Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Κατά τη Γραφή, ο πειρασμός εκδηλώνεται με δύο τρόπους. Ο ένας είναι ηδονικός, ο άλλος οδυνηρός. Και ο πρώτος γίνεται με την προαίρεσή μας, ενώ ο άλλος χωρίς αυτήν. Ο πρώτος γεννά την αμαρτία, και έχομε διαταχθεί από τον Κύριο να παρακαλούμε να μην μπούμε σ' αυτόν, λέγοντας: Ματθ. 6,13 καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, και Ματθ. 26,41 γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν· τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής. Ο άλλος πειρασμός είναι για τιμωρία της αμαρτίας, και με ακούσιες επιφορές τιμωρεί τη διάθεση που αγαπά την αμαρτία. Αυτόν αν τον υπομείνει κανείς, και μάλιστα αν δεν είναι τρυπημένος με τα καρφιά της αμαρτίας, θα ακούσει τον μέγα απόστολο Ιάκωβο που διακηρύττει: Ιακ. 1,2 Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε, ἀδελφοί μου, ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις, Ιακ. 1,3 γινώσκοντες ὅτι τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν· Ιακ. 1,4 ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω, ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι, ἐν μηδενὶ λειπόμενοι. «Όταν πέσετε, αδελφοί μου, σε ποικίλους πειρασμούς, να το θεωρείτε ως μεγάλη χαρά. Γιατί η δοκιμασία της πίστεώς σας καλλιεργεί την υπομονή, και η υπομονή τη σταθερότητα. η σταθερότητα όμως πρέπει να κρατήσει ως το τέλος».

Και των δύο ειδών τους πειρασμούς τους εκμεταλλεύεται με κακουργία ο πονηρός, δηλαδή και τον εκούσιο και τον ακούσιο. Τον πρώτο τον σπέρνει ερεθίζοντας την ψυχή με τις ηδονές του σώματος και μηχανεύεται να απομακρύνει την επιθυμία της από τη θεία αγάπη. Για τον άλλο, ζητεί την παραχώρηση από το Θεό με σοφίσματα, θέλοντας να φθείρει με την οδύνη την ανθρώπινη φύση, για ν' αναγκάσει την ψυχή, που θα καταβληθεί από ατονία λόγω των πόνων, να κινήσει τους λογισμούς της σε διαβολή του Δημιουργού.
Εμείς όμως, γνωρίζοντας τα διανοήματα του πονηρού, ας πετάξομε το ζυγό του εκουσίου πειρασμού, για να μην απομακρύνομε την επιθυμία μας από τη θεία αγάπη, και τον ακούσιο που έρχεται με παραχώρηση Θεού, ας τον υπομένομε με γενναιότητα, για να φανούμε ότι προτιμήσαμε όχι τη φύση, αλλά τον Κτίστη της φύσεως.
Είθε όλοι εμείς που επικαλούμαστε το όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, να λυτρωθούμε από τις τωρινές ηδονικές προσβολές του πονηρού, και να ελευθερωθούμε από τις μελλοντικές θλίψεις. Αμήν.

ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

[toula]

Εκείνος που μέσω της χάρης κατανόησε με αίσθηση ψυχής την πρώτη παρουσία του Κυρίου, οφείλει να λέει με μεγάλο θαυμασμό:
«Μέγας είσαι, Κύριε, και θαυμαστά τα έργα σου (Σ. Σειράχ 11,4) και δεν υπάρχουν λόγια να υμνηθεί το μεγαλείο Σου. Ιδού, γλυκύτατε μου Κύριε, ο δούλος Σου ενώπιον Σου άφωνος, άπρακτος, στέκομαι και περιμένω από Σένα το φωτισμό της γνώσεως. Εσύ είπες Κύριε ότι «χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε» (Ιω. 15,5). Συ λοιπόν δίδαξέ με για Σένα. Επειδή όμως αξίωσες εμένα το χώμα, τη στάχτη, τη σκόνη, τον παραβάτη, τον αυτοκτόνο, εμένα που πολύ σου αμάρτησα και πάντοτε αμαρτάνω, συγχώρεσε μου την τόλμη. Εσύ γνωρίζεις, καρδιογνώστη Κύριε, ότι δεν ερωτώ από περιέργεια, αλλά επειδή θέλω να μάθω πιστεύοντας ότι αν αξιωθώ τη γνώση Σου, θα μου χαρίσεις, όπως κάνεις σ’ όσους σε ποθούν, και την κατά δύναμη εργασία για να μιμηθώ την κατά σάρκα διαγωγή Σου, με την οποία κατά χάρη έχω ονομαστεί Χριστιανός. Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, το γλυκύτατο όνομα της σωτηρίας μας, μεγάλη η δόξα Σου· μεγάλα τα έργα Σου· θαυμαστοί οι λόγοι Σου και πιο γλυκοί από το μέλι και την κηρήθρα (Ψαλμ. 18,11). Δόξα σοι Κύριε δόξα σοι».

«Δέσποινα του κόσμου αγαθή, εσύ γνωρίζεις ότι δεν έχουμε παρρησία οι αμαρτωλοί εμπρός στον Θεό που γέννησες, αλλά με το δικό σου θάρρος οι δούλοι σου, πέφτουμε στα πόδια του Κυρίου με τη μεσιτεία σου, επειδή έχεις παρρησία προς τον Υιό σου και Θεό μας. Σ’ Αυτόν λοιπόν πιστεύοντας κι εγώ ο ανάξιος, σε παρακαλώ Δέσποινα, να μου χαρίσει ο Κύριος την αίσθηση των χαρισμάτων των δικών σου και των λοιπών Αγίων, και πώς παρουσιάσατε τόσες αρετές. Σε ομολογούμε Θεοτόκο στην κυριολεξία, Αγνή Παρθένε, εμείς που μέσω σου βρήκαμε τη σωτηρία, και σε δοξολογούμε μαζί με τις χορείες των αγγέλων. Γιατί, ενώ είναι αδύνατο στους ανθρώπους να δουν τον Θεό, τον Οποίο δεν τολμούν ν’ ατενίσουν ούτε τα τάγματα των αγγέλων, εντούτοις, Πάναγνη, μέσω σου παρουσιάστηκε στους ανθρώπους ο Λόγος σαρκωμένος. Δοξολογώντας Αυτόν, σε μακαρίζουμε μαζί με τις ουράνιες στρατιές. Θεοτόκε, εσύ είσαι η αληθινή κληματαριά, που βλάστησες τον καρπό της ζωής. Σε ικετεύουμε, Ένδοξη, πρέσβευε μαζί με τους Αποστόλους και όλους τους Αγίους, ώστε να ελεηθούν οι ψυχές μας, που ορθόδοξα σε ομολογούμε Θεοτόκο και σε μακαρίζουμε, εσένα την αειμακάριστη, όπως προείπες Δέσποινα (Λουκ. 1,48 ... ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί). Πράγματι, όλες οι γενιές θα σε μακαρίζουμε την μόνη Θεοτόκο, που είσαι «τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξότερα ασυγκρίτως των Σεραφίμ».

ΟΣΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

[toula]

Δεν μας αρέσει η ''στενή πύλη'', δεν μας αρέσει η ''γεμάτη θλίψεις οδός'' (Ματθ. 7:14). Θέλουμε την πλατιά πύλη και την ευρύχωρη οδό. Και τη ζητάμε από τον Κύριο με στεναγμούς και δάκρυα. Μήπως, λοιπόν, δεν ακούει τους στεναγμούς μας; Μήπως δεν βλέπει τα δάκρυά μας; Και βλέπει και ακούει, αλλά ποθεί τη Σωτηρία μας, όχι την καταστροφή μας. Στο στενό, στο ανηφορικό, στο κακοτράχαλο μονοπάτι των θλίψεων θυμόμαστε τον Θεό και ζητάμε ταπεινά τη Βοήθειά Του. Μόλις πατήσουμε στον πλατύ κι ευκολοπέραστο δρόμο των απολαύσεων, ξεχνάμε τον Θεό και οδηγούμαστε στην αιώνια απώλεια.
Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (❈ 6 Ιανουαρίου 1894)

