Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 3:51 am
Ναι αυτο εννουσα.Συγνωμη.inaapp έγραψε:Μήπως ήθελες να πείς θεωρητικά;smarti έγραψε:Οτι και να πουμε και να γραψουμε ,ολα ειναι υποθετικα.
"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ
Καλώς ήλθατε στην σελίδα για το Αγιο Ορος
https://www.agiooros.net/forum/
Ο βίος του καλού Χριστιανού
Σελίδα 9 από 11
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 5:29 am
Μετανοιώνω τελικά πού ανοίγω κουβέντα μέ σένα.silver έγραψε: Αδελφέ μου Ηλία (Stratos ), διάβασε λίγο Εκκλησιαστική ιστορία, για να μη δίνεις δικαιώματα σε τρίτους να γνωρίζουν την πενεία των εκκλησιαστικών γνώσεών σου.
Ωστε ηταν Συνοδος ε;
Κώδικας: Επιλογή όλων
Κατά την 7η Ολομέλεια της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής στο Μπαλαμάντ του Λιβάνου (Ιούνιος 1993) απουσίαζον εννέα Ορθόδοξες εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και η Εκκλησία της Ελλάδος. Στο Μπαλαμάντ ανετράπη η απόφαση του Φράϊζινγκ, κάτι το οποίο δεν εδέχθη η Εκκλησία της Ελλάδος. Με έγγραφο Της κοινοποίησε τις θέσεις Της επί του κειμένου του Μπαλαμάντ σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Εις το έγγραφο Της αυτό τονίζεται ότι το κείμενο του Μπαλαμάντ απορρίπτεται από την Εκκλησία της Ελλάδος ως εκκλησιολογικώς απαράδεκτο και διάτριτο.Η αξία τού είναι οσο καί τής της ψευδενωσεως της Φερράρας .
Εισαι τελικά κουτοπόνηρος .silver έγραψε: Αν ο Σεβ. Αιτωλοακαρνανίας κ. Κοσμάς, ο Σεβ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός,
ο π. Θ. Ζήσης, οι Αγιορείτες Ηγούμενοι, Σωτηρόπουλοι και τόσοι άλλοι Κληρικοί Μοναχοί και Λαϊκοί, είναι εκτός Εκκλησίας που δεν δέχονται τα
"μυστήρια" των Λατίνων και το ΠΣΕ, τότε και εγώ μαζί τους!!!
Αυτοί πού αναφέρεις εχουν κοινωνία μέ την Εκκλησία τής Ελλάδος ολα τά Πατριαρχεία καί τό Αγιο Ορος.
Κοινωνουν Σώμα καί Αιμα Κυρίου καί μετεχουν στά Μυστήρια.
ΕΣΥ;
Τό θέμα αυτό μπορείς νά τό κουβεντιάσεις σέ οποιο αλλο φόρουμ θέλεις
Μέ ατομα πού εχουν αιρετικές απόψεις δέν θέλω διάλογο.
Γία καμάκι εισαι καλός πάντως
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 6:54 am
Τι είναι αυτό που ζητά ο Θεός από μας; Γιατί μας έπλασε; Απαντώντας αυτές τις ερωτήσεις, έχεις βρει και την απάντηση στο τι πρέπει να κάνουμε όσο είμαστε σ' αυτή τη ζωή.
Βασιλική, ο Θεός μας έπλασε από τέλεια Αγάπη, για να μοιραστούμε τι Δόξα Του, για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να ποθήσουμε να βρεθούμε κοντά Του περισσότερο από κάθε τι άλλο.
Και πως μπορούμε να το πετύχουμε αυτό;
Μας το είπε ο Χριστός με δυο απλές φράσεις: Ν' αγαπήσουμε το Θεό με όλη μας την καρδιά πάνω από κάθε τι άλλο κι αυτό να Του το δείξουμε αγαπώντας τους συνανθρώπους μας τουλάχιστον όσο αγαπούμε τον εαυτό μας.
Πως όμως μπορεί να εφαρμοστεί αυτό στην καθημερινή μας ζωή;
Αυτό δεν είναι εύκολο να το καταλάβουμε πάντοτε, γι αυτό, παρ' ότι μπορεί πράγματι ν' αγαπούμε το Θεό με όλη μας την καρδιά, μπορεί να κάνουμε λάθη και ν' αμαρτάνουμε άθελά μας. Γι αυτό και ο ίδιος ο Χριστός και οι Απόστολοι και οι μετέπειτα Πατέρες της Εκκλησίας έδωσαν κάποιους κανόνες, που μπορούν να μας βοηθήσουν στην εφαρμογή των εντολών του Θεού. Αυτούς τους κανόνες πρέπει όμως να τους δούμε σαν συμβουλές ανάγοντας την εφαρμογή τους πάντα στις δυο βασικές εντολές, αλλοιώς η εφαρμογή τους με αδιακρισία μπορεί να καταλήξει σε αντίθετο αποτέλεσμα (στο ν΄απομακρυνθούμε δηλαδή από το Θεό αντί να Τον πλησιάσουμε).
