Επιτρέπεται να (κατα)κρίνουμε δημόσια πρόσωπα ?

[vfilip]

Επιτρέπεται να (κατα)κρίνουμε δημόσια πρόσωπα ? και δεν το περιορίζω μόνο σε εκκλησιαστικά πρόσωπα , κ πολιτικά ας πούμε ... Διότι δεν μπορούμε να λέμε ότι δεν είναι σωστό να κρίνουμε τον Επίσκοπο αλλά από την άλλη να κρίνουμε το δήμαρχο χωρίς καμία ενοχή . Κλωνίζεται η πίστη μας κ καταρακώνονται κ ισοπεδωνονται θεσμοί όπου υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη του λαού ακόμα π.χ. κληρικοί , λένε πολλοί
Από την άλλη μήπως επιβάλλετε να τα κρίνουμε ? Διότι αν δεν τα κρίνει ο λαός (εμείς δηλ.) ποιός θα τους κρίνει ? Πως θα διαλέξουμε σωστούς ηγέτες ? Αν δεν κριθούνε δημόσια πως θα σχηματίσουμε εμείς( ο λαός) μια γνώμη ?

Εσείς τι λέτε ?

[Voliotis]

Απαντώντας στο ερώτημά σου, θα ήθελα απλώς να αναφέρω τη φράση μιας μοναχής:

Ο Θεός μας έδωσε μυαλό, για να σκεφτόμαστε.

[Misha]

"Η μεγαλύτερη επιτυχία του............. κατεστημένου είναι ότι κατόρθωσε να κάνει τους πάντες να πιστέψουν πως ό,τι κι αν κάνουν, δεν πρόκειται νʼ αλλάξει τίποτε .
Κι απʼ την άλλη, αλλοιώνοντας εντελώς το υγιές πνεύμα που θά ʽπρεπε να υπηρετεί, μιλάει για «παραδόσεις» που πρέπει να τηρούνται αδιάκριτα μέχρις αίματος: Απόλυτη υπακοή, εχεμύθεια ώστε να μη συζητηθεί κανένα πρόβλημα του χώρου της έξω απʼ αυτόν και κυρίως κατόρθωσε να επιβάλει μια αρρωστημένη ερμηνεία στο ευαγγελικό ρητό «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε», απαιτώντας απʼ τους πιστούς της να την τηρούν σαν δόγμα.
Τουτέστιν, όταν μπαίνετε μέσα στον ναό, μην ξεχνάτε να εναποθέτετε το μυαλό σας στο Νάρθηκα, ώστε να μην ασχολείστε μʼ όσα συμβαίνουν σʼ αυτόν τον χώρο· αλλιώς είσαστε επικίνδυνοι κι απορριπτέοι εκκλησιαστικώς.
Εάν μάλιστα τολμήσετε να κρίνετε παπά ή Δεσπότη, τότε υπόκεισθε στο τεράστιο αμάρτημα της ιεροκατηγορίας και θα βγείτε άλιωτοι απʼ τον τάφο σας.

............................................................................................................


Η κοινωνία με τις κατακτήσεις της στη δημοκρατία, στην ελεύθερη έκφραση, στα ανθρώπινα δικαιώματα κ.λπ., επηρεάζει την Εκκλησία, έστω κι αν το κατεστημένο με τον απολυταρχισμό που το διέπει, θα ήθελε τους ανθρώπους υποταγμένους, υπάκουους κι ακίνητους (μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε)· κι όχι μόνο τους ... πιστούς, ...

Παρʼ όλʼ αυτά, πιεζόμενη απʼ την κοινωνία, αναγκάζεται να κάνει κάποια ανοίγματα και να μιλάει για ... ελευθερία, ώστε στο βάθος να φαίνεται κάποιο μικρό φως, η ελπίδα για κάτι καινούργιο και υγιές. Εξ ανάγκης λοιπόν, η Εκκλησία που αποτελεί τμήμα της κοινωνίας, αναγκάζεται να ανέχεται στον χώρο της κάποια ελευθερία και κάποια σκέψη, η οποία δίνει την δυνατότητα στους πιστούς να κάνουν κινήσεις και να γίνονται ορισμένες διεργασίες, από τις οποίες θα φανούν και οι λύσεις.


