Σελίδα 9 από 15
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:06 pm
από ntinoula
Οι εντολές του Θεού, της Εκκλησίας, δεν είναι δύσκολες. Εμάς μας φαίνονται δύσκολες, γιατί μπήκαν μέσα μας τα πάθη από τότε που ήμαστε μικρά παιδιά. Γι’αυτό από μικρά παιδιά ακόμα πρέπει να γνωρίζουμε τον αληθινό δρόμο της σωτηρίας μας. Ο αληθινός αυτός δρόμος είναι μόνο η Εκκλησία. Ό,τι και να πάθουμε, στην Εκκλησία να τρέξουμε, για να εξομολογηθούμε και ν’αγιαζόμαστε.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:07 pm
από ntinoula
Ιερά Εξομολόγηση
Χωρίς Εξομολόγηση, κανένας δεν πρόκειται να σωθεί, διότι είμαστε αμαρτωλοί.Όσες φορές κι αν πέσεις, να τρέξεις αμέσως στην Εκκλησία και να το εξομολογηθής στον Πνευματικό σου αυτό το πέσιμο, δηλαδή την αμαρτία. Δεν συγχωρείται τίποτε, απολύτως τίποτε, αν δεν ξαναπάμε στην Εκκλησία και κάνουμε με ταπεινοφροσύνη την εξομολόγησή μας. Να πούμε δηλαδή: «Θεέ μου, ήμαρτον! Άγιε Πνευματικέ, να με συγχωρήσεις, διότι πάλι έπεσα!». Κι ο Θεός τότε μας συγχωρεί!
O Θεός στη Δευτέρα Παρουσία Του δεν θα μας κρίνει και τιμωρήσει γιατί είμαστε αμαρτωλοί, αλλά γιατί δεν μετανοήσαμε και δεν εξομολογηθήκαμε. Όσο πιο συχνά εξομολογούμαστε, τόσο πιο κοντά Του μας φέρνει ο Θεός. Όταν αργούμε να εξομολογηθούμε, τότε είμαστε στην αγκαλιά του Σατανά. Κι ο Σατανάς καμμιά φορά δεν μας κάνει κανένα καλό, αλλ’αντίθετα, πάντοτε το κακό. Γι’αυτό πρέπει να τρέξουμε αμέσως στην Εκκλησία, στον Πνευματικό, και να ειπούμε : «Ήμαρτον, Θεέ μου!». Κι ο Θεός εκείνη τη στιγμή, αμέσως μας συγχωρεί.
Όσο πυκνότερα εξομολογείσαι, τόσο καλύτερα είσαι. Διότι, όταν θα πηγαίνεις στον Εξομολόγο, ο Εξομολόγος θα σε συμβουλεύει πάντοτε εκείνα που θα τον φωτίζει το Άγιο Πνεύμα και δεν θα μπορεί να προχωρήσει το κακό επάνω σου, όπως συνέχεια επιδιώκει το ακάθαρτο πνεύμα. Βλέπεις πόσο καλός είναι ο Θεός μας; Δεν ανέθεσε σε κανέναν Αρχάγγελο ή Άγγελό του να κατεβή να μας εξομολογήσει. Διότι τότε δεν θα πλησίαζε κανένας. Αλλ’ανέθεσε σ’έναν Ιερέα, σ’έναν άνθρωπο που είναι σαν κι εμάς, αλλά με Δύναμη και Χάρη άνωθεν. Τι αγάπη, τι ευλογία μας έδωσε ο Θεός!