Μπορούμε πιο εύκολα να βρούμε αν κάτι είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού ή όχι, αν το υποβάλλουμε σε δυο κριτήρια:
1. Είναι προς Δόξαν Θεού ή Τον προσβάλλει;
2. Αναπαύει ή στενοχωρεί τους συνανθρώπους μας;
Αν με τη βοήθεια του Πνευματικού μας εφαρμόσουμε αυτά τα δυο κριτήρια σ' ότι κάνουμε, μπορούμε σταδιακά να βρούμε την ισορροπία που οδηγεί μέσα απ' αυτό τον κόσμο στη Βασιλεία των Ουρανών.
Βασιλική, ο Θεός μας έπλασε από τέλεια Αγάπη, για να μοιραστούμε τι Δόξα Του, για να συμβεί όμως αυτό πρέπει να ποθήσουμε να βρεθούμε κοντά Του περισσότερο από κάθε τι άλλο.
Και πως μπορούμε να το πετύχουμε αυτό;
Μας το είπε ο Χριστός με δυο απλές φράσεις: Ν' αγαπήσουμε το Θεό με όλη μας την καρδιά πάνω από κάθε τι άλλο κι αυτό να Του το δείξουμε αγαπώντας τους συνανθρώπους μας τουλάχιστον όσο αγαπούμε τον εαυτό μας.
Πως όμως μπορεί να εφαρμοστεί αυτό στην καθημερινή μας ζωή;
Αυτό δεν είναι εύκολο να το καταλάβουμε πάντοτε, γι αυτό, παρ' ότι μπορεί πράγματι ν' αγαπούμε το Θεό με όλη μας την καρδιά, μπορεί να κάνουμε λάθη και ν' αμαρτάνουμε άθελά μας. Γι αυτό και ο ίδιος ο Χριστός και οι Απόστολοι και οι μετέπειτα Πατέρες της Εκκλησίας έδωσαν κάποιους κανόνες, που μπορούν να μας βοηθήσουν στην εφαρμογή των εντολών του Θεού. Αυτούς τους κανόνες πρέπει όμως να τους δούμε σαν συμβουλές ανάγοντας την εφαρμογή τους πάντα στις δυο βασικές εντολές, αλλοιώς η εφαρμογή τους με αδιακρισία μπορεί να καταλήξει σε αντίθετο αποτέλεσμα (στο ν΄απομακρυνθούμε δηλαδή από το Θεό αντί να Τον πλησιάσουμε).
Μπορούμε πιο εύκολα να βρούμε αν κάτι είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού ή όχι, αν το υποβάλλουμε σε δυο κριτήρια:
1. Είναι προς Δόξαν Θεού ή Τον προσβάλλει;
2. Αναπαύει ή στενοχωρεί τους συνανθρώπους μας;
Αν με τη βοήθεια του Πνευματικού μας εφαρμόσουμε αυτά τα δυο κριτήρια σ' ότι κάνουμε, μπορούμε σταδιακά να βρούμε την ισορροπία που οδηγεί μέσα απ' αυτό τον κόσμο στη Βασιλεία των Ουρανών.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 7:35 am
...stratos έγραψε:Μετανοιώνω τελικά πού ανοίγω κουβέντα μέ σένα.silver έγραψε: Αδελφέ μου Ηλία (Stratos ), διάβασε λίγο Εκκλησιαστική ιστορία, για να μη δίνεις δικαιώματα σε τρίτους να γνωρίζουν την πενεία των εκκλησιαστικών γνώσεών σου.
Ωστε ηταν Συνοδος ε;Επίσεις mr σιλβερ το κείμενο επειδή ειχε σοβαρά θέματα επρεπει να εγκριθει από τις κατα τόπους συνοδους πράγμα που δεν έγινε .Κώδικας: Επιλογή όλων
Κατά την 7η Ολομέλεια της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής στο Μπαλαμάντ του Λιβάνου (Ιούνιος 1993) απουσίαζον εννέα Ορθόδοξες εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και η Εκκλησία της Ελλάδος. Στο Μπαλαμάντ ανετράπη η απόφαση του Φράϊζινγκ, κάτι το οποίο δεν εδέχθη η Εκκλησία της Ελλάδος. Με έγγραφο Της κοινοποίησε τις θέσεις Της επί του κειμένου του Μπαλαμάντ σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Εις το έγγραφο Της αυτό τονίζεται ότι το κείμενο του Μπαλαμάντ απορρίπτεται από την Εκκλησία της Ελλάδος ως εκκλησιολογικώς απαράδεκτο και διάτριτο.
Η αξία τού είναι οσο καί τής της ψευδενωσεως της Φερράρας .
Εισαι τελικά κουτοπόνηρος .silver έγραψε: Αν ο Σεβ. Αιτωλοακαρνανίας κ. Κοσμάς, ο Σεβ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο π. Γεώργιος Μεταλληνός,
ο π. Θ. Ζήσης, οι Αγιορείτες Ηγούμενοι, Σωτηρόπουλοι και τόσοι άλλοι Κληρικοί Μοναχοί και Λαϊκοί, είναι εκτός Εκκλησίας που δεν δέχονται τα
"μυστήρια" των Λατίνων και το ΠΣΕ, τότε και εγώ μαζί τους!!!
Αυτοί πού αναφέρεις εχουν κοινωνία μέ την Εκκλησία τής Ελλάδος ολα τά Πατριαρχεία καί τό Αγιο Ορος.
Κοινωνουν Σώμα καί Αιμα Κυρίου καί μετεχουν στά Μυστήρια.
ΕΣΥ;
Τό θέμα αυτό μπορείς νά τό κουβεντιάσεις σέ οποιο αλλο φόρουμ θέλεις
Μέ ατομα πού εχουν αιρετικές απόψεις δέν θέλω διάλογο.
Γία καμάκι εισαι καλός πάντως
Silver, να με συγχωρησει η αγαπη σου, αλλα τετοιας εκτασης βαρια ηττα, σε διαλογο και αντιπαραθεση στο φορουμ, δεν εχω ξαναδει σαν αυτην που μολις υπεστηκες απο τον Stratos.
Μιας λοιπον και εορτασαμε εχθες την Παγκοσμια Υψωση του Τιμιου και Ζωοποιου Σταυρου του Κυριου ημων Ιησου Χριστου, σωμα Του Οποιου αποτελει η Μια Αγια Καθολικη και Αποστολικη Εκκλησια οπως την εκφραζει το Ανατολικο Ορθοδοξο Δογμα, με προκαθημενο τον Παναγιοτατο Οικουμενικο Πατριαρχη Κυριο κ. Βαρθολομαιο, οφειλεις πρωτα στην συνειδηση σου και επειτα σε εμας τους εν Χριστω συνομιλητες σου, να αρεις τον Σταυρον της μεταμελειας σου, και να αναχωρησεις απαξ, απο τις θεσεις σου κατα της κεφαλης της Ορθοδοξιας, οχι μονον του Πατριαρχου, αλλα και των αλλων σεπτων Ποιμεναρχων μας, που καθημερινα εκφραζουν μεσα στην ευχαριστιακη λειτουργικη συναξη εν τοις Εκκλησιαις ημων, το: Στωμεν καλως, στωμεν μετα φοβου, προσχωμεν την Αγιαν αναφοραν...
Και να εισελθεις ετι, στην μια ποιμνη, υπο τον Εναν ποιμενα, στην οποια μετεχουμε ολοι, και τον Οποιον ακολουθουμε και πιστευουμε ολοι.
Σε αναμενουμε μετα παρρησιας και αγαπης ανυποκριτου. Σπευσον.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 8:33 am
Επειδή αισθάνομαι ενοχος γιά τό βήμα πού δίνω στόν κύριο νά περνάει αιρετικές απόψεις
Παραθέτω καί αυτό καί σταματάω.
Η συμφωνία του Μπάλαμαντ δεν γίνεται αποδεκτή όχι μόνο από τις Ορθοδοξες Εκκλησιες αλλά ούτε πλέον από τους ίδιους τους Ορθοδοξους που την υπέγραψαν! Κατά την τελευταία συνάντησι της μικτής Επιτροπης Διαλόγου Ορθοδοξων - Παπικών στην Βαλτιμόρη (Ιουλιος 2000), οι Παπικοί, κατόπιν εντολής του πάπα, δεν αποδέχθηκαν την κατάργησι της Ουνίας, καθώς απαιτούσαν οι Ορθοδοξοι. Ετσι, οι Ορθοδοξοι αντιπρόσωποι δήλωσαν, ότι θεωρούν τα εν Μπάλαμαντ γενόμενα βήματα υποχωρητικότητος έναντι των Ουνιτών «ως μη γενόμενα» και επιστρέφουν και πάλι «εις μηδενικήν βάσιν» επί του θέματος της Ουνίας! Κατέκριναν την παρέμβασι του πάπα στον Διάλογο ως απαράδεκτη, καθώς και τους Παπικούς, επειδή εμπαίζουν τους Ορθοδοξους. Συνεπώς ο Διάλογος κατέληξε σε «ουσιαστικό ναυάγιο»8, καθώς οι Ορθοδοξες Εκκλησιες δεν δέχονται να συζητηθή κανένα θεολογικό θέμα με τους Παπικούς προ της οριστικής καταδίκης της Ουνίας και από τις δύο πλευρές.
