"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Δεν ξέρω αλλά την άλαδη νηστεία (και την ένλαδη πολλές φορές) δεν μπορώ να την αντέξω και το έχω πει και στον Πνευματικό μου.

Η νηστεία από τις τροφές είναι εντολή Του Θεού; Και αν ναι λόγω των Πρωτοπλάστων και του απαγορευμένου καρπού ο απαγορευμένος καρπός ήταν ένας και όχι πολλοί όπως στις νηστείες (αποχή από πολλών ειδών τροφές).

Αν κάποιος βλέπει ότι υστερεί σε ενέργεια (την οποία μπορεί να προσφέρει στους συνανθρώπους του) όταν νηστεύει από τροφές, είναι σκόπιμο να συνεχίζει την πρακτική της νηστείας;

Αν δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου πως θα είμαι ωφέλιμος για τους άλλους. Νηστεία ΝΑΙ, όταν είναι κάποιος στο σπίτι του. Όταν εργάζεται όμως και η εργασία του είναι πόστο ευθύνης;

Αν κάποιος π.χ. είναι χειρουργός και βλέπει ότι η νηστεία δεν τον βοηθά να έχει ενέργεια τι θα πρέπει να κάνει; Να συνεχίζει ασκητικές που βάζουν σε κίνδυνο την απόδοσή του ή να καταλύει την νηστεία;

melos έγραψε:Δεν ξέρω αλλά την άλαδη νηστεία (και την ένλαδη πολλές φορές) δεν μπορώ να την αντέξω και το έχω πει και στον Πνευματικό μου.

Η νηστεία από τις τροφές είναι εντολή Του Θεού; Και αν ναι λόγω των Πρωτοπλάστων και του απαγορευμένου καρπού ο απαγορευμένος καρπός ήταν ένας και όχι πολλοί όπως στις νηστείες (αποχή από πολλών ειδών τροφές).

Αν κάποιος βλέπει ότι υστερεί σε ενέργεια (την οποία μπορεί να προσφέρει στους συνανθρώπους του) όταν νηστεύει από τροφές, είναι σκόπιμο να συνεχίζει την πρακτική της νηστείας;

Αν δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου πως θα είμαι ωφέλιμος για τους άλλους. Νηστεία ΝΑΙ, όταν είναι κάποιος στο σπίτι του. Όταν εργάζεται όμως και η εργασία του είναι πόστο ευθύνης;

Αν κάποιος π.χ. είναι χειρουργός και βλέπει ότι η νηστεία δεν τον βοηθά να έχει ενέργεια τι θα πρέπει να κάνει; Να συνεχίζει ασκητικές που βάζουν σε κίνδυνο την απόδοσή του ή να καταλύει την νηστεία;

Αγαπητό melos, τα θέματα που έχουν να κάνουν με την πνευματική μας πορεία ρυθμίζονται από τον πνευματικό, όπου μεταξύ αυτών και το θέμα της νηστείας. Γιατί ψάχνεις να βρείς απαντήσεις από εμάς; Δεν έχεις εμπιστοσύνη στον πνευματικό σου; Θα πεί κάποιος, ότι, ο πνευματικός μου είναι πολύ αυστηρός και παρόλη την αδυναμία που μπορεί να έχω από μια εξάντληση, με όποιες επιπτώσεις συνεπάγεται αυτό, είναι ακάθεκτος στην άποψή του.
Πιστεύω πως υπάρχουν ελάχιστοι πνευματικοί που μπορεί να φθάσουν στα άκρα. Γι`αυτό χρειάζεται διάκριση και στην επιλογή του πνευματικού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αναφέρομαι στην συγκεκριμένη περίπτωση του melos.
Εν πάσει περιπτώσει είναι γνωστή η θέση της Εκκλησίας στο θέμα της νηστείας. Κινείται ευέλικτα, ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση. Δεν έχει στεγανά. Αυτό είναι που χαρίζει στην Εκκλησία ένα κάλλος, διότι βλέπει τον κάθε άνθρωπο μεμονομένα ως πρόσωπο και όχι ως μάζα.

