Ονόμαζομαι Αλεξάνδρα, είμαι 22 ετών, μόλις τελείωσα τις σπουδές μου και είμαι ανάμεσα σε μια προσωρινή δουλειά και σε αναμονή απάντησης (ελπίζω θετικής) για να φύγω στο εξωτερικό για διδακτορικές σπουδές.
Η σχέση μου με την Εκκλησία ήταν θα έλεγα πάντα... χλιαρή. Στο σπίτι μου όλοι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, αλλά μάλλον όπως οι περισσότεροι έχουμε ξεχάσει το θέμα της πίστης και συμμετέχουμε ελάχιστα στα μυστήρια της.
Ίσως επειδή αυτό ήταν το περιβάλλον που μεγάλωσα δεν έδειξα ποτέ μεγάλο ενδιαφέρον για τα Θεία και φυσικά ακόμα απέχω πολύ από αυτά. Το "ταρακούνημα" μου ήρθε φέτος όταν άρχισα, θες από τύχη, θες από ατυχία, να ασχολούμαι με κάποια νεοεποχίτικα κόλπα. Είναι τρομερό το πόσο ελκυστικά μοιάζουν σε κάποιον απονήρευτο. Όλες αυτές οι ιδέες για παγκόσμια αγάπη, ειρήνη, ενέργεια που αναβλύζει από μέσα μας και θεραπεύει, κρύσταλλα (φύκια για μεταξωτές κορδέλλες με λίγα λόγια), εντυπωσίασαν το φτωχό μου μυαλό. Ενώ δεν είμαι παρορμητικός άνθρωπος σε συγκεκριμένα κομμάτια, εκεί έτρεξα αμέσως να αγοράσω βιβλία να "μορφωθώ". Σκεφτόμουν να ξεκινήσω γιόγκα για να συνδυάσω ηρεμία με γυμναστική όπως προβάλλεται και άλλα τέτοια. Στην ουσία όχι μόνο ήμουν πρόθυμη να μπλέξω με αυτά, αλλά άρχισα να στηρίζω μια καλοστημένη επιχείρηση με τα χρήματα μου, που οπως ξέρετε οι περισσότεροι δεν περισσεύουν σε κανένα, πόσο μάλλον σε φοιτητές.Θέλω να πιστεύω πως η Πρόνοια του Θεού και ο Ίδιος, ασχολήθηκε μαζί μου (μόνο που το λέω μου ακούγεται εγωιστικό, μα συγχωράτε με) και ένας πολύ καρδιακός μου φίλος ανησύχησε. Στην αρχή δεν άκουγα. Πάντα ερχόμασταν σε σύγκρουση όταν συζητούσαμε θεολογικά θέματα. Αδυνατούσα να καταλάβω γιατί να μην έχει ο καθένας την πίστη του, και όλοι να ζούμε αρμονικά. Αυτό ήταν φυσικά το σημείο που εκμεταλλεύθηκαν οι θιασώτες της Νέας Εποχής πάνω μου. Δόξα τω Θεώ, αυτός ο φίλος μου ήρθε μια μέρα σπίτι μου κρατώντας ένα βιβλίο. Ήταν πολύ διστακτικός, δεν ήθελε να φανεί πως επεμβαίνει στη ζωή μου ή μου κάνει κηρύγματα. Το βιβλίο που ίσως να το γνωρίζετε πολλοί από εσάς ήταν "Οι γκουρού, ο νέος και ο π.Παΐσιος" του κ.Φαρασίωτη. Μπορώ να πω πως ενώ στα πρώτα λεπτά το κοίταξα με έναν... σνομπισμό, κάτι στο οπισθόφυλλο με κέρδισε. Το διάβασα σε δυο βράδια, όταν τέλειωσε ένιωθα απαρηγόρητη. Μέσα σε 2 μέρες είχα πάθει σόκ με το καλοστημένο παιχνίδι που έβλεπα να στήνεται μπροστά μου. Άρχισα να νιώθω απίστευτες τύψεις αλλά και πάλι δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν έχω πνευματικό και όπως προείπα κάθε άλλο παρά κοντά στην Εκκλησία ήμουν. Σε μια απεγνωσμένη κίνηση πέταξα όλα τα αντικείμενα που είχα μαζέψει, επέστρεψα τα βιβλία και αμέσως ένιωσα ένα βάρος να φεύγει. Όσο πιο πολύ έψαχνα τόσο άνοιγαν τα μάτια μου. Έτσι έφτασα και σε εσάς. Μιας και είμαι του χώρου, ένιωσα ανακούφιση που είδα πως η Ορθοδοξία έχει υποστηρικτές και στο Διαδίκτυο. Σίγουρα έχω να διανύσω χιλιόμετρα μέχρι να νιώσω πως είμαι έστω και στο ελάχιστο κοντά στο Θεό, πώς ακόμα κι εσείς που νιώθετε αμαρτωλοί, τουλάχιστον δεν Τον είχατε αρνηθεί τόσα χρόνια.
Μαθαίνω και στην ουσία είμαι νεοσσός σε όλα αυτά, οπότε συγχωρήστε με αν κακοκαρδίσω κάποιον ή αν δείξω τεράστια άγνοια σε θέματα που έχετε λύσει από καιρό. Εύχομαι με τη βοήθεια σας να ευοδώσει ο αγώνας και η αναζήτηση που ξεκίνησα. Να είναι ο Θεός κοντά σε όλους μας, και να καλεί κοντά του ο Ιησούς όλα τα χαμένα πρόβατα του, σαν και του λόγου μου.
Σας ευχαριστώ πολύ. Μου βγήκε απροσδόκητα μεγάλη η δημοσίευση, ελπίζω να μη σας κούρασα, απλά είναι η πρώτη φορά που μιλάω για αυτά.
).
και εγω σε αγαπαω και πρωτα ο Θεός στο τελος του μηνα που θα παμε στο Αγιο Ορος θα σου το δειξω 