Αλλα και οι "Κοινές Δηλώσεις", καθώς και το προσχέδιο συμφωνίας στην Αντιοχεια μεταξύ Ορθοδοξων - Αντιχαλκηδονιων κατακρίθηκαν από πολλούς Ορθοδοξους, με αποτέλεσμα να θεωρήται ουτοπία η ένωσις με τους Αντιχαλκηδονιους, αν δεν αποδεχθούν όλες τις Οικουμενικές συνόδους. Ευχόμαστε οι αντιδράσεις να συνεχισθούν, ούτως ώστε και οι "Κοινές Δηλώσεις" να καταδικασθούν οριστικά και η παροχή μυστηρίων η η από κοινού τέλεσις ορισμένων μυστηρίων (όχι θεία λειτουργία) που έχουν συμφωνηθή στην Αντιοχεια (και τα οποία, απ ο,τι γνωρίζουμε, εφαρμόζονται πολύ περιορισμένα) να εξαλειφθούν.
Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι, εφόσον δεν έχει πραγματοποιηθή ένωσις με αιρετικούς ούτε οποιαδήποτε επίσημη διακήρυξις αιρέσεως, δεν υφίσταται λόγος διακοπής εκκλησιαστικής κοινωνίας.
Παραθέτω καί αυτό καί σταματάω.
Η συμφωνία του Μπάλαμαντ δεν γίνεται αποδεκτή όχι μόνο από τις Ορθοδοξες Εκκλησιες αλλά ούτε πλέον από τους ίδιους τους Ορθοδοξους που την υπέγραψαν! Κατά την τελευταία συνάντησι της μικτής Επιτροπης Διαλόγου Ορθοδοξων - Παπικών στην Βαλτιμόρη (Ιουλιος 2000), οι Παπικοί, κατόπιν εντολής του πάπα, δεν αποδέχθηκαν την κατάργησι της Ουνίας, καθώς απαιτούσαν οι Ορθοδοξοι. Ετσι, οι Ορθοδοξοι αντιπρόσωποι δήλωσαν, ότι θεωρούν τα εν Μπάλαμαντ γενόμενα βήματα υποχωρητικότητος έναντι των Ουνιτών «ως μη γενόμενα» και επιστρέφουν και πάλι «εις μηδενικήν βάσιν» επί του θέματος της Ουνίας! Κατέκριναν την παρέμβασι του πάπα στον Διάλογο ως απαράδεκτη, καθώς και τους Παπικούς, επειδή εμπαίζουν τους Ορθοδοξους. Συνεπώς ο Διάλογος κατέληξε σε «ουσιαστικό ναυάγιο»8, καθώς οι Ορθοδοξες Εκκλησιες δεν δέχονται να συζητηθή κανένα θεολογικό θέμα με τους Παπικούς προ της οριστικής καταδίκης της Ουνίας και από τις δύο πλευρές.
Αλλα και οι "Κοινές Δηλώσεις", καθώς και το προσχέδιο συμφωνίας στην Αντιοχεια μεταξύ Ορθοδοξων - Αντιχαλκηδονιων κατακρίθηκαν από πολλούς Ορθοδοξους, με αποτέλεσμα να θεωρήται ουτοπία η ένωσις με τους Αντιχαλκηδονιους, αν δεν αποδεχθούν όλες τις Οικουμενικές συνόδους. Ευχόμαστε οι αντιδράσεις να συνεχισθούν, ούτως ώστε και οι "Κοινές Δηλώσεις" να καταδικασθούν οριστικά και η παροχή μυστηρίων η η από κοινού τέλεσις ορισμένων μυστηρίων (όχι θεία λειτουργία) που έχουν συμφωνηθή στην Αντιοχεια (και τα οποία, απ ο,τι γνωρίζουμε, εφαρμόζονται πολύ περιορισμένα) να εξαλειφθούν.
Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι, εφόσον δεν έχει πραγματοποιηθή ένωσις με αιρετικούς ούτε οποιαδήποτε επίσημη διακήρυξις αιρέσεως, δεν υφίσταται λόγος διακοπής εκκλησιαστικής κοινωνίας.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 9:09 am
1. Είναι προς Δόξαν Θεού ή Τον προσβάλλει;
2. Αναπαύει ή στενοχωρεί τους συνανθρώπους μας;
Αγαπητέ Νίκο διάβασα με προσοχή αυτά που έγραψες ,ας με συγχωρέσεις αντέγραψα αυτές τις δύο φράσεις σου.
μπορεί στην αρχή του κειμένου μου να μην εξέφρασα ακριβώς αυτό που αισθανόμουν για να ρωτήσω.
Το τελευταίο διάστημα καθημερινά σας διαβάζω εδώ στο φόρουμ - δε ψάχνω να ταυτιστώ με κάποιον ή κάποια αλλά ομολογώ πως εάν όλα αυτά που γράφετε όλοι σας τα τηρείτε τότε εγώ όχι μόνο έχω δρόμο μπροστά μου αλλά ούτε στην αφετηρία είμαι.
