"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο Θεός πάντοτε ακούει και απαντά με το δικό Του τρόπο και στο δικό Του χρόνο, εμείς όμως δεν τον ακούμε. Το δικό μας ακουστικό είναι χαλασμένο και δεν λαμβάνει τα μηνύματα του Θεού.

Αν αυτό που ζητάμε είναι κάτι που αφορά εμάς, καλόν είναι να το ζητήσουμε μία μόνο φορά και ακόμα καλύτερα να μην το ζητήσουμε ποτέ! Ο Θεός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς τι έχουμε ανάγκη και τι όχι! Ή - ακριβέστερα - τι μας συμφέρει να αποκτήσουμε και τι όχι!

Δεν ξέρω αν αυτό είναι κάποια προτροπή απόλυτη, σωστή και πανάκια.
Και αυτό γιατί όταν έχεις ένα θέμα που σε καίει ή πρέπει να ρωτήσεις για κάτι συγκεκριμένο, τότε τι γίνετε;
Άπειρα τα παραδείγματα Αγίων, μοναχών και λαϊκών που κάνανε 40 μέρες π.χ. προσευχή και νηστεία για μια απάντηση ή για μια χάρη τους.
Για μια απάντηση του Θεού!
Ο Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης πριν πάει στην Αριζόνα, κλείστηκε στο κελί του 50 μέρες αν ξέρω καλά για να πάρει απάντηση.
Άλλος μοναχός νύστευε και προσευχόταν 40 μέρες για να δει την Παναγία.

Το ερώτημα που μας έθεσε ο μακαρίτης Παναγόπουλος είναι:
Ρώτησες τον Θεό ποιά γυναίκα ή άνδρας είναι για σένα;
Εκεί τι λέμε και τι κάνουμε;
Το ζητάμε μία μόνο φορά και ακόμα καλύτερα δεν το ζητάμε ποτέ;!

MHTSAKOS έγραψε:

Αν αυτό που ζητάμε είναι κάτι που αφορά εμάς, καλόν είναι να το ζητήσουμε μία μόνο φορά και ακόμα καλύτερα να μην το ζητήσουμε ποτέ! Ο Θεός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς τι έχουμε ανάγκη και τι όχι! Ή - ακριβέστερα - τι μας συμφέρει να αποκτήσουμε και τι όχι!

Δεν ξέρω αν αυτό είναι κάποια προτροπή απόλυτη, σωστή και πανάκια.
Και αυτό γιατί όταν έχεις ένα θέμα που σε καίει ή πρέπει να ρωτήσεις για κάτι συγκεκριμένο, τότε τι γίνετε;
Άπειρα τα παραδείγματα Αγίων, μοναχών και λαϊκών που κάνανε 40 μέρες π.χ. προσευχή και νηστεία για μια απάντηση ή για μια χάρη τους.
Για μια απάντηση του Θεού!
Ο Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης πριν πάει στην Αριζόνα, κλείστηκε στο κελί του 50 μέρες αν ξέρω καλά για να πάρει απάντηση.
Άλλος μοναχός νύστευε και προσευχόταν 40 μέρες για να δει την Παναγία.

Το ερώτημα που μας έθεσε ο μακαρίτης Παναγόπουλος είναι:
Ρώτησες τον Θεό ποιά γυναίκα ή άνδρας είναι για σένα;
Εκεί τι λέμε και τι κάνουμε;
Το ζητάμε μία μόνο φορά και ακόμα καλύτερα δεν το ζητάμε ποτέ;!

Αποσπάσματα από το βιβλίο : “ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ” (έκδοση Ιερά Μονή Χρυσοπηγής, Χανιά, 2003).

