"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Επειδή μάλλον θα λείπω αύριο, το καταχωρώ από σήμερα.


Από τότε που ήμουν παιδί, η αυριανή μέρα, η 17η Νοεμβρίου, ήταν μέρα θλίψης και δακρύων.
Πολύ παλιότερα, δεν ήξερα ακριβώς το γιατί.
Αργότερα το έμαθα.

Επειδή είναι η Μεγάλη Παρασκευή της Δημοκρατίας. Ηταν όντως βράδυ Παρασκευής – ξημερώνοντας Σάββατο.

Είναι η μέρα που όπως έγραψε δεκαετίες νωρίτερα και για τελείως διαφορετική περίπτωση ο Ελύτης, “οι νέοι που τους έλεγαν αλήτες, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν γύρω τους, φορές τρεις με το μάτι αναμετρώντας το έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: Μια χούφτα τόπο κάτω απ'το ανοιχτό πουκάμισο, με το Σταυρουδάκι του Ηλιου. Οπου είχε κράτος κι'εξουσία η Ανοιξη”.
Επειδή όμως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν και οι “άλλοι”, τα πράγματα δεν πήγαν καλά, διότι: “τέτοιας λογής αποκοτιές ωστόσο μαθαίνοντας οι άλλοι, σφόδρα ταράχτηκαν. Και φορές τρεις με το μάτι αναμετρώντας το έχει τους, λάβανε την απόφαση να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες, με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει: μια πήχη φωτιά κάτω απ' τα σίδερα, με τις μαύρες κάννες. Οπου μήτε κλώνος μήτε ανθός, δάκρυο ποτέ δεν έβγαλαν. Και χτυπούσανε όπου να 'ναι, σφαλώντας τα βλέφαρα με απόγνωση. Και θερίσανε πλήθος τα θηρία”.


Ηρθε η εποχή που κατάλαβα, ότι όλα εκείνα που αγαπώ στη ζωή, όλα εκείνα που με κάνουν άνθρωπο, (άσχετα με το ό,τι δεν τα πολυκαταφέρνω), είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με ένα και μόνο πράγμα.
Την Πίστη στον Κύριο. Διότι πιστεύοντας σε Αυτόν και την αγάπη Του, όλα τα άλλα έπονται γύρω από αυτό και καταξιώνονται από αυτό.

Και κάτι τέτοιες μέρες σιγοτραγουδώ, μια παράκληση προς τον Ηλιο της Δικαιοσύνης.

Ω Εσύ, Ο Ηλιος της Δικαιοσύνης, μη παρακαλώ Σε, μη λησμονάς την Πατρίδα μου.

Δείτε και ακούστε το παρακάτω βιντεάκι: Οποιος μπορεί και θέλει, ας το ανεβάσει, διότι εγώ δεν τα καταφέρνω.

http://www.youtube.com/watch?v=655XmYxXeUI

Ας το ψιθυρίσουμε όλοι, θα μας ακούσει. Το χρειαζόμαστε να μας ακούσει, για πολλούς λόγους. Δυστυχώς τα κακά μαντάτα πληθαίνουν ξανά, στις μέρες μας.

Ισως γι'αυτό ο Θεός, μας έχει κάνει τους περισσότερους Ελληνες καλλίφωνους. Επειδή τόσο συχνά χρειαζόμαστε, το να Του απευθυνόμαστε, γα να μας βοηθήσει.
Να μας βοηθήσει για την Πίστη μας, για την Πατρίδα, για τη Δημοκρατία.


Αιωνία η μνήμη των υπέρ Πατρίδος και Δημοκρατίας πεσόντων, αόπλων αδελφών μας:

Μιχαήλ ετών 20
Βασιλικής ετών 17
Αλεξάνδρου ετών 17
Μάρκου ετών 23
Στυλιανού ετών 19
Νικολάου ετών 24
Δημητρίου ετών 6
Γεωργίου ετών 22
Magrette (Μαργαρίτας) ετών 22
Βασιλείου ετών 26
Σπυρίδωνος ετών 35
Διομήδους ετών 17
Σωκράτους
Σπυρίδωνος
Αλεξάνδρου
Δημητρίου
Αικατερίνης
Δημητρίου
Γεωργίου
Αλεξάνδρου
Κυριάκου
Ευσταθίου
Ανδρέου

και υπέρ πάντων των πεσόντων.


Αμήν.

Νάσαι καλά καλέ μου αδελφέ Δημήτρη.

Σ΄ Ευχαριστώ αδερφέ μου. Πραγματικά σ΄ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.

......Ανήκω κι εγώ στην σιωπηλή πλειοψηφία των Ελλήνων, που κάτω από την επιφάνεια της λαμπερής αλλά δηλητηριώδους βιτρίνας που σκεπάζει τη χώρα μας, εργάζονται, μοχθούν, προοδεύουν, ελπίζουν και ονειρεύονται ένα μέλλον καλύτερο. Γνωρίζουμε ότι παρά τις δυσκολίες, τα επιτεύγματα που έγιναν στη χώρα μας,ευτυχώς, μάς επιτρέπουν να διαφυλάξουμε τις κατακτήσεις μας, να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες και να εξαπλώσουμε την κοινωνία της ΑΛΛΥΛΕΓΓΥΗΣ που είναι προϋπόθεση για τον εξανθρωπισμό της ζωής μας.....

Μίκης Θεοδωράκης (Από άρθρο του 21/9/2009)

Γνωρίζετε αν και πόσοι ''σκοτώθηκαν'' μέσα στο Πολυτεχνείο;
- Μήπως κανείς;
Γνωρίζετε πόσοι σκοτώθηκαν αποδεδειγμένα έξω από το Πολυτεχνείο, είτε στοχευμένοι, είτε από αδέσποτες, και οι συγγενείς τους κατέθεσαν δικαιολογητικά με βάσει το νόμο για συνταξιοδότηση; ( Οπότε θα ξέρουμε τον ακριβή αριθμό). Μήπως 3-4;
Γνωρίζετε ποιός εν μέσω φόβου και τρόμου βγήκε έξω από το Πολυτεχνία εκείνη τη νύχτα και διαπραγματεύονταν με θράσος με τους αστυνομικούς; (Πως δεν φοβόταν μήπως τον μπαγλαρώσουν;)
- Το μετέπειτα παιδί - θαύμα- υπουργός.....
Γνωρίζετε πόσες ΄΄μανες΄΄ νεκρών του Πολυτεχνείου διαδήλωναν στην κορυφή της πορείας του Πολυτεχνείου κάποτε, φορώντας κατακαινούργια μαύρα ρούχα, και μαύρα λόγω ΄΄πένθους΄΄ μαντίλια στο κεφάλι, με σκυφτό το κεφάλι και κατευασμένο το μαντίλι μέχρι τα μάτια ( λόγω πένθους πάλι) – ενώ εγώ υποψιάζομαι ότι το έκαναν για να μην αναγνωρίζονται, και όταν παραδόξως ήταν όλες μικρής ηλικίας που δεν θα μπορούσαν να έχουν παιδιά φοιτητές-
- Ποιά κόματα το οργάνωναν αυτό; Και γιατί;
Πότε θα σταματήσει το παραμύθι του Πολυτεχνείου, που ήταν απλώς μια μαύρη και θλιβερή σελίδα της Ελληνικής ιστορίας όπως και πολλές άλλες;
Η μήπως πιστεύετε πραγματικά ότι η δικτατορία έπεσε λόγω........... Πολυτεχνείου;
Όσο και να κλαψουρίζουν ορισμένοι, για πολλούς όπως και εγώ το Πολυτεχνείο δεν αποτελεί εθνική εορτή, αλλά μια θλιβερή σελίδα όταν υπάρχουν πολλές θλιβερότερες στην Ελληνική ιστορία.Αληθές είναι το πραγματικό, και η αλήθεια ο ίδιος ο Κύριος, μόνο Αυτός μπορεί να μας ελευθερώσει.

Αδελφέ Σπάρτακε.
Δεν πρέπει νομίζω να μπλέκουμε τα κόμματα σε αυτό το θέμα και να το βλέπει ο ένας από δεξιά και ο άλλος από αριστερά ή το αντίστροφο. Νομίζω ότι έβαλα το παρόν θέμα, χωρίς τον παραμικρό κομματικό υπαινιγμό.
Τα κόμματα εξάλλου, λένε πολλές φορές ψέμματα, ανάλογα με το τι τα συμφέρει.
Ας μείνουμε έστω στην μαύρη σελίδα που λες.
Νομίζω ότι και έτσι, αξίζει την αναφορά μας. Μην ξεχνάμε ότι Ελληνες σκότωσαν Ελληνες, αδελφοί σκότωσαν αδελφούς.

Σε λίγο θα έρθει η επέτειος της δολοφονίας του 16χρονου νεαρού.
Μετά από λίγο, η επέτειος της δολοφονίας του αδικοχαμένου αστυνομικού.
Δεν παίρνω θέση, υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος, υπέρ της μιας ή της άλλης ανθρώπινης αξίας.
Ολες οι ανθρώπινες ζωές, την ίδια αξία έχουν.
Ας είναι αιωνία η μνήμη όλων.

Μπορει να μην γιρτάζουμε τον Ποιητη ενός ποιήματος............γιατί μας είναι υπέρμετρα απεχθείς.
Ομώς γιαρτάζουμε μιά μεγάλη κουβέντα που είπαι σε κάποιο ποιήμα του......................

Στλελνω λουλούδια σε κάθε επανάσταση που απέτυχε....οπως τπυ πολυτεχνίου και των ταυτοτήτων.
Οπου νέοι δικτάτορες μου είπαν τι είμαι.........................

Επιτέλους κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται σε αυτή την χώρα με το όνομά τους.
Αρκεί που όλοι οι εμπλεκόμενοι στον ΄΄ξεσηκωμό του πολυτεχνείου΄΄εξαργύρωσαΝ ΤΙΣ ΄΄ΘΥΣΊΕΣ΄΄ τους δεν είναι ανάγκη μετά από τόσα χρόνια να τρώμε στην μάπα το ίδιο βαρετό γλυκανάλατο παραμύθι.Ετσι και αλλιώς δεν απαιτούν και οι σημερινές συνθήκες την διατήρησή του.