[toula]

«Ἁγίου Λουκᾶ Ἀρχιεπισκόπου Κριμαίας»

«Ἡ γὰρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρὰ τῷ Θεῳ ἐστι»
Στὴν πρὸς Κολοσσαεῖς ἐπιστολὴ του ὁ ἀπόστολος γιὰ νὰ προειδοποιήσει τοὺς χριστιανοὺς λέει· «Βλέπετε μὴ τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης, κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν· ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» (Κλ. 2, 89). Μᾶς λέει νὰ μὴν περιπλανόμαστε μὲ τὴν σκέψη μας ἐπιζητώντας τὴν σοφία τοῦ κόσμου. Ἡ ἀληθινὴ σοφία εἶναι ὁ Χριστός, διότι σ’ Αὐτὸν ὑπάρχει «τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος», Αὐτὸς εἶναι ἀληθινὸς Θεός, σαρκωμένος Λόγος. Σ’ Αὐτὸν καὶ μόνο σ’ Αὐτὸν νὰ ἐπιζητᾶμε τὴν σοφία, ὅπως τὸ ἔκαναν οἱ ταπεινοὶ ἄνθρωποι, οἱ διὰ Χριστὸν σαλοί.
Ἀσφαλῶς δὲν μποροῦν ὅλοι νὰ εἶναι σαλοὶ διὰ Χριστόν. Εἶναι χάρισμα ποὺ τὸ δίνει ὁ Θεὸς μόνο στοὺς ἐκλεκτούς του. Ποιὸς μπορεῖ νὰ ὑπομένει αὐτὸ πού ὑπέμειναν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Ποιὸς μπορεῖ μὲ τὸ ροῦχο σχισμένο καὶ μπαλωμένο νὰ κυκλοφορεῖ στοὺς δρόμους, νὰ περπατᾶ ξυπόλυτος τὸ χειμώνα ἐπάνω στὰ χιόνια; Ποιὸς μπορεῖ, φορώντας ἁλυσίδες ἐπάνω του νὰ περνᾶ τὶς νύχτες ἔξω ἀπὸ κάποια ἐκκλησία προσευχόμενος; Ποιὸς μπορεῖ νὰ ὑπομένει ἀγόγγυστα τούς ἐμπαιγμοὺς καὶ τὰ χτυπήματα;

Ἐμεῖς μποροῦμε νὰ ἐφαρμόζουμε στὴν ζωή μας τὸν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου ὄχι σ’ αὐτὸ τὸν ἀπόλυτο βαθμό, ὅπως τὸ ἔκαναν οἱ διὰ Χριστὸν σαλοί, ἀλλὰ μὲ ἕναν ἄλλο τρόπο. Γνωρίζοντας ὅτι ἡ σοφία αὐτοῦ τοῦ κόσμου εἶναι μωρία στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ, ἄς μὴν παραδιδόμαστε στὴν φιλοσοφία καὶ τὴν ἐπιστήμη. Νὰ τὰ μελετᾶμε βέβαια, ὅπως τὸ ἔκαναν ἄλλωστε καὶ οἱ μεγάλοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι ἦταν ἄνθρωποι πολὺ μορφωμένοι. Νὰ μελετᾶμε ἄλλα ὄχι νὰ ἱκανοποιούμαστε ἀπὸ αὐτά.
Τὴν ἀνώτατη σοφία πρέπει νὰ τὴν ἐπιζητᾶμε μόνο στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, στὸ ἱερό του Εὐαγγέλιο, στὶς Πράξεις καὶ τὶς Ἐπιστολὲς τῶν Ἀποστόλων. Ἄς ἀκολουθήσουμε ὅλοι αὐτὴ τὴν ὁδό. Καὶ αὐτὴ θὰ μᾶς ὁδηγήσει ἐκεῖ ὅπου λάμπει τὸ φῶς τῆς Αἰώνιας Ἀλήθειας. Ἀμήν.»

