Ο πόνος θέλει πίστη και υπομονή!
Δημοσιεύτηκε: Κυρ Ιουν 06, 2010 8:09 am
ΜΕΓΑΛΗ Η ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΟΔΩΡΑ...
ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗΣ.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ...
Πλεον ουτε ποναει,ουτε ειναι μονη,ουτε κλαιει αλλο.
Τωρα βρισκεται μαζι με τον ...
Χριστο,με την Παναγια,παρεα με τους Αγιους και τους Αγγελους.
Απο μικρη γνωρισε τι σημαινει πονος.
Πεντε χρονων αδερφο εχασε απο τον καρκινο,ποσο κουραγιο θελει αυτο?
Επειτα εχασε τον πατερα της,και αυτος απο τον καρκινο.
Τωρα βρισκεται μαζι με τον μικρο αδερφουλη και τον πατερα της στους ουρανους.
Δεν ειναι πλεον μονη.
Σαν νεα κοπελα εκανε ονειρα για την ζωη της.
Για 11 χρονια ειχε συντροφια τον Αντωνη,εναν νεο συμπατριωτη της, που εδωσε τα παντα για την Θεοδωρα.
Ξενυχτια μαζι της και στο νοσοκομειο αλλα και σε ολο τον γολγοθα που περασε.
Μεχρι τελευταια στιγμη ηταν διπλα της.
Ειχαν αρραβωνιαστει κιολας,ειχαν σχεδια να παντρευτουν και να κανουν οικογενεια.
Ποτε δεν την αφησε,ηταν παντα στο πλευρο της.
Και η μανα...αχ αυτη η μανα τι περασε και τι περναει...
Πονος και τι πονος.
Να χανει ενα πενταχρονο παιδι,να χανει τον συζυγο της,να χανει και την τελευταια παρηγορια την κορη της...
Τι Πιστη...τι Υπομονη...ειχαν αφιερωθει ολοι τους σωμα και ψυχη για την δοξα του Θεου.
Μονο εκει ειχαν εμπιστοσυνη και παρηγορια.
Ηθελε η μητερα της να την δει νυφουλα,να την χαρει μεσα στα λευκο νυφικο,να την χαρει να εχει οικογενεια...
Αλλα ο Θεος ειχε αλλα σχεδια για την Θεοδωρα,την αγαπουσε πολυ,και την ηθελε μαζι του εκει ψηλα.
Μπορει η Θεοδωρα να μην εβαλε στεφανι εδω στην γη αλλα το στεφανι την περιμενει εκει πανω στους ουρανους,και θα ειναι λαμπρο στεφανι,στεφανι υπομονης,πιστεως,αγαπης...
Θερμα συγχαρητηρια αξιζουν στον Πνευματικο της Πατερα,Μητροπολιτη Τυανων Παισιο,ο οποιος παντοτε ηταν διπλα της,ηταν αυτος που λιγες ωρες πριν πεταξει για τα ουρανια,την κοινωνησε.
Την αγαπουσε παρα πολυ που δεν αντεξε στην αγρυπνια που τελεσε εχθες το βραδυ,και με δακρυα στα ματια μιλησε μαζι με την Θεοδωρα.
Ηταν αυτος που εδινε κουραγιο στην Θεοδωρα στην μητερα της και στον συντροφο της τον Αντωνη.
Αξιος Ιεραρχης που στεκεται παντοτε διπλα στους πονεμενους αδερφους μας.
Εις πολλα ετη Δεσποτα,ο Θεος να σας δινει δυναμη να συνεχιζετε το Θεαρεστο εργο σας προς δοξα Θεου.
ΑΔΕΡΦΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΠΟΤΕ.
ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ,ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΣ.
ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΜΠΟΡΕΙ,ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.
ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ,ΠΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ.
ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ!!!
http://dieyxontonagion.blogspot.com/201 ... .html#more
ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗΣ.
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ...
Πλεον ουτε ποναει,ουτε ειναι μονη,ουτε κλαιει αλλο.
Τωρα βρισκεται μαζι με τον ...
Χριστο,με την Παναγια,παρεα με τους Αγιους και τους Αγγελους.
Απο μικρη γνωρισε τι σημαινει πονος.
Πεντε χρονων αδερφο εχασε απο τον καρκινο,ποσο κουραγιο θελει αυτο?
Επειτα εχασε τον πατερα της,και αυτος απο τον καρκινο.
Τωρα βρισκεται μαζι με τον μικρο αδερφουλη και τον πατερα της στους ουρανους.
Δεν ειναι πλεον μονη.
Σαν νεα κοπελα εκανε ονειρα για την ζωη της.
Για 11 χρονια ειχε συντροφια τον Αντωνη,εναν νεο συμπατριωτη της, που εδωσε τα παντα για την Θεοδωρα.
Ξενυχτια μαζι της και στο νοσοκομειο αλλα και σε ολο τον γολγοθα που περασε.
Μεχρι τελευταια στιγμη ηταν διπλα της.
Ειχαν αρραβωνιαστει κιολας,ειχαν σχεδια να παντρευτουν και να κανουν οικογενεια.
Ποτε δεν την αφησε,ηταν παντα στο πλευρο της.
Και η μανα...αχ αυτη η μανα τι περασε και τι περναει...
Πονος και τι πονος.
Να χανει ενα πενταχρονο παιδι,να χανει τον συζυγο της,να χανει και την τελευταια παρηγορια την κορη της...
Τι Πιστη...τι Υπομονη...ειχαν αφιερωθει ολοι τους σωμα και ψυχη για την δοξα του Θεου.
Μονο εκει ειχαν εμπιστοσυνη και παρηγορια.
Ηθελε η μητερα της να την δει νυφουλα,να την χαρει μεσα στα λευκο νυφικο,να την χαρει να εχει οικογενεια...
Αλλα ο Θεος ειχε αλλα σχεδια για την Θεοδωρα,την αγαπουσε πολυ,και την ηθελε μαζι του εκει ψηλα.
Μπορει η Θεοδωρα να μην εβαλε στεφανι εδω στην γη αλλα το στεφανι την περιμενει εκει πανω στους ουρανους,και θα ειναι λαμπρο στεφανι,στεφανι υπομονης,πιστεως,αγαπης...
Θερμα συγχαρητηρια αξιζουν στον Πνευματικο της Πατερα,Μητροπολιτη Τυανων Παισιο,ο οποιος παντοτε ηταν διπλα της,ηταν αυτος που λιγες ωρες πριν πεταξει για τα ουρανια,την κοινωνησε.
Την αγαπουσε παρα πολυ που δεν αντεξε στην αγρυπνια που τελεσε εχθες το βραδυ,και με δακρυα στα ματια μιλησε μαζι με την Θεοδωρα.
Ηταν αυτος που εδινε κουραγιο στην Θεοδωρα στην μητερα της και στον συντροφο της τον Αντωνη.
Αξιος Ιεραρχης που στεκεται παντοτε διπλα στους πονεμενους αδερφους μας.
Εις πολλα ετη Δεσποτα,ο Θεος να σας δινει δυναμη να συνεχιζετε το Θεαρεστο εργο σας προς δοξα Θεου.
ΑΔΕΡΦΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΠΟΤΕ.
ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ,ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΝΑ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΣ.
ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΜΠΟΡΕΙ,ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ.
ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ,ΠΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ.
ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΩΤΗΡΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ!!!
http://dieyxontonagion.blogspot.com/201 ... .html#more