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:08 pm
από ntinoula
Τα πάθη, η σπορά του Διαβόλου
Όπως σπέρνει ο άνθρωπος σπόρο, έτσι κι ο Σατανάς ρίχνει στην καρδιά μας και στο νου τις κακίες του. Κι αν εκείνα τα σπόρια του τα δεχόμαστε, τότε αυτά φυτρώνουν. Κι αν φυτρώνουν κι αρχίσουν να κάνουν ρίζες, αλλοίμονό μας! Δύσκολα κόβονται. Και να μην είναι κάποιος κακός, όταν μάθει να καπνίζει και περάσει καιρός, λέει: «Δεν μπορώ να το κόψω, δεν κόβεται!» Έτσι κι όλα τα πάθη που έχει ο άνθρωπος μέσα του. Αν δεν τα κόψει απ’την αρχή, ύστερα γίνονται τείχος! Κόβεται αυτό; Θέλει αγώνα. Γιατί ο Σατανάς είναι πνεύμα, δεν κουράζεται. Συνέχεια ρίχνει μέσα μας κακά, χιλιάδες πάθη! Χρειάζεται συνεχής αγώνας, πόλεμος με τα ακάθαρτα πνεύματα. Διότι ο πόλεμός μας δεν είναι σωματικός, αλλά πνευματικός.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:08 pm
από ntinoula
Τα πνευματικά όπλα
Τόσο ο Μοναχός, όσο και ο Χριστιανός, για να είναι πάντοτε αναπαυμένος πνευματικά και να βαδίζει πάντοτε σύμφωνα με την Αγία Γραφή, πρέπει να έχει τρία όπλα, δηλαδή τρία χαρίσματα:
α) υπακοή,
β) εκκοπή θελήματος και
γ) ταπεινοφροσύνη.
Μόνο με αυτά τα τρία όπλα πάντοτε μπορούμε να πολεμάμε και να νικάμε τα ακάθαρτα πνεύματα και τα πάθη μας.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
(Η συμβουλή αυτή του Γέροντα ήταν συνεχής και διαρκής σε κάθε σχεδόν συζήτηση και Εξομολόγηση. Ήταν το βίωμά του και το μάθημα και δίδαγμά του.)
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:10 pm
από ntinoula
Η ταπείνωση
Όσο ψηλά κι αν είσαι, ο Σατανάς σε πολεμάει με την υπερηφάνεια. Κι αν πεις: «Εγώ είμαι κάποιος», εκείνη τη στιγμή πέφτεις! Καλύτερος είναι ένας αμαρτωλός, αλλά ταπεινός άνθρωπος, παρά ένας «άγιος», που έχει καλά έργα αλλ’όμως είναι υπερήφανος. Διότι για το δεύτερο, τον υπερήφανο, κάθε στιγμή υπάρχει κίνδυνος να πέσει, ενώ δύσκολα μετανοεί. Αντίθετα, ο αμαρτωλός, αλλά ταπεινός, έχει πολλές ευκαιρίες που μπορεί να μετανοήσει. Έχουμε χιλιάδες χιλιάδων αμαρτωλούς που αγίασαν.
Η υπερηφάνεια είναι η χειρότερη αμαρτία. Αν σαν θεμέλιο τα καλά έργα δεν έχουν την ταπέινωση, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με κανέναν τρόπο! Ο Διάβολος έπεσε από τον Ουρανό με όλο το τάγμα του, διότι υπερηφανεύτηκε. Ο Θεός όμως θέλει με τους καλούς Μοναχούς και με τους καλούς Χριστιανούς να συμπληρώσει τη θέση όλων αυτών που πέσανε.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:11 pm
από ntinoula
Η προσευχή
Υπάρχουν πάμπολλες προσευχές. Όμως η συντομότερη και η δυνατότερη προσευχή είναι : «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν». Αλλά πως πρέπει να τη λέμε; Εξ όλης της καρδίας, να πιστεύουμε αυτά που λέμε. Όταν λέμε «τον αμαρτωλόν», να πιστεύουμε ότι είμαστε οι πιο αμαρτωλοί απ’όλους τους ανθρώπους. Και να τη λέμε με ταπείνωση, αλλά και με προσοχή, σαν να είναι παρών ο Θεός μαζί μας εδώ. Έτσι θα κατεβή η Χάρη του Αγίου Πνεύματος επάνω μας.
