"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Παιδιά , αυτό το διάβασα σε μία ορθόδοξη ιστοσελίδα και νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον .

ΕΧΑΣΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΩ

Πάνε τώρα δυό χρόνια πού δέν μπορώ να σταυρώσω μεροκάματο ! Σάν νάχει πέσει γρουσουζιά καί κατάρα επάνω μου, όλοι μέ διώχνουν, όλοι μού λένε " δέν υπάρχει δουλειά". Είχα πάρει κάποια δάνεια γιά μιά επιχείρηση μέ τέντες πού είχα, έπεσα έξω, καί αναγκάστηκα μετά να δουλεύω εργάτης σ΄ ένα σιδεράδικο. Μ΄ έδιωξαν κι΄ από εκεί γιατί κι΄ αυτοί έκλεισαν... Μπαίνω στό μαθητικό ιντερνέτ τής κόρης μου ψάχνοντας γιά δουλειά μέχρι να μάς το κλείσουνε κι΄ αυτό από χρώστια...

Έχω δυό παιδιά καί μιά πολύ καλή γυναίκα, ντρέπομαι πού τούς βλέπω γυρίζοντας πάντα, με άδεια χέρια... Έχω έλθει σε απόγνωση καί άν μπορούσα θα πήγαινα νά πετάξω δυό βόμβες μέσα στήν Βουλή τών καλοφαγάδων πολιτικών πού τάχουνε κανονίσει μεταξύ τους καί παίρνουνε μισθούς γιά 10 άτομα ο καθένας τους, κι΄ όποιον πάρει ο χάρος !

Σέ Εκκλησία ποτέ μου δέν έχω πατήσει το ποδάρι μου, γιατί ά ! ..πά, πά... οί παπάδες είναι όλοι τους κηφήνες καί κλέφτες ! Μπήκα σ΄ εσάς από περιέργεια γιά να ιδώ μ΄ αυτά πού τώρα σάς γράφω, τί βρισίδι θ΄ ακούσω... Αλλά, γιά πέστε μου, εσείς τί λέτε; Από μαχαίρι, από φαρμάκι, ή από σχοινί νά πάω, ποιό θά είναι πιό "εύκολο";

Νίκος από Λάρισα


Αγαπητέ Νίκο.

Δέν σού κρύβουμε πώς μάς ψυχοπλάκωσες ( όπως λέει ο λαός ) μέ το προθανάτιο γράμμα σου καί τήν παράθεση μέσων "εξόδου" σου απ΄ αυτή τήν ζωή...

Θ΄ αρχίσουμε λοιπόν από το τέλος τήν απάντησή μας, καί από το σημείο πού μάς ρωτάς " μέ ποιό μέσον θά είναι καλλίτερα να αυτοκτονήσεις".

Μάς γράφεις " μέ μαχαίρι; μέ φαρμάκι; ή μέ σχοινί;

"Έ , λοιπόν, εμείς θα σού λέγαμε, καλλίτερα νά πεθάνεις από προσευχή !

Νά γυρίσεις Νικόλαε, μετανοημένος στόν μοναδικό καί Αληθινό Θεό καί Πατέρα, πού όλους μάς βλέπει καί όλους μάς ακούει, καί νά κάνεις μιά μεταβολή πρός Αυτόν σκεπτόμενος μήπως στά χέρια Του έχει καί τό κλειδί τής λύσης τού προβλήματός σου... Κι΄ ακόμη να σκεφτείς μήπως κι΄ εσύ κάπου είσαι φταίχτης...

Μιλάς γιά κατάρα καί γρουσουζιά στήν ζωή σου, όταν από μόνος σου έκτισες το οικοδόμημα τής δυσκολίας σου, όταν ποτέ σου δεν ζήτησες τήν ευλογία τού Θεού γιά τα έργα σου, αλλά το μόνο πού ήξερες καλά ήταν νά βρίζεις τούς παπάδες "σάν κηφήνες καί κλέφτες".

Αλλά, πώς μπορείς να κρίνεις καί να καταδικάσεις κάποιους όταν εσύ ουδεμία σχέση είχες ποτέ μαζί τους; Τί ήξερες σε βάθος γιά ζητήματα πού απασχολούν τήν Εκκλησία πέραν απ΄ αυτά πού άκουγες από άλλους εμπαθείς μέσα στά καφενεία, στά πεζοδρόμια, καί στά γήπεδα;

Τί σού κλέψανε εσένα πού ποτέ σου δέν πάτησες στήν Εκκλησία αλλά πάντοτε ήσουνα μακριά της, περιμένοντας μόνο στό τέλος "νά σε πάνε" εκεί, οι γνωστοί "τέσσερις..." ( καί καταλαβαίνεις εδώ ποιούς ακριβώς εννοούμε..), άν καί τούς αυτοκτονημένους ούτε στήν Εκκλησία τούς πηγαίνουνε αλλά τούς θάβουνε κανονικά "σάν τό σκυλί στ΄ αμπέλι" πού λέει ο λαός μας...

Αλλά καί εάν υποθέσουμε ότι έστω καί κάποιος κληρικός έκανε κάτι, μπορούμε μ΄ αυτό το σκεπτικό να τούς βάλουμε όλους στό ίδιο τσουβάλι, νά τούς εξοστρακίσουμε επειδή ένας, πέντε, 10, έστω καί 100 έφταιξαν ανάμεσα στίς τόσες χιλιάδες πού υπάρχουν ;

Τί είδους δικαιοσύνη είναι αυτή πού θές να μάς πείς ; Γιά σένα άραγε δέν υπήρχε κανένας καλός, κανένας δίκαιος, εκτός τού εαυτού σου;

Λοιπόν αδελφέ, σκέψου καί κάποια άλλα θέματα βαθύτερα κι΄ άσε τίς αυτοκτονίες, τα μαχαίρια, καί τά δίκανα γιατί έτσι καί φύγεις με τέτοιους τρόπους απ΄ αυτή τήν ζωή όχι μόνο δέν θα γλιτώσεις όπως λένε οί αφελείς, αλλά θα μπείς στήν Κόλαση καί μάλιστα στήν βαθύτερη πυρακτωμένη φουρτούνα της μαζί με τον Ιούδα. Κάνε υπομονή, κάνε μεταβολή πρός τον Θεό καί μή αφήσεις τον σατανά, πού τώρα στέκεται αοράτως δίπλα σου σιγοψιθυρίζοντας τέτοιες λύσεις, νά σού πάρει καί την ψυχή σου...


http://www.kivotoshelp.gr/Pages/apories11.htm#EXASA

"Έ , λοιπόν, εμείς θα σού λέγαμε, καλλίτερα νά πεθάνεις από προσευχή !

aposal έγραψε:Μου φάνηκε κάπως επιθετικό...

ξέρεις πως είναι όταν κάποιος παθαίνει σόκ και του δίνει ο γιατρός ένα χαστούκι να τον συνεφέρει και να τον βγάλει από την εμμονή που τον έκανε να τα χάσει... ώστε να ξεθολώσει το μυαλό του;

Κάπως έτσι.... χρειάζεται να ακούσει κάτι να συγκλονιστεί ή και να θυμώσει για να αλλάξει ρότα και να βγει από το self pity mood (αϊντε πάλι με τα βλάχχχικά μου )

Δεν θεωρω οτι καποιος που επιθυμει, του διαβολου συνεργουντος βεβαια, να αυτοκτονησει, γραφει ετσι με αυτο το υφος.

Εν πασει περιπτωσει εγω θα του προτεινα να αυτοκτονησει με παστες, γιατι ειναι ο πιο γλυκος θανατος..

Οσο για τους.. "παπαδες", που γραφει, ως κηφηνες, θα δει την χρησιμοτητα τους,
εφοσον πετυχει την υποτιθεμενη "αυτοκτονια" του, ποια ηταν..

Βεβαια πιθανον να ειναι λιγο αργα τοτε, εως και πολυ αργα.

Και ενα τελευταιο, καθε ανθρωπος που σκεφτεται,φρονει και ενεργει ετσι,
στην ουσια εχει ηδη αυτοκτονησει με καποια αυτοκτονια,
πολυ πιο βαρια απο την σωματικη.

Την ψυχικη.

Εξαρταται, εαν εχει επελθει η πορρωση ψυχης και συνειδησεως,
και η ανεπιστροφη μεταφορα ευθυνης στους αλλους,
και οχι στον ιδιο τον αμαρτανοντα και πασχοντα,
τοτε ειναι πολυ δυσκολα τα πραγματα αδελφη μου.

Παντα μιλαμε απο την πλευρα του ανθρωπινου παραγοντα και του αυτεξουσιου,
το οποιο δεν παραβιαζει ποτε ο Θεος.

Για τον Θεο δεν υπαρχουν αδιεξοδα και κλειστες πορτες,
παρα μονο κλειδωμενες απο μεσα, δηλαδη απο εμας τους ιδιους.

Εκει δεν μπαινει, οχι γιατι δεν μπορει, αλλα γιατι δεν θελει,
εφοσον εμεις οι ιδιοι πρωτοι,
δεν επιθυμουμε να Τον αφησουμε να μπει και να μας θεραπευσει.