..................................................................................................

Ένας άλλος παράγων που εξαναγκάζει την Εκκλησία σε εξυγιαντικές κινήσεις είναι και οι δημοσιογράφοι της Αθήνας (οι Θεσσαλονικείς είναι έμμεσα ή άμεσα υπό την ομπρέλα και την επιρροή του Αγίου Όρους και δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε τέτοιες διεργασίες). Αυτοί λοιπόν, βγάζοντας στην επιφάνεια τα σκάνδαλά της και ξύνοντας τις πληγές της, εξαναγκάζουν την Εκκλησία να σκύψει πάνω από τα τραύματά της, προσπαθώντας να τα θεραπεύσει. Δηλαδή, σαν κάποια γυναίκα που τη συνέλαβαν γυμνή και τρέχει απεγνωσμένα να βρει οτιδήποτε για να καλύψει τη γύμνια της. Μπορεί οι δημοσιογράφοι αυτοί νά ʽναι άθεοι και εχθροί της Εκκλησίας, αλλά όταν η Εκκλησία δεν δείχνει διάθεση να κάνει τις απαραίτητες διεργασίες για τη θεραπεία της, η ανοχή και η μακροθυμία του Θεού που καλύπτει τα ανομήματά της και τις ελλείψεις της έχει ένα όριο κι ένα τέλος. Και τότε, αποσύρει την Πρόνοιά Του και αποκαλύπτει τη γύμνια και τα χάλια της Εκκλησίας.



Όπως έκανε και με τους Εβραίους στην Παλαιά Διαθήκη: Όταν Τον πρόδιδαν και καταπατούσαν τους ηθικούς νόμους που είχε θέσει, οικειοποιούμενοι τα είδωλα και την ασυδοσία τους, τότε τους έστελνε Προφήτες για να τους επαναφέρουν στην τάξη. Εάν δε δεν άκουγαν τους Προφήτες (το συνηθέστερο), τότε τους παρέδιδε στους εχθρούς τους, οι οποίοι με σφαγές κι εξευτελισμούς τους εξανάγκαζαν να στραφούν στο Θεό και να θυμηθούν τον Νόμο Του. Και οι δημοσιογράφοι μπορεί νά ʽναι άθεοι, αλλά πολλές φορές φέρνει τα πράγμα έτσι ο Θεός, ώστε τρέχοντας αυτοί για την καριέρα τους και για τα λεφτά τους, να υπηρετούν έμμεσα και το έργο Του.


.......................................................................................................


Βέβαια, όπως στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός, αφού χρησιμοποιούσε τους Αμανίτες και τους Μωαβίτες για να συνετίσει τους Εβραίους, μετά τους συνέτριβε για την εκδικητικότητα και την απανθρωπιά τους, έτσι θα συμβεί με όσους δημοσιογράφους, που σαν αιμοβόρα ζώα εκμεταλλεύονται και απολαμβάνουν την καταστροφή της Εκκλησίας Του.

Ο απολυταρχισμός και η ανελευθερία υποβαθμίζουν ακόμη και τις χαρισματικές προσωπικότητες. Ναρκώνουν τα χαρίσματα και τις δυνατότητές τους και τους καταντούν ακίνδυνους, αλλά και άκαρπους.

Το αντίθετο, η δυνατότητα συζήτησης και κριτικής του χώρου στον οποίον ζουν οι πιστοί, ενεργοποιεί τις δυνατότητές τους και ωριμάζει λύσεις. Αρκεί μόνο οι λύσεις αυτές να βρουν τους εκφραστές τους."

