
Θα πω κάτι απλό που είχε συμβεί όταν ήμουν μικρός
Κάθε βράδυ έκανα το σταυρό μου τη προσευχούλα μου ( ήμουν 8 χρονών περίπου ίσως και πιο μικρός )
Είχα ένα εικόνισμα της Παναγίας με Τον Χριστό πάνω από το κρεββάτι
Ενα βράδυ ξέχασα να κάνω τη προσευχή μου
και ένιωσα στο κεφάλι μου την ώρα που με έπαιρνε ο ύπνος ένα χτύπο .Οπως ακριβώς χτυπάμε μια πόρτα.Τέτοια αίσθηση ήχου.
Εγινε πρώτα μια φορά μετά δύο και μετά τρεις
Στην τρίτη φορά σηκώνομαι και βλέπω το εικόνισμα να κουνιέται
Για πόσο έβαλα τις φωνές ........ ακόμα το θυμάμαι
Βέβαια περνώντας τα χρόνια η λογική άρχισε τα δικά της
Μπορεί να ήταν θαμπό το μάτι από τον ύπνο και να νόμιζες πως κουνιόταν , ή μπορεί να μη θυμάσαι καλά κτλπ
Αλλά είπα να πω και εγώ κάτι αφού μιλάτε για μικρά θαύματα
Εχω κι άλλα όμως
Μια φορά ήμουν στο νοσοκομείο με πυρετό υψηλό με το που έκανε η μητέρα μου δέηση στον Αγιο Σπυρίδωνα έπεσε ο πυρετός
Μια φορά ...... είχα πάει στον Αγιο .Είχα καθήσει στο χώρο που είναι η λάρνακά του και καθόμουν και μιλούσα όπως θα μιλούσα σε έναν ολοζώντανο άνθρωπο που θα είχα δίπλα μου
Ελεγα έλεγα ... και ρωτούσα
Κάποια στιγμή σε μια μου ερώτηση άκουσα ένα "ΝΑΙ"
Εμεινα κάγκελο
Μετά φυσικά ήρθε πάλι η λογική να λέει "μπορεί να έσυρε κάποια καρέκλα από το ιερό κάποιος ιερέας και να το πέρασες τον ήχο για φωνή .Η μπορεί να μίλησε κάποιος ιερέας από δίπλα
Αλλη μια περίπτωση που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν η εξής
Πρόσφατα κι όλας
Η αλήθεια είναι πως μετά το θάνατο της μητέρας μου ήρθα πιο κοντά στην Παναγία
Πάντα την σεβόμουν αλλά δεν προσευχόμουν γενικά σε αυτήν ιδιαίτερα.
Η ανάγκη μου όμως να νιώσω ότι μιλάω σε μια μητέρα που νιώθει το πόνο και το δέσιμο παιδιού με μάνας με έσπρωξε στο να της μιλάω
Ετσι λοιπόν είχα μια εικόνα της μητέρας μου που την είχε στο δωμάτιό της
Αυτή η εικόνα είχε ξεθωριάσει στα σημεία που η μητέρα μου προσκυνούσε πράγμα που με έκανε να νιώθω ακόμα πιο δυνατή τη συγκίνηση
Μιλούσα λοιπόν στην Παναγία και την παρακαλούσα να μου δώσει ένα σημάδι για το αν η μαμά μου είναι καλά , αν αν αν αν χίλια αν και της έλεγα "να αυτή είναι η εικόνα που η μαμά μου είχε και φιλούσε και σε παρακαλούσε" και ότι άλλο μπορεί να πει εμπάση περιπτώση ένας συναισθηματικά φορτισμένος άνθρωπος εκείνες τις στιγμές
Πέφτω λοιπόν για ύπνο ξυπνάω πάω δουλειά .......
Με παίρνει τηλέφωνο από Κέρκυρα μια εξαδέλφη μου και μου λέει
"Είδα στον ύπνο μου μια μεγάλη λιτανεία . Γινόταν για την Παναγία .Και είχαν λέει μια εικόνα της Παναγίας που στην είχε δώσει η μητέρα σου" ( δεν ήξερε η ξαδέλφη μου φυσικά τίποτα για εικόνα της Παναγίας κτλπ
Κάγκελο εγώ
Την απάντησή μου την πήρα και την ευχαριστώ
Αν έβλεπα εγώ το όνειρο θα έλεγα πάλι οκ ...... η λογική το και το , ίσως επιρρεάστηκα
Αλλά το ότι το είδε άλλος συγγενής με έκανε να είμαι βέβαιος για την απάντηση της Υπεραγίας Θεοτόκου
Εχω κι άλλα έτσι μικρά που θα μπορούσα να πω , αλλά νομίζω το ξεφτύλισα :p

[aliploessa]

πραγματικά ευχαριστώ
για τα αισιόδοξα μηνύματα που στείλατε,
ναι τελικά ίσως πρέπει να ψάξουμε περισσότερο τις συμπτώσεις,
μου έχουν συμβεί αρκετές και τελικά κατέληξα οτι αυτό που
λέμε συγχρονικότητα είναι ένας ζωντανός δρόμος έτοιμος να προσφέρει
μηνύματα ζωής σε αυτούς που τον βαδίζουν και που φυσικά για να τον βαδίσουν και να πάρουν τα μηνύματα, πρέπει να πάψουν να είναι ζόμπι,
νεκροζώντανοι και να γίνουν ένα με τη ροή του ποταμού, να έχουν διάκριση, να ελευθερωθούν από τις ρίζες των παθών και να αντικρίσουν, να ακούσουν
τις φωνές των όντων που παρόλο που κοιμήθηκαν η αγάπη τους φτάνει
τις φτωχές ζωές μας. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ?