Αγαπητοί Εν Χριστώ αδελφοί,
Ζούμε σε ένα κόσμο όπου τα προβλήματα της ζωής όλο και μεγαλώνουν, γίνονται πιο δύσκολα και πιο περίπλοκα. Γιατί; Διότι έχουμε βγάλει από τη ζωή μας Τον Χριστό. Αυτόν που δίνει ζωή, Τον έχουμε απομακρύνει και έχουμε με τον τρόπο αυτό απομονωθεί από την Αλήθεια .
Αποτέλεσμα αυτής της απομόνωσης είναι το άγχος, η αγωνία και η στενοχώρια στη ζωή μας να αυξάνονται ανεξέλεγκτα και να οδηγούμαστε στην απόγνωση και απογοήτευση, την τελική νίκη του μισάνθρωπου διαβόλου εναντίον του ανθρώπου!
Τώρα είναι η ώρα να αλλάξουμε τρόπο ζωής. Τώρα είναι η ώρα να θέσουμε τέρμα στο κατρακύλισμα της ζωής μας. Πως;
Πρώτη βασική ενέργεια είναι η συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητας μας.
Θα πρέπει να πάμε σε ένα καλό Πνευματικό και να εξομολογηθούμε. Διά μέσου του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως θα καθαρίσει η 'βρωμιά' που βρίσκετε μέσα μας. Θα φύγουν οι αμαρτίες μας και θα ταπεινωθούμε ενώπιον του Θεού. Θα νιώσουμε ότι ένα μεγάλο βάρος έχει φύγει από μέσα μας!
Εξομολόγηση όμως σημαίνει και ταυτόχρονη Μετάνοια…δηλαδή ΑΛΛΑΓΗ ΤΡΟΠΟΥ ΖΩΗΣ!! Πράγματα ή ενέργειες ή συμπεριφορές που κάναμε προηγουμένως θα πρέπει τώρα να ΑΛΛΑΞΟΥΝ. Θα πρέπει να εφαρμόσουμε τον Ορθόδοξο Χριστιανικό Τρόπο Ζωής στην καθημερινή μας ζωή. Πώς;
Για παράδειγμα:
(1) δεν εκκλησιαζόμασταν προηγουμένως;
Τώρα κάθε Κυριακή ανελλιπώς θα πρέπει να πηγαίνουμε στην Εκκλησία, διότι διαμέσου της εκκλησίας καθαγιάζεται η ψυχή και ενώνεται με το Χριστό.
(2) προηγουμένως ντυνόμασταν με τρόπο άσχημο και μη ευπρεπή (προκλητικό προς τους άλλους…τόσο οι γυναίκες όσο και οι άντρες);
Τώρα θα πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που ντυνόμαστε. Να ντυνόμαστε με ευπρέπεια και αυτοσεβασμό!
(3) δεν εξομολογούμαστε τακτικά;
Τώρα να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα τακτικής εξομολόγησης σε ένα καλό και ορθό Πνευματικό, ο οποίος θα μας καθοδηγήσει στο σωστό δρόμο. Στο δρόμο που ο ίδιος Ο Χριστός χάραξε: «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιωάν. ιδ΄6). Προσοχή!! Όχι βολέματα…..δηλαδή όχι να πηγαίνουμε να εξομολογούμαστε σε πνευματικούς οι οποίοι μας 'βολεύουν' τις αμαρτίες και τα πάθη μας!!!
(4) δεν κοινωνούσαμε τακτικά;
Τώρα, και μετά από άδεια του πνευματικού μας και μόνο, να κοινωνούμε τακτικά Το Σώμα και Το Αίμα Του Χριστού μας, διότι με τον τρόπο αυτό συνδεόμαστε μαζί με Τον Χριστό.
(5) κάναμε κοσμικό τρόπο ζωής;
Δηλαδή μας άρεσε και η Εκκλησία και η κοσμική ζωή (κέντρα διασκέδασης, σινεμά, χοροί και κοσμικά τραγούδια κ.α); Μακριά από όλα αυτά! Δεν μπορεί να συνδέσουμε Την Εν Χριστώ Ζωή με την κοσμική ζωή….είναι σαν να λέμε και λίγο Χριστό και λίγο διάβολο στη ζωή μας…ε αυτό ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ αδελφοί μου! Ή ΜΟΝΟ ΧΡΙΣΤΟ Ή ΜΟΝΟ ΔΙΑΒΟΛΟ…ας διαλέξουμε!!
(6) δεν εφαρμόζαμε τις εντολές Του Κυρίου στη ζωή μας;
Τώρα είναