"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

δέλφια,

Τις προάλλες πήγα με τη μάνα μου σε μια συγκέντρωση σε ένα σπίτι.

Μετά τη συγκέντρωση η μάνα μου μού είπε οτι την τρόμαξε ο τρόπος που χαιρετούσα τον κόσμο...

Έχω συνηθίσει να χαιρετάω τους άλλους με υπόκλιση σαν στο Άγιο Όρος. Δηλαδή, βλέπω κάποιον άνθρωπο, δεν τον κοιτάζω (για πολύ) στα μάτια και σκύβω ελαφρά το κεφάλι άσχετα αν κάνω χειραψία ή όχι.

Θυμάμαι όταν είχα απολυθεί από τον στρατό χαιρετούσα τους άλλους με στρατιωτικό χαιρετισμό τον οποίο σταδιακά τον έκοψα θεωρώντας τον προκλητικό.

Πραγματικά έχω μπερδευτεί... αυτή η ελαφρά υπόκλιση νιώθω ότι μου ταιριάζει και ότι αντανακλά ταπείνωση...

Ποιος είναι ο χαιρετισμός που αρμόζει στον Ορθόδοξο Χριστιανό; Πως πρέπει να χαιρετάμε τους άλλους;

Μήπως είμαι υπερβολικός και πάω από το ένα άκρο στο άλλο (στρατιωτικός χαιρετισμός vs Αγιορείτικος);

Ευχαριστώ.

Βρε melos δηλ. έβλεπες το θείο σου και το χαιρετούσες όπως το λοχαγό σου; Θεωρώ ότι είσαι λίγο υπερβολικός , χρειάζεται διάκριση σε κάθε πράγμα. Όταν είμαστε στο στρατό χαιρετάμε με τον αυτό τρόπο, ομοίως όταν είσαι στο Άγιον Όρος χαιρετάς όπως αρμόζει εκεί. Στο κόσμο με μια απλή χειραψία, μια καλημέρα κλπ. ας είμαστε ταπεινοί σε άλλο επίπεδο με τους συνανθρώπους μας.

Να χαιρετάς όπως νομίζεις ότι πρέπει. Καλό είναι να ρωτήσεις και τον πνευματικό σου. Βέβαια, είναι λίγο υπερβολικό να χαιρετάς όπως στο Α.Ο. εκτός αν τη συμπεριφορά αυτή την υιοθετείς σε όλες σου τις δραστηριότητες και όχι μόνο στους χαιρετισμούς.

Άποψη μου είναι ότι, ο χαιρετισμός θα πρέπει να γίνεται με διάκριση και ανάλογα με την περίπτωση και πάντως , με αγάπη.
Λόγου χάριν , εμένα μου αρέσει να σφίγγω το χέρι του άλλου δυνατά , από βάθους καρδίας , όταν όμως χαιρετώ μία κυρία , δεν είναι αρμόζων να της σπάσω το χέρι , άρα το σφίγγω διακριτικά απαλά.
Όταν πάλι χαιρετώ ένα πολυαγαπημένο άτομο , το φιλάω πολλές φορές , τόσες , όσες μας κάνει η διάθεση της στιγμής . Ένα στρατιωτικό θα μπορούσα και να τον χαιρετίσω και στρατιωτικά.

Διάκριση λοιπόν.

Δόξα τω Θεώ , Πάντων Ένεκεν

Όταν λέω οτι χαιρετούσα με στρατιωτικό χαιρετισμό εννοώ με στυλ στρατιωτικού χαιρετισμού... όχι με ακρίβεια δηλαδή...

Κάπου είχα διαβάσει τον Μ. Βασίλειο νομίζω που έλεγε ότι όσο πιο μεγάλος και σπουδαίος είσαι τόσο πιο ταπεινός να δείχνεις.

Μήπως το όλο στυλ που έχω υιοθετήσει κρύβει εγωισμό...; (δηλ. δείχνω ταπεινός επειδή είμαι σπουδαίος και μεγάλος ανήρ)

melos έγραψε:Όταν λέω οτι χαιρετούσα με στρατιωτικό χαιρετισμό εννοώ με στυλ στρατιωτικού χαιρετισμού... όχι με ακρίβεια δηλαδή...

Κάπου είχα διαβάσει τον Μ. Βασίλειο νομίζω που έλεγε ότι όσο πιο μεγάλος και σπουδαίος είσαι τόσο πιο ταπεινός να δείχνεις.

Μήπως το όλο στυλ που έχω υιοθετήσει κρύβει εγωισμό...; (δηλ. δείχνω ταπεινός επειδή είμαι σπουδαίος και μεγάλος ανήρ)

Τώρα πλέον μπήκαμε στα χωράφια του Πνευματικού σου. Κανείς άλλος δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να σου απαντήσει.
Δόξα τω Θεώ

melos έγραψε:Όταν λέω οτι χαιρετούσα με στρατιωτικό χαιρετισμό εννοώ με στυλ στρατιωτικού χαιρετισμού... όχι με ακρίβεια δηλαδή...

Κάπου είχα διαβάσει τον Μ. Βασίλειο νομίζω που έλεγε ότι όσο πιο μεγάλος και σπουδαίος είσαι τόσο πιο ταπεινός να δείχνεις.

Μήπως το όλο στυλ που έχω υιοθετήσει κρύβει εγωισμό...; (δηλ. δείχνω ταπεινός επειδή είμαι σπουδαίος και μεγάλος ανήρ)

Αγαπητέ αδελφέ Melos, αν και δεν αισθάνομαι ότι διαθέτω την επάρκεια ( σε πνευματικό επίπεδο ), για να συμβουλεύσω κάποιον σε ένα τέτοιο θέμα. Η γνώμη μου είναι να μην εμβαθύνουμε τόσο πολύ, σε ερωτήσεις του τύπου: μήπως δεν πρέπει να χαιρετάω έτσι, μήπως κρύβεται εγωισμός σε αυτό το στυλ, μήπως αμαρτάνω όταν επιδιώκω την τελειότητα, μήπως το ένα, μήπως το άλλο κλπ.
Απλά προσπάθεια, προσευχή, ταπεινότητα και αγάπη. Και να συμβουλευόμαστε για όλα τον πνευματικό μας. Οσο προοδεύουμε σε όλα αυτά, τόσο πιο εύκολα θα βρίσκουμε και τις απαντήσεις, σε όλα αυτά τα μήπως, κατά τη γνώμη μου.