"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

καλημερα,δινουμε σημασια στα απλα,καθημερινα πολυτιμα πραγματα που εχουμε???
π.χ.μπορουμε κ περπαταμε,εχουμε αναρωτηθη ποτε το ποσο σημαντικο ειναι να μπορεις να περπατας?
μαλλον επειδη το εχουμε δεδομενο δε δινουμε σημασια,το θεωρουμε αυτονοητο.μονο αν καποια στιγμη μας συμβη κατι τοτε θα δωσουμε αξια,κ θα δουμε ποσο σημαντικο ειναι.επεισης ειναι ολα οσα εχουμε στην καθημερηνοτητα μας,αλλα δε δινουμε την αξια που πρεπει επειδη οπως ειπα πριν τα θεωρουμε δεδομενα.ψαχνουμε να βρουμε ενα μεγαλο θαυμα,κατι συγκλονιστικο να γινει στη ζωη μας,για να πουμε <<δοξα το θεο>>.κι ομως δεν ειναι ετσι.<<δοξα το θεο>>που μπορω κ περπαταω,κ σε ολα τα αλλα που μας εχει δωσει ο θεος.καλη μερα σε ολους.

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν. Δηλαδή, κι όταν περπατάμε κι όταν δεν περπατάμε, κι όταν βλέπουμε κι όταν δεν βλέπουμε, κι όταν είμαστε καλά κι όταν δεν είμαστε, πάντοτε να δοξάζουμε το Θεό. Εκεί βρίσκεται η δυσκολία και η αγιότητα.

Βεβαίως, όταν όλα πάνε καλά κι εμείς αντί να δοξάζουμε το Θεό γκρινιάζουμε για περισσότερα, τότε διαπράττουμε μεγάλη αμαρτία, την αχαριστία.

Πόσο δίκιο έχεις..Πρέπει να λέμε Δόξα Τω Θεό κάθε πρωί και μόνο που ξυπνάμε και μας δίνετε άλλη μια ευκαιρία για μετάνοια. Πολλές φορές ψαχνούμε για θαύματα ενώ θαύματα συμβαίνουν διαρκώς γύρω μας, αρκεί να ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας και την καρδιά μας και θα τα δούμε ή μάλλον θα τα εκτιμήσουμε.

filotas έγραψε:Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν. Δηλαδή, κι όταν περπατάμε κι όταν δεν περπατάμε, κι όταν βλέπουμε κι όταν δεν βλέπουμε, κι όταν είμαστε καλά κι όταν δεν είμαστε, πάντοτε να δοξάζουμε το Θεό. Εκεί βρίσκεται η δυσκολία και η αγιότητα.

Βεβαίως, όταν όλα πάνε καλά κι εμείς αντί να δοξάζουμε το Θεό γκρινιάζουμε για περισσότερα, τότε διαπράττουμε μεγάλη αμαρτία, την αχαριστία.

filotas εχεις απολυτο δικιο κ να μην τα εχουμε παλι πρεπει να λεμε δοξα το θεο,απλα τα εχουμε ολα δεδομενα κ δε μας νοιαζει.ετυχε σε εμενα κατι,που μπορουσε να με κανει να μην περπατισω,το ειχα δεδομενο κ δεν ειπα ποτε <<θεε μου σε ευχαριστω που περπαταω>>ενω τωρα που πηγαν ολα κατ ευχην,τωρα δοξολογω

Περαστικά σου Γρηγορία, καλή ανάρρωση. Δόξα τω Θεω που πήγαν όλα καλά!

grigoria-ka έγραψε:καλημερα,δινουμε σημασια στα απλα,καθημερινα πολυτιμα πραγματα που εχουμε???
π.χ.μπορουμε κ περπαταμε,εχουμε αναρωτηθη ποτε το ποσο σημαντικο ειναι να μπορεις να περπατας?
μαλλον επειδη το εχουμε δεδομενο δε δινουμε σημασια,το θεωρουμε αυτονοητο.μονο αν καποια στιγμη μας συμβη κατι τοτε θα δωσουμε αξια,κ θα δουμε ποσο σημαντικο ειναι.επεισης ειναι ολα οσα εχουμε στην καθημερηνοτητα μας,αλλα δε δινουμε την αξια που πρεπει επειδη οπως ειπα πριν τα θεωρουμε δεδομενα.ψαχνουμε να βρουμε ενα μεγαλο θαυμα,κατι συγκλονιστικο να γινει στη ζωη μας,για να πουμε <<δοξα το θεο>>.κι ομως δεν ειναι ετσι.<<δοξα το θεο>>που μπορω κ περπαταω,κ σε ολα τα αλλα που μας εχει δωσει ο θεος.καλη μερα σε ολους.

Σιδερένια Γρηγορία και κάθε καλό.
Έχεις απόλυτο δίκαιο, πρέπει να δίνουμε σημασία στα απλά και καθημερινά. Τα θεωρούμε αυτονόητα κι όμως δεν είναι γιατί ακόμα κι από κάποιες μικρές λεπτομέρειες μπορούμε να χάσουμε τη ζωή μας, την ελευθερία μας, την αρτιμέλειά μας...
Αυτές τις λεπτομέρειες θα πρέπει να τις κάνουμε αφορμή για να δοξάσουμε το Θεό...

σμαρω, vivika σας ευχαριστω πολυ

Δόξα Τω Θεώ σε πίκρες και σε χαρές. Ευλογημένο το όνομά Του, από του νυν και έως του αιώνος.

Σιδερένια αδελφή μου Γρηγορία.

καθε φορα που γυρναω απο μια πτηση παντα μου ερχεται να φιλησω το εδαφος και ειδικα πριν την προσγειωση λεω παντοτε την ευχη..βεβαια δεν ειναι σωστο να επικαλουμαι τον Θεο οταν ειμαι σε φυσικο κινδυνο αλλα πιστεψτε με, μου εχουν τυχει τραγικα δυσκολες καταστασεις στον αερα και με την δυνατη προσευχη ολα λυθηκαν αμεσα...Θυμαμαι μια φορα που προσγειωθηκα με σοβαρη βλαβη προσυχηθηκα ολα πηγαν καλα και μετα καθισμενος κατω απο ενα δεντρο συνειδητοποιησα ποσο σημαντικο ειναι να εχεις την υγεια σου,να περπατας,να αναπνεεις και γενικα να ζεις στον ομορφο κοσμο που μας εδωσε ο Θεος μας...)))
Για αυτο πρεπει να δοξαζουμε τον Θεο μας καθε ημερα...

μια μερα γυρισε ενασ πολι καλος φιλοσ και αδελφοσ απο το αγιο ορος και μου λεει πιγα σε ενα κελακι να επισκεφθο εναν γεροντα και ειχε αναν υποτακτικο και οτι του ελεγε ο γερονταστου οτι διποτε ιταν αφτο ο ιποτακτικοσ σιμπλιρονε με ενα δοξα τον θεο δεν ινε πολι ομορφο το οτι κανουμε να δοξαζουμε τον θεο
δοκιμαστετο μια μερα και θα διτε ποσο ομορφα θα εσθανεστε και μετα απο μερεσ θα σασ βγενει απο συνηθια δεν θα το σκεφτεστε καθολου

να με σιμπαθατε