[toula]

Αληθινό γεγονός....
Μία μάνα με λυγμούς ζήτησε την βοήθεια Του Τιμίου σταυρού και τού παπά Δημήτρη: σώσε την κόρη μου...Έχει φύγει από το σπίτι και έμπλεξε με ναρκωτικά και πορνεία. Είχαν φέρει μερικές εικόνες από τα Ιεροσόλυμα. Πιάνοντας μία τυχαία βλέπει την εικόνα της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτιας. Την δίνει στην μάνα και της λέει: Προσευχή σου στην Αγία Ποιος ξέρει μπορεί από την έρημο των ναρκωτικών να φέρει το παιδί σου πίσω. Τόσα χρόνια μέσα στην έρημο Κάτι ξέρει....Μετά από ένα μήνα ήρθε Στον Τίμιο Σταυρό η μάνα μαζί με την κόρη και λένε: Γύρισε η κόρη πίσω στο σπίτι ζήτησε συγγνώμη από την μάνα της. Μπαίνοντας όμως μέσα βλέπει την εικόνα της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτιας και μένει κάγκελο..... Ποιά είναι αυτή; Ποιος στην έδωσε; Ένας παπάς παιδί μου....Γιατί; μάνα Αυτή ήρθε και με βρήκε μία κοκαλιαρα γυναίκα και με έφερε πίσω. Έτσι έγινε το εικονοστάσι της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτιας ....

[toula]

Η πνευματική αγάπη είναι ανώτερη από την αγάπη που έχουν τα κατά σάρκα αδέρφια, γιατί συγγενεύει κανείς από Χριστό, κι όχι από μάνα. Όσοι έχουν αυτή την αγνή (αρχοντική) αγάπη, είναι γεμάτοι από καλωσύνη, γιατί μέσα τους έχουν το Χριστό και στο πρόσωπό τους ζωγραφισμένη την θεότητα. Αδύνατον είναι φυσικά να έλθει η αγάπη του Χριστού μέσα μας, εάν δεν βγάλουμε έξω τον εαυτό μας από την αγάπη μας, και να την δώσουμε στον Θεό και στις Εικόνες Του και να δινόμαστε πάντα στους άλλους, χωρίς να θέλουμε να μας δίνονται οι άλλοι...

Γέροντος Πα'ι'σίου του Αγιορείτου.

[toula]

«Toν κυβερνήτη τον δοκιμάζει και τον καταρτίζει η τρικυμία.
Τον αθλητή το στάδιο.
Τον Στρατηγό η παράταξη σε μάχη.
Τον μεγαλόψυχο και γενναίο η συμφορά.
Τον δε Χριστιανό οι πειρασμοί και οι δοκιμασίες.
Οι Λύπες φανερώνουν την γνήσια ψυχή, όπως η φωτιά το γνήσιο χρυσάφι»
(Μέγας Βασίλειος)

[toula]

Από τη σοφία των πατέρων

Εκάστην εσπέρα ο όσιος Ησύχιος ησθάνετο λίαν κεκοπιακώς. Όταν ηρωτήθη υπό του ηγουμένου, πόθεν προέρχεται η κόπωσις αυτή, εκείνος απήντησεν:
"Έχω πολλές εργασίες κάθε μέρα: Έχω δυο γεράκια, που πρέπει να τιθασσεύω, δυο λαγούς που πρέπει να τους γυμνάζω, ένα δράκοντα που πρέπει να φυλάττω, ένα λεοντάρι που με αυτό πρέπει καθημερινά να μάχομαι, και έναν ασθενή που πρέπει να περιποιούμαι."
Ο Ηγούμενος ηρώτησε να μάθη τι σημαίνουν όλα αυτά.
Τα δυο γεράκια είναι τα μάτια μου, είπε, που πρέπει να τα προφυλάσσω δια να μη ίδουν κάτι που θα με βλάψη.
Οι δυο λαγοί είναι τα πόδια μου. Πρέπει να τα συγκρατώ, δια να μην ακολουθήσουν την οδό της αμαρτίας.
Οι δυο αετοί είναι τα χέρια μου.Πρέπει να εργάζωμαι δια να ζω.
Ο δράκων είναι η γλώσσα μου.Πρέπει να την δεσμεύω.
Ο λέων είναι η καρδιά μου, με αυτήν πρέπει διαρκώς να αγωνίζομαι.
Και ο ασθενής είναι το σώμα μου. Πρέπει να το φροντίζω και να το περιποιούμαι (όχι φίλαυτα φερόμενος), για να κατοική σε αυτό η ψυχή μου.

