Καλό και ευλογημένο καλοκαίρι.
Δημοσιεύτηκε: Τρί Μάιος 15, 2012 12:27 pm
Αδελφοι εν Χριστω σας ευχομαι,
να εχετε ενα καλο και ευλογημενο καλοκαιρι ολοι σας,
και εαν στεναχωρησα και κανεναν-καμμια, ριχτε το στο γυαλο,
και το φθινοπωρο ξανα-μαλλιο-τραβιομαστε με το καλο.
Λεω να αποτραβηχτω μεχρι το φθινοπωρο,
πρωτα ο Θεος, και να τα πουμε κατα το Σεπτεμβριο,
αμα φυσικα, μας διατηρει ο Κυριος μας, ακομα εδω για τις αμαρτιες μας.
Το εχω ξανακανει και πολυ με ωφελησε. Σας το συνιστω ανεπιφυλακτα.
Γυρω ολα θελουν να μας τρελλανουν, να μας παρουν το μυαλο, την ειρηνη,
την ψυχη ει δυνατον, να μας βγαλουν απο τον εαυτο μας, να μας διαλυσουν.
Δεν φταινε ομως μονο αυτα. Φταιμε και εμεις γιατι τα αποζητουμε και τα θελουμε.
Μοιαζουμε θαρρεις, παρασυρμενοι απο την περιρρεουσα ατμοσφαιρα,
με αυτες τις στημενες "καταδιωξεις" που κανουν οι παπαρατσι, σε διαφορες διασημοτητες,
που αφου τους εχουν παρει τηλεφωνο πρωτα οι ιδιες,
ωστε να πανε κατα κει που ειναι αυτες, ξαφνικα παθαινουν.. σοκ,
και ας καμωνονται ταχα οτι δεν θελουν τα φωτα της δημοσιοτητος,
ενω γιαυτην ζουν, και με αυτην αναπαυονται.
Και η ενημερωση, η ψευδαισθηση οτι μαθαινουμε τι γινεται,
δεν ειναι παρα μια φαινακη, μια απατη, οτι ελεγχουμε τον χρονο και τον χωρο.
Παραμυθια. Τιποτα δεν ελεγχουμε, τιποτα δεν περικρατουμε στα χερια μας,
παρα μονο αυτα για τα οποια θα δωσουμε λογο, η θα παρουμε χαρη,
οταν θα ζυγιστουμε, και δεν τα εχουμε πεταξει απο πανω μας,
η, δεν τα εχουμε μοιρασει σωστα και απλοχερα.
Εμεις ειμαστε οικονομοι, αποθηκαριοι-διανομεις, των περιστασεων,
οπως αυτες μας ερχονται και μας φορτωνουν με κακα και καλα αγαθα,
στο χερι μας ειναι μονο να πεταμε τα κακα, και να μοιραζουμε τα αγαθα.
Το καλοκαιρι μπορει να ειναι ενας ωραιος καιρος περισυλλογης,
εκτος απο μια προσωρινη διακοπο-φυγη για τους πολλους.
Παρεα με την ιερη και οχι μονο, μελετη, την ησυχια,
την αποσταση απο τα ηλεκτρονικα μεσα,
την τρελλα που μας περιζωνει,
μπορει να ειναι καιρος για προσπαθεια ενδοσκοπησης, αυτοκριτικης, ανασυνταξης.
Η προσευχη ειναι παντα εκει, και μας περιμενει, οπου βρεθουμε.
Αλλωστε τα γεγονοτα, ποτε δεν θα σταματησουν να τρεχουν.
Παρελθον, παρον και μελλον, αναχωνευονται συνεχως,
και ανακυκλωνονται, με ιδιες καταστασεις,
στις οποιες αλλαζουν μονο τα ονοματα, οι πρωταγωνιστες και οι κομπαρσοι,
και ο πονηρος, με τους ισχυρους της ημερας, συμμαχους του,
κλωθογυριζει και περιδιαβαινει στενα και πολιτειες για να καταπιει οποιον βρισκει ευκαιρο.
Και εμεις ολοι μαζι, και ο καθενας ξεχωριστα,
καλειται να σταθει ορθιος κατα δυναμι και χαριτι Θεου,
να μην παρασυρθει μεσα στην παραζαλη και τον χαμο, στην ανεμοθυελλα,
να προσπαθησει ειλικρινα να περισωσει οτι μπορει απο την ανθρωπινη ουσια και υπαρξη του,
να το αναστρεψει απο το χωμα, που με την ελκτικη του δυναμη μας τραβα προς κατω.
Και ετσι να το επανα-προσανατολισει ευχαριστιακα, με υπομονη και απαντοχη,
προς το μονο νοημα, το μονο προσωπο, την μονη υπαρκτικη κατασταση
και τον μονο διαλογο που εχει καθε ωρα και εποχη, αξια να γινεται,
να ειναι ο διαλογος με τον Κυριο και Θεο μας, τον Χριστο μας.
Σε εποχες συγχυσεως και καταρρευσεως οπως αυτη, δημιουργηθηκαν θαυμαστα επιτευγματα,
του ανθρωπινου πνευματικου και οχι μονο πολιτισμου,
οπως π.χ. το ιδιο το κινημα του Ησυχασμου, με την ακμη της θεολογικης ανθρωπολογιας,
δια μεσου του θεοπτη αγιου Γρηγοριου του Παλαμα,
που θεωρητικα και αριστουργηματικα συνοψισε ολη την προτερη παραδοση,
αλλα και των αγιορειτων γεροντων που εδωσαν το πρακτικο υποβαθρο,
εθεσε τα θεμελια μιας καταξιωσης του ανθρωπινου προσωπου, ως θεοειδους με σαφη αναφορα,
και αδιαλλειπτη κοινωνια θεωσεως με τον Ζωντα Τριαδικο Θεο,
εναντι στην απροσωπη και ουμανιστικη δυτικη νηπιαζουσα τοτε,
αθεολογητη κατασταση και ταξη πραγματων.
Και αλλα παραδειγματα υπαρχουν πολλα.
Συνεπως μπορουμε να ειμαστε αιδιοδοξοι, οτι το ελεος του Θεου,
θα φανει και τωρα, για αλλη μια φορα, και θα δωσει μια ακομα ευκαιρια, να αναπνευσει ο κοσμος.
Κατι καλο θα φανει, και ας προχωραμε ολοενα και πιο βαθια μεσα στο σκοταδι.
Αλλωστε σε τελικη αναλυση, το πιο πηχτο σκοταδι, ειναι λιγο πριν φεξει.
Καλο θερος, και καθε ωφελεια πνευματικη εκ βαθους καρδιας.
Ο Κυριος μαζι μας,
να φυλαττει τα διαβηματα μας,
η Παναγια μας,
σκεπη και κραταια προστασια μας,
και ας ειναι συνοδοιποροι μαζι μας,
οι ευλογιες και τα φωτα,
παντων των αγιων και των πατερων ημων.
Χριστος Ανεστη!
να εχετε ενα καλο και ευλογημενο καλοκαιρι ολοι σας,
και εαν στεναχωρησα και κανεναν-καμμια, ριχτε το στο γυαλο,
και το φθινοπωρο ξανα-μαλλιο-τραβιομαστε με το καλο.
Λεω να αποτραβηχτω μεχρι το φθινοπωρο,
πρωτα ο Θεος, και να τα πουμε κατα το Σεπτεμβριο,
αμα φυσικα, μας διατηρει ο Κυριος μας, ακομα εδω για τις αμαρτιες μας.
Το εχω ξανακανει και πολυ με ωφελησε. Σας το συνιστω ανεπιφυλακτα.
Γυρω ολα θελουν να μας τρελλανουν, να μας παρουν το μυαλο, την ειρηνη,
την ψυχη ει δυνατον, να μας βγαλουν απο τον εαυτο μας, να μας διαλυσουν.
Δεν φταινε ομως μονο αυτα. Φταιμε και εμεις γιατι τα αποζητουμε και τα θελουμε.
Μοιαζουμε θαρρεις, παρασυρμενοι απο την περιρρεουσα ατμοσφαιρα,
με αυτες τις στημενες "καταδιωξεις" που κανουν οι παπαρατσι, σε διαφορες διασημοτητες,
που αφου τους εχουν παρει τηλεφωνο πρωτα οι ιδιες,
ωστε να πανε κατα κει που ειναι αυτες, ξαφνικα παθαινουν.. σοκ,
και ας καμωνονται ταχα οτι δεν θελουν τα φωτα της δημοσιοτητος,
ενω γιαυτην ζουν, και με αυτην αναπαυονται.
Και η ενημερωση, η ψευδαισθηση οτι μαθαινουμε τι γινεται,
δεν ειναι παρα μια φαινακη, μια απατη, οτι ελεγχουμε τον χρονο και τον χωρο.
Παραμυθια. Τιποτα δεν ελεγχουμε, τιποτα δεν περικρατουμε στα χερια μας,
παρα μονο αυτα για τα οποια θα δωσουμε λογο, η θα παρουμε χαρη,
οταν θα ζυγιστουμε, και δεν τα εχουμε πεταξει απο πανω μας,
η, δεν τα εχουμε μοιρασει σωστα και απλοχερα.