Συμφωνώ και εγώ με τον λεβέντη μας !!!

Ποιός φταίει γιά τίς αὐτοκτονίες;

Η απάντηση θα πρέπει να είναι για τον καθένα μας, «εγώ φταίω».
{Εγώ, ο παπάς ... Εγώ, γιατί όταν κάποιος σαν εμένα στεφάνωσε τους γονείς σου δεν τους κατήχησε.
Εγώ, γιατί όταν κάποιος σαν εμένα σε βάπτισε και έδωσε την δυνατότητα στον ανάδοχο σου να είναι εκεί δίπλα στη κολυμπήθρα δεν τον κατήχησε.

Εγώ, γιατί όταν ο δάσκαλος σου έκανε θρησκευτικά στο δημοτικό και αργότερα ο καθηγητής στο γυμνάσιο και στο λύκειο, κανείς δεν σε κατήχησε.
Εγώ, γιατί όταν μπήκες στο Πανεπιστήμιο δεν βρήκες μια ομάδα να σε προσεγγίσει με αγάπη Χριστού, ούτε ένα εντεταλμένο κληρικό να σού δείξει τον δρόμο, κανείς δεν σε κατήχησε
Εγώ, γιατί όταν εισήλθες στον εργασιακό σου χώρο και το κράτος προβλέπει την ύπαρξη ενός ιερέα εκεί και εκείνος δεν σε κατήχησε.
Σε τι να σε κατήχηση; Τι ανάγκη έχουμε την κατήχηση; Ο Άνθρωπος διαχειρίζεται τον εαυτό του στα θέλω του και στο εγώ του. Μα αυτό είναι το πρόβλημα μας. Δεν ξέρουμε τι σημαίνει αγάπη αδερφοί μου! Δεν μας έμαθαν τι σημαίνει αγάπη. Δεν μας είπε κανείς ότι ο Θεός αγάπη εστί, και όλοι ζούμε μέσα στο σκοτάδι του εγωισμού μας και όλοι ζούμε μέσα στο σκοτάδι της ιδιοκτησίας μας, ο πατέρας μου, το παιδί μου, η γυναίκα μου… Όλα είναι δικά μας! Μα τίποτα δεν μας ανήκει.}
Ναι εγώ φταίω, γιατί σαν γονιός, κατανόησα την γονική αγάπη σαν παροχές∙ χρήμα, άνεση, ασυδοσία.
Ναι εγώ φταίω, γιατί σαν ανάδοχος, δεν έδωσα στον αναδεκτό μου την γνώση της αγάπης, ως το ιδανικό της εν Χριστώ ζωής.
Ναι εγώ φταίω, γιατί σαν δάσκαλος, προσπέρασα το κάθε παιδί σαν μέλος ενός συνόλου που δεν αγάπησα, γιατί το συνέδεσα με την δουλεία μου.
Ναι εγώ φταίω, γιατί σαν παπάς της ενορίας, δεν έκανα τη θεωρία της αγάπης πράξη, ώστε να ξέρω το όνομα του καθενός από το ποίμνιο μου.
Ναι εγώ φταίω, γιατί σαν μέλος της εκκλησίας, του δήμου, της πολιτείας, δεν ενδιαφέρθηκα με αγάπη για τον άλλο, τον ελάχιστο αδελφό του Κυρίου, αλλά πολιτεύτηκα ικανοποιημένος με τα όσα με αξία ή απάτη, με αγώνα ή δόλο, με νομιμότητα ή παράνομα, απέκτησα.
Και τώρα τι; Τουλάχιστον ας φωνάξουμε για όποιον ακούσει … ελάτε αδέλφια μου να αγαπήσουμε το Θεό και την δημιουργία Του. Να τον αγαπήσουμε μέσ΄ από τα πρόσωπα των ανθρώπων και τη φύση. Και όταν τα λάθη μας, μας σέρνουν μπροστά σε αδιέξοδα, ας μη γονατίσουμε με απόγνωση, ας μην απογοητευτούμε.
Κάποτε μου έλεγε ο πνευματικός των γονιών μου, έφυγε και αυτός και οι αδελφές του για το μοναστήρι πριν τα 20, και φεύγοντας εκείνος απεστέγασε το σπίτι για να μην βρεθεί κανείς σε πειρασμό επιστροφής από την άσκηση, δεν έχει πάει σε τρανά σχολεία αλλά στο πανεπιστήμιο της προσευχής, της υπακοής, της ακτημοσύνης, της μελέτης, σήμερα κοντεύει τα 90, μου έλεγε λοιπόν με την σοφία των ανθρώπων του Θεού, «αδελφέ μου, ο Χριστιανός δεν μπορεί να πέφτει σε απόγνωση γιατί γνώση είναι ο Χριστός, αλλά ούτε να απογοητεύεται γιατί τα παιδιά του Θεού δεν είναι γόητες».
