"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Με μεγάλη μου λύπη, ως ένα από τα πνευματικοπαίδια του... γράφω την είδηση της κοιμήσεως του Αρχιμανδρίτη Μάρκου Μανώλη, πνευματικού προϊστάμενου του Ορθοδόξου Τύπου.
Ο π. Μάρκος από την Κυριακή των Βαϊων και λίγο πριν το πέρας της Θείας λειτουργίας , κατέρρευσε και μεταφέρθηκε εσπεσμένα στο 401 Νοσοκομείο, όπου παρέμεινε όλες αυτές τις μέρες.
Όλα τα πνευματικοπαίδια του ξεκίνησαν ένα αγώνα προσευχών που έφτασε ως τα περατα της Γης... Άγιον Όρος, Άγιους Τόπους μέχρι και τον π. Εφραίμ στην Αριζόνα.
Οι γιατροί έκαναν παραπάνω από ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν, όμως τα σχέδια του Θεού ήταν διαφορετικά...
Αργά σήμερα το απόγευμα ο π. Μάρκος παρέδωσε την αγιασμένη του ψυχή, στους Αγγέλους...

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τον π. Μάρκο... Όσοι τον έχουν γνωρίσει ξέρουν....
Ένα μικρό δείγμα για όσους δεν τον ξέρουν.... http://thriskeftika.blogspot.com/2010/0 ... _9242.html

Αιωνία του η μνήμη....
Ας έχουμε την ευχή του.... Το κενό που αφήνει πίσω του είναι πολύ μεγάλο.....

Σας ευχαριστώ...

Θεός συγχωρέσει και αναπαύσει τον π. Μάρκο!
Καλό Παράδεισο!!!
Αιωνία η μνήμη!

Αιωνία του η μνήμη. Καλόν Παράδεισο!

Αγγελική εύχομαι ο πόνος που νιώθεις, να τον γιατρέψει γρήγορα ο Κύριος.
Την ευχή του γέροντα να έχουμε.

Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ π.Μάρκο
Αγγελική τα συλλυπητήρια μου ......

Καλο Παραδεισο!!!!!!!

Καλό Παράδεισο ! Τον μνημόνευσαν και χθες κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στην ενορία μου. Παρευρίσκοντο και πνευματικοπαίδια του. Ήταν όλοι πολύ στεναχωρημένοι.
Την ευχή του να έχουμε !

Ο αγαπημένος μου πατέρας Μάρκος, αυτός που με βοήθησε πριν χρόνια να σταθώ στα πόδια μου και έπεφτα πάντα στα ποδαράκια του και του φιλούσα τα χέρια ευχαριστώντας τον, που μου τον έστειλε δώρο ο Θεός, την ώρα που τον είχα ανάγκη. Όταν το έκανα, χαμογελούσε τόσο όμορφα, τόσο γλυκά, πού όσοι τον ήξεραν με καταλαβαίνουν, κι έλεγε πάντα χαμηλόφωνα "Δόξα σοι ο Θεός".
Πόσο μεγάλη η απώλεια του, από την ώρα που το έμαθα εγώ και κάτι φίλοι μου, όλοι πνευματικά του παιδιά, δεν μπορούμε να συνέλθουμε. Το πόσο αγαπητός ήταν φάνηκε και από το πλήθος κόσμου που ήρθε και τον προσκυνούσε τη μέρα της κηδείας του. Ένα βράδι πριν πεθάνει τον είδα στον ύπνο μου μέσα σε μία εκκλησία να αιωρείται και να είναι χαμογελαστός. Μου είπε κάτι, λέγοντας μου να μη στεναχωριέμαι....
Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχούλα του....
Γειά σου παππούλη μου....Καλό Παράδεισο.

Σήμερα έκανα επίσκεψη στις φυλακές ανηλίκων της Αυλώνας, και έμαθα από τα παιδιά εκεί ότι ο π. Μάρκος ήταν ο Πνευματικός σχεδόν όλων των κρατουμένων ανηλίκων. Ήταν ένας άνθρωπος που τους επισκεπτόταν συχνά και έκανε αυτά τα παιδιά να αγαπήσουν τον Χριστό, μέσα από τα μάτια και την ψυχή του π. Μάρκου.

Η στεναχώρια ήταν πολύ μεγάλη όταν οι υπεύθυνοι των φυλακών τους ανακοίνωσαν την κοίμηση του γέροντα. Μάλιστα, μία από τις δασκάλες τους (λειτουργεί σχολείο μέσα στις φυλακές) μου είπε ότι έψαχναν να βρουν έναν τρόπο να τους το πουν, χωρίς να έχουν κάθε λογής αντίδραση από τους τρόφιμους. Τελικά το βαρύ χρέος το ανέλαβε ο διευθυντής του σχολείου, πράγμα που έκανε τα παιδιά να πέσουν σε βαθεία θλίψη.
Μάλιστα μου είπαν ότι η διαφορά της συμπεριφοράς τους από την στιγμή που άρχισε να τους επισκέπτεται ο γέροντας ήταν τόσο μεγάλη που πλέον το μάθημα γινόταν χωρίς παρεκτροπές και άσχημες συμπεριφορές. Η γαλήνεια μορφή του π. Μάρκου και η προσέγγιση με την αγάπη του, τους έκανε να πιστέψουν πλέον ότι υπάρχουν και καλοί άνθρωποι που δίνουν αγάπη στον διπλανό τους, χωρίς αντάλλαγμα.....

Κουράγιο καλή μου φίλη.
Αιωνία του η μνήμη.
Δεν έχω λόγια (και μάλλον περιττεύουν...)