"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

"Όλοι οι Άγιοι πέρασαν τη ζωή τους μέσα στον πόνο και τη θλίψη, στη στέρηση και την ασθένεια, στους διωγμούς και τα βάσανα. Και εσύ θέλεις, να ζήσεις χωρίς αυτά τα ψυχοσωτήρια δώρα; Θέλεις λοιπόν να αποκοπείς από τον χορό των εκλεκτών του Θεού;... Μη γένοιτο. Παρηγορήσου όμως με τη σκέψη, ότι ο Κύριος δεν θα παραχωρήσει ποτέ, να σε βρει πειρασμός, που να ξεπερνά την πνευματική σου ή σωματική αντοχή."

(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

"Ο γευσάμενος των άνω, ευχερώς των κάτω καταφρονεί, ο δε εκείνων άγευστος, επί προσκαίροις αγάλλεται." [Όποιος γεύτηκε τα ουράνια (αγαθά), αυτός εύκολα καταφρονεί τα επίγεια. Εκείνος όμως που δεν γεύτηκε τα ουράνια, αγάλλεται και χαίρεται με τα γήινα υπάρχοντά του.]

(Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

"Εκείνος που αγαπά το Θεό με αίσθηση καρδιάς, εκείνος είναι γνώριμος του Θεού (Α' Κορ. 8,3). Γιατί όσο περισσότερο δέχεται κανείς με αίσθηση ψυχής την αγάπη του Θεού, τόσο περισσότερο αυξάνει την αγάπη του στο Θεό. Ο άνθρωπος αυτός δεν παύει ποτέ με έναν σφοδρό έρωτα να επιθυμεί να γνωρίσει περισσότερο το Θεό, μέχρις ότου Τον αισθανθεί και με αυτή την αίσθηση των οστών του. Δεν γνωρίζει πλέον τον εαυτό του, αλλά είναι ολόκληρος αλλοιωμένος από την αγάπη του Θεού. Αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται σ' αυτό τον κόσμο, αλλά και δεν βρίσκεται σ' αυτόν. Βρίσκεται σ' αυτόν με το σώμα του, αλλά ζει με την αγάπη έξω από τον κόσμο, καθώς η ψυχή του κινείται ακατάπαυστα προς το Θεό. Καθώς λοιπόν καίγεται ολοένα η καρδιά του από τη φωτιά της αγάπης, κάποιος πόθος τον σπρώχνει να προσκολληθεί στο Θεό, μια και βγήκε έξω από την αγάπη του εαυτού του εξαιτίας της αγάπης προς το Θεό."
~ Άγιος Διάδοχος Φωτικής ~

"Αν θυμάσαι τα Πάθη του Κυρίου, θα υπομένεις αγόγγυστα τα πάντα. "
~ Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ .~

"Βίαζε τον εαυτόν σου να υψώνεις τον νου σου στο Θεό, συλλογιζόμενος την άπειρη αγάπη Του σ΄εσένα και να σκέφτεσαι, ότι σου στέλνει τον πειρασμό, για να σου δώσει την ευκαιρία να ενωθείς περισσότερο μαζί Του."
~ Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. ~

Ανάλογα με την ποιότητα της ψυχής, μαζεύονται γύρω από αυτήν οι λογισμοί ή ως πειρατές να την βυθίσουν, ή ως κωπηλάτες να την βοηθήσουν όταν κινδυνεύει. Οι πρώτοι την τραβούν προς το πέλαγος των απρεπών λογισμών, ενώ οι δεύτεροι, προτιμώντας την πλησιέστερη ακτή, κάνουν το πλοίο ν' αράξει σε γαλήνιες ακτές."
~ Άγιος Ηλίας ο Πρεσβύτερος. ~