Ρωτάς εάν η νηστεία είναι εντολή του Θεού από τις τροφές. Να μην αναφερθώ σε πολύ γνωστά παραδείγματα και από την Αγία Γραφή ( Παλαιά και Καινή Διαθήκη) αλλά και από την ζωή της Εκκλησίας όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την Αγιοπνευματική ζωή των Πατέρων. Μόνο ένα θα αναφέρω το οποίο, πολύ σωστά, κάνεις κι εσύ: την εντολή του Θεού στους πρωτοπλάστους να μην φάνε από έναν συγκεκριμένο καρπό.
Για την πνευματική τους κατάσταση ήταν αρκετή η τήρηση της απλής αυτής εντολής, το να μην φάνε δηλ. από ένα μόνο καρπό. Εάν υπήρχε λόγος να δοκιμασθούν περισσότερο, ίσως ο Παντογνώστης να έθετε και άλλους όρους. Αυτό όμως έκρινε για την περίπτωση.
Όμως, ακριβώς επειδή το θέλημα του Θεού εκφράζεται μέσω των αγίων του, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι επιτάσσει η Εκκλησία. Οι άγιοι ως έμπειροι αγωνιστές-πολεμιστές και ως κατέχοντες την πνευματική ζωή, μέσα δηλ. από την προσωπική τους πείρα αγωνιζόμενοι κατά των παθών τους και ταυτόχρονα πολεμώντας τον πονηρό και τους αγγέλους του, μας καταθέτουν τα όπλα της νίκης. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Ρωτάς, εαν το να μη νηστεύει κάποιος είναι αμαρτία. Κάποιος που μπορεί να νηστέψει και δεν το κάνει, ναι, είναι αμαρτία, όχι επειδή τρώει το φαγητό που ο Θεός μας δίνει, αλλά για 2 βασικότατους λόγους: 1) λόγω ανυπακοής σ`αυτό που λέει η Εκκλησία, 2) λόγω άρνησης ασκητικής ζωής.
Πιστεύω ότι δίνεται μια πρώτη απάντηση στο αρχικό ερώτημα.
Αλλά όπως είπα και πριν η Εκκλησία έχει την ευελιξία να χειρίζεται τον κάθε πιστό ανάλογα με τις ανάγκες του.

Η νηστεία που ευχαριστεί τον Θεό είναι η νηστεία με ευλογία από τον Πνευματικό σου.
Ότι παραπάνω ή παρακάτω δεν είναι ευλογημένο.
Αν έχεις κάποιο πρόβλημα με την νηστεία που σου έδωσε ο Πνευματικός σου πρέπει να το συζητήσεις μαζί του.

να συμπλιρωσω κ γω κατι,ειπες αν ειναι χειρουργος κ δε μπορει να αποδοσει η οπιαδηποτε αλλη δουλεια.υπαρχουν πολλα φαγητα που ειναι νηστησιμα,η νηστεια δε σε κανει να πεθαινεις απο την πεινα,(δεν ειπε ο Θεος καθηστε νηστικοι μεχρι εξαντλισεως)κανεις εγκρατεια σε καποιες τροφες,δε νενεις νηστικος.καλυτερα με τον πνευματικο σου συζητησετο που εκεινος ξερει παραπανω να σου πει.

Έχω ακουσει ότι ο σκοπός της νηστείας είναι η υπακοή και η πνευματική άσκηση γιατί όποιος μπορεί να ελέγξει το φυσικό ένστικτο της σύτισης για επιβίωση ,το οποίο είναι το πιο δυνατό ένστικτο, αυτός μπορεί να ελέγξει και όλα τα άλλα ένστικτα και τα πάθη του.
Προυπόθεση όμως έχει να είναι ευλογημένη από τον Πνευματικό σου.

Δικαίος Εφραίμ, Σκήτη Αγίου Ανδρέα (Σαράϊ), Άγιο Όρος.

Ομιλία Νο 10 σχετική με το θέμα. Δεξί κλικ με το mouse. Save as στον σκληρό. Και μετα απολαμβάνεις τον πατήρ Εφραίμ.

http://www.pantokrator.info/gr/modules. ... load&cid=3

Λοιπόν.......... καμία τροφή δεν είναι αμαρτία. Η νηστεία είναι σαν άσκηση........είναι κάτι σαν ασκήσεις επι χάρτου.........όπως ο στρατιώτης ασκήτε σε στόχους πριν πάει στον πόλεμο έτσι ασκήσε σε κάτι που δεν είναι επικίνδυνο (τροφή) ώστε να αποκτήσεις δύναμη στην εγκράτεια και να πολεμήσεις τα επικίνδυνα (πάθη).

Ακόμα, η νηστεία από το φαγητό βοηθά και φυσιολογικά στο να καταπολέμήσεις τα πάθη σου. Όσο λιγότερο τρώς..τόσο λιγότερη ενέργεια έχεις...και τόσο πιο δύσκολα παρεκλύνεις σε πάθη (ειδικά πορνείας).

Τώρα η νηστεία είναι κάτι σχετικό......όταν γνώρισα την αρραβωνιαστικιά μου θύμωνα πολλές φορές γιατί δεν νήστευε. Με τον καιρό όμως διαπίστωσα ότι αυτή χωρίς να νηστεύει έτρωγε τι μισή (και λιγότερο βασικά ) ποσότητα φαγητού( από φυσική εγκράτεια) απ' ότι έτρωγα εγώ σε νηστεία. ..........(πάλι την πάτησα και έκοψα το πολύ κύρηγμα)...........

Πάντως και εγώ, όταν βλέπω ότι δεν μπορώ να αποδώσω στη δουλειά μου από την πολύ νηστεία....τρώω κάτι για να καρδαμώσω...και συνεχίζω.... (χμ...χμμ....εντάξει δεν πλακώνωμαι και στο ζαμπόν!!!!!)

Πάνω στο θέμα της νηστείας θα θελα να πω πως στην αρχή μπορεί να μας φαίνονται όλα βουνό και μόνο που το σκεφτόμαστε ότι δεν θα φάμε γαλακτοκομικά και κρέας ή λάδι για σαράντα μέρες να δυσανασχετούμε( και κάνουμε να χαίρετε και ο άλλος , ο έξω από εδώ)να νιώθουμε ότι κουραζόμαστε, ότι δεν ααντέχουμε.............
Με φιλότιμο αγώνα όμως ξεκινώντας σιγά σιγά την προσπάθεια μας να ακολουθήσουμε η να προσπαθήσουμε να προσφέρουμε και εμείς έστω και κάτι λιγάκι με τον καιρό θα δει ο Χριστούλης την προσπάθεια μας και θα μας βοηθήσει...θέλει και φιλότιμο όμως και με τη βοήθεια του Κυρίου όλα γίνονται.
Ο καλός Χριστούλης μας άντεξε σαράντα μέρες μέσα στην έρημο χωρίς τροφή και εμείς που έχουμε τόσες εναλλακτικές λύσεις δεν καταφέρνουμε να νηστέψουμε??????
Τόσα νηστίσιμα φαγώσιμα υπάρχουν...με τον καιρό πιστεύω όταν αγαπήσουμε με όλη την καρδιά μας τον Χριστό και νιώσουμε την βρώμα που κουβαλάμε στη ψυχή νιώσουμε την αμαρτωλότητά μας..θα προσπαθούμε να βρούμε τρόπους άσκησης να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι να γίνουμε αρεστοί στον Κύριο μας... ένας τρόπος είναι η νηστεία με την εξομολόγηση και τη θεία Κοινωνία όπως λένε οι άγιοι πατέρες της εκκλησίας μας.
Αν δεν προσπαθήσουμε όμως και εμείς καθόλου και δεν θέλουμε να αποκοπούμε από όλες αυτές τις απολαύσεις τότε τι άλλο αγώνα μπορούμε να κάνουμε για να πλησιάσουμε τον Χριστούλη μας και να τον αφήσουμε να κατοικήσει στη καρδιά μας?
Τον σωστό δρόμο μας τον έχουν δείξει όλοι οι άγιοι άνθρωποι, οι πατέρες που όχι μόνο τροφές θυσίαζαν και θυσιάζουν , αλλά ολόκληρο τον εαυτό τους έχουν θυσιάσει για την αγάπη του Χριστού! Με την βοήθεια και τη Χάρη του Κυρίου όλα γίνονται....κάπως έτσι το βλέπω .....για να κατοικήσει ο Χριστούλης στη καρδιά και στην ψυχή μας πρέπει και εμείς να έχουμε το θάρρος και τη λεβεντιά να προσφέρουμε κάτι , με τον φιλότιμο αγώνα μας και την αποκοπή από τα πάθη..να στερηθούμε και εμείς κάτι ....τόσα καλά μας έχει δώσει απλόχερα ο καλός Χριστούλης! Ας Του δώσουμε και εμείς κάτι.... Καλό αγώνα σου εύχομαι , καλό αγώνα σε όλους μας ...

οταν νηστεουμε ειναι φορες που λεμε :αντε ποτε θα περασουν οι μερες να φαμε κ καμια σοκολατα η οτιδηποτε αλλο που δεν τρωμε τωρα στη νηστεια,αλλα οταν περασει η νηστεια δε το ζηταμε τοσο,μας φενεται οτι δεν εγινε κ τιποτα που δε τα τρωγαμε,αλλα βαλαμε ενα λιθαρακι να σωσουμε την ψυχη μας.(εφυγα απο το θεμα )

Υ.Σ Στη δεύτερη παράγραφο, τρίτη σειρά, να συμπληρώσω κάτι βασικό που ξέχασα
Με τη βοήθειά του Κυρίου και την ευχή του πνευματικού μας όλα γίνονται!!