"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Τα χρόνια περνάνε, οι καιροί αλλάζουν, οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Αξίες εξαφανίζονται, αρχές καταργούνται, ρόλοι μπερδεύονται, και ζητάμε ευθύνες από λάθος ανθρώπους…

http://vatopaidi.files.wordpress.com/20 ... simera.jpg

Η παιδεία από το 1969 προς το 2009, εκσυγχρονίστηκε αλλά και ...αποπροσανατολίστηκε. Έπαψε να είναι παιδεία κι έγινε σύστημα μεταφοράς γνώσεων και μάλιστα πολλές φορές αντιφατικών και παραπλανητικών.

Παιδεία σημαίνει πρώτιστα διάπλαση χαρακτήρων, οι γνώσεις βοηθούν αλλά δεν εξασφαλίζουν το μέλλον των νέων, ενώ ο σωστός χαρακτήρας το εξασφαλίζει.

Και η πατρίδα ξανά προς την δόξα τραβά...
Συγκλονιστική αποκάλυψη ψυχιάτρου: "Φυσιολογική και ισότιμη εκδοχή" η ομοφυλοφιλία κατά το Υπουργείο Παιδείας!...

της Καλλιόπης Προκοπάκη, ψυχιάτρου
Πηγή: http://stisepalxeis.blogspot.com/2009/0 ... st_22.html

Όπως πολλοί Έλληνες, παρακολουθώ με ανησυχία και προβληματισμό τις ολοένα εντεινόμενες προσπάθειες της πολιτείας να υποβαθμίση και να ωθήση στο περιθώριο την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστι μας. Παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη προσπάθεια καταξιώσεως της ομοφυλοφιλίας ως φυσιολογικής πρακτικής και μορφής οικογενείας.

Η επιστολή μου έχει σκοπό να σας ενημερώση για την έντονη διαφωνία μου προς το πρόγραμμα «κατά του ρατσισμού και της ομοφυλοφιλίας», που προωθήθηκε σε Γυμνάσια και Λύκεια της Ελλάδος από το Ε.ΣΥ.Ν., (κατόπιν προτάσεως του Συμβουλίου της Ευρώπης) με την υποστήριξι του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Ως ειδική Ψυχίατρος παίδων-εφήβων αισθάνομαι την ηθική υποχρέωσι, βάσει των γνώσεων για την ανάπτυξι των παιδιών και των εφήβων και του πως αυτή μπορεί να επηρεασθή από ερεθίσματα του περιβάλλοντος, να επισημάνω τα σημεία του προγράμματος, που θεωρώ απαράδεκτα, αντιεκπαιδευτικά και επικίνδυνα.
Ως προς το περιεχόμενο, οι νέοι καλούνται να αποδεχθούν την ομοφυλοφιλία και τον «ιδιαίτερο σεξουαλικό προσανατολισμό»(!) ως φυσιολογική και ισότιμη εκδοχή της σεξουαλικότητος, και να απορρίψουν κάθε σκέψι η στάσι, που κρατά αποστάσεις και επιφυλάξεις προς την ομοφυλοφιλική συμπεριφορά.
Οι προτροπές, 18 τον αριθμό, παρουσιάζονται εν κινήσει κάτω από δύο μάτια, μέσα σε πλαίσιο με την επικεφαλίδα «Είναι επικίνδυνο», εικόνα που θυμίζει πρακτικές υπνωτισμού.

Παραθέτω μερικές από τις συμπεριφορές που προτρέπουν τους εφήβους να αποφεύγουν:


«είναι επικίνδυνο να νοιώθης ασφάλεια μόνο μαζί “με τους δικούς σου”»

, «είναι επικίνδυνο να σ’ ενοχλή ο,τι φαίνεται διαφορετικό»,


«είναι επικίνδυνο να βλέπης μόνο κινδύνους και ποτέ ευκαιρίες»,

«είναι επικίνδυνο να κλείνης την πόρτα και το μυαλό σου»,


«είναι επικίνδυνο να ζητάς από κάποιον να αποδείξη την αθωότητά του»,

«είναι επικίνδυνο να μη δίνης ευκαιρίες»,

«είναι επικίνδυνο να φοβάσαι το διαφορετικό, γιατί ο ρατσισμός είναι ασθένεια που μεταδίδεται» κ.λπ.


Τέλος, τα παιδιά απειλούνται ότι θα καταταχθούν στην «χειρότερη μειονότητα, τους ρατσιστές», στην περίπτωσι που δεν εφαρμόσουν με ακρίβεια τις συστάσεις του δήθεν φιλελευθέρου αλλά στην πραγματικότητα αυταρχικού φυλλαδίου. Ο τρόπος παρουσιάσεως του προγράμματος προς τους νέους, χωρίς προηγουμένη διερεύνησι του επιπέδου κατανοήσεως και γνώσεων εκ μέρους τους των εννοιών «ομοφυλοφιλία» και «ιδιαίτερος σεξουαλικός προσανατολισμός», χωρίς ενημέρωσι των Συλλόγων Γονέων, χωρίς έγκρισι του Σχολείου, με χρήση αψυχολογήτων και αστηρίκτων προτροπών τύπου «σλόγκαν» και επί πλέον με χρήση απειλής, δεν συμπορεύεται ούτε με τους σκοπούς της Παιδείας, όπως ορίζονται από το Σύνταγμα, ούτε με το Δημοκρατικό μας πολίτευμα. Επί πλέον εγείρει σοβαρά ζητήματα ηθικής τάξεως αλλά και κοινωνικών ευθυνών, τόσο ως προς την παρουσίαση του προγράμματος στους μαθητές, όσο και ως προς πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειες (π.χ. εάν κάποιος έφηβος αποφασίση να «πειραματισθή», στην κατά το Υπουργείο Παιδείας «ισότιμη ερωτική πρακτική» η κάποιος άλλος «ανοίξη την πόρτα του», βλέποντας αντί για κίνδυνο «ευκαιρία»). Ασφαλώς οι δημιουργοί του προγράμματος αγνοούν ότι η εκπαίδευσις –η οποία εφαρμόζεται με θετικά αποτελέσματα- στον φόβο του αγνώστου και στην επιφυλακτικότητα, αποτελεί μέθοδο προλήψεως της σεξουαλικής κακοποιήσεως των παιδιών.
Αγνοούν επίσης ότι η παροδική αρνητικότης των εφήβων απέναντι σε πρόσωπα που σηματαδοτούν μη αποδεκτές μορφές οικειότητος, αποτελεί φυσιολογικό μηχανισμό στην διαμόρφωση της ταυτότητος.
Ιδιαιτέρως τα παιδιά και οι έφηβοι θεωρούνται, συμφώνως προς την Ουνέσκο, ευάλωτοι πληθυσμοί που κινδυνεύουν να υποστούν βλάβη από αντιδεοντολογικές πρακτικές. Θεωρώ ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα του Συμβουλίου της Ευρώπης αποτελεί αντιδεοντολογική και πιθανώς βλαπτική παρέμβαση στην διαμόρφωση της προσωπικότητος των ανηλίκων Ελλήνων μαθητών. Είναι γνωστό ότι η προώθησις της αποδοχής της ομοφυλοφιλίας έχει προταθή, από την Ευρωπαϊκή Ενωσι, να γίνεται και μέσω της Εκπαιδεύσεως, και η ομοφυλοφιλία δεν παρουσιάζεται ποτέ ανεξαρτήτως, αλλά σε συνδυασμό με προγράμματα κατά του ρατσισμού. Ο συνδυασμός αυτός προϋποθέτει και εξ αυτού συνάγεται ότι η ομοφυλοφιλία είναι μία απολύτως φυσιολογική και ισότιμη πρακτική, γεγονός που ούτε η Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία αποδέχεται, ούτε από τα σύγχρονα ιατρικά δεδομένα επιβεβαιώνεται. Πιστεύω ότι στην διαδικασία που η Ε.Ε. αποκαλεί «διαμόρφωσι προσωπικοτήτων», οι αξίες και πεποιθήσεις κάθε λαού πρέπει να έχουν πρωτεύοντα ρόλο, όχι μόνο διότι αυτό είναι δίκαιο και δημοκρατικό, αλλά και διότι η Ε.Ε. χρειάζεται σφριγηλά κράτη-μέλη που τροφοδοτούνται από τις ρίζες τους και όχι αβούλους ακολούθους που προσβλέπουν σε ανταλλάγματα. Η πρόθεσίς μου είναι να συνεισφέρω στην αντικειμενική διερεύνησι ενός σοβαρού κοινωνικού ζητήματος, το οποίο προκαλεί ιδιαίτερες εντάσεις στην κοινωνία μας και θέτει ερωτηματικά που θα πρέπη να απαντηθούν με υπεύθυνο τρόπο από την επιστημονική κοινότητα.


Αναρτήθηκε από makrigiannis voice στις 6:14 μμ 0 σχόλια
Ετικέτες ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ-ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ-ΣΧΟΛΕΙΑ-ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ

Δυστυχώς εντός της λέξης παιδεία, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, πρέπει να μπουν και οι λέξεις: αγγλικά, γαλλικά κλπ ξένες γλώσσες (μία ξένη γλώσσα δεν θεωρείται πλέον αρκετό εφόδιο), φροντιστήρια αρχαίων, μαθηματικών κλπ, μουσική (εκμάθηση κάποιου οργάνου), χορός ή μπαλλέτο ή γυμναστική, αθλητισμός (στίβος ή ποδόσφαιρο ή άλλο άθλημα) και ένα σωρό άλλες ασχολίες.
Τα παιδιά γυρίζουν από το σχολείο (φορτωμένα τις απίστευτα βαρειές τσάντες τους, εμείς στην εποχή μας δεν είχαμε τέτοια βάρη), και αρχίζουν ένα απίστευτο τρέξιμο, για να προλάβουν όλες αυτές τις δραστηριότητες. Και για να διαβάσουν βέβαια για την επόμενη μέρα.
Εντατικοποίηση στα μικρά παιδιά? Δυστυχώς ναι. Πιστεύω ότι τα μικρά παιδιά "δουλεύουν", πάνω από 12 ώρες ημερησίως. Και επίσης έχουν να αντιμετωπίσουν την πολλές φορές "γκρίζα" και μίζερη καθημερινότητα και των γονέων τους.
Και σε όλα τα παραπάνω πρέπει να καταφέρουν να χωρέσουν και τα αμιγώς παιδικά τους ενδιαφέροντα. Να παίξουν, να γκρινιάξουν, να φερθούν ως παιδιά.

Εκσυγχρονίσθηκε όντως η παιδεία σε θέματα γνώσης, σε θέματα ποιότητας εγκαταστάσεων και υποδομών, σε θέματα επιπέδου παρεχομένων σπουδών.
Αλλά όλα αυτά που ανέφερα πρωτύτερα, δεν υπήρχαν το 1969, ούτε το 1979, ούτε το 1989.

Η παιδεία δεν υστερεί σε επίπεδο μεταφοράς γνώσεων και τεχνολογίας, αλλά σε επίπεδο μεταφοράς αξιών, ιδανικών. Αυτό ισχύει παγκόσμια και φυσικά γίνεται κατόπιν σχεδίου.

Υπάρχει πλήρης κατάρρευση και σε όλα τα επίπεδα και πτυχές της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην Ελλάδα. Ελάχιστα πράγματα έχουν μείνει όρθια για να λειτουργούν, είτε εξ’ ανάγκης, είτε προσχηματικά.
Και φυσικά είναι αλήθεια ότι όλα γίνονται με βάση σχέδιο και καθόλου τυχαία.
Δυστυχώς όλο και μεγαλύτερο ποσοστό διδασκόντων σήμερα είναι και οι ίδιοι προβληματικοί, όχι μόνο από πλευράς γνώσεων – αυτό θα ήταν και το λιγότερο- αλλά και ως προσωπικότητες. Αν αμφιβάλετε ρωτήστε τα παιδιά σας