Ας μετανοήσουμε, ας παραδεχθούμε, ας ζήσουμε τις συνέπειες. Δεν είναι λύση ένα όπλο, μια θηλιά, λίγο φαρμάκι. Θα πάω φυλακή, και ο Χριστός μας πήγε. Θα χάσω το σπίτι και το αυτοκίνητο «μου», ε και, δεν τα έφερες μαζί σου όταν γεννήθηκες ούτε θα τα πάρεις μαζί σου όταν πεθάνεις. Θα μείνω χωρίς ρεύμα και τηλέφωνο, μα πριν εκατό μόνο χρόνια, οι άνθρωποι ευτυχούσαν και χωρίς αυτά. Μια μπουκιά ψωμί και μια γουλιά νερό και μπορώ να ζήσω την ζωή που δεν επέλεξα να αποκτήσω αλλά γι’ αυτό και δεν μπορώ να σταματήσω.
Βέβαια εγώ που «τρώω», εσύ που καπνίζεις, ο άλλος που «πίνει», είμαστε δυνάμει αυτόχειρες, αλλά προϊόντος του χρόνου, έρχεται ο παιδαγωγός Θεός και παραχωρεί μια ασθένεια, μια δοκιμασία, για να ζήσουμε με μετάνοια την επιστροφή στο χαμένο παράδεισο. Και όσοι θέλουν, με ταπείνωση και υπομονή το επιτυγχάνουν. Όχι όμως, μα ποτέ όχι να ερχόμαστε στο πάσχα του θανάτου με αυτοχειρία, γιατί τότε αυτό το πάσχα, θα είναι κόλαση για νεκρούς και ζωντανούς.
Διαβάσαμε ειδησεογραφικά ότι γονιός αυτοκτόνησε γιατί άνεργος δεν μπορούσε να ικανοποιήσει τις «ανάγκες» των παιδιών του ή άλλος από ντροπή γιατί τον συνέλαβαν να κλέβει «μπλουζάκια» για τα παιδιά του. Μα καλά σ΄ αυτούς τους ανθρώπους δεν τους είπε κάποιος ότι ο Θεός που ταΐζει τα πετεινά του ουρανού και ντύνει τα λουλούδια του αγρού, θα τους έδινε φαγητό και ρούχα μέσω της τοπικής τους εκκλησίας; Ποιος να τους το πει όμως; Εγώ δεν το είπα και ούτε φαντάζομαι και εσύ.
Μερικοί έγιναν αυτόχειρες διότι ντράπηκαν να ζητήσουν βοήθεια από τον γείτονα τους, τα αδέλφια τους, τον παπά τους. Εμπρός λοιπόν ας αρχίσουμε να χτυπάμε πόρτες. Να γνωρίσουμε τους γείτονες μας. Να αφουγκραστούμε την ανάγκη τους. Να μοιραστούμε το ψωμί μας και να τους πούμε - Έλα αδελφέ μου, βγες από το κουστούμι του εγωισμού Σου, εσύ το λες αξιοπρέπεια, μοιράσου το πρόβλημα Σου και «ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται»
Ο Χριστός και η Εκκλησιά υπάρχει, εντάξει για μερικούς ως τόπος "επίγειας καταξίωσης", αλλά για όλους ως ο μοναδικός τόπος σωτηρίας. Έλα με πίστη και αγάπη και πότε δεν θα χάσεις την ελπίδα Σου.
Πρεσβύτερος Σεραφείμ Δημητρίου, Αρχιμανδρίτης.
ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/11/blo ... z1e2l1HJJJ

ΣΧΟΛΙΟ: Ὅταν κάποιος αὐτοκτονεῖ, ἐφ' ὅσον ἔχει σώες τίς φρένες του ὁπωσδήποτε φταίει καί ὁ ἴδιος, διότι ἔχει πάρα πολύ μεγάλο ἐγωισμό- ὅπως ἔλεγε ὁ Γέροντας Παΐσιος. Γιαυτό καί οἱ Ἱεροί Κανόνες ὁρίζουν σ' αὐτήν τήν περίπτωση νά μήν κηδεύεται μέ τήν συνήθη ἀκολουθία τῆς κηδείας ὡς ἕνα δεῖγμα ἔσχατης ταπείνωσης καί πληρους ἀφήματος τοῦ αὐτόχειρα στήν ἄπειρη ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ


http://hristospanagia3.blogspot.de/2011 ... _7453.html