"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Έχει περάσει απο το μυαλό σας να γίνετε μοναχοί?Αυτή σας η σκέψη είναι σοβαρή ή επιπόλαια?Τί σας έχει οδηγήσει σε αυτή τη σκέψη?

Εγώ το έχω σκεφτεί πολλές φορές,λογω του οτι εκεί θα ήμουν απερίσπαστα κοντά στο Θεό!Αλλά με κρατούν πολλά πράγματα εδώ, στον κόσμο:ένα απο αυτά οι γονείς μου. Υπάρχουν και άλλα...

Είναι πολύ δύσκολο να επικεντρώνεσαι στα πνευματικά σου καθήκοντα μέσα σε έναν, επί το πλείστον, άπιστο κόσμο.Βομβαρδιζόμαστε απο παντού απο ανθρώπους που μας βάζουν κακούς λογισμούς και πασχίζουμε να διατηρηθούμε αγνοί, χωρίς επιτυχία.Θέλει πολύ μεγάλο αγώνα και δύναμη ψυχής!!!Αντισταθείτε στα ασχημα πρότυπα που μας προβάλουν.Ας γίνει πρότυπό μας ο Χριστός μας και οι Άγιοί Του!Και να διαβάζουμε όσο περισσότερο γίνεται για τη θρησκεία μας, να γίνουμε <<κυματοθραύστες>> των κυμάτων των πειρασμών μας!

ααα,ωραιο θέμα.!!!

Βασιλική τα πραγματα δεν ειναι παντα οπως φαινονται...πολλες φορες (τις περισσοτερες για να ειμαι ακριβης) η επιθυμια για την μοναχική ζωή δεν ειναι αποτέλεσμα θειου ζήλου αλλά διαφυγή από την πραγματικότητα προς έναν ιδεατο κοσμο,ο οποίος ομως ειναι κατ ουσιαν ανυπαρκτος......

και αρκετές φορές η επιλογή γινεται βιαστικά,υπό πίεση και διχως θεοφορο πνευματικο οδηγό με αποτελεσμα πολλα ψυχικα και κοινωνικά ναυάγια...(αν παραστει αναγκη θα σας φερω πολλά παραδειγματα ανδρων και γυναικων)


οι εξαιρεσεις του παραπάνω κανονα θα ειναι οι όσιοι των χρονων που ερχονται.....


λεω δυο κουβεντες για να παρει μπρος το θεμα,στη συνεχεια αξιζει να μιλησουμε διεξοδικωτερα αφού ακουστούν κι άλλες γνωμες.

Προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι στο chat κάποιος έθεσε το θέμα του μοναχισμού και την ίδια ώρα τέθηκε ερώτηση περί μοναχισμού στο φόρουμ...!!!

Εύχομαι ολόψυχα σε όποιον έχει αυτό το όνειρο ζωής να το πραγματοποιήσει.
Δεν κατέχω τα πνευματικά .νομίζω όμως οτι ο μοναχισμός δεν είναι μια ρομαντική κατάσταση , εγώ ο Θεός και τα αγγελικά τάγματα .
μακριά απο την τρέλλα της καθημερινότητας και τον κακό κόσμο .
Είναι κτύπημα στα βράχια μέχρι να φύγει και η τελευταία ρανίδα αίματος του παλαιού ανθρώπου .
Οι Πατέρες λένε '' δίνεις αίμα για να πάρεις πνεύμα '' .
Οποιος τολμά και αντέχει , ας εύχεται και υπερ ημών των αμαρτωλών .

μακάρι ν' ασχοληθούμε περισσότερο μ' αυτό το σοβαρό θέμα

Όπως πολλές φορές έχω σκεφθεί αν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο εκτός από αυτό που κάνω, έτσι έχει περάσει από το μυαλό μου και η μοναστηριακή ζωή.
Ή μικρός μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου λέει μια σοφή παροιμία, και μια που δεν καλογέρεψα μικρή….ε, τώρα αδύνατον…

Όμως θαυμάζω όλους αυτούς που έχοντας τη Χάρη του Θεού, κι όχι λόγω διαφυγής (όπως είπε κι ο Μίσα), αποφασίζουν να ακολουθήσουν τον μοναχισμό.
Το ίδιο όμως θαυμάζω και τους κοσμικούς αγωνιστές.

Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος έχειτον προορισμό του.

Για να γίνεις μοναχός και να το επιλέξεις ορθά πρέπει να έχεις κλίση και κλήση Θεού .

Πολλοί γίνονται μετά από παρορμητικό ενθουσιασμό ή από λάθος συμβουλή πνευματικού κ μετά αρχίζουν τα δύσκολα ...

Βέβαια για τους επιτυχημένους μοναχούς η δόξα θα είναι πολύ μεγάλη .

Όταν φλέγεσαι απο Θείο Έρωτα, ο δρόμος της ζωής σου σε οδηγεί στο μοναχισμό χωρίς σκέψη!Όλα τα άλλα είναι πραγματα που εύκολα αφήνεις για να Του αφιερωθείς!
Για να φτάσει όμως καποιος σε αυτό το δυσθεώρητο ύψος τελείας αγάπης για τον Ύψιστο, πρέπει να απαρνηθεί εαυτόν και να ταπεινωθεί τόσο, ώστε να γίνει συνεπίπεδος με τη γη που πατούμε!
Εάν δεν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία, τότε αμφιταλάντευση υπάρχει: να γίνω μοναχός ή όχι?Μετά σκέφτεσαι, αποφασίζεις κατι και το ακολουθείς με επιτυχία ή όχι...

Ας μας βοηθά ο Θεός σε κάθε βήμα της ζωής μας, όπως και να πορευόμαστε, μέσα στον κόσμο ή έξω από αυτόν.

Αγαπητοί φίλοι, χαίρετε. Είμαι νέο μέλος του forum και θα ήθελα να καταθέσω την άποψή μου πάνω στο θέμα.

Θυμάμαι κάποτε είχα διαβάσει σε ένα από τα βιβλία του γέροντος Πορφυρίου το εξης:

"Όποιος αγαπάει λίγο, δίνει λίγο
όποιος αγαπάει περισσότερο δίνει περισσότερο
κι όποιος αγαπάει πάρα πολύ τι έχει αντάξιο να δώσει;
Δίνει τον εαυτό του...!"

Έτσι, λοιπόν, κι εγώ πιστεύω ότι για να ακολουθήσει κανείς τη μοναχική πολιτεία απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αγαπάει τον Θεό. Να έλκεται η καρδιά του από τον Θεό σε τέτοιο βαθμό που η επιλογή αυτού του τρόπου ζωής να φαντάζει γι' αυτόν μονόδρομος.

Είναι αλήθεια ότι και σε μένα έχει περάσει αυτή η σκέψη από το μυαλό.... Δυστυχώς, όμως, βλέπω ότι μου λείπει αυτό το οποίο θα με ωθούσε να πάρω μια τέτοια απόφαση. Η καρδιά μου δεν έχει γευθεί ακόμα την γλυκύτητα μιας τέτοιας αγάπης. Έχοντας, λοιπόν, υπόψη την σοβαρότητα της αποφάσεως καθώς και το απαράκλητο του μοναχικού βίου, δεν θα έσπευδα να ακολουθήσω αυτή την οδό προτού βεβαιωθώ εσωτερικά για αυτήν την επιλογή.