"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ἡ ὀμορφιά της ἦταν ἀπὸ τὶς σπάνιες. Πλεονέκτημα, ποὺ ἀποβαίνει ὀλέθριο, ὅταν δὲν εἴμαστε σὲ θέση νὰ τὸ διατηροῦμε ἁγνὸ μὲ τὸ φόβο τοῦ Θεοῦ, τὴ φωτεινὴ διάκριση, τὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη.
Δυστυχῶς γιὰ τὴν Ταϊσία, αὐτὴ ποὺ ἐπιβουλεύτηκε τὴν τιμή της ἦταν ἡ ἴδια ἡ μάνα της. Γυναῖκα χυδαία, ποὺ ἤθελε πολὺ πλοῦτο, καὶ δὲν δίστασε νὰ ἐκμεταλλευτεῖ τὴν κόρη της γιὰ νὰ τὸν ἀποκτήσει.
Ἔτσι ἡ Ταϊσία, παρασύρθηκε στὸ δρόμο τῆς ἀτιμίας μόλις 17 ἐτῶν.
Ἔγινε καὶ ἡ ἴδια πλούσια ἀλλὰ καὶ πόρνη.
Οἱ τίμιοι ἄνθρωποι τὴν ἀπεχθάνονταν.
Καμιὰ οἰκογενειακὴ πόρτα δὲν ἦταν ἀνοικτὴ γι' αὐτήν.
Οἱ ἴδιοι οἱ ἐκμεταλλευτὲς τῆς σάρκας της, ποτὲ δὲν θὰ τὴν ἔφερναν νὰ γνωριστεῖ μὲ τὶς μητέρες τους καὶ τὶς ἀδελφές τους. Διότι εἶχε καταντήσει ἕνα ἀντικείμενο σαρκικῆς ἱκανοποίησης καὶ τίποτα περισσότερο. Τότε ἡ Ταϊσία ἔπεσε σὲ θλίψη μεγάλη, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ ἔχασε ἕνα πρόβατο, ὅμως δὲν ἔπαψε νὰ τὸ ἀναζητεῖ.
Ὅταν λοιπὸν ὁ Παφνούτιος ἀπὸ τὴ Σιδῶνα ἔμαθε τὴν ψυχική της κατάσταση, προσευχήθηκε καὶ ἀποφάσισε νὰ ἐργαστεῖ γιὰ τὴν ψυχή της. Καὶ δὲν ἀστόχησε. Τὴν ἐπισκέφθηκε καὶ μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ πέτυχε τὸ θαῦμα! Καυτὰ δάκρυα μετανοίας κύλησαν στὰ μάγουλα τῆς Ταϊσίας.
Πέταξε ὅλα της τὰ πλούτη στὴ θάλασσα, διότι τὸ τίμημα τῆς ἀτιμίας δὲν ἄξιζε νὰ χρησιμοποιηθεῖ στὸ Ἱερὸ ἔργο τῆς ἐλεημοσύνης. Ἀπὸ τότε ἔζησε φτωχά, ἀλλὰ πλούσια σὲ πίστη, σὲ μετάνοια, σὲ σωφροσύνη, σὲ προσευχή, σὲ ὑπακοή, σὲ ταπείνωση καὶ καλοσύνη.
Ἔγινε δεκτὴ σὲ εὐσεβῆ ὅμιλο γυναικῶν καὶ πέθανε φροντίζοντας ἀρρώστους καὶ ἀνήμπορους ἀνθρώπους.

Το κάνεις επίτηδες Δόμνα. Βλέπεις ότι εγώ συχνά δημοσιεύω το συναξάρι της ημέρας και για να μου κάνεις αντιπερισπασμό και να με εκνευρίσεις, δημοσιεύεις τον βίο κάθε αγίου χωριστά.
Είστε βαλτές εσύ και η Σμαραγδή να μου σπάσετε τα νεύρα.
Αλλά δεν θα πάρω! Όχι! Ευχαριστώ πάντως για τις αμέτρητες ευκαιρίες που μου δίνετε να εξασκώ την υπομονή μου. Στο τέλος θα ...αγιάσω και θα έχετε βάλει κι εσείς το χεράκι σας!

Αχουυυυυυυυ , καλεεεεεεεεεεε , αυτό το παιδί !!!

Η θαυμαστή μετάνοια της Αγίας Ταϊσίας
Στις οκτώ (8) Οκτωβρίου η Ορθόδοξος Εκκλησία μας τιμά την μνήμη της οσίας Ταϊσίας, η οποία από μι­κρή παρακινήθηκε από την μητέρα της σε απρόσεκτη και αμαρτωλή ζωή και έγινε εργαστήριο του διαβόλου. Από μικρή την εξωθούσε στο κακό. Ήταν δε ωραία στην όψη, και στην ηλικία των 17 χρόνων την οδήγησε στον τόπο της απώλειας. Λόγω της ωραιότητάς της η φήμη της διαδόθηκε σε πολλά μέρη και πολλοί άνδρες έπεφταν στην αμαρτία.

Γι’ αυτήν την άσωτη Ταϊσία άκουσε ο Αββάς Σεραπίων και προσευχήθηκε στο Θεό γι’ αυτήν λέγοντας: «Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ο θέλων πάντας σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν έτσι και τώρα εμφύτευσε τον φόβον σου εις την καρδίαν της, δια να επιστρέψη αύτη, να μετανοήση και να σωθή».

Μετά την προσευχή αυτή ντύθηκε κοσμικά, πήρε μαζί του ένα νόμισμα και ξεκίνησε προς αυτήν, ως δή­θεν στρατιώτης.
Όταν έφθασε στον τόπο που διέμεινε έ­δωσε το νόμισμα σε αυτήν και εκείνη του πρότεινε να ει­σέλθουν στο δωμάτιό της.
Και ο αββάς Σεραπίων απήντησε: "Ας μπούμε", όταν μπήκαν στο δωμάτιό της, της λέ­γει ο Όσιος γέροντας: "Δεν υπάρχει άλλο κελλί πιο μέσα από αυτό;"
Λέγει αυτή:" Υπάρχει."
Τότε λέγει ο Γέροντας:" ας πάμε να καθίσουμε λίγο εκεί."
Και η πόρνη Ταϊσία α­παντά: «Εφ’ όσον κανείς άνθρωπος δεν μας βλέπει εις αυτόν τον τόπον, καλόν είναι να συνομιλήσουμε και να κάνουμε εδώ την επιθυμία μας, διότι όπου και να πάμε μας βλέπει ο Θεός».

Όταν άκουσε αυτά τα λόγια ο Γέροντας είπε προς αυτήν: «Γνωρίζεις ότι υπάρχει Θεός και κρίσις και ανταπόδοσις και Βασιλεία και κόλασις;».
Και απήντησε εκεί­νη: «Ναι, γνωρίζω».
Έπειτα είπε προς αυτήν ο Γέρο­ντας: «Εφ’ όσον λοιπόν γνωρίζεις ότι υπάρχουν αυτά, διατί οδηγείς στην απώλεια τους υιούς των ανθρώπων;».

Αυτά και άλλα πολλά λέγοντας ο Γέροντας έδειξε εις αυτήν το μοναχικό του σχήμα που φορούσε από μέ­σα, και φανέρωσε και την αιτία δια την οποία ήλθε προς αυτήν εκείνη δε έπεσε στα πόδια του Γέροντα και έλεγε με δάκρυα: «Γνωρίζεις, τίμιε πάτερ, εάν υπάρχη μετά­νοια δια τους αμαρτάνοντας; δέχεται και εμένα ο Θεός ε­άν μετανοήσω;».

Λέγει ο Γέροντας: «Εύσπλαχνος είναι ο Θεός και μακρόθυμος και δέχεται όλους που μετανοούν, και πολλή χαρά γίνεται εις τον ουρανόν δια ένα αμαρτωλόν ο οποίος μετανοεί».

Η δε Ταϊσία είπε προς αυτόν «Ανάμεινε με, πάτερ, τρεις και μόνον ώρες, έπειτα δε απεφάσισε εις έμενα ό,τι και αν σκέπτεσαι δια τα κακά, τα οποία έπραξα, διότι γνωρίζω ότι από τον Θεόν απεστάλης προς εμένα».

Ο δε Όσιος, αφού υπέδειξε εις αυτήν το πού θα τον βρει, ανεχώρησε από αυτήν. Η δε Ταϊσία, αφού παρέλαβε όσα και αν είχε αποκτήσει από την άσωτη ζωή, τα έκαυσε αυτά στην πλατεία της πόλεως, λέγοντας: «Ελάτε ό­λοι οι πορνεύσαντες μαζί μου και δείτε κατά την ώρα αυ­τή πως κατέκαυσα όλα εκείνα τα οποία κακώς με την πορνεία απέκτησα».

Ήσαν δε τα καυθέντα αξίας εξακό­σια λίτρα χρυσού, εκτός από τον ιματισμό και τις στολές. Αφού έκανε αυτά επήγε προς το Γέροντα, ο οποίος την παρέλαβε και έφερε σε μοναστήρι γυναικών, και την ενέκλεισε σε ένα κελλί. Εσφράγισε στη συνέχεια την πόρ­τα, αφού άφησε μόνον μικρό πορτάκι, από το οποίο θα έ­διδαν στην οσία Ταϊσία τα απαραίτητα για την συντήρησή της. Έδωσε δε παραγγελία ο Γέροντας στην Ηγουμέ­νη του Μοναστηριού να δίδει σε αυτήν ανά δύο ήμερες λίγο ξηρό ψωμί και λίγο νερό. Προς δε τον Γέροντα είπε η αξιοθαύμαστος Ταϊσία, από το πορτάκι: «Προσεύχου, τίμιε Πάτερ, εις τον Θεόν δια να συγχώρηση τις αμαρτίες μου τις πολλές, τις όποιες έπραξα η άθλια».

Και ο Γέροντας προς αυτήν είπε: «Δεν είσαι άξια ού­τε να προσεύχεσαι συ εις τον Θεόν, ούτε και να ονομάζεις το πολυύμνητον όνομά Του με τα χείλη σου, ή να απλώνεις τα χέρια σου προς Αυτόν, διότι τα χείλη σου είναι ρυπαρά και ακάθαρτα, τα δε χέρια σου μεμολυσμένα από ανομίες και άσωτίες, αλλά αυτό μόνο κάνε να έχεις μό­νον τον νουν σου προς ανατολάς και προς τον Θεόν λέ­γουσα μόνον αυτόν τον λόγον: Κύριε ο Θεός μου ο πλάσας με, ελέησόν με κατά το μέγα έλεός Σου».

Έκανε κατά τον τρόπον αυτόν η μακαρία Ταϊσία στο κελλί εκείνο τρία χρόνια. Βλέποντας όμως την μετάνοιάν της ο αββάς Σεραπίων την ευσπλαχνίστηκε, και επήγε στον μέγα Αντώνιον δια να μάθει από αυτόν, εάν συγχώρησε ο Θεός τις αμαρτίες της, και αφού έφθασε διηγήθηκε προς αυτόν όλα τα σχετικά με την Ταϊσία.
Ο Άγιος Αντώνιος αμέσως κάλεσε τους μαθητάς του, και είπε προς αυτούς: «Κλειστείτε ο κάθε ένας στο κελλί του όλη την νύκτα και να ευχηθείτε εκτενώς εις τον Θεόν δια να γνωρίσομε τι θα αποκαλύψει σε εμάς ο Θεός δια το ζήτημα αυτό, δια το όποιον ήλθε προς εμάς ο Αββάς Σε­ραπίων».

Έκαναν ο κάθε ένας από αυτούς, όπως έλαβαν έντολήν. Αφού όμως πέρασε αρκετή ώρα, ο Αββάς Παύλος, ο μεγαλύτερος από τους μαθητάς του Αγίου Αντωνίου, είδε στον ουρανό ένα κρεββάτι, στρωμένο με μεγάλη τι­μή και δόξα και τρεις παρθένες που κρατούσαν λαμπά­δες εμπρός στο κρεββάτι, οι όποιες το εφύλατταν» στε­φάνι δε αμάραντο στεκόταν επάνω από το κρεββάτι.
Εί­πε, τότε, ο Αββάς Παύλος προς τον εαυτόν του: «Η δόξα αυτής της κλίνης και ο στέφανος δεν θα είναι κανενός άλλου, ειμή μόνον Αντωνίου του Πατρός μου».
Αυτά διαλογιζομένου του Αββά Παύλου, ήλθε φωνή προς αυτόν που έλεγε: «Δεν είναι, Παύλε, του πατρός σου του Αντω­νίου, αλλά είναι της Ταϊσίας της ποτέ πόρνης».

Το πρωί διηγήθηκε ο Αββάς Παύλος στους Πατέρες την οπτασία και πληροφορήθηκαν όλοι, ότι δέχθηκε ο Θεός την μετάνοια της ευλογημένης Ταϊσίας.

Αφού είχε επιστρέψει ο Αββάς Σεραπίων από τον Άγιον Αντώνιον, επήγε με μεγάλη χαρά στο Μοναστή­ρι των παρθένων, και άνοιξαν την πόρτα του κελλιού, θέλοντας να βγάλει την Ταϊσίαν έξω η Αγία, όμως, αφού έμαθε αυτό, παρακαλούσε τον Γέροντα, λέγουσα: «Άφησέ με, τίμιε Πάτερ, να μείνω μέχρι τον θάνατον μου στο κελλί αυτό, διότι είναι πολλές οι ανομίες μου και δια να μου συγχωρήση αυτές ο Θεός».

Είπε δε προς αυτήν ο Γέροντας: «Ήδη ο Θεός σε ευσπλαχνίστηκε δια την ταπείνωσήν σου, σε ελέησε και εδέχθηκε την μετάνοιάν σου».

Είπε πάλιν προς αυτόν η μακαρία Ταϊσία: «Πίστευσέ μου, τίμιε Πάτερ, από την ώρα που ήλθα εις αυτό το κελ­λί, αφού έκανα τις αμαρτίες μου μεγάλο φορτίο το έστη­σα μπροστά στο πρόσωπο μου και όπως η πνοή του νου μου δεν απεμακρύνθηκε από εμένα, έτσι και οι αμαρτίες μου δεν απομακρύνθηκαν από εμένα μια ώρα, μέχρις αυ­τής της ώρας».

Και είπε προς αυτήν ο Γέροντας: «Όχι δια την μετά­νοιάν σου, αλλά δια τον λογισμόν αυτόν τον όποιον έ­χεις, ως δώσασα εις τον Χριστόν εαυτήν όλων».

Κατόπιν έβγαλε αυτήν ο Γέροντας από το κελλί και μετά από την θαυμαστήν αυτήν μετάνοια ήταν μαζί με τις μοναχές μόνον δεκαπέντε ήμερες. Μετά δε την συμ­πλήρωση των ημερών αυτών μετατέθηκε η ευλογημένη Ταϊσία προς τον Κύριον με δόξα και τιμή ανέκφραστη κληρονομήσασα την επουράνιον Βασιλείαν.

Αυτής, αγαπητοί, και εμείς ας μιμηθούμε την μετά­νοια, δια να γίνουμε μέτοχοι και των αιωνίων αγαθών, με την χάρη και φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, τις πρεσβείες της αειπαρθένου Μητρός Αυτού υπεραγίας Θεοτόκου Μαρίας και όλων των Αγίων. Α­μήν.


Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»
Θεσσαλονίκη

Αναδημοσίευση από: http://www.xristianos.net/?p=1020