Περί σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος ( ξανά)
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Νοέμ 09, 2013 10:17 am
Ι
Χθές άκουσα στο σταθμό κάποια εκπομπή που εκεί γίνεται και αφορά ιεροψάλτες και την ιεροψαλτική. Απογοητεύτηκα. Καλεσμένος ήταν κάποιος ιεροψάλτης ο οποίος αποποιείτο μεν (τον τίτλο που εμμέσως του απέδιδαν, ως στα μέσα και στα έξω εκπρόσωπο συνδικαλιστικού οργάνου των ιεροψαλτών) αποποιείτο δηλαδή τον όρο συνδικαλισμός, μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, αλλά καθόλου δε την ουσία, και έψαχνε να βρεί κάποια λέξη η οποία ως όρος θα αντικαθιστούσε τη λέξη συνδικαλισμός για να μην ακούγεται άσχημα.
Μιλούσε για ……θεσμικούς ρόλους που πρέπει νεοφανώς να εδραιωθούν και να λάβουν υπόσταση μέσα στην Εκκλησία, ατούς των συνασπισμένων….ιεροψαλτών, τα συμφέροντα των οποίων αυτός επάξια εκπροσωπούσε ( μισθολογικά και συνταξιοδοτικά και διάφορα άλλα υποθέτω).
Έφτασαν στο σημείο να αναρωτιούνται, πως και με ποιο δικαίωμα ( ικανότητος και….πιστοποιήσεως υποθέτω) ανεβαίνει ο καθείς στο ψαλτήρι, ενώ μας έδωσαν να καταλάβουμε ότι θα επιθυμούσαν σφόδρα να έχουν τα δικαιώματα και τον έλεγχο επι τούτου.
Δεν θα αναφερθώ στα υπόλοιπα, παρα μόνο ότι όποιος σέβεται τις γνώσεις του και θέλει να τις μεταλαμπαδεύσει, το κάνει σε ένα ωδείο ή σε κάποια σχολή, και εκεί είναι ο χώρος όπου μπορεί να κάνει ότι θέλει, και να αμείβεται και να συνταξιοδοτείται από εκεί αν το αξίζει, και δεν είναι ο χώρος της Εκκλησίας.
ΙΙ
Πριν αρκετό καιρό έγινε μια εκπομπή όπου είχαν καλέσει μια Πανεπιστημιακό ‘’θεολόγο΄΄ η οποία ήθελε να μας μεταδώσει τις γνώσεις της και τα συμπεράσματα των μακροχρόνιων μελετών της, που αφορούσαν τους αγίους της Εκκλησίας μας των πρώτων Βυζαντινών χρόνων κυρίως, Ο τρόπος που αναφερόταν σε αυτούς τουλάχιστον σε εμένα φάνηκε προκλητικός και ασεβής. Απαύγασμα των σκέψεών της και των συμπερασμάτων της, περί του ότι οι άγιοι εκείνης της εποχής είχαν ταξικό κοινωνικό έρεισμα, δηλαδή άλλοι ήταν οι πλέον αποδεκτοί άγιοι των κατώτερων λαϊκών τάξεων και άλλοι των ανώτερων, ιδιαίτερα με ενόχλησε ο λεπτός πλήν ειρωνικός τρόπος, με τον οποίο αναφερόταν στις πρακτικές τους, αναφερόμενη σε περιστατικά, ιδιαίτερα για τους σαλούς και στυλίτες αγίους. Κατάλαβα ότι η όλη προσπάθειά της ήταν με ένα ύπουλο τρόπο, αναφερόμενη αποσπασματικά και μόνο στις συμπεριφορές τους προς τον γύρω κόσμο, να κλονίσει την πίστη και τον σεβασμό για τους αγίους αυτούς διακωμωδόντας τους και τίποτα άλλο.
Χθές άκουσα στο σταθμό κάποια εκπομπή που εκεί γίνεται και αφορά ιεροψάλτες και την ιεροψαλτική. Απογοητεύτηκα. Καλεσμένος ήταν κάποιος ιεροψάλτης ο οποίος αποποιείτο μεν (τον τίτλο που εμμέσως του απέδιδαν, ως στα μέσα και στα έξω εκπρόσωπο συνδικαλιστικού οργάνου των ιεροψαλτών) αποποιείτο δηλαδή τον όρο συνδικαλισμός, μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, αλλά καθόλου δε την ουσία, και έψαχνε να βρεί κάποια λέξη η οποία ως όρος θα αντικαθιστούσε τη λέξη συνδικαλισμός για να μην ακούγεται άσχημα.
Μιλούσε για ……θεσμικούς ρόλους που πρέπει νεοφανώς να εδραιωθούν και να λάβουν υπόσταση μέσα στην Εκκλησία, ατούς των συνασπισμένων….ιεροψαλτών, τα συμφέροντα των οποίων αυτός επάξια εκπροσωπούσε ( μισθολογικά και συνταξιοδοτικά και διάφορα άλλα υποθέτω).
Έφτασαν στο σημείο να αναρωτιούνται, πως και με ποιο δικαίωμα ( ικανότητος και….πιστοποιήσεως υποθέτω) ανεβαίνει ο καθείς στο ψαλτήρι, ενώ μας έδωσαν να καταλάβουμε ότι θα επιθυμούσαν σφόδρα να έχουν τα δικαιώματα και τον έλεγχο επι τούτου.
Δεν θα αναφερθώ στα υπόλοιπα, παρα μόνο ότι όποιος σέβεται τις γνώσεις του και θέλει να τις μεταλαμπαδεύσει, το κάνει σε ένα ωδείο ή σε κάποια σχολή, και εκεί είναι ο χώρος όπου μπορεί να κάνει ότι θέλει, και να αμείβεται και να συνταξιοδοτείται από εκεί αν το αξίζει, και δεν είναι ο χώρος της Εκκλησίας.
ΙΙ
Πριν αρκετό καιρό έγινε μια εκπομπή όπου είχαν καλέσει μια Πανεπιστημιακό ‘’θεολόγο΄΄ η οποία ήθελε να μας μεταδώσει τις γνώσεις της και τα συμπεράσματα των μακροχρόνιων μελετών της, που αφορούσαν τους αγίους της Εκκλησίας μας των πρώτων Βυζαντινών χρόνων κυρίως, Ο τρόπος που αναφερόταν σε αυτούς τουλάχιστον σε εμένα φάνηκε προκλητικός και ασεβής. Απαύγασμα των σκέψεών της και των συμπερασμάτων της, περί του ότι οι άγιοι εκείνης της εποχής είχαν ταξικό κοινωνικό έρεισμα, δηλαδή άλλοι ήταν οι πλέον αποδεκτοί άγιοι των κατώτερων λαϊκών τάξεων και άλλοι των ανώτερων, ιδιαίτερα με ενόχλησε ο λεπτός πλήν ειρωνικός τρόπος, με τον οποίο αναφερόταν στις πρακτικές τους, αναφερόμενη σε περιστατικά, ιδιαίτερα για τους σαλούς και στυλίτες αγίους. Κατάλαβα ότι η όλη προσπάθειά της ήταν με ένα ύπουλο τρόπο, αναφερόμενη αποσπασματικά και μόνο στις συμπεριφορές τους προς τον γύρω κόσμο, να κλονίσει την πίστη και τον σεβασμό για τους αγίους αυτούς διακωμωδόντας τους και τίποτα άλλο.