"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Επειδή βλέπω πολυ φασαρία στο Forum για το τίποτα και για να αλλάξω λίγο το κλίμα υποβάλω την παρακάτω ερώτηση


Η ευθανασιακή προοπτική που κυριαρχεί στην σκέψη μερικών ανθρώπων της εποχής μας θέτει πολλά ερωτήματα, μεταξύ των οποίων και το ερώτημα: «έχουμε δικαίωμα στον θάνατο;». Στην φράση αυτή σημαντική θέση έχουν οι λέξεις «δικαίωμα» και «θάνατος». Η απάντηση που θα δώση κανείς στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από τις πεποιθήσεις του και τις φιλοσοφικές, θρησκευτικές και θεολογικές απόψεις που τον διακατέχουν.

Ο ΘΕΟΣ ΠΑΝΤΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΠΟΤΕ!

ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ,ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΔΕ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΩΝ ΜΑΣ.

pilios έγραψε:Επειδή βλέπω πολυ φασαρία στο Forum για το τίποτα και για να αλλάξω λίγο το κλίμα υποβάλω την παρακάτω ερώτηση


Η ευθανασιακή προοπτική που κυριαρχεί στην σκέψη μερικών ανθρώπων της εποχής μας θέτει πολλά ερωτήματα, μεταξύ των οποίων και το ερώτημα: «έχουμε δικαίωμα στον θάνατο;». Στην φράση αυτή σημαντική θέση έχουν οι λέξεις «δικαίωμα» και «θάνατος». Η απάντηση που θα δώση κανείς στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από τις πεποιθήσεις του και τις φιλοσοφικές, θρησκευτικές και θεολογικές απόψεις που τον διακατέχουν.

Ο ΘΕΟΣ ΠΑΝΤΑ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΠΟΤΕ!

φιλε Πίλιε,διαβάζω και ξαναδιαβαζω τους βιους των τριων μεγαλων γεροντων που εζησαν κοντα μας :π.Παισιο,Ιακωβο και Πορφυριο.


ειχαν μια τελειως διαφορετικη αντιληψη για τον πονο,την ασθενεια και τον θάνατο.

θεωρουσαν την αρρωστια ως ευλογια ,ενω για τους περισσοτερους εξ ημων ειναι καταρα...

εφαρμοσαν το "υπεροραν μεν σαρκος παρερχεται γαρ,επιμελεισθαι δε ψυχης πραγματος αθανάτου"

δεν εχω τους λογισμους τους ,δεν εχω την Χαρη τους συνεπως φοβάμαι τον σωματικο πόνο και τις ψυχικες-ψυχολογικες του συνεπειες...

και κατανοώ πλήρως όσους ζητούν ευθανασία μή αντέχοντας την σωματική εξαθλίωση την δικη τους ή των αγαπημένων τους...

χωρις την ζωντανή και ενεργό Χάρη η ζωή εν ασθενεία έιναι αφόρητη πολλές φορές...

Απο την Ορθοδοξη Εκκλησια μας εχουμε μαθει οτι ο Κυριος ημων Ιησους Χριστος ειναι Ο ΜΟΝΟΣ ο οποιος μπορει να παρει κοντα Του μια ψυχη οποτε Το θελησει.Επομενως καθε ανθρωπινη παρεμβαση στην ζωη του καθε εναν απο μας δεν Τον βρισκει συμφωνο.ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΣ αποφασιζει ΤΟ ΠΟΤΕ και ΠΩΣ θα φυγουμε.Αρα η ευθανασια δεν με βρισκει συμφωνο

NIKOSZ έγραψε:Απο την Ορθοδοξη Εκκλησια μας εχουμε μαθει οτι ο Κυριος ημων Ιησους Χριστος ειναι Ο ΜΟΝΟΣ ο οποιος μπορει να παρει κοντα Του μια ψυχη οποτε Το θελησει.Επομενως καθε ανθρωπινη παρεμβαση στην ζωη του καθε εναν απο μας δεν Τον βρισκει συμφωνο.ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΣ αποφασιζει ΤΟ ΠΟΤΕ και ΠΩΣ θα φυγουμε.Αρα η ευθανασια δεν με βρισκει συμφωνο

Αυτή τη στιγμή εκτός από ένα μικρό πονόδοντο που τον έχω όποτε μασάω και πρέπει να πάω να κάνω σφράγισμα και εκτός της δύσπνοιας που με ταλαιπωρεί τη νύχτα δεν έχω κάποιο πόνο (ΕΥΤΥΧΩΣ)
Δεν πονάω αφόρητα να ουρλιάζω από τους πόνους
Οπότε η καλή μου κατάσταση δεν μου επιτρέπει να σκεφτώ με το μυαλό ενός πονεμένου
Ετσι πολύ εύκολα θα πω το κάθε τι
Δεν θα πω όμως τίποτα απόλυτο
Ούτε ότι είμαι ΥΠΕΡ ούτε ότι είμαι Κατά
Θα πω απλά ότι υπάρχουν περιπτώσεις που άνθρωποι κλινικά νεκροί μετά από 10-20 χρόνια ξαναβρήκαν τις αισθήσεις τους

Την επανέφερε από κώμα δαγκώνοντας τα δάκτυλα του ποδιού της!
12:55 28/11
Ένας άντρας από την Κίνα πέτυχε να «ξυπνήσει» την σύζυγο του από κώμα, που βρίσκονταν τα τελευταία 10 χρόνια, δαγκώνοντας τα δάκτυλα του ποδιού της! dagkonontaspl7.jpg][/URL]

Ο κύριος Zhang Kui, από την πόλη Shenyang, είπε πως είχε προσπαθήσει τα πάντα για να επαναφέρει την σύζυγο του έπειτα από χτύπημα που έπαθε στο κρανίο σε εργατικό ατύχημα. «Έβαζα ραδιόφωνο, της τραγουδούσα και κάποιες φορές την γαργαλούσα αλλά δεν γίνονταν τίποτα,» είπε ο κύριος Zhang Kui.