Η οικογένειά μου είναι χριστιανική όμως ούτε κατά διάνοια δεν αγγίζουν τέτοιες συμπεριφορές που περιγράφετε απο τους συνομιλητές.
Εγώ λοιπόν μια καθημερινή γυναίκα που ζει μέσα στη κοινωνία με οικογένεια αλλά που έστω και στα -άντα της ζωής μου θέλω να έρθω κοντά σ'αυτό που ονομάζεται Χριστιανοσύνη, μπορώ λοιπόν μέσα στη κοινωνία που ζω να τηρώ το λόγο του Θεού χωρίς όμως να γίνομαι ( ας μου επιτραπεί η έκφραση ) διαφορετική.
τι θέλω να πω; τηρώ το να μη κάνω κακό σε συνάνθρωπο αλλά π.χ.
εγώ που ασχολούμαι με μεταφράσεις για να πάρω μια δουλειά η οποία έχει προταθεί με ένα χ-ποσό εγώ λοιπόν προσφέρω ψ- ποσό και παίρνω τη δουλειά , δεν έχω κάνει σε κάποιον συνάνθρωπό μου κακό; γιατί του πήρα τη δουλειά;
Δεν υπάρχουν στιγμές που όλοι σας κάνατε κάτι που έπρεπε για να ικανοποιηθεί ή μάλλον να καλύψετε όσο γίνεται καλύτερα της οικγενειακές ανάγκες σας;
Εκεί είναι λοιπόν η μεγάλες απορίες μου - γιατί δε θα μπορούσα και κάθε στιγμή που ίσως σκέφτηκα πιο πνηρά για να κερδίσω το επιούσιον της οικογενείας μου να τρέχω στον πνευματικό.
Νομίζω ότι ο πνευματικός είναι να μας καθοδηγεί και όχι σε κάθε λεπτομέρεια να τον απασχολούμαι.
Και η όλη απορία μου γεννήθηκε ορμώμενη από όλα αυτά τα καταπληκτικά που διαβάζω από όλους εσάς.
2. Αναπαύει ή στενοχωρεί τους συνανθρώπους μας;
Αγαπητέ Νίκο διάβασα με προσοχή αυτά που έγραψες ,ας με συγχωρέσεις αντέγραψα αυτές τις δύο φράσεις σου.
μπορεί στην αρχή του κειμένου μου να μην εξέφρασα ακριβώς αυτό που αισθανόμουν για να ρωτήσω.
Το τελευταίο διάστημα καθημερινά σας διαβάζω εδώ στο φόρουμ - δε ψάχνω να ταυτιστώ με κάποιον ή κάποια αλλά ομολογώ πως εάν όλα αυτά που γράφετε όλοι σας τα τηρείτε τότε εγώ όχι μόνο έχω δρόμο μπροστά μου αλλά ούτε στην αφετηρία είμαι.
Η οικογένειά μου είναι χριστιανική όμως ούτε κατά διάνοια δεν αγγίζουν τέτοιες συμπεριφορές που περιγράφετε απο τους συνομιλητές.
Εγώ λοιπόν μια καθημερινή γυναίκα που ζει μέσα στη κοινωνία με οικογένεια αλλά που έστω και στα -άντα της ζωής μου θέλω να έρθω κοντά σ'αυτό που ονομάζεται Χριστιανοσύνη, μπορώ λοιπόν μέσα στη κοινωνία που ζω να τηρώ το λόγο του Θεού χωρίς όμως να γίνομαι ( ας μου επιτραπεί η έκφραση ) διαφορετική.
τι θέλω να πω; τηρώ το να μη κάνω κακό σε συνάνθρωπο αλλά π.χ.
εγώ που ασχολούμαι με μεταφράσεις για να πάρω μια δουλειά η οποία έχει προταθεί με ένα χ-ποσό εγώ λοιπόν προσφέρω ψ- ποσό και παίρνω τη δουλειά , δεν έχω κάνει σε κάποιον συνάνθρωπό μου κακό; γιατί του πήρα τη δουλειά;
Δεν υπάρχουν στιγμές που όλοι σας κάνατε κάτι που έπρεπε για να ικανοποιηθεί ή μάλλον να καλύψετε όσο γίνεται καλύτερα της οικγενειακές ανάγκες σας;
Εκεί είναι λοιπόν η μεγάλες απορίες μου - γιατί δε θα μπορούσα και κάθε στιγμή που ίσως σκέφτηκα πιο πνηρά για να κερδίσω το επιούσιον της οικογενείας μου να τρέχω στον πνευματικό.
Νομίζω ότι ο πνευματικός είναι να μας καθοδηγεί και όχι σε κάθε λεπτομέρεια να τον απασχολούμαι.
Και η όλη απορία μου γεννήθηκε ορμώμενη από όλα αυτά τα καταπληκτικά που διαβάζω από όλους εσάς.
