"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Απόγευμα Πέμπτης, πριν από δυο βδομάδες.
Είχα ένα ραντεβού το απόγευμα στις 6 στους Αμπελοκήπους και είχα αρκετό χρόνο ακόμη στη διάθεσή μου. Κατέβηκα από το Σύνταγμα στο Μοναστηράκι με τα πόδια για να περάσει λίγο η ώρα και να δω στο γιουσουρούμ κάτι που ήθελα. Έκανα μια βόλτα και άρχισα να ανηφορίζω παράλληλα με τις γραμμές του ηλεκτρικού. Πέρασα μπροστά από τον Άγιο Φίλιππο, μεταξύ Μοναστηρακίου και Θησείου και μπήκα να ανάψω ένα κεράκι. Μέσα ήταν μόνο ο νεωκόρος που καθάριζε τις εικόνες και τα μανουάλια. Ξαφνικά ανοίγει τη πόρτα ένα μικρό κοριτσάκι (τσιγγανάκι, γυφτάκι, ρομάκι, όπως θέλετε πείτε το) γύρω στα έξι, κρατώντας ένα όργανο σα μπαγλαμά αλλά με μακρύτερο μπράτσο. Το όργανο είναι μεγαλύτερο απ αυτό. Δε μπαίνει τελείως μέσα, στέκεται διστακτικά κρατώντας με το ένα χεράκι του το όργανο και με το άλλο τη πόρτα. Κοιτάζει διερευνητικά γύρω γύρω. Σκέφτομαι βρε το αθεόφοβο, εδώ ήρθε να ζητιανέψει !!!! Τουλάχιστον να μην αρχίσει τις πενιές!!!
Αυτό κάθισε περί το μισό λεπτό έτσι, μεταξύ του ναού και του προαυλίου χώρου του ναού. Τελικά αποφασίζει να μπει μέσα στο ναό, κατευθύνεται στο παγκάρι, ρίχνει ένα νόμισμα παίρνει ένα κεράκι και κατευθύνεται στο μανουάλι. Με δυσκολία το ανάβει, σηκώνεται στα ποδαράκια της για να φτάσει και κάνει με ευλάβεια το Σταυρό της. Ύστερα κατευθύνεται στο εικονοστάσι που έχει τον Άγιο της ημέρας, πάλι με χαρακτηριστική ευλάβεια κάνει το Σταυρό της, σηκώνεται πάλι στα ποδαράκια της για να προσκυνήσει, με το ζόρι φτάνει στην άκρη του εικονίσματος. Κατόπιν ακουμπά το χεράκι της στην εικόνα και μετά το ακουμπά στο κεφάλι της και στα ποδαράκια της. Στο μυαλό μου (και στις γυναίκας μου που μετά της το είπα) μου πέρασε η σκέψη της ότι σταύρωνε τα ποδαράκια της για να αντέχει τα καθημερινά χιλιόμετρα που διανύει. Προσκύνησε σχεδόν όλες τις εικόνες με την ίδια ευλάβεια!!!! Ένοιωσα απίστευτη ντροπή μπροστά στο κοριτσάκι αυτό, που είχα κι εγώ το θράσος να μπω στην Εκκλησία και να προσευχηθώ για ένα θέμα που με απασχολούσε και, χωρίς να το καταλάβω άρχισα να προσεύχομαι γι αυτήν.
Ο καλός Θεός κι ο Άγιος Φίλιππος ας είναι προστάτες της, ας της δίνουν ότι οι άνθρωποι της στερούν...

Ευχαριστούμε καλό μας αδέρφι που λέει και ψυχή!!!

Αυτά τα περιστατικά δεν είναι παρά μικρά διαμαντάκια, καλό είναι να τα μαζεύουμε μέσα απο τη σκόνη που ζούμε και να μην είμαστε τσιγκούνηδες, να τα μοιραζόμαστε...

Μ.Δ.Κ. έγραψε:Αυτά τα περιστατικά δεν είναι παρά μικρά διαμαντάκια, καλό είναι να τα μαζεύουμε μέσα απο τη σκόνη που ζούμε και να μην είμαστε τσιγκούνηδες, να τα μοιραζόμαστε...

Αυτός ήταν και ο λόγος που σας το ανάφερα. Πολλές φορές βλέπουμε κάποιον συνάνθρωπό μας στο δρόμο και ούτε που μπορούμε να φανταστούμε τι μαργαριτάρι κρύβει στη ψυχή του!!!

φαίνεται πως ο Άγιος Φίλιππος εμπνέει πολλούς...
http://www.toportal.gr/?i=toportal.el.koinwnia&id=4964

Το είχα δει και νομίζω το είχα αναρτήσει το άρθρο του Δαβαράκη.
Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που αγγίζει την πίστη ο Άρης.
Μπράβο του!
Αυτός και αν είναι φίλος του ΑΟ!
Νομίζω στη Μεγίστης Λαύρας πηγαίνει συχνά, αν δεν κάνω λάθος

επειδή και εμένα η ΄"ενορία" μου είναι ο Άγιος Φίλιππος 'εχω δει πολλές φορές τον Δαβαράκη και έτσι ασχολήθηκα με τα γραπτά του και τη ζωή του. Έχει περάσει πολλά στη ζωή του και στη Λαύρα βρήκε το αποκούμπι του. Πηγαίνει συχνά στο Όρος και έχει αρκετές ιστορίες να διηγηθεί για αυτό

Εσύ αγαπητέ φίλε ravniotis θα μπορούσα να πω πως είσαι ο από μηχανής θεός του φόρουμ!!!
Ελπίζω κάποια στιγμή να δώσει η Παναγία να γνωριστούμε και από κοντά!!!

πολὐ θα χαιρὀμουν βασίλη να τα πούμε από κοντά! ἐχω ακούσει κάποια πράγματα και για σένα από τον φίλο μας τον Παναγιώτη! τις 2 φορές που τον συνάντησα στη λακωνία ήταν λογικό οι κουβέντες μας να περιστρέφονται γύρω από το Όρος και το φόρουμ. Εγώ είμαι κάτοικος Αθηνών και προσπαθώ να επισκέπτομαι το Όρος κάθε 15αύγουστο. Τι γίνεται με τις προσκυνηματικές εκδρομές που κανονίζατε? μας τσάκισε και εδώ η κρίση??