Ο εν λόγω κύριος άκουσε κάποια στιγμή ένα γιατρό να αναφέρει ότι τα πόδια είναι το «σπίτι» πολλών νευρώνων και σκέφτηκε εάν θα μπορούσε να την κάνει να αντιδράσει δαγκώνοντας τα δάκτυλα του ποδιού της!
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid= ... id=1926906#

Το δικαιωμα που εχουμε, ειναι στην Αιωνιοτητα για την οποια πλαστηκαμε, το οποιο μας εχει γινει δωρεα, αλλα πρεπει να το το κατοχυρωνουμε και να το καταξιωνουμε με την ελπιδα μας και την Πιστη μας στον Κυριο. Φυσικα και τον φιλοτιμο αγωνα μας.

Δηλαδη δεν φτανει μονο να δεχεσαι την δωρεα, αλλα για να εισαι αξιος θα πρεπει να λες ενα ευχαριστω.

Αυτο το ευχαριστω ειναι ο αγωνας μας, η Πιστη και η ελπιδα μας.

Αποφασιζοντας αυτοπροαιρετως, να πεθανουμε, κατω απο οσο και αφορητες συνθηκες να ζουμε, ενεργουμε την υστατη βλασφημια προς το Ονομα του Θεου, καθως ουσιαστικα "πεταμε" το δωρο της υπαρξεως, κατα προσωπο επανω στον Θεον (μη γενοιτο, να αξιωθουμε τετοια καταδικη, για ολον τον κοσμο, Αμην, Θεος Φυλαξοι.), πεταμε την προοπτικη της θεωσεως και της αχρονης και ατελευτητης αιωνιοτητος κοντα Του, ως θεωροι της Αρρητου Δοξης Του.

Γιατι οταν σε καλει ο Πατερας σου, και σου λεει κανε υπομονη, υπεφερε για την Αγαπη μου, και εγω θα σε αναπαυσω εις τον Αιωνα, στο αιωνιο πανευφροσυνο τραπεχι της Βασιλειας μου, και εσυ Του απαντας: Ασε, θα παω να πεσω στον γκρεμο καλυτερα, γιατι δεν μπορω να περιμενω και να υποφερω, τοτε Αδελφοι μου, ποια μεγαλυτερη προσβολη να γινει, και ποια μεγαλυτερη υβρι, να ακουσθει εναντιον αυτου του Πατερα;

H μηπως ειμαστε εμεις πιο φιλευσπλαχνοι και πιο αγαθοι και συμπονετικοι απο τον Θεον, ο οποιος μας εφερε στην ιδια μας την υπαρξη απο το κενο, απο το τιποτα, και εφτασε στο σημειο να παρει την ιδια μας την φυση και να φτασει στο εσχατο σημειο της Ταπεινωσεως, για να μας ξανακανει αυτο που ειχαμε χασει οριστικα;

Δεν ειναι οτι χανει καποιος την ζωη του, δεν ειναι οτι γλυτωνει απο την ταλαιπωρια, που πραγματικα μπορει να ειναι και να φαινεται απανθρωπη, αλλα ας σκεφθουμε οτι "πεταει" και "απορριπτει" την Αιωνιοτητα, και τον Σταυρο που του εμπιστευθηκε ο Εσταυρωμενος Κυριος.

Ως τελειος Ανθρωπος, περα απο την τελεία και πληρη Θεοτητα Του, ας επικεντρωθουμε σε αυτο τωρα, ως τελειος Ανθρωπος λοιπον που ηταν ο Χριστος, φανταστειτε να ελεγε εν μεσω βασανιστηριων, και ταπεινωσεων, στους δημιους, οτι ξερετε, δεν αντεχω αλλο, να υποφερω, να μου κανετε ευθανασια να τελειωνουμε..

Ηπιε το ποτηρι μεχρι τελους, για να επιτελεσει μεν την Θεια Οικονομια, αλλα και για να μας δειξει, οτι πρεπει να Τον μιμηθουμε και σε αυτο. Να υπομενουμε μεχρι τελους, γιατι το τελος με τον Χριστο δεν ειναι τελος, αλλα η αρχη μιας πορειας προς το μη τελος, προς την αιωνια Δοξα.

Έχω την άποψη πως τη ζωή, μας τη χαρίζει ο Κύριος και ΜΟΝΟΝ Αυτός έχει το δικαίωμα να μας την αφαιρέσει.

Δεν έχουμε δικαίωμα ούτε σε μία τόσο δα μυγούλα να αφαιρέσουμε την ζωή, γιατί δεν είμαστε εμείς οι ζωοδότες της. Πόσο μάλλον σε μία ανθρώπινη ψυχή -ακόμα και εάν πρόκειται για την δική μας- .

(μάλλον ο γέροντας Πορφύριος το είχε δώσει αυτό το πχ αλλά δεν είμαι και 100% σίγουρη -μάλλον βρίσκομαι στο αρχικό στάδιο του Αλτσχάιμερ! :) )