"Περιφρόνησαν εκείνοι τη ζωή τους, περιφρόνησε και εσύ τις αμαρτωλές απολαύσεις. Έριξαν εκείνοι τα σώματα τους στη φωτιά, ρίξε και εσύ χρήματα στα χέρια των φτωχών. Πάτησαν εκείνοι πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, σβήσε και εσύ της κακής επιθυμίας τη φλόγα... Όπως οι Μάρτυρες, έτσι και εσύ μην κοιτάς τα παρόντα δυσάρεστα, αλλά τα μέλλοντα ευχάριστα. Όχι τα δεινά που σε πιέζουν, αλλά τα αγαθά που ελπίζουμε να απολαύσουμε. Όχι τα παθήματα, αλλά τα βραβεία. Όχι τους κόπους, αλλά τα στεφάνια. Όχι τους ιδρώτες, αλλά τις αμοιβές. Όχι τους πόνους, αλλά τις ανταποδόσεις. Όχι τη φωτιά που καίει, αλλά τη μέλλουσα Βασιλεία. Όχι τους γύρω δήμιους, αλλά τον στεφανοθέτη Χριστό... "
~ Ιερός Χρυσόστομος ~

-Γέροντα πῶς πρέπει νὰ λέω τὴν εὐχή;
-Θὰ σκέφτεσαι παιδὶ μου ὅτι εἶσαι στὸ λιμάνι καὶ ὅτι ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἔχει φύγει ἕνα πλοῖο, πού μέσα του εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ὅλη ἡ Ἐκκλησία. Τι θὰ κάνεις; δὲν θὰ φωνάξεις μὲ ὅλη σου τὴ δύναμη "Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησον μέ"; Ἔτσι πρέπει νὰ προσευχόμαστε μὲ τέτοια δύναμη ψυχῆς.

Ὅσιος Εφραὶμ Κατουνακιώτης

“ό,τι λογής έργα σπείρει ο άνθρωπος, τέτοια και θα θερίσει”