Να μην εκβιάζουμε με τις προσευχές μας τον Θεό. Να μην ζητάμε από τον Θεό να μας απαλλάξει από κάτι, ασθένεια κλπ, ή να μας λύσει τα προβλήματά μας, αλλά να ζητάμε δύναμη και ενίσχυση από Εκείνον για να τα υπομένουμε. Όπως Εκείνος κρούει με ευγένεια την πόρτα της ψυχής μας, έτσι και εμείς να ζητάμε ευγενικά αυτό που επιθυμούμε και αν ο Κύριος δεν απαντάει, να σταματάμε να το ζητάμε. Όταν ο Θεός δεν μας δίνει κάτι που επίμονα ζητάμε, έχει τον λόγο Του. Έχει κι ο Θεός τα «μυστικά» Του. Εφ’ όσον πιστεύουμε στην αγαθή Του πρόνοια, εφ’ όσον πιστεύουμε ότι Εκείνος γνωρίζει τα πάντα απ’ τη ζωή μας κι ότι πάντα θέλει το αγαθό, γιατί να μην δείχνουμε εμπιστοσύνη; Άρα λοιπόν, υπομονή και πίστη και γαλήνη. Κι αν το ξεχάσουμε εμείς, ο Κύριος ποτέ δεν ξεχνάει και αν είναι για το καλό μας θα μας δώσει αυτό που πρέπει κι ΟΤΑΝ πρέπει.

Να ζητάμε στην προσευχή μόνο τη σωτηρία της ψυχής μας.
Το μυστικό είναι να μην το έχετε στο νου σας καθόλου να ζητήσετε το συγκεκριμένο πράγμα. Το μυστικό είναι να ζητάτε την ένωσή σας με το Χριστό ανιδιοτελώς, χωρίς να λέτε «δώσ’ μου τούτο, εκείνο …». Είναι αρκετό να λέμε «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ με». Δεν χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από εμάς για τις διάφορες ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα, ασυγκρίτως καλύτερα από μας και μας παρέχει την αγάπη Του.

εχω μια εικονιτσα του πατηρ παισιου που μου εφερε ο αντρας μου απο το αγιο ορος και πισω λεει
ερωτησηγιατι γεροντα χωριζουν τα ανδρογυνα?
απαντησηοι ανθρωποι βρε παιδι μου χωριζουν απο την φιληδονια τους και απο τον εγωισμο τους απο τιποτα αλλο ολους τους αλλους λογους τους εμπνεονται εκ των υστερων για να δικαιολογησουν τους ευατους τους

Φίλε aposal δεν διαφωνώ στην περίπτωση που ζητάμε μια χάρη.
Άλλο αυτό, άλλο να είμαστε σε αδιέξοδο και η απάντηση είναι επιτακτηκή:
Ή το ένα θα πάρεις ή το άλλο, ή τον έναν δρόμο ή τον άλλο!!!

Γι' αυτό έδωσα και το παράδειγμα με το κλείσιμο του Πάτερ Εφραίμ για πολύ διάστημα στο κελί του.
Πως αλλιώς θα έπαιρνε απάντηση;
Στο Θεό δεν ζητάμε μόνο χάρες αλλά υπάρχουν και θέματα που πρέπει να ρωτήσουμε...
Ένα από αυτά τα θέματα είναι όπως μας λέει ο Παναγόπουλος αν κάνουμε για γάμο ή για παρθενία και το άλλο είναι όπως λέει ο ίδιος πάλι, ποιόν θα πάρουμε αν κάνει να πάρουμε;

Το θέμα λοιπόν είναι σοβαρό και επειδή θα υπάρξει σίγουρα απόφαση, πρέπει να ξέρουμε τι θα κάνουμε.

Για παράδειγμα ο Πάτερ Πορφύριος είχε ζητήσει να μάθει τι να γίνει.

Να με συγχωρείς που αντιπαρατίθεμαι, αλλά έχω την εντύπωση ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ασχοληθούμε μόνο με την πνευματική μας πρόοδο και να κάνουμε υπακοή στον πνευματικό μας!
Για τα υπόλοιπα ας έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό!
Δεν λέω ότι εγώ κινούμαι μ' αυτόν τον τρόπο, αλλά εγώ είμαι πολύ λίγος και ασήμαντος και σαφώς δεν αποτελώ πρότυπο συμπεριφοράς!

Όχι φίλε, καλά κάνεις για να γίνετε διάλογος κιόλας και με τα στοιχεία του καθενός να βγάλουμε αποτέλεσμα.