[vfilip]

"Απόλυτη υπακοή, εχεμύθεια ώστε να μη συζητηθεί κανένα πρόβλημα του χώρου της έξω απʼ αυτόν και κυρίως κατόρθωσε να επιβάλει μια αρρωστημένη ερμηνεία στο ευαγγελικό ρητό «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε», απαιτώντας απʼ τους πιστούς της να την τηρούν σαν δόγμα. "

Μιχάλη , κατά βάθος συμφωνώ κ εγώ με εσένα πλήν όμως το ευαγγελικό ρητό «μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» δεν εξαιρεί τα δημόσια πρόσωπα .

Και βέβαια αν ο γ. Παίσιος έκρινε κάποιο κληρικό ή πολιτικό ή συγγραφέα δεν θα υπήρχε καμία αμφιβολία περί της κρίσεως του .

Εγώ όμως πως μπορώ να κρίνω ?

[Misha]

φίλε Βαγγέλη...να διευκρινήσω αρχικά πως το κειμενο δεν ειναι δικόμου...

ειναι γραμμένο από άνθρωπο που γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις.
βέβαια υπέστη την σχετικη κοπτορραπτική επέμβαση για να γίνει πιο ήπιο από το αρχικό.

ως γενικη αρχη θα πρεπει να ακολουθησουμε την αρχη των ισων μετρων και σταθμών...δλδ οταν κατηγορουμε πχ τους ιεχωβιτες για τις πρακτικες τους θα πρέπει να εχουμε την ιδια αντιμετωπιση και οταν αναλογες πρακτικες συναντησουμε "εντος των τειχων"

ενας παιδόφιλος δεν μπορεί να έχει διαφορετική τυχη αν ειναι ορθοδοξος,βουδιστης ,παπικος ή μασάι.


και προσωπικά δε θα με χαλαγε καθολου να βγουν ολα στο φως και τα δικά μου στραβά πρωτα..να μαθουν όλοι τι μεγκα φαρισαιος είμαι....τι τώρα ..τι στη Δευτέρα Παρουσία. καλυτερα να ξεφτιλιστούμε σ αυτη τη ζωη παρά ενωπιον όλων των γενεών στην άλλη...


κι οπως είχα πει καποια άλλη στιγμη ,αν γνωριζω κατι ή κάποιον που θα βλαψει τον αδελφο μου θα τον προειδοποιησω να είναι προσεκτικός γιατι αυτο μου λέει η συνείδηση μου.

[creative256]

τα δημόσια πρόσωπα πρέπει δημοσίως να κρίνονται για όσα δημόσια λένε.

α) η κριτική θα τους χρησιμευσει να γίνουν καλύτεροι
β) αφου μιλούν δημοσίως πρέπει και να κρίνονται .
Ο διάλογος δεν έβλαψε κανένα

Καλό βεβαια είναι να στραφούμε προς τα εσωτερικά ζητήματα και να μην ασχολούμαστε ιδιαιτερα με τους άλλους .Ακόμα και όταν βοηθά κανείς κινδινευει να βρεθεί εκτεθειμένος στην αχαριστία όσων αντιλαμβάνονται την καλοσύνη ως αδυναμία

[vfilip]

Ο διάλογος δεν έβλαψε κανένα

μήπως βλάπτει όμως εμένα ? που ξεκινάω την κριτική .

Καλό βεβαια είναι να στραφούμε προς τα εσωτερικά ζητήματα και να μην ασχολούμαστε ιδιαιτερα με τους άλλους .

μήπως είναι αυτό που λες κ δεν με αφήνει να στραφώ προς τον εαυτό μου ? Μήπως ξεγελιέμαι ότι συμμετέχω σε ένα εποικοδομητικό διάλογο , ότι κάτι θετικό κάνω , αλλά στην ουσία στρέφω τις σκέψεις μου προς τους άλλους αντί να ασχοληθώ με τον εαυτό μου ? Mήπως είναι μια 1η νικη του επάνω μου ? Και ποιός ξέρει σε πόσες άλλες ήττες θα πέσω από εκεί κ πέρα ?