Κάποτε ο άρχοντας του τόπου επισκέφθηκε τον αββά Παλλάδιο, γιατί ήθελε να τον δει.
Είχε ακούσει βέβαια τα σχετικά μ’ αυτόν. και είχε πάρει μαζί του και έναν στενογράφο, στον οποίο έδωσε την εξής εντολή: «Εγώ τώρα μπαίνω να δω τον αββά, εσύ λοιπόν όσα θα μου πει, να τα γράψεις με ακρίβεια».
Μπαίνει μέσα ο άρχοντας και λέει στον Γέροντα: «Προσευχήσου για μένα, αββά, γιατί έχω πολλές αμαρτίες». «Μόνο ο Ιησούς Χριστός είναι αναμάρτητος» αποκρίνεται ο Γέροντας. Τον ρωτά ο άρχοντας: «Άραγε, αββά, θα τιμωρηθούμε για κάθε αμαρτία;»
Κι απαντά ο Γέροντας: «Γράφει στην αγία Γραφή: Εσύ θα ανταποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του». «Εξήγησέ μου τον λόγο αυτόν» παρακαλεί ο άρχοντας.
«Το νόημά του είναι ολοφάνερο» αποκρίνεται ο Γέροντας, «αλλ’ όμως άκουσε και λεπτομερώς.
Στενοχώρησες τον πλησίον; Περίμενε από κάποιον να πάθεις το ίδιο. Άρπαξες από τους κατωτέρους σου, γρονθοκόπησες φτωχό, ήσουν προσωπολήπτης σε δικαστήριο, ντρόπιασες, κακολόγησες, συκοφάντησες, είπες ψέματα εναντίον κάποιου, επιβουλεύθηκες την οικογενειακή τιμή των άλλων, ορκίστηκες ψευδόμενος, μετέθεσες όρια πατρικών χωραφιών, πρόσβαλες κτήματα ορφανών, καταστενοχώρησες χήρες, προτίμησες την εδώ πρόσκαιρη ηδονή από τα μελλοντικά αγαθά;
Περίμενε την ανταπόδοση αυτών. Γιατί ό,τι λογής έργα σπείρει ο άνθρωπος, τέτοια και θα θερίσει. Και βέβαια εάν έχεις κάνει και κάποια καλά έργα, να περιμένεις να σου ανταποδοθούν κι αυτά πολλαπλάσια, γιατί “Εσύ (ο Θεός) θα ανταποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του”.
Έχοντας στον νου σου, σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής σου, αυτή την τελική απόφαση, θα μπορέσεις να αποφύγεις τα περισσότερα αμαρτήματα».
«Και τί πρέπει να κάνω, αββά;» ρωτάει ο άρχοντας. «Να συλλογιέσαι -του απαντά ο Γέροντας- τα αιώνια, τα ατελεύτητα, τα συνεχόμενα….
Εκεί είναι χώρα ζώντων που δεν κινδυνεύουν να πεθάνουν εξαιτίας της αμαρτίας, αλλά ζουν την αληθινή ζωή ενωμένοι με τον Χριστό».
Στέναξε τότε ο άρχοντας και είπε: «Πράγματι, αββά, έτσι είναι όπως τα είπες». και ξεκίνησε να επιστρέψει στο σπίτι του ευχαριστώντας τον Θεό για τη μεγάλη ωφέλεια που πήρε.
* * *
*Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος θα μας πει: «Με τη μετάνοια γίνεται το πλύσιμο του μολυσμού των αισχρών πράξεων.
Μετά δε από αυτήν, ακολουθεί η μετοχή του Αγίου Πνεύματος, όχι απλά, αλλά ανάλογα με την πίστη και την διάθεση και την ταπείνωση εκείνων που μετανοούν από όλη τους την ψυχή…»
«Γι’ αυτό ο Θεός, επειδή είναι φιλάνθρωπος και οικτίρμων και επειδή θέλει τη σωτηρία μας, τοποθέτησε ανάμεσα σε μας και σ’ Εκείνον την εξομολόγηση και τη μετάνοια και έδωσε την εξουσία σε καθένα που θέλει, να ανακαλέσει τον εαυτόν του από την πτώση του και με αυτήν να ξαναμπεί στην προ της πτώσεως κατάσταση και να αποκτήσει οικειότητα με τον Θεό και να βρεθεί μέσα στη δόξα του και στην παρρησία προς αυτόν.
Και όχι μόνον αυτό, αλλά και να γίνει πάλι κληρονόμος όλων των αγαθών που μας υποσχέθηκε ή και μεγαλυτέρων ακόμα, εάν θελήσει να επιδείξει θερμή μετάνοια.
Γιατί, ανάλογα με τη μετάνοια, θα βρει και την ανάλογη παρρησία και οικειότητα προς τον Θεό κάθε άνθρωπος…».

askitikon

Το κομποσχοίνι να το κρατάς, για να μην ξεχνάς την ευχή, την οποία πρέπει να εργάζεσαι εσωτερικά, στην καρδιά. Όταν μάλιστα βγαίνεις από το κελλί σου, να θυμάσαι, ότι ο εχθρός είναι έτοιμος για επίθεση. Γι' αυτό, να μιμείσαι τον καλό στρατιώτη που βγαίνοντας από το πολυβολείο έχει πάντοτε «ανά χείρας» το αυτόματο όπλο. Το κομποσχοίνι έχει μεγάλη δύναμη· είναι το όπλο του μοναχού και οι κόμποι είναι σφαίρες, που ''κρα-κρα'' θερίζουν τα ταγκαλάκια...
Κάθε κόμπος του κομποσχοινιού έχει εννέα σταυρούς, που συμβολίζουν τα εννέα τάγματα των Αγγέλων.
Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης
+ Το κομποσχοινάκι είναι θαυματουργό.
Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης
+ Ένα πρωϊνό, όταν η Γερόντισσα Μακρίνα Βασσοπούλου ήταν ακόμα λαϊκή και πήγαινε στην εργασία της, εμφανίστηκε στο δρόμο ο διάβολος και της είπε: ''Αχ, τι θα σε έκανα, αν δεν κρατούσες αυτό που έχεις στο χέρι...''. Από τότε η Γερόντισσα, ακόμη περισσότερο δεν άφηνε την ευχή και το κομποσχοίνι από το χέρι της. ((((((((((Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό και ανάξιο δούλο σου)))))))