Επιστημονική Θεολόγηση. Σωστό ή Λάθος;
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 03, 2010 2:59 pm
Αδέλφια χρόνια πολλά!
Ευτυχισμένο το 2010 Ειρηνικό και Παραγωγικό.
Ένας προβληματισμός:
Σε μια συζήτηση που είχα με κάποιο πρόσωπο μου είπε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας είναι εκείνοι που πρώτοι αμφισβήτησαν τον Θεό.
Το επιχείρημα ήταν το εξής: Για να αναλύεις και να γράφεις τόσα πολλά περί του Θεού σημαίνει ότι σε έναν πρώτο σκοπό Τον έχεις αμφισβητήσει ώστε στη συνέχεια να Θεολογήσεις και να υπερασπιστείς την Πίστη.
Από τα συγγράμματα που διαβάζω παρατηρώ ότι υπάρχουν πολλοί Θεολογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι οι οποίοι είναι πολύ αναλυτικοί και επιστημονικοί όταν μιλούν (ή γράφουν) για τα της Πίστεως.
Κάποιες φράσεις όπως… «Εισβολή του Ακτίστου στην Ιστορία», «Έρωτας του Πρωτοκτίστου Κάλλους» (είχα προβληματιστεί στο παρελθόν με τις έννοιες περί Έρωτος στην Ορθοδοξία), «Ποιμαντική Επιστήμη» ή διάφορες μελέτες περί σύνδεσης Ελληνισμού – Χριστιανισμού ή περί του ότι θρησκευτικοί «ηγέτες» έχουν μιλήσει για το Χριστό (π.χ. ο Βούδας και ο Κομφούκιος –υπάρχει σχετικό σύγγραμμα που το υποστηρίζει αυτό-) κ.α.
Οι προσεγγίσεις αυτές προδίδουν απιστία; («αν αναλύεις πολύ κάτι σημαίνει ότι το έχεις αμφισβητήσει πρώτα για να το δεχτείς ή συνεχίζεις να το αμφισβητείς» όπως μου είπε ο συνομιλητής που ανέφερα στην αρχή)
Κάπου είχα ακούσει ότι αυτές οι πολύ αναλυτικές και επιστημονικές προσεγγίσεις για την απόδειξη της αλήθειας του Θεού είναι «Σχολαστικισμός» (δεν έχω ψάξει καθόλου περί σχολαστικισμού) και ανήκουν στον Καθολικισμό.
Προσωπικά μου αρέσουν αυτές οι Επιστημονικές προσεγγίσεις για το Θεό και εκεί είναι που ίσως να χάνομαι κάπως...
Ο Χριστός στο Κατά Ιωάννην λέει ρητά «Ερευνάτε τας Γραφάς».
Μας καλεί να τον αναζητήσουμε Επιστημονικά;
Μας καλεί (προς χάριν της ερευνητικής διαδικασίας) να μπούμε στη λογική να τον αμφισβητήσουμε;
Ευτυχισμένο το 2010 Ειρηνικό και Παραγωγικό.
Ένας προβληματισμός:
Σε μια συζήτηση που είχα με κάποιο πρόσωπο μου είπε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας είναι εκείνοι που πρώτοι αμφισβήτησαν τον Θεό.
Το επιχείρημα ήταν το εξής: Για να αναλύεις και να γράφεις τόσα πολλά περί του Θεού σημαίνει ότι σε έναν πρώτο σκοπό Τον έχεις αμφισβητήσει ώστε στη συνέχεια να Θεολογήσεις και να υπερασπιστείς την Πίστη.
Από τα συγγράμματα που διαβάζω παρατηρώ ότι υπάρχουν πολλοί Θεολογικά σκεπτόμενοι άνθρωποι οι οποίοι είναι πολύ αναλυτικοί και επιστημονικοί όταν μιλούν (ή γράφουν) για τα της Πίστεως.
Κάποιες φράσεις όπως… «Εισβολή του Ακτίστου στην Ιστορία», «Έρωτας του Πρωτοκτίστου Κάλλους» (είχα προβληματιστεί στο παρελθόν με τις έννοιες περί Έρωτος στην Ορθοδοξία), «Ποιμαντική Επιστήμη» ή διάφορες μελέτες περί σύνδεσης Ελληνισμού – Χριστιανισμού ή περί του ότι θρησκευτικοί «ηγέτες» έχουν μιλήσει για το Χριστό (π.χ. ο Βούδας και ο Κομφούκιος –υπάρχει σχετικό σύγγραμμα που το υποστηρίζει αυτό-) κ.α.
Οι προσεγγίσεις αυτές προδίδουν απιστία; («αν αναλύεις πολύ κάτι σημαίνει ότι το έχεις αμφισβητήσει πρώτα για να το δεχτείς ή συνεχίζεις να το αμφισβητείς» όπως μου είπε ο συνομιλητής που ανέφερα στην αρχή)
Κάπου είχα ακούσει ότι αυτές οι πολύ αναλυτικές και επιστημονικές προσεγγίσεις για την απόδειξη της αλήθειας του Θεού είναι «Σχολαστικισμός» (δεν έχω ψάξει καθόλου περί σχολαστικισμού) και ανήκουν στον Καθολικισμό.
Προσωπικά μου αρέσουν αυτές οι Επιστημονικές προσεγγίσεις για το Θεό και εκεί είναι που ίσως να χάνομαι κάπως...
Ο Χριστός στο Κατά Ιωάννην λέει ρητά «Ερευνάτε τας Γραφάς».
Μας καλεί να τον αναζητήσουμε Επιστημονικά;
Μας καλεί (προς χάριν της ερευνητικής διαδικασίας) να μπούμε στη λογική να τον αμφισβητήσουμε;
);
