Re: Ένα ζευγάρι, δυο πνευματικοί, δυο κατευθύνσεις...
Δημοσιεύτηκε: Δευ Απρ 06, 2009 8:23 am
Νόμιζα ότι το θέμα του σωστού ρόλου του Πνευματικού στη ζωή του Χριστιανού (λαϊκού) το είχαμε ξεκαθαρίσει μετά από τόσες φορές, που το συζητήσαμε.
Ο Πνευματικός στη ζωή του λαϊκού παίζει συμβουλευτικό κι όχι αποφασιστικό ρόλο, όπως και ο γιατρός στη θεραπεία ενός ασθενούς. Όπως, όμως, είναι κουτό ν' απευθυνθούμε σ' ένα γιατρό για να μας σώσει τη ζωή κι ύστερα να μην ακολουθούμε τις οδηγίες του, έτσι είναι ανόητο να απευθυνθούμε σ΄ένα Πνευματικό για να μας βοηθήσει στη σωτηρία της ψυχής μας κι ύστερα να μην ακολουθούμε τις συμβουλές του.
Ένας ασθενής, όταν διαπιστώσει ότι η θεραπεία που του κάνει ο γιατρός του δεν τον βοηθά να θεραπευτεί, μπορεί κι έχει υποχρέωση ν' αλλάξει γιατρό. Ο Πνευματικός είναι, λόγω του σχήματός του, με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος γιατρός των πνευματικών νοσημάτων. Εάν η θεραπεία που μας προτείνει μας βοηθά στην πνευματική μας πρόοδο, τότε καλά. Αν όμως διαπιστώσουμε ότι η συνεργασία μας με τον Πνευματικό μας δεν πάει καλά είτε για πρακτικούς (μεγάλη απόσταση, έλλειψη χρόνου από τον Πνευματικό) είτε για ουσιαστικούς λόγους (έλλειψη διάκρισης, πνευματικά παραπτώματα, αμέλεια) τότε έχουμε την υποχρέωση απέναντι στην ψυχή μας ν' αναζητήσουμε άλλο Πνευματικό. Αν δεν παίζουμε με τη ζωή μας κι επιλέγουμε πάντα τον καλύτερο γιατρό, πολύ περισσότερο δεν πρέπει να παίζουμε με τη σωτηρία της ψυχής μας.
Η διακοπή της σχέσης μας μ' ένα συγκεκριμένο Πνευματικό, επειδή δε μας βοηθά εμάς προσωπικά, δε σημαίνει ότι ο Πνευματικός αυτός είναι ανάξιος (στις περισσότερες περιπτώσεις). Επειδή η επιτυχία της σχέσης Πνευματικού - πνευματικού παιδιού εξαρτάται και από τις δυο προσωπικότητες, δηλαδή και του Πνευματικού και του πνευματικού παιδιού. Μπορεί επομένως ένας Πνευματικός, που είναι τέλειος για ένα πνευματικό παιδί, να μην μπορεί ν' αναπαύσει κάποιο άλλο με τελείως διαφορετική προσωπικότητα και πνευματικά προβλήματα. Λίγοι είναι οι πολύπειροι και πολύ προχωρημένοι πνευματικά Πνευματικοί, που μπορούν ν' αναπαύσουν όλους τους Χριστιανούς, και συνήθως αυτοί έχουν τόσα πολλά πνευματικοπαίδια που είναι πολύ δύσκολο να δεχτούν κι άλλα.
Επομένως, αν δεν έχουμε ήδη κατασταλάξει σ' ένα Πνευματικό, επιλέγουμε από τις πληροφορίες των φίλων μας αυτόν, που νομίζουμε ότι μας αναπαύει καλύτερα. Έπειτα δοκιμάζουμε να προχωρήσουμε με τις οδηγίες του και να διαπιστώσουμε, αν αυτό βοηθά την πνευματική μας πρόοδο. Αν όλα πάνε καλά, είμαστε πολύ τυχεροί και πρέπει να δοξάζουμε το Θεό γι αυτό, αν όχι ξαναδοκιμάζουμε μέχρι να βρούμε τον κατάλληλο για μας Πνευματικό.
Όσο για το θέμα μας, επιμένω ότι ο κοινός Πνευματικός είναι απαραίτητος για να προχωρήσει σωστά μια οικογένεια. Γι αυτό, όταν δυο νέοι άνθρωποι αποφασίσουν να προχωρήσουν μαζί στη ζωή, καλά είναι να απευθυνθούν σε κοινό Πνευματικό, που μπορεί να είναι αυτός που είχε ο ένας από τους δυο, ή κι ένας τρίτος, που μπορεί να είναι πιο κατάλληλος για να συμβουλεύει ζευγάρια και οικογένειες.