Πηγή: Η ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ( ΜΕΤΑΝΟΙΑ )
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

[toula]

Η μανούλα μου όταν με γέννησε, μου έλεγε μόνο μία ευχή:
- Έχε την ευχή μου γιέ μου και να σε δω παπά! Να υπηρετείς τον Χριστό μου, τον Θεό μου τον Αληθινό και να με μνημονεύεις όταν θα πεθάνω...
Αυτή ήταν η αρχή που με έδωσε η μανούλα μου, ο πατέρας μου, η οικογένειά μου και η αγάπη προς την πατρίδα. Διότι όποιος δεν αγαπά την πατρίδα του, την επίγειον, δεν αγαπά ούτε την επουράνιον, την αιώνιον πατρίδα.
Μακάριος και τρισευτυχισμένος είναι εκείνος, που έχει τόσον πόθον προς τον Θεόν, όσον πόθον έχει ένας μανιακός εραστής εις την ερωμένη του.
Αυτός (ο εραστής) έχει ημέρα και νυκτός όλον του το νου σ’ αυτήν που ερωτεύεται και λησμονεί όλες τις άλλες ανάγκες του και βρίσκεται βυθισμένος στη αγάπη μιας γυναικός.
Τόση αγάπη πρέπει να έχουμε και εμείς προς τον Θεόν...
Γίνονται σεισμοί, γίνονται πλημμύρες, γίνονται καταστροφές...
Τί είναι όλα αυτά; Είναι «δάκτυλος Θεού». Αυτό λέγει η Αγία Γραφή.
Γιατί σείεται ο τόπος; «Δάκτυλος» Θεού εστί.
Όταν ο Φαραώ κατεδίωκεν τους Εβραίους και ήρθε η πρώτη «πληγή» του Φαραώ, ρωτούσαν ο Φαραώ με τους δικούς του: τι συμβαίνει;
Και οι μάγοι του Φαραώ απαντούσαν:
- «Δάκτυλος» Θεού εστί.
Και εμείς σήμερα όταν βλέπουμε όλα τα δεινά, να λέμε πάντοτε: «Δάκτυλος» Θεού εστί.
Εκείνος είναι που τα κυβερνάει. Εκείνος είναι που τα επιτρέπει για να επιστρέψουμε εμείς εις τον Θεόν...
Εις την Θεία Λειτουργία πάντοτε ακούομεν μία εκφώνηση: «Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».
Αυτό αν το τηρήσουμε είμεθα ήσυχοι. Κοιμούμεθα ήσυχοι, δεν αγρυπνούμε, δεν αγωνιούμε, δεν πάσχουμε... διότι έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό και αφήνουμε εις τα χέρια του Θεού τις υποθέσεις μας.
Όπως η μητέρα έχει το παιδάκι της, το οποίο γεννά εις τον κόσμο τούτο, εκείνο δεν το ενδιαφέρει τίποτα. Βρίσκεται στην αγκάλη της μητέρας του και λέγει:
- Εγώ είμαι ασφαλισμένο και η μητέρα θα προνοήσει για να ανατροφή μου, για την ενδυμασία μου και για τα πάντα.
Αυτό το είπε ο Θεός μας πλειστάκις: μην αγωνιάτε τι θα φάτε και τι θα πιείτε. Ο Πατήρ υμών ο ουράνιος θα φροντίσει για εσάς. Ζητείτε πρώτον τη Βασιλεία του Θεού και όλα τα υπόλοιπα επίγεια αγαθά θα σας δοθούν από τον Πατήρ υμών τον ουράνιον (Ματθ. 6, 31 – 33).