[Christos]

Ένας άλλος παράγων που εξαναγκάζει την Εκκλησία σε εξυγιαντικές κινήσεις είναι και οι δημοσιογράφοι της Αθήνας (οι Θεσσαλονικείς είναι έμμεσα ή άμεσα υπό την ομπρέλα και την επιρροή του Αγίου Όρους και δεν μπορούν να συμμετάσχουν σε τέτοιες διεργασίες). Αυτοί λοιπόν, βγάζοντας στην επιφάνεια τα σκάνδαλά της και ξύνοντας τις πληγές της, εξαναγκάζουν την Εκκλησία να σκύψει πάνω από τα τραύματά της, προσπαθώντας να τα θεραπεύσει. Δηλαδή, σαν κάποια γυναίκα που τη συνέλαβαν γυμνή και τρέχει απεγνωσμένα να βρει οτιδήποτε για να καλύψει τη γύμνια της. Μπορεί οι δημοσιογράφοι αυτοί νά ʽναι άθεοι και εχθροί της Εκκλησίας, αλλά όταν η Εκκλησία δεν δείχνει διάθεση να κάνει τις απαραίτητες διεργασίες για τη θεραπεία της, η ανοχή και η μακροθυμία του Θεού που καλύπτει τα ανομήματά της και τις ελλείψεις της έχει ένα όριο κι ένα τέλος. Και τότε, αποσύρει την Πρόνοιά Του και αποκαλύπτει τη γύμνια και τα χάλια της Εκκλησίας.

Εις επιβεβαίωση του άνωθι παρατήθεται η κάτωθι δήλωση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών:

Τα εγκαίνια του οικοτροφείου αποασυλοποίησης ψυχικά ασθενών «Επανένταξη» της Μ.Κ.Ο. της Εκκλησίας της Ελλάδος «Αλληλεγγύη», τέλεσε σήμερα στις 12 το μεσημέρι ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος, παρουσία Ιεραρχών, του Γ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Ι. Τραγάκη, του Υφυπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κ. Γερ. Γιακουμάτου, της εκπροσώπου του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Σ. Ράπτη, του τ. Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ν. Κακλαμάνη και άλλων επισήμων.

«Με το έργο που εγκαινιάζουμε σήμερα με τη συμπαράσταση της ελληνικής Πολιτείας», ανέφερε ο Μακαριώτατος κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, «θέλουμε να αγκαλιάσουμε τους ανθρώπους που ζητούν τη βοήθειά μας και δεν έχουν κανέναν στον κόσμο». «Δεν έχουν καταλάβει πόσο μας ευεργέτησαν», σημείωσε, «όσοι, πριν δύο χρόνια, μας πολέμησαν και έριχναν βολές εναντίον της Εκκλησίας». «Πήραμε το μάθημά μας και τολμήσαμε να βάλουμε μπροστά ένα σχέδιο που σταδιακά εφαρμόζουμε. Να πολλαπλασιάσουμε τα ιδρύματα προστασίας των ανθρώπων που έχουν ανάγκη» είπε χαρακτηριστικά. «Θα συνεχίσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, εκφράζοντας έτσι το χρέος μας απέναντι στο σύγχρονο άνθρωπο που δοκιμάζεται από πολλά προβλήματα» κατέληξε.
Το Οικοτροφείο «Επανένταξη», το οποίο έχει τη δυνατότητα φιλοξενίας 15 ψυχικά ασθενών, δημιουργήθηκε και λειτουργεί από την Μ.Κ.Ο. «Αλληλεγγύη» στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Υγεία – Πρόνοια» 2000-2006. Στο οικοτροφείο παρέχεται μια ευρύτατη κλίμακα υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης όπως:
• Βελτίωση των κοινωνικών ικανοτήτων των ατόμων με ψυχικές διαταραχές μέσω της αύξησης των κοινωνικών δεξιοτήτων τους και της απασχόλησης.
• Διαρκής βελτίωση της λειτουργικότητας των ατόμων και ελαχιστοποίηση των ανικανοτήτων και μειονεξιών τους.
• Διασφάλιση της ποιότητας της ζωής και της αυτόνομης διαβίωσης στην κοινότητα.
• Μείωση του στίγματος και των διακρίσεων.
• Διασφάλιση της ποιότητας της φροντίδας για τα άτομα με ψυχικές διαταραχές.


ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ
Πηγή: archdiocese.gr
http://www.athos.edo.gr/modules.php?nam ... =0&thold=0

Παραταύτα εξακολουθεί να ισχύει και το λαληθέν "Μήν Κρίνεις ινα μήν Κριθείς" και σύμφωνα με τη Πατερική ασκητική Παράδοση πολλοί σώθησαν εκμεταλλευόμενοι την συγκεκριμένη υπόσχεση του Κυρίου.

Ο καθένας μας πέρνει προσωπικώς στάση έναντι των διαφόρων θεμάτων και προσωπικώς θα λογοδοτήσει ενώπιον του Κυρίου εν Ημέρα Κρίσεως

[g_aggelos]

Εγώ θα το θέσω λίγο διαφορετικά.
Νομίζω ότι μπορούμε να εντοπίζουμε τα λάθη (κατά την γνώμη μας) των δημόσιων προσώπων, ειδικά όταν αυτά τα λάθη μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα στον υπόλοιπο κόσμο ή ακόμα και σε ομάδα ανθρώπων.
Αυτό είναι το κακό του να είσαι δημόσιο πρόσωπο, είτε σε κλειστή ομάδα ανθρώπων είτε με την ευρύτερη έννοια. Αναγκαστικά οι κινήσεις σου επιρεάζουν την ζωή (κάποιων) ανθρώπων.

Ίσως βέβαια ο εντοπισμός αυτών των λαθών, να οδηγεί σε κρίση των ανθρώπων αυτών, αλλά νομίζω ότι παίζει ρόλο και ο σκοπός της καταγραφής τους και η τάση για κατάκριση ή όχι.

Εν ολίγης πιστεύω ότι υπάρχουν δύο είδη κρίσης. Αυτή που ξεκινάει καλοπροαίρετα, και που σκοπό έχει την διαφύλαξη κάποιον ανθρώπων από κάποιες "κακές" αποφάσεις ηγετών, και αυτή που ξεκινάει καθαρά από διάθεση κατάκρισης μόνο και μόνο για να περάσει τα δικά της μηνύματα με σκοπό τον αποπροσανατολισμό....

Πιστεύω να μην σας μπέρδεψα... Σόρυ αλλά ποτέ δεν ήμουν καλός στον γραπτό λόγο...
Παρακαλώ την επιοίκιά σας... :D

[Misha]

Πάνω κατω δεν βλεπω να υπαρχουν διαφωνίες...

κυριως ισχυει αυτο που λέει ο Αγγελος δλδ η προφανης εμπαθεια και η χρήση ανοίκειας γλώσσας..

Χρίστο η απάντηση του Βατικανού στην αγιοποίηση του σφαγέα Στεπινατς
ήταν η αγιοποίηση της μητέρας Τερέζας;.....


μπορει να ισχυουν καλλιστα και τα δυο..και Βαβυληδες να υπάρχουν και ανθρωποι της αγάπης και της προσφορας...


εκει δεν γινεται αλλιως...πρεπει να χρησιμοποιησεις την κριση σου για να διακρινεις την ήρα από το στάρι...


μη παμε στους αιρετικους τους οποιους οι αγιοι μας οχι απλως τους κατακρινουν,αλλά κυριολεκτικά τους κατεδαφίζουν...

ως παραδειγμα παρτε τον λογο κατα Ιουλιανου του Γρηγοριου του Θεολογου ππου παρεθεσε χθες ο smarios.