Ο Πνευματικός στη ζωή του λαϊκού παίζει συμβουλευτικό κι όχι αποφασιστικό ρόλο, όπως και ο γιατρός στη θεραπεία ενός ασθενούς. Όπως, όμως, είναι κουτό ν' απευθυνθούμε σ' ένα γιατρό για να μας σώσει τη ζωή κι ύστερα να μην ακολουθούμε τις οδηγίες του, έτσι είναι ανόητο να απευθυνθούμε σ΄ένα Πνευματικό για να μας βοηθήσει στη σωτηρία της ψυχής μας κι ύστερα να μην ακολουθούμε τις συμβουλές του.
Ένας ασθενής, όταν διαπιστώσει ότι η θεραπεία που του κάνει ο γιατρός του δεν τον βοηθά να θεραπευτεί, μπορεί κι έχει υποχρέωση ν' αλλάξει γιατρό. Ο Πνευματικός είναι, λόγω του σχήματός του, με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος γιατρός των πνευματικών νοσημάτων. Εάν η θεραπεία που μας προτείνει μας βοηθά στην πνευματική μας πρόοδο, τότε καλά. Αν όμως διαπιστώσουμε ότι η συνεργασία μας με τον Πνευματικό μας δεν πάει καλά είτε για πρακτικούς (μεγάλη απόσταση, έλλειψη χρόνου από τον Πνευματικό) είτε για ουσιαστικούς λόγους (έλλειψη διάκρισης, πνευματικά παραπτώματα, αμέλεια) τότε έχουμε την υποχρέωση απέναντι στην ψυχή μας ν' αναζητήσουμε άλλο Πνευματικό. Αν δεν παίζουμε με τη ζωή μας κι επιλέγουμε πάντα τον καλύτερο γιατρό, πολύ περισσότερο δεν πρέπει να παίζουμε με τη σωτηρία της ψυχής μας.
Η διακοπή της σχέσης μας μ' ένα συγκεκριμένο Πνευματικό, επειδή δε μας βοηθά εμάς προσωπικά, δε σημαίνει ότι ο Πνευματικός αυτός είναι ανάξιος (στις περισσότερες περιπτώσεις). Επειδή η επιτυχία της σχέσης Πνευματικού - πνευματικού παιδιού εξαρτάται και από τις δυο προσωπικότητες, δηλαδή και του Πνευματικού και του πνευματικού παιδιού. Μπορεί επομένως ένας Πνευματικός, που είναι τέλειος για ένα πνευματικό παιδί, να μην μπορεί ν' αναπαύσει κάποιο άλλο με τελείως διαφορετική προσωπικότητα και πνευματικά προβλήματα. Λίγοι είναι οι πολύπειροι και πολύ προχωρημένοι πνευματικά Πνευματικοί, που μπορούν ν' αναπαύσουν όλους τους Χριστιανούς, και συνήθως αυτοί έχουν τόσα πολλά πνευματικοπαίδια που είναι πολύ δύσκολο να δεχτούν κι άλλα.
Επομένως, αν δεν έχουμε ήδη κατασταλάξει σ' ένα Πνευματικό, επιλέγουμε από τις πληροφορίες των φίλων μας αυτόν, που νομίζουμε ότι μας αναπαύει καλύτερα. Έπειτα δοκιμάζουμε να προχωρήσουμε με τις οδηγίες του και να διαπιστώσουμε, αν αυτό βοηθά την πνευματική μας πρόοδο. Αν όλα πάνε καλά, είμαστε πολύ τυχεροί και πρέπει να δοξάζουμε το Θεό γι αυτό, αν όχι ξαναδοκιμάζουμε μέχρι να βρούμε τον κατάλληλο για μας Πνευματικό.
Όσο για το θέμα μας, επιμένω ότι ο κοινός Πνευματικός είναι απαραίτητος για να προχωρήσει σωστά μια οικογένεια. Γι αυτό, όταν δυο νέοι άνθρωποι αποφασίσουν να προχωρήσουν μαζί στη ζωή, καλά είναι να απευθυνθούν σε κοινό Πνευματικό, που μπορεί να είναι αυτός που είχε ο ένας από τους δυο, ή κι ένας τρίτος, που μπορεί να είναι πιο κατάλληλος για να συμβουλεύει ζευγάρια και οικογένειες.