† Γέροντας Σάββας Αχιλλέως

[toula]

Είναι μερικά ζώα που είναι ολότυφλα, όπως ο τυφλοπόντικας και η νυχτερίδα. Γιατί ο Θεός τα έκανε τα ζώα αυτά εντελώς τυφλά, ενώ λάμπει αυτός ο ήλιος; Είναι άσπλαχνος, σκληρός και μερολήπτης ο Θεός;
Όχι βέβαια, αλλά τα έπλασε ο Θεός, για να μας διδάξει, ότι υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν, αλλά δεν βλέπουν. Οφθαλμούς έχουν, αλλά δεν βλέπουν, διότι είναι ψυχικά τυφλοί. Οι άνθρωποι αυτοί, στερούμενοι Πνεύματος Αγίου, δεν μπορούν να δουν το Χριστό μας, Τον οποίο δεν πιστεύουν.
Υπάρχουν δηλ. 2 ειδών τυφλοί: Οι σωματικοί τυφλοί και οι πνευματικά τυφλοί. Ο νους για να δει καθαρότερα, πρέπει να ταπεινωθεί και να αγιαστεί. Εκεί είναι το μυστικό για να δει κανείς πνευματικά, αφού το ''μάτι'' υπάρχει. Αγνότητα του νοός είναι, το να μην σκέπτεται κάποιος τίποτα το πονηρό. Είναι η πιο ακριβή μορφή ψυχικής παρθενίας.
Ξέρετε ποιά είναι η προσευχή του αθέου ανθρώπου; Είναι η εξής:
- Θεέ μου, Θεέ μου, Θεέ μου... δεν υπάρχεις!
Μα γιατί απευθύνεται σε κάποιον έτσι, αφού δεν υπάρχει; Δεν είναι λογικό!...
Επειδή η ψυχή είναι πλασμένη από το Θεό, η ίδια η ψυχή από μόνη της ζητά την αλήθεια και πουθενά δεν αναπαύεται, παρά μόνο στο Χριστό, είτε ο άνθρωπος είναι Ορθόδοξος είτε όχι....
Όπως πρέπει να καθαρίσει κανείς καλά ένα μπουκαλάκι, πριν βάλει μέσα σ' αυτό μύρο, έτσι και ο άνθρωπος πρέπει να καθαρίσει το μπουκαλάκι του (το σώμα και την ψυχή του), πριν δεχτεί μέσα σε αυτό το μύρο (τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος). Θα ξεκινήσουμε από την κάθαρση του σώματος και θα προχωρήσουμε στην κάθαρση της ψυχής. Η αδολεσχία της κάθαρσης του σώματος, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σε άλλους κρατάει λίγο καιρό και σε άλλους κρατάει μια ολόκληρη ζωή.
Εάν τελικώς κατορθώσει ο άνθρωπος να απαλλαγεί από όλα του τα πάθη, τότε το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μόνιμα στον άνθρωπο και έχουμε το λεγόμενο ''πνευματικό βάπτισμα''.
Μέχρι όμως να γίνει αυτό, η Χάρη του Θεού, θα έρχεται και θα φεύγει. Θα έχουμε συστολή και διαστολή της Χάριτος, ανάλογα με τη ζωή που διάγουμε.
Πάντως, αγωνιζόμενος κανείς να καθαριστεί δια της μετανοίας, είναι ήδη σεσωσμένος. Ανεξάρτητα σε τι βαθμό πάθους και παθών φύγει απ' αυτήν τη ζωή...
Ο Θεός μας άφησε ελεύθερους να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Αλλά γι' αυτό το "ό,τι θέλουμε", θα πληρώσουμε...
Για να μην πληρώσουμε και να μας "χρωστάει" ο Θεός, ας κάνουμε υπακοή στο θέλημά Του και στις εντολές Του και ας αφήσουμε τον Χριστό να κάνει ό,τι θέλει Εκείνος μέσω εμάς. Αυτό είναι το άριστο!!
Το ηλιακό σύστημα που έχει διάμετρο δισεκατομμύρια έτη φωτός, μπροστά στον παράδεισο, αυτές οι αποστάσεις, είναι ένα τίποτα!
Τόσος μεγάλος είναι ο Παράδεισος στην Βασιλεία των Ουρανών...

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα του Αγίου Όρους