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 9:16 am
vasilikirimp έγραψε:1. Είναι προς Δόξαν Θεού ή Τον προσβάλλει;
2. Αναπαύει ή στενοχωρεί τους συνανθρώπους μας;
Αγαπητέ Νίκο διάβασα με προσοχή αυτά που έγραψες ,ας με συγχωρέσεις αντέγραψα αυτές τις δύο φράσεις σου.
μπορεί στην αρχή του κειμένου μου να μην εξέφρασα ακριβώς αυτό που αισθανόμουν για να ρωτήσω.
Το τελευταίο διάστημα καθημερινά σας διαβάζω εδώ στο φόρουμ - δε ψάχνω να ταυτιστώ με κάποιον ή κάποια αλλά ομολογώ πως εάν όλα αυτά που γράφετε όλοι σας τα τηρείτε τότε εγώ όχι μόνο έχω δρόμο μπροστά μου αλλά ούτε στην αφετηρία είμαι.
Η οικογένειά μου είναι χριστιανική όμως ούτε κατά διάνοια δεν αγγίζουν τέτοιες συμπεριφορές που περιγράφετε απο τους συνομιλητές.
Εγώ λοιπόν μια καθημερινή γυναίκα που ζει μέσα στη κοινωνία με οικογένεια αλλά που έστω και στα -άντα της ζωής μου θέλω να έρθω κοντά σ'αυτό που ονομάζεται Χριστιανοσύνη, μπορώ λοιπόν μέσα στη κοινωνία που ζω να τηρώ το λόγο του Θεού χωρίς όμως να γίνομαι ( ας μου επιτραπεί η έκφραση ) διαφορετική.
τι θέλω να πω; τηρώ το να μη κάνω κακό σε συνάνθρωπο αλλά π.χ.
εγώ που ασχολούμαι με μεταφράσεις για να πάρω μια δουλειά η οποία έχει προταθεί με ένα χ-ποσό εγώ λοιπόν προσφέρω ψ- ποσό και παίρνω τη δουλειά , δεν έχω κάνει σε κάποιον συνάνθρωπό μου κακό; γιατί του πήρα τη δουλειά;
Δεν υπάρχουν στιγμές που όλοι σας κάνατε κάτι που έπρεπε για να ικανοποιηθεί ή μάλλον να καλύψετε όσο γίνεται καλύτερα της οικγενειακές ανάγκες σας;
Εκεί είναι λοιπόν η μεγάλες απορίες μου - γιατί δε θα μπορούσα και κάθε στιγμή που ίσως σκέφτηκα πιο πνηρά για να κερδίσω το επιούσιον της οικογενείας μου να τρέχω στον πνευματικό.
Νομίζω ότι ο πνευματικός είναι να μας καθοδηγεί και όχι σε κάθε λεπτομέρεια να τον απασχολούμαι.
Και η όλη απορία μου γεννήθηκε ορμώμενη από όλα αυτά τα καταπληκτικά που διαβάζω από όλους εσάς.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΑ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΔΕ ΓΑΛΟΥΧΗΘΗΚΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩς ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΗΘΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 9:55 am
Βασσιλική οι απορίες σου είναι εύλογες και πιθανόν όσο περνάει ο χρόνος να αυξάνονται.
Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες που ζούμε, όποιος μπορεί και ζει Χριστιανικά είναι ήρωας! Με τόσους πολλούς πειρασμούς να μας έρχονται από όλες τις μεριές είναι δύσκολο να ζήσουμε Χριστιανικά! Αλλά, από την άλλη, θα έχει μεγαλύτερο αντίτιμο η σκληρή μας προσπάθεια.
Ο καθένας μας εδώ μέσα θα δώσει τις δικές του απόψεις για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε στην εποχή μας.
Νομίζω όμως πως η άποψη την οποία πρέπει να σεβαστείς περισσότερο και κυρίως να εφαρμόσεις είναι αυτή του πνευματικού σου και μόνον!
Γιατί μόνον αυτός (σαν γιατρός της ψυχής) μπορεί να κάνει σωστή διάγνωση του δικού σου προβλήματος (αφού μόνον αυτός σε εξετάζει) και μόνον αν εκτελέσεις τη δική του εντολή θα έχεις την ευλογία του Κυρίου μας. Αυτό το ξέρει πολύ καλά ο πονηρός και πάντοτε προσπαθεί να βάλει εμπόδια μεταξύ του πνευματικού πατέρα και του πνευματικού του παιδιού, ώστε ο δεύτερος να χάσει την εκτίμηση προς τον πρώτο και να μην εκτελεί τις εντολές του.
