Οι παλιοί μας φίλοι

[ΜΙΧΣ]

The sound of silence – Simon and Garfunkel 1965

Άλλο ένα αριστούργημα!
Κατά την άποψή μου το κορυφαίο ντουέτο όλων των εποχών. Ο Paul Simon και ο Art Garfunkel ήταν ένα folk ντουέτο. Ο Paul συνέθεσε το τραγούδι αυτό μέσα στο 1964, εμπνευσμένος από την δολοφονία του Κέννεντυ (1963). Το τραγούδησαν ως folk duo, με μόνη συνοδεία την ακουστική κιθάρα του Simon, ωστόσο στην τελική του μορφή (με προσθήκη ηλεκτρικού μπάσου, ηλεκτρικής κιθάρας και ντραμς), το τραγούδι ηχογραφήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1965 και έφθασε στο Νο 1 των πωλήσεων στις Η.Π.Α. στο τέλος του έτους με αρχές του 1966.

.........................
.................................
[/color]

Υπέροχο! Ευχαριστώ!

[aposal]

Απ' ό,τι βλέπω όλα τα τραγουδάκια είναι ανάλαφρα και ήρεμα! Ακόμη κι αυτά που βάζω κι εγώ!

[aposal]

Μήπως να βάλω κάτι πιο "ταραγμένο", αλλά εξίσου σημαντικό για την ιστορία του rock;

[ΜΙΧΣ]

μπαααα :) άσε γιατί τα ταραγμένα πληγώνουν ψυχές και ανοίγουν πόρτες

[aposal]

Black Sabbath - Paranoid (1970)

Οι Black Sabbath είναι Βρετανικό heavy metal συγκρότημα και το τραγούδι τους με τίτλο «Paranoid» περιέχεται στο 2ο άλμπουμ του συγκροτήματος. Σαν μικρός δίσκος (single) κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1970, έφτασε το Νο 4 στο Αγγλικό UK singles chart και στο Νο 61 του Billboard hot 100.
Στην Γερμανία έφτασε μέχρι την πρώτη θέση
Το τραγούδι αυτό θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα heavy metal τραγούδια όλων των εποχών και γι’ αυτό έχει γνωρίσει πολλές διασκευές. Ακόμη και ο ίδιος ο Ozzy Osbourne μετά την αποχώρησή του από το συγκρότημα (1979) συνέχισε να κάνει διαφορετικές εκτελέσεις του τραγουδιού.



Finished with my woman 'cause she couldn't help me with my mind
People think I'm insane because I am frowning all the time
All day long I think of things but nothing seems to satisfy
Think I’ll lose my mind if I don’t find something to pacify

Can you help me, occupy my brain?
Oh yeah

I need someone to show me the things in life that I can’t find
I can’t see the things that make true happiness, I must be blind
Make a joke and I will sigh and you will laugh and I will cry
Happiness I cannot feel and love to me is so unreal

And so as you hear these words telling you now of my state
I tell you to enjoy life I wish I could but it's too late


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Με την γυναίκα μου «τελειώσαμε», γιατί δεν μπορούσε να με βοηθήσει με το μυαλό μου
Ο κόσμος νομίζει ότι είμαι τρελός γιατί μονίμως κατσουφιάζω (συνοφρυώνομαι)
Σκέφτομαι συνεχώς πράγματα, αλλά δεν με ευχαριστεί τίποτε
Μου φαίνεται ότι θα χάσω τα λογικά μου αν δεν βρω κάτι να με ηρεμήσει.


Μπορείς να με βοηθήσεις να απασχολήσω το μυαλό μου;

Χρειάζομαι κάποιον να μου δείξει στη ζωή αυτά που δεν μπορώ να βρω
Δεν μπορώ να δω αυτά που χαρίζουν την αληθινή ευτυχία, μάλλον είμαι τυφλός
Πες μου ένα αστείο κι εγώ θα αναστενάξω. Εσύ θα γελάσεις κι εγώ θα κλάψω.
Δεν μπορώ να βρω την ευτυχία και η αγάπη μου είναι τόσο ψεύτικη

Γι’ αυτό λοιπόν όσο ακούς τη κατάστασή μου
Σου λέω να διασκεδάσεις. Μακάρι να μπορούσα κι εγώ, αλλά είναι πολύ αργά

[ΜΙΧΣ]

Μάλιστα... με τον κακό λογισμό θα έλεγα πως κάψανε φλάντζα με ΕΛΕΣΝΤΙ αλλά θα ακολουθήσω τον καλό λογισμό και θα πω ότι είναι μια κραυγή προς τον Χριστό μας για βοήθεια...

[aposal]

Επίτηδες έβαλα τον στίχο για να δούμε πού θα καταντήσουμε μακριά από τον Χριστό μας!

[ΜΙΧΣ]

Επίτηδες έβαλα τον στίχο για να δούμε πού θα καταντήσουμε μακριά από τον Χριστό μας!

Εκεί που είχα πάει κι εγώ όταν ήμουν μακρυά του... και δεν μιλάω για ναρκωτικά.

[panagiotisspy]

Το "sound of silence" έχει ήδη ξαναμπεί πολλές φορές..
Ίσως γιατί η σιωπή έχει τον ομορφότερο ήχο,
ίσως πάλι γιατί η Αγάπη νικάει την επώδυνη και τρομακτική "κραυγή" της ησυχίας - μοναξιάς μακρυά Του, φέρνοντάς μας στην ησυχία της Χαρμολύπης Του..
Η αντίθεση των δύο "ησυχιών" είναι απίστευτη....

ΥΓ..
Πάλι χαζομάρες γράφω..

[panagiotisspy]

Σε συνέχεια του προηγουμένου....

Εγώ θα σου μιλώ....

Στίχοι: Μάρω Μπιζάνη
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας


Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια μου
στα λόγια τους θα βλέπω τη μορφή σου
κι εσύ θα μου μιλάς με τη σιωπή σου

Κάπως έτσι συμβαίνει η Αγάπη πεθαίνει*
χάνεται τ' όνειρο το τραγούδι όμως μένει

Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια μου
τις νύχτες που η αγρύπνια θα με καίει
τις νύχτες που η Αγάπη θα μου φταίει

Κάπως έτσι συμβαίνει η Αγάπη πεθαίνει*
χάνεται τ' όνειρο το τραγούδι όμως μένει....


(* αστερίσκος: εννοείται πως η Αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, άσχετα αν οι στίχοι λένε κάτι τέτοιο "ποιητική αδεία". Η Αγάπη δεν είναι θνητή, ούτε πρόσκαιρη, αλλά αθάνατη. Εξάλλου αν η Αγάπη ήταν θνητή, τότε όχι μόνο δεν "θα έμεναν τα τραγούδια", αλλά ούτε καν θα γράφονταν....)