Εμεις ειμαστε οικονομοι, αποθηκαριοι-διανομεις, των περιστασεων,
οπως αυτες μας ερχονται και μας φορτωνουν με κακα και καλα αγαθα,
στο χερι μας ειναι μονο να πεταμε τα κακα, και να μοιραζουμε τα αγαθα.
Το καλοκαιρι μπορει να ειναι ενας ωραιος καιρος περισυλλογης,
εκτος απο μια προσωρινη διακοπο-φυγη για τους πολλους.
Παρεα με την ιερη και οχι μονο, μελετη, την ησυχια,
την αποσταση απο τα ηλεκτρονικα μεσα,
την τρελλα που μας περιζωνει,
μπορει να ειναι καιρος για προσπαθεια ενδοσκοπησης, αυτοκριτικης, ανασυνταξης.
Η προσευχη ειναι παντα εκει, και μας περιμενει, οπου βρεθουμε.
Αλλωστε τα γεγονοτα, ποτε δεν θα σταματησουν να τρεχουν.
Παρελθον, παρον και μελλον, αναχωνευονται συνεχως,
και ανακυκλωνονται, με ιδιες καταστασεις,
στις οποιες αλλαζουν μονο τα ονοματα, οι πρωταγωνιστες και οι κομπαρσοι,
και ο πονηρος, με τους ισχυρους της ημερας, συμμαχους του,
κλωθογυριζει και περιδιαβαινει στενα και πολιτειες για να καταπιει οποιον βρισκει ευκαιρο.
Και εμεις ολοι μαζι, και ο καθενας ξεχωριστα,
καλειται να σταθει ορθιος κατα δυναμι και χαριτι Θεου,
να μην παρασυρθει μεσα στην παραζαλη και τον χαμο, στην ανεμοθυελλα,
να προσπαθησει ειλικρινα να περισωσει οτι μπορει απο την ανθρωπινη ουσια και υπαρξη του,
να το αναστρεψει απο το χωμα, που με την ελκτικη του δυναμη μας τραβα προς κατω.
Και ετσι να το επανα-προσανατολισει ευχαριστιακα, με υπομονη και απαντοχη,
προς το μονο νοημα, το μονο προσωπο, την μονη υπαρκτικη κατασταση
και τον μονο διαλογο που εχει καθε ωρα και εποχη, αξια να γινεται,
να ειναι ο διαλογος με τον Κυριο και Θεο μας, τον Χριστο μας.
Σε εποχες συγχυσεως και καταρρευσεως οπως αυτη, δημιουργηθηκαν θαυμαστα επιτευγματα,
του ανθρωπινου πνευματικου και οχι μονο πολιτισμου,
οπως π.χ. το ιδιο το κινημα του Ησυχασμου, με την ακμη της θεολογικης ανθρωπολογιας,
δια μεσου του θεοπτη αγιου Γρηγοριου του Παλαμα,
που θεωρητικα και αριστουργηματικα συνοψισε ολη την προτερη παραδοση,
αλλα και των αγιορειτων γεροντων που εδωσαν το πρακτικο υποβαθρο,
εθεσε τα θεμελια μιας καταξιωσης του ανθρωπινου προσωπου, ως θεοειδους με σαφη αναφορα,
και αδιαλλειπτη κοινωνια θεωσεως με τον Ζωντα Τριαδικο Θεο,
εναντι στην απροσωπη και ουμανιστικη δυτικη νηπιαζουσα τοτε,
αθεολογητη κατασταση και ταξη πραγματων.
Και αλλα παραδειγματα υπαρχουν πολλα.
Συνεπως μπορουμε να ειμαστε αιδιοδοξοι, οτι το ελεος του Θεου,
θα φανει και τωρα, για αλλη μια φορα, και θα δωσει μια ακομα ευκαιρια, να αναπνευσει ο κοσμος.
Κατι καλο θα φανει, και ας προχωραμε ολοενα και πιο βαθια μεσα στο σκοταδι.
Αλλωστε σε τελικη αναλυση, το πιο πηχτο σκοταδι, ειναι λιγο πριν φεξει.
Καλο θερος, και καθε ωφελεια πνευματικη εκ βαθους καρδιας.
Ο Κυριος μαζι μας,
να φυλαττει τα διαβηματα μας,
η Παναγια μας,
σκεπη και κραταια προστασια μας,
και ας ειναι συνοδοιποροι μαζι μας,
οι ευλογιες και τα φωτα,
παντων των αγιων και των πατερων ημων.
Χριστος Ανεστη!