"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΠΙΑΣΑΜΕ ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΏΣΑΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΣΕ ΧΑΡΤΙ .ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΥΡΤΆΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ . ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΣ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΕΔΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ (ΠΕΖΟ,ΠΟΙΗΜΑ Η ΟΤΙ ΑΛΛΟ) ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΑΝ ΘΑ ΑΡΕΣΕΙ Η ΟΧΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΟ ΠΟΟΛΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ..

Κάνω την αρχή εγώ με λίγα λόγια που έγραψα πριν από αρκετά χρόνια

ΙΚΕΣΙΑ
Τα χέρια σηκώνει ευλαβικά μέσα στην εκκλησία
Στο Άγιο Βήμα γονατιστός σ’ ουράνια ικεσία
Δώσε Θεέ μου παντού χαρά, ειρήνη κι’ ευλογία
Αφαίρεσε Κύριε από τους κακούς κάθε δικαιολογία

Αυτούς τους αμετανόητους που όσο και αν σε γνωρίζουν
Δεν θέλουν να πιστέψουνε, την πλάτη σου γυρίζουν
Όσο το Άγιο χέρι σου όσο και αν τους βοηθήσει
Αυτοί θα λένε πως βρίσκονται μόνοι σ’ ερημονήσι

Μα είναι και οι δούλοι σου, αυτοί που σ’ αγαπάνε
Αυτοί που με την βοήθεια σου κάθε πίκρα ξεχνάνε
Δώσε σ΄αυτούς Πανάγαθε όλη σου την αγάπη
Προστάτεψε τους απ’ το κακό, συγχώρα τους τα πάθη

Όσο για ‘μένα Κύριε που τίποτα δεν κάνω
Που είμαι όλο προσπάθεια, μα με το εγώ από πάνω
Που δεν κάνω τίποτε σωστό και είμαι γεμάτος λάθη
Γονατιστός ζητώ Παντοδύναμε εξάλειψον τα πάθη

Η ταπεινή αυτή προσευχή σπάζει την ησυχία
Που είναι απλωμένη ώρα πολύ μέσα στην εκκλησία
Και ο ιερέας ακόμα εκεί γεμάτος ευτυχία
Αυτή που στέλνει ο Κύριος μ’ ουράνια ευλογία.

Loginos έγραψε:ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΠΙΑΣΑΜΕ ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΠΏΣΑΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΣΕ ΧΑΡΤΙ .ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΥΡΤΆΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ . ΕΜΠΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΣ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΕΔΩ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ (ΠΕΖΟ,ΠΟΙΗΜΑ Η ΟΤΙ ΑΛΛΟ) ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΑΝ ΘΑ ΑΡΕΣΕΙ Η ΟΧΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΟ ΠΟΟΛΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ..

Ντρέπομαι βρε Γιώργο..

Ισως στο μέλλον, θα δούμε...

τα λογια ψυχης ειναι παντα τα πιο ωφελιμα. Σε ευχαριστουμε για την καταθεση σου αδελφε! Περιμένουμε κι αλλες!
τα δικα μου ειναι κλαιει η μανα μου στο μνημα γιατι ειναι προ μεταστροφης οποτε δεν εχουν θεση εδω!

Μην μας βαζεις δυσκολα ρε Γιωργο


Κατι εγραψα αν μπορειτε βρητε τι λεει

Πράγματι έτσι είναι.
Νάσαι καλά αδελφέ Γιώργο, σ' ευχαριστούμε.

θεέ μου , τί είναι τούτη η πλάση ,

τί εξαίσιο θάμα , να πίνεις νερό και να ξεδιψάς ,
να ζεσταίνεσαι στου ήλιου το φως,
να δροσίζεσαι στην κάψα του καλοκαιριού

τι εξαίσιο θάμα , να χορταίνεις σε μια ψίχα σταριού,
σε μια σταγόνα ύπνου να ξαποσταίνεις,
σ ένα όνειρο να ταξιδεύεις.

τι περήφανη ψυχή , ν' αγκιστρώνεται στο βράχου το τελείωμα ,
στην άκρια του νου να βαδίζει ,
εκεί είναι το σύνορο ,
πριν το τέλος , πριν την αρχή.

τι ακριβή η θωριά σου, τι ακριβή η ζωή ...
κι εγώ την παιδεύω ,
απο 'δω την αγγίζω , απο 'κει τη χαιδεύω...
την ακριβή σου ψυχή βασανίζω...

θεέ μου , σε μια αράδα θαρρώ θα σ' απαντήσω ,
μα δε μου ανήκει , τίποτε δικό μου , τίποτε πονεμένο...
προσχήματά μου , βγήτε εμπρός ,
σώστε τη γύμνια μου , ή δείξτε με όξω στου κόσμου τα μάτια ,
ποιός είμαι , πως αναπνέω , τι ζητώ ...

τί μικρό που είναιε τούτο το ανάστημα , τι λίγη ετούτη η ψυχή...
πόσο έχει μαραζώσει αυτή η αγάπη...

θεέ μου , δε σε φτάνω , θεέ μου συγχώρα με , στο νου μου δε σε βάζω...
όσο κι αν εξαίσια προσπαθείς , τόσο πολύ απουσιάζω....

poeta exulat

Εξόριστε παντού είναι το σπίτι μας μα και παντου ειμαστε ξενοι...
πολυ ομορφο ποιημα

Οι στιγμές της προκλητικής σου χάρης , μου σβήνουν το νου…
Οι στιγμές που ανταμώνεται στον παγερό αέρα το βλέμμα μας
Κι ως να νομίζεις πως στο ταξίδι μόνη σου βαδίζεις
Έρχουνται συντροφιά σου τα σύγνεφα…


Κι ανακατώνονται οι καρδιές και γίνονται κομμάτια
Καινούργιες γειτονιές , καινούργιες πολιτείες…
Πως οι άνθρωποι ν’ αγαπούν εδώ άραγε ;;;

Άλλαξε το πρόσωπό σου ετούτες τις μέρες,
Απόκαμε απ’ την προσπάθεια , απ’ το βάσανο
Που δεν βαστάζει το σμιλεμένο σου σώμα

Μα εσύ ξανά κυνηγάς να πιάσεις του ήλιου το φώς….

Πώς να σε εννοήσω;
Που να σε συναντήσω;

Βιαστικά περνούν οι αισθήσεις μου εμπρος , δίχως να προλαβαίνω και σου μιλώ
τούτο που σου ζητώ ,
πιότερη αξία έχει
κι απ τον άνεμο που σε γεμίζει πνοές,
μη παρατάς τη ζωή σου
γέλα,
κλάψε,
τραγούδα,
δυνατά δίχως όρια
κάνε τον θεό που αγαπάς χαρούμενο ...
κι αύριο πάλι
καινούργια αρχή
καινούργια μέρα ξημερώνει....

Όμορφα της ψυχής σου τα κατάστιχα Στέφανε..