Απαγόρευση θείας κοινωνίας

Προβληματισμοί και ανταλλαγή ιδεών από την Επικαιρότητα.

Συντονιστής: Συντονιστές

Misha
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3872
Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
Επικοινωνία:

Δημοσίευση από Misha »

123 έγραψε: Δεν είναι απαραίτητο να κολυμπήσει στα βαθειά απ ευθείας. Γι αυτό του είπα να διαβάσει τον "αόρατο πόλεμο" αλλά ήδη τον απέρριψε. Και ξέρεις γιατί? Γιατί στάθηκε σε ένα δυο αράδες κι απέκλεισε όλο το βιβλίο.΄Αντίθετα θα έπρεπε να πάρει αυτό που του πάει περισσότερο και να το δουλέψει στο μυαλό του. :roll: :roll: :roll:

χθες το βραδυ ,επιστρεφοντας σπίτι ,διάβαζα τον βίο του π.Πορφυρίου.
οταν ηταν νεος μοναχος στα Καυσοκαλύβια οι γερονταδες του του επεσημαναν:
"εκεινο το βιβλιο δεν θα το ανοιξεις καθολου.εισαι μικρος ακόμα και πρέπει να μαθεις ταπείνωση και υπακοη και μετά θα μπορείς να το διαβάσεις"

στις αρχες της διακονιας του ως πνευματικος εφαρμοζε κατα γραμμα τα επιτίμια του αγιου Νικοδημου.Επειτα καταλαβε πως έκανε λάθος.

ο άγιος Νικοδημος ήταν το πρωτο βιβλιο (ΑορατοςΠολεμοπς,Πνευματικα γυμνασματα και το "Ανθρωπος και θεανθρωπος" του π.Ιουστινου)που μου συνεστησε ενας αγιος γεροντας οταν τον πρωτογνωρισα.....

ειναι σπουδαια βιβλια,αλλα οχι για ολους.τα δανεισα παλιοτερα μεσα στον ζήλο μου σε καποιους και μου τα επεστρεψαν σε 2 μερες γιατι τρομαξαν με την αυστηρότητα τους!!!

ο Βασιλης πχ θα διαβαζα πιο ευχαριστα την γ.Γαβριηλια τωρα ή το "Ερωτος φύσις " του παπα Φιλοθεου Φάρου...ή το "Καταφύγιον Ιδεών" του Γιανναρα
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />
vasilis_m21
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 888
Εγγραφή: Δευ Μαρ 27, 2006 6:00 am

Δημοσίευση από vasilis_m21 »

Τα χω διαβάσει όλα αυτα. Για ποιον με περάσατε για καναν ανίδεο; Και τη Γαβριηλία και του Φάρου τα βιβλία.
Αυτόν τον καιρό διαβάζω αρχαίες τραγωδίες, και σαυτές πάντως κριτικάρεται η αφροσύνη του έρωτα, η θεά Αφροδίτη με τους έρωτες που σκάρωνε έβγαζε τους ανθρώπους απτα λογικά τους και τους οδηγούσε στην καταστροφή.
Μα κι οι αρχαίοι τιμούσαν τη σωφροσύνη, η Αθηνά κι η Άρτεμη ήταν θεες της σωφροσύνης και αγνότητας.
stratos
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 2298
Εγγραφή: Δευ Νοέμ 14, 2005 6:00 am
Τοποθεσία: Ηλίας @ Θεσσαλονίκη

Δημοσίευση από stratos »

οκ τοτε :)
Εικόνα
123
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1768
Εγγραφή: Κυρ Αύγ 27, 2006 5:00 am

Δημοσίευση από 123 »

Μίσα έχεις δίκιο γιατί κι εγώ παρ' όλο που το διάβασα τελευταία κι έχω ακόμα λίγο να το τελειώσω, δεν μου ήταν εύκολα προσιτό. Επειδή όμως είμαι επίμων το συνέχισα και όσο διάβαζα τόσο έμπαινα στο κλίμα των εννοιών και άρχισα να καταλαβαίνω πολλά. Επειδή μου άρεσε πολύ γι αυτό το συνέστησα. Ναι δεν είναι ακόμα για τον Βασίλη.

Αυτό που θα πρότεινα και δεν υπάρχει περίπτωση να μου αλλάξει κανείς γνώμη είναι η Καινή Διαθήκη. Ας τη διαβάσει όπως μπορεί, είτε μετάφραση είτε το αρχαίο. Εκτός από γνώσεις παίρνει και ευλογία.

Βασίλη έχεις διαβάσει τόσα βιβλία και συ κολλάς σε κάτι πράγματα μικρά....
:lol: :lol: :lol:
vasilis_m21
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 888
Εγγραφή: Δευ Μαρ 27, 2006 6:00 am

Δημοσίευση από vasilis_m21 »

ΟΚ! θα διαβάσω το κατα Ιούδαν Ευάγγέλιο που βγήκε τώρα!
123
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 1768
Εγγραφή: Κυρ Αύγ 27, 2006 5:00 am

Δημοσίευση από 123 »

vasilis_m21 έγραψε:ΟΚ! θα διαβάσω το κατα Ιούδαν Ευάγγέλιο που βγήκε τώρα!
Πω πω χιούμορ......μπρρρρρρρ......
Misha
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 3872
Εγγραφή: Δευ Δεκ 26, 2005 6:00 am
Τοποθεσία: http://clubs.pathfinder.gr/seraphim
Επικοινωνία:

Δημοσίευση από Misha »

για τον Βασίλη:

Την καταληκτική του αντίληψη περί του τι είναι ηδονή από περιγραφική άποψη, την παρουσιάζει ο Αριστοτέλης στο βιβλίο Κ λέγοντας:
"Κατά πάσαν γαρ αίσθησιν έστιν ηδονή, ομοίως δε και διάνοιαν και θεωρίαν ηδίστη δ' η τελειοτάτη, τελειοτάτη δε η του ευ έχοντος προς το σπουδαιότατον των υπ' αυτήν. Τελοιεί δε την ενέργειαν η ηδονή".

Ήτοι, κάθε αίσθηση παρέχει ηδονή, όπως και κάθε θεωρητική αναζήτηση και διανοητική απασχόληση. Η πλέον ευχάριστη ενέργεια είναι η τελειοτάτη, η οποία είναι αυτή η ενέργεια, η οποία προσδιορίζεται από το σπουδαιότερο αντικείμενό της. Η ηδονή αποτελεί την τελείωση, την ολοκλήρωση της ενέργειας. Ποιο είναι όμως το σπουδαιότερο αντικείμενο ενεργειών; Για τον Αριστοτέλη και κάθε άλλον μαθητή του Πλάτωνος δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από την πνευματική εργασία και δημιουργία!
Ο φιλόσοφος παρατηρεί ότι η ηδονή τελειοποιεί τόσο τις ενέργειες όσο και την ίδια την ζωή, την οποία ποθούν οι άνθρωποι.

Χωρίς ενέργεια δεν εμφανίζεται ηδονή. Και με την σειρά της η ηδονή τελειοποιεί κάθε ενέργεια.

Η ενέργεια επαυξάνεται, όταν συνοδεύεται από την συγγενή προς αυτήν ηδονή. Όποιος ευχαριστιέται με ό,τι κάνει, το κάνει καλύτερα.

Σε κάθε ενέργεια αντιστοιχεί μία ηδονή. Η ηδονή της ενάρετης πράξεως είναι αξιόλογη, ενώ η ηδονή της κακής πράξεως είναι μοχθηρή. Οι επιθυμίες, οι οποίες κατατείνουν σε καλές πράξεις είναι επαινετές, ενώ αυτές, οι οποίες κατατείνουν σε αισχρές πράξεις, πρέπει να κατακρίνονται.

Χαρακτηρίζουμε φαύλους ως προς τις ηδονές αυτούς που επιδιώκουν τις επαίσχυντες ηδονές. Για τον λόγον αυτόν όλοι συμφωνούν ότι οι αρετές οδηγούν σε απάθεια και ηρεμία μπροστά στις χαρές και τις λύπες, ενώ οι κακίες οδηγούν στα αντίθετα.
Κατά μίαν άποψη, λέγει ο Αριστοτέλης, οι αρετές ορίζονται ως "απάθεια".
Την έννοια της απάθειας την παρέλαβαν από τον Αριστοτέλη οι Στωικοί και την επεξέτειναν σε συνδυασμό προς τα διδάγματα των Κυνικών.
Αξιολογώντας τις ηδονές, ο Αριστοτέλης δέχεται ότι οι ηδονές, οι οποίες τελειώνουν και ολοκληρώνουν τις ενέργειες του τέλειου και μακάριου ανθρώπου, δικαιούνται να λέγονται πρέπουσες ηδονές, ενώ όλες οι άλλες ηδονές κατέχουν δευτερεύουσα θέση, όπως και οι αντίστοιχες ενέργειες. Εφόσον είναι δεδομένο ότι τα ζωντανά όντα ενεργούν, η ενέργειά τους ως πραγματικότητα συνεπάγεται την ολοκληρωμένη τελείωση. Η δράση προσδίδει στα όντα τόσο περισσότερη ευχαρίστηση, όσο τελειότερη γίνεται. Κάθε ον προσπαθεί να επιτύχει διαφορετικά πράγματα και σε κάθε πράξη του συνυπάρχει μία αντίστοιχη ευχαρίστηση. Για τον άνθρωπο τίθεται ως σκοπός του η δράση, η οποία εξασφαλίζει την ευδαιμονία του. Αυτή στηρίζεται στις ενάρετες και πνευματικές-διανοητικές ενασχολήσεις.
Ο Αριστοτέλης κρίνει ως άξια εκτιμήσεως και ευχάριστα εκείνα, τα οποία κρίνονται ως τέτοια για τον ενάρετο άνθρωπο. Ιδιαίτερα στην φύση του σπουδαίου ανθρώπου ταιριάζει η αρετή.
<div><img width="158" height="171" border="0" src="whiteangelap0.jpg" /></div><br />
xenos
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 250
Εγγραφή: Πέμ Σεπ 28, 2006 5:00 am

Δημοσίευση από xenos »

123 έγραψε: Σου συνιστώ να διαβάσεις το "αόρατος πόλεμος" του Αγ. Νικοδήμου του Αγιορείτη. Εκεί θα βρεις σωστές συμβουλές.
Πριν κάποια χρόνια επεχείρησα να τον διαβάσω και είναι ακόμα στο ράφι σκονισμένος. Μέγας Άγιος ο άγιος Νικόδημος αλλά εγώ δεν μπορώ να τον βαστάσω. Προτιμώ το γεροντικό.
vasilis_m21
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 888
Εγγραφή: Δευ Μαρ 27, 2006 6:00 am

Δημοσίευση από vasilis_m21 »

Misha, στα ακόλουθα αποσπάσματα, το πρώτο απτην Αντιγόνη και τα άλλα δύο απτις Τρωάδες φαίνεται η αντίληψη ότι η Αφροδίτη με τους έρωτές της οδηγεί τους θνητούς στην αφροσύνη.

"Νικάει ο πόθος κι η λαχτάρα , σε πείσμα όλων των μεγάλων νόμων, που αμέριμνη η θεά Αφροδίτη τους εμπαίζει."

''Την Αφροδίτη να κατηγορήσεις. Τι θες, να φανείς πιο δυνατός από το Δία - που είναι ο πρώτος και σ' όλους τους θεούς εξουσιάζει αλλά δούλος είναι κι αυτός της Αφροδίτης. Και αυτό είναι που αλαφραίνει τη θέση μου.''

''Αλλά ο γιος μου ήταν όμορφος και πόθος έγινε ο νους σου σαν τον είδες και αφροσύνη - αφροσύνη είναι για τους θνητούς η Αφροδίτη. Γι' αυτό τα ονόματά τους αρχίζουν με τα ίδια γράμματα. ''
vasilis_m21
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 888
Εγγραφή: Δευ Μαρ 27, 2006 6:00 am

Δημοσίευση από vasilis_m21 »

Επίσης οι αρχαίοι στο πρόσωπο της Αθηνάς και της Άρτεμης τιμούσαν την σωφροσύνη και παρθενία, γιάυτό και ο ναός της Αθηνάς λεγόταν Παρθενώνας.

Στην Ιφιγένεια εν Ταύροις, στην υπηρεσία του ναού της Αρτέμιδος είναι αγνές Ιέρειες, σκλάβες ελληνίδες με σεμνή ενδυμασία.

''Σεμνή σιωπή κρατάτε όσοι στους αλληλόκρουστους βράχους της θάλασσας κατοικείτε

Ω Παρθένα κόρη της Λητώς, Δίκτυννα εσύ βουνίσια, στον ναό σου τον όμορφο και χρυσοστόλιστο σέρνομαι και στα άγιά σου, αγνό πόδι πατάω. Γιατί εγώ είμαι δούλα σου από τότε που άφησα τους παράδεισους της πατρίδας μου της Ελλάδας και τους πύργους της για να έρθω εδώ στο ναό σου!
Απάντηση

Επιστροφή στο “Επικαιρότητα”