Τα πρακτικά, καθημερινά ζητήματα λοιπόν που θέτεις, περί μουσικής χορών, γλεντιών, σαρκικών επαφών κλπ, θα λυθούν με τη συμβουλή του πνευματικού σου. Ο οποίος σε σένα μπορεί να δώσει άλλη συμβουλή απ' ότι σε κάποιαν άλλη (ή κάποιον άλλο) που πιθανον να έχει το ίδιο πρόβλημα! Αυτή είναι η λεγόμενη διάκριση του πνευματικού, που ξεχωρίζει τους "ασθενείς" του και δίνει την κατάλληλη αγωγή στον καθένα.
Καλόν αγώνα!
Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες που ζούμε, όποιος μπορεί και ζει Χριστιανικά είναι ήρωας! Με τόσους πολλούς πειρασμούς να μας έρχονται από όλες τις μεριές είναι δύσκολο να ζήσουμε Χριστιανικά! Αλλά, από την άλλη, θα έχει μεγαλύτερο αντίτιμο η σκληρή μας προσπάθεια.
Ο καθένας μας εδώ μέσα θα δώσει τις δικές του απόψεις για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε στην εποχή μας.
Νομίζω όμως πως η άποψη την οποία πρέπει να σεβαστείς περισσότερο και κυρίως να εφαρμόσεις είναι αυτή του πνευματικού σου και μόνον!
Γιατί μόνον αυτός (σαν γιατρός της ψυχής) μπορεί να κάνει σωστή διάγνωση του δικού σου προβλήματος (αφού μόνον αυτός σε εξετάζει) και μόνον αν εκτελέσεις τη δική του εντολή θα έχεις την ευλογία του Κυρίου μας. Αυτό το ξέρει πολύ καλά ο πονηρός και πάντοτε προσπαθεί να βάλει εμπόδια μεταξύ του πνευματικού πατέρα και του πνευματικού του παιδιού, ώστε ο δεύτερος να χάσει την εκτίμηση προς τον πρώτο και να μην εκτελεί τις εντολές του.
Τα πρακτικά, καθημερινά ζητήματα λοιπόν που θέτεις, περί μουσικής χορών, γλεντιών, σαρκικών επαφών κλπ, θα λυθούν με τη συμβουλή του πνευματικού σου. Ο οποίος σε σένα μπορεί να δώσει άλλη συμβουλή απ' ότι σε κάποιαν άλλη (ή κάποιον άλλο) που πιθανον να έχει το ίδιο πρόβλημα! Αυτή είναι η λεγόμενη διάκριση του πνευματικού, που ξεχωρίζει τους "ασθενείς" του και δίνει την κατάλληλη αγωγή στον καθένα.
Καλόν αγώνα!
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 12:13 pm
===============================================
O αδελφός μας Ηλίας (Stratos ), γράφει:
του σεπτού κέντρου της Ορθοδοξίας μας, και των άλλων τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Γράφεις η συμφωνία του Μπάλαμαντ δεν γίνεται αποδεκτή....
Ιδού λοιπόν ότι γίνεται εν τη πράξει, αποδεκτή, το γνωρίζεις και δεν ομολογείς την αλήθεια :
Στο συλλήτουργο της Κων/πολης, το πνευματικό κέντρο των 350 εκατ. Ορθοδόξων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας, κάνοντας την συμφωνία του Μπάλαμαντ πράξη θα πιστοποιήσει την-με δόση- ένωση κατά την διάρκεια της θείας λειτουργίας:
- «Ετι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου και του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου και υπέρ του κατευθυνθήναι τα διαβήματα αυτών εις παν έργον αγαθόν».
Η εφαρμογή, εν τη πράξη! Γνωρίζεις την προδοσία, αλλά όπως έγραψες,
αν το ομολογήσεις θα γίνουν τα "άνω, κάτω"
Τι φοβάσε, λοιπόν, και δεν ομολογείς;
===============================================
O αδελφός μας Ηλίας (Stratos ), γράφει:
Προσωπικά θα εντρεπόμουν να γράφω αυτά, όταν γνωρίζετε τις ενέργειεςΕπειδή αισθάνομαι ενοχος γιά τό βήμα πού δίνω στόν κύριο νά περνάει αιρετικές απόψεις
Παραθέτω καί αυτό καί σταματάω.
Η συμφωνία του Μπάλαμαντ δεν γίνεται αποδεκτή όχι μόνο από τις Ορθοδοξες Εκκλησιες αλλά ούτε πλέον από τους ίδιους τους Ορθοδοξους που την υπέγραψαν!
του σεπτού κέντρου της Ορθοδοξίας μας, και των άλλων τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Γράφεις η συμφωνία του Μπάλαμαντ δεν γίνεται αποδεκτή....
