"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

stathis73 έγραψε:Και εγω θα βάλω κάτι απο τις ρίζες μου


Αιντε παλικάρια

Λελέβωσεν τεμέτερον με τ' έμορφα τα τραγουδόπας !!!

Δώσε Σύμο τεμέτερον ο παιδάς!!!

στην Αμερική μαθαίναμε παραδοσιακούς χορούς... αλλά εγώ δεν πρόλαβα να μάθω Ποντιακά """Ολοι και οι φίλοι τους"" που λέμε μαθαίνανε στις εκκλησιές μας.


Καλλλά πολλλύ καλλλό! Τρελλλλαίνομαι!!!

OK συμπαθάτε με αλλά μου ξυπνήσατε το ένστικτο για παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια που τα λάτρευα απο μικρή και έχω δει ίσαμε 5 βίντεάκια με χορούς κλπ και έπεσα και σε αυτό που ένας άσπρος παπαγάλος χορεύει με ρυθμό ποντιακό... καλλλά δεν παίζεται, καταπληκτικός είναι. Δεν το κρεμάω γιατί κάποιοι στα παράθυρα έχουν κάνει και βιντεάκια που ίσως να μην έχουν γίνει με αγνά αισθήματα και πληγώσουν κάποιον. Αλλο ο αυτοσαρκασμός άλλα τα χοντρά αστεία...Το λινκ με τον παπαγάλο είναι http://www.youtube.com/watch?v=vfY3NGLz ... re=related
Μου άρεσε και η μικρή που χορεύει στο τάλεντ show αλλά επειδή με πονάει ο εξισλαμισμός δεν την βάζω αυτήν αν και ήταν πολύ καλή για μικρούλα. Τα κλέβουν οι Τούρκοι τα παραδοσιακά μας και έχουν να πουν και αυτοί ότι κάτι έχουν απο παράδοση...

Καλησπέρα αγαπημένες μου αδελφές και αγαπημένοι μου αδελφοί....

Ας ακούσουμε ένα άγνωστο τραγούδι του Θεοδωράκη, που προσωπικά με συγκινεί και με συγκλονίζει..

Απόσπασμα απ' την:
Κατάσταση πολιορκίας..

Στίχοι: Μαρίνα
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Μακριά, πολύ μακριά....

Μακριά, πολύ μακριά,
ακούγεται η Ζωή,

ψηλά πολύ ψηλά λάμπουν τα φώτα
-ίσως- τα φώτα, που μας έκλεψαν
της πολιτείας που μας έκλεψαν
κι η θύμηση απ' το τελευταίο λιόγερμα
και τα βουνά, γύρω δικά μας.

Μακριά πολύ μακριά υπάρχεις.
Πρέπει να υπάρχεις,

Σα να μπορώ ν' αφουγκραστώ το γέλιο Σου,
ξανθό, πίσω απ' τους λεκιασμένους τοίχους.
Κάποτε όλα θα μαθευτούνε
που θ' αναλιώσει το παγωμένο κέντρο της μνήμης
-τώρα, παντού, «η κατάθεσή μου, να θυμάμαι τι είπα στην κατάθεσή μου» -
και θα ξανάρθουνε τα χρώματα
ίσως κάποτε που θ' ανοιχτούν οι πόρτες των τάφων,
των σπιτιών, των φυλακών, των νόμων,
να λογαριάσουμε τους νεκρούς μας,
να μοιραστούμε τα καινούργια μας τραγούδια.
Κάποτε θα μάθεις κι εσύ τα υπόλοιπα
θα θυμηθείς και εσύ

μακριά, πολύ μακριά, είσαι η Ζωή,
θα είσαι μακριά
τότε εγώ δε θα υπάρχω,

΅Χειμωνανθός΅ Γιάννης Χαρούλης

Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά
κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά

Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ΄ της καρδιάς τ΄ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς
Σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει
Αέρας μου σφυρίζει . Αν έρθεις μην αργείς

Γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου
ο χωρισμός θυμήσου είναι χειμωνανθός.
Τη λύπη την κατοίκησα σε νύχτα και σε μέρα.
Σ΄ αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως

Η αγάπη φόβους και όνειρα δειπνά προτού ραγίσει
Στου πόνου το ξωκκλήσι αγιάζει η ερημιά
Κι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει
το φως πριν βασιλέψει ,θα σ' αρνηθώ ξανά

Γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου
ο χωρισμός θυμήσου είναι χειμωνανθός
Τη λύπη την κατοίκησα σε νύχτα και σε μέρα
Σ΄ αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως »

toula έγραψε:΅Χειμωνανθός΅ Γιάννης Χαρούλης

WOW... powerful words... πολύ ωραίο Τούλα. Ευχαριστώ!

Πραγματικά εκπληκτικό..
Και είναι και το "Ρισμαρί" το δικό μας Τούλα..