Υπακοή θα κάνουμε στον πνευματικό μας, αλλά και ο Πάτερ Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης δεν είχε πνευματικό;
Και πνευματικό είχε και κάθησε 40 - 50 μέρες για να πάρει την απάντηση από τον Θεό ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ να φύγει για την Αριζόνα.
Και τελικά επειδή έκανε την ερώτηση πήρε την απάντηση και ξέρουμε τι έργο κάνει στην Αμερική.
Ή μήπως ο πνευματικός θα μας απαγορεύσει να προσευχηθούμε για ένα θέμα μας;
Εμένα με παρότρυνε κιόλας και ο πνευματικός και στο Άγιον Όρος ένας Γέροντας στη Καψάλα μου το συνέστησε σε συγκεκριμένο θέμα.

Στο θέμα του γάμου τώρα στο Όρος όλοι αν σε δούν σε ρωτάνε, είσαι παντρεμένος; Αν όχι να παντρευτείς και αν τους πεις όπως εγώ, ε αν τύχει... θα γίνει και αυτό, μου απάντησαν δεν υπάρχει τύχη αν το επιδιώξεις θα βρείς, κάνε και προσευχή.
Λοιπόν, «συν Αθηνά και χείρα κίνει» δεν λένε;

Ierodiakonos έγραψε:Ζήτησαν από κάποιον να κάμνει υπομονή εκείνος είπε δε προλαβαίνω,
του ζήτησαν τότε να έρθει λίγο πιο μετά, εκείνος είπε, τώρα όχι μετά, του ζήτησαν τότε να κάτσει λίγο και θα τον φωνάξουν και εκείνος είπε, δεν έχω χρόνο για χάσιμο!
Μαθαίνεις την υπομονή δεν την κληρονομείς!
Βιώνεις την καρτερία δεν την κληρονομείς!
Διδάσκεσαι την υπακοή δεν την ξέρεις από μόνος σου!
Αν είχαν τα σημερινά ζευγάρια αυτά τα τρία πιστεύετε πως θα υπήρχε πρόβλημα? Όμως λείπει το ποιό σημαντικό Αγάπη! Όλα ξεκίνησαν με Αγάπη ακόμα και η Θεογονία! Όταν λείπει αυτό τότε τίποτα δεν μπορουμέ να έχουμε ως μόνιμο, ως σταθερό, ιδίως στις μέρες μας που όλα τρέχουν με ρυθμούς τέτοιους που δεν προλαβαίνουμε τις εξελίξεις σε οποιονδήποτε τομέα, είτε προσωπικό ή διαπροσωπικό ή κοινωνικό ή επιστομονικό κτλπ.
Ας προσπαθήσουμε να εμπεδώσουμε τη σημασία της Αγάπης στις σχέσεις μας με τους ανθρώπους, με τον εαυτό μας αλλά και με τον Κύριο και πολλά θα βρούνε το δρόμο τους!

Αυτήν την Αγάπη μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα την βρούμε εδώ στην γη?
Ποιός άραγε μέσα σε αυτήν την κοινωνία του τρελού τρεξίματος δίχως πραγματικού στόχου και προορισμού και στην εποχή του άκρατου υλισμού και εγωισμού, μπορεί να μπεί στην θέση σου, να σε καταλάβει και να σε πονέσει?
Πάντως για να μην φανώ τελείως απαισιόδοξη, κάπου μέσα μου πιστεύω πως υπάρχουν ακόμη κάποιοι, ίσως ελάχιστοι, άγγελοι επί γης που επιβεβαιώνουν πως το κακό κρατεί αλλά το ΚΑΛΟ είναι αυτό που στο τέλος ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ.

Αυτή η αγάπη, η Χριστιανική, είναι το παν, αλλά προϋποθέτει την ελαχιστοποίηση του εγώ προς όφελος του εσύ!
Στην καθημερινή μας ζωή οι περισσότεροι είμαστε στο εγώ, αν και όχι στο ίδιο ποσοστό! Επομένως είναι δύσκολο να βρούμε κάποιον που να έχει τις παραπάνω προδιαγραφές.
Ίσως και να μην είναι προς όφελός μας να συμβιώνουμε με ένα τέτοιο άτομο!
Γι' αυτό να κάνουμε υπομονή, και - κυρίως - να έχουμε εμπιστοσύνη στον Κύριο!

Είναι απαραίτητο να ζητάμε για να μας δοθεί, κατά το λόγο του Κυρίου:
«Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και ευρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν»
(Ματθ. Ζ-7)