Ιδού λοιπόν ότι γίνεται εν τη πράξει, αποδεκτή, το γνωρίζεις και δεν ομολογείς την αλήθεια :
Στο συλλήτουργο της Κων/πολης, το πνευματικό κέντρο των 350 εκατ. Ορθοδόξων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας, κάνοντας την συμφωνία του Μπάλαμαντ πράξη θα πιστοποιήσει την-με δόση- ένωση κατά την διάρκεια της θείας λειτουργίας:
- «Ετι δεόμεθα υπέρ του Αγιωτάτου Επισκόπου και Πάπα Ρώμης Βενεδίκτου και του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου και υπέρ του κατευθυνθήναι τα διαβήματα αυτών εις παν έργον αγαθόν».
Η εφαρμογή, εν τη πράξη! Γνωρίζεις την προδοσία, αλλά όπως έγραψες,
αν το ομολογήσεις θα γίνουν τα "άνω, κάτω"
Τι φοβάσε, λοιπόν, και δεν ομολογείς;
===============================================
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 15, 2008 12:35 pm
silver, δεν ειναι κακο να παραδεχομαστε την ηττα μας, αντιθετως αυτη η παραδοχη δειχνει μεγαλωσυνη και συνεση.
Γιατι προσπαθεις να κανεις το ασπρο μαυρο; Αφου και εσυ ο ιδιος ξερεις καλα οτι αυτα που γραφεις και μαλιστα με λαθος χρονο στην διατυπωση σου, (ξαναδιαβασε το κειμενο σου, και θα βρεις χρονικα λαθη), δεν εγιναν και ουτε προκειται να γινουν.
Εσυ δεν ανηκεις στο κεντρο των 350.000.000 Ορθοδοξων και αφηνεις εαυτον εκτος; Συντασεσαι με τον Οικουμενικο Προκαθημενο μας, Βαρθολομαιο;
Σε ερωτω ευθεως silver, σε ποια Εκκλησια ανηκεις; Kαι τι σκοπους εξυπηρετεις; Ποιο το κινητρο σου και αμφισβητεις τις εν Αγιω Πνευματι χειροτονηθεισες πνευματικες κεφαλες μας, που καθε μια τους εχει τρεις προσωπικες Πεντηκοστες στην ιστορια της, και κατα την Ιερα μας παραδοση που αρχιζει απο την Αποστολικη εποχη και φτανει μεχρι του καιρου μας;
Απαντησε μας, λοιπον, αναγνωριζεις οτι τα Μονα εγκυρα και αληθινα κατα Θεον, τελουμενα Μυστηρια πληρη Χαριτος Πνευματος Αγιου, ειναι αυτα της Μιας Αγιας Καθολικης και Αποστολικης Εκκλησιας, οπως αυτη πρεσβευει μεσω του Ανατολικου Ορθοδοξου δογματος, και της οποιας ηγειται ο Παναγιοτατος Οικουμενικος Πατριαρχης Κυριος κ. Βαρθολομαιος;
Και οτι οποιαδηποτε αλλη ονομαζομενη εκκλησια, η ομολογια, η δογμα, δεν ειναι παρα μια σεκτα-αιρεση μακραν της Χαριτος του Αγιου Πνευματος;
Αναμενουμε.
Γιατι προσπαθεις να κανεις το ασπρο μαυρο; Αφου και εσυ ο ιδιος ξερεις καλα οτι αυτα που γραφεις και μαλιστα με λαθος χρονο στην διατυπωση σου, (ξαναδιαβασε το κειμενο σου, και θα βρεις χρονικα λαθη), δεν εγιναν και ουτε προκειται να γινουν.
Εσυ δεν ανηκεις στο κεντρο των 350.000.000 Ορθοδοξων και αφηνεις εαυτον εκτος; Συντασεσαι με τον Οικουμενικο Προκαθημενο μας, Βαρθολομαιο;
Σε ερωτω ευθεως silver, σε ποια Εκκλησια ανηκεις; Kαι τι σκοπους εξυπηρετεις; Ποιο το κινητρο σου και αμφισβητεις τις εν Αγιω Πνευματι χειροτονηθεισες πνευματικες κεφαλες μας, που καθε μια τους εχει τρεις προσωπικες Πεντηκοστες στην ιστορια της, και κατα την Ιερα μας παραδοση που αρχιζει απο την Αποστολικη εποχη και φτανει μεχρι του καιρου μας;
Απαντησε μας, λοιπον, αναγνωριζεις οτι τα Μονα εγκυρα και αληθινα κατα Θεον, τελουμενα Μυστηρια πληρη Χαριτος Πνευματος Αγιου, ειναι αυτα της Μιας Αγιας Καθολικης και Αποστολικης Εκκλησιας, οπως αυτη πρεσβευει μεσω του Ανατολικου Ορθοδοξου δογματος, και της οποιας ηγειται ο Παναγιοτατος Οικουμενικος Πατριαρχης Κυριος κ. Βαρθολομαιος;
Και οτι οποιαδηποτε αλλη ονομαζομενη εκκλησια, η ομολογια, η δογμα, δεν ειναι παρα μια σεκτα-αιρεση μακραν της Χαριτος του Αγιου Πνευματος;
Αναμενουμε.