Εμείς δεν πηγαίνουμε στην εκκλησία απλά για να διαβάζουμε, αλλά για να τρεφόμαστε. Κάθε λέξη που διαβάζουμε ή ακούμε πρέπει να την αφομοιώνουμε, να τη χωνεύουμε. Αλλοιώς τζάμπα διαβάζουμε και δεν καταλαβαίνουμε τίποτε και δεν μας μένει τίποτε. Χρειάζεται όμως κόπος για την προσευχή και θέληση. Εξάλλου, πρέπει πρώτα να κόψει και να καθαρίσει κανείς τα πάθη του, τα οποία εμποδίζουν την προσευχή. Γιατί πίσω από τα πάθη κρύβονται οι δαίμονες, τους οποίους η προσευχή «καίει», μάλιστα η Ευχή του Ιησού.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:11 pm
από ntinoula
Η υπομονή
Χωρίς υπομονή, πνευματική ζωή δεν κατορθώνεται. Γι’αυτό χρειάζεται υπομονή, υπομονή και πάλι πολλή υπομονή! Και ακριβώς η υπομονή καρποφορεί! Κι εγώ ως τυφλός, που δυσκολευόμουν και στεναχωριόμουν, έκανα βέβαια υπομονή, αλλά και προσευχήθηκα στο Θεό να μου πάρει τη στεναχώρια, που δεν βλέπω. Και τώρα, δόξα τω Θεώ, ξέρω πως έτσι είναι καλύτερα για μένα. Έτσι θέλει ο Θεός. Γιατί Αυτός ξέρει τι είναι το καλύτερο για μας. Αυτός μας αγαπά περισσότερο από όσο εμείς αγαπάμε τον εαυτό μας.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:12 pm
από ntinoula
Αγάπη προς τον πλησίον
Να έχουμε αγάπη προς όλους απλή και όχι δολερή, όχι με διαλογή και διακρίσεις. Να μη λέμε: «αυτός είναι πονηρός, εκείνος είναι έτσι...». Εγώ πρέπει να αγαπώ όλους σαν τον εαυτό μου, επειδή έτσι με προστάζει ο Θεός και η Εκκλησία Του. Αυτή είναι η Αλήθεια και η Ορθοδοξία.
Να αγαπάμε όλους, και τον Τούρκο και τον Άραβα και τους ετερόδοξους και τους αλλογενείς. Αλλ’ο Θεός δεν με προστάζει να αφήσω την πίστη μου και να δεχτώ τη δική τους ή ν’αλλάξω τα έθιμά μου κατά τα πάθη τους. Τι θα κάμει ο Θεός μ’αυτούς είναι δική Του δουλειά. Είναι κι αυτοί δημιουργήματά Του και ο Θεός θα μας κρίνει όλους με κριτήρια που είναι ανεξιχνίαστα για τον ανθρώπινο νου. Εμείς γνωρίζουμε την Αλήθεια, δηλαδή την Ορθόδοξη Πίστη. Να την κρατήσουμε, να τη σεβαστούμε.
Το γεγονός ότι αγαπώ τον πλησίον μου δεν σημαίνει ότι αγαπώ ή δέχομαι την πίστη και τα πάθη του. Το ίδιο και με τα σχίσματα στους κόλπους της Ορθοδοξίας. Όπως βλέπουμε, σχεδόν όλα τα σχίσματα στην Εκκλησία δεν έγιναν για άμεσους δογματικούς λόγους, αλλ’εξαιτίας του πάθους και του εγωισμού. Και ύστερα εμφανίστηκαν οι δογματικές διαφορές.
Aγιορείτου Πνευματικού Διονυσίου
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 4:57 pm
από pavmaria
- Απλοποίησε τη ζωή σου όσο μπορείς, για να ελευθερωθείς από το κοσμικό
άγχος και για να έχει νόημα η ζωή σου.
- «Όταν πονάει κανείς για την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο και προσεύχεται,
τότε βοηθιούνται οι άνθρωποι, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο».
- "Η καρδιά καθαρίζει με δάκρυα και αναστεναγμούς"
Γέροντας Παΐσιος
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 08, 2006 6:39 pm
από ntinoula
Επειδή ο Θεός είναι πρόσωπο και όχι έννοια αφηρημένη, γεύεται με την καρδιά και δεν συλλαμβάνεται απλά με τον νού.
Αφού ο Θεός είναι αγάπη, άρα και η εικόνα Του, ο άνθρωπος είναι επίσης αγάπη.
Άνοιξε την καρδιά σου, και άφησέ την να μιλήσει ελεύθερα στο Θεό. Να πεί ότι νοιώθει, σαν το μικρό παιδί που μιλά στο πατέρα του…. Μαζί όμως με τη δική σου ατομική προσευχή – «καρδιακή» προσευχή, να λες πρώτα ύμνο στην Αγία Τριάδα με το «Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν». Να λές το «Πάτερ ημών…» και ακόμα να λες και αυτή την προσευχή στην Παναγία μας, την Κυρία Θεοτόκο και Αειπαρθένο Μαρία: «Θεοτόκε Παρθένε, Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μέτα σου. Ευλογημένη συ εν γυναιξί, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών».
Καθηγούμενος Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