Αν σπασει ενας κρικος

[irida]

Πολλες φορες θεωρουμε απαραιτητη την αγαπη και οχι την συγχωρητηκοτητα, λεμε οτι το ψεμα ειναι κακο αλλα οχι την αδικια, δινουμε ελεημοσυνη αλλα εχουμε μεσα μας την αντιζηλια. Συχνα θυμαμαι μια ιστιρια' Καποτε παρασυρθηκε μια βαρκα και κυνδυνευε να βουλιαξει. Οι επιβατες ζητουσαν φοβισμενοι βοηθεια. Οι ανθρωποι απο τη στερια προσπαθουσαν μεκαθε τροπο να τους σωσουν. Ξαφνικα ειδαν παραπεταμενη μια αλυσιδα και την πηραν και πεταξαν την μια ακρη της στη βαρκα. Οι επιβατεσ την επιασαν και την κρατουσαν σφικτα. Οι επιβατες αναθαρισαν. Αρχισαν να τραβουν με ολη τουσ τη δυναμη υη βαρκα ωστε να βγουν στην στερια. Κι ενω απομεναν λιγα μολις μετρα απο τη στερια εσπασε ενας κρικος, μονο ενας! Και οι ταλαιπωροι οι επιβατες ηταν αβεβαιο αν θα μπορουσαν να σωθουν... ΓΙ αυτο κι εμεις δεν πρεπει να διαχωριζουμε, εστω και αθελα μας, τισ εντολες της Αγιας Γραφης και να τις τηρουμε ολες. Σπαει η αλυσυδα και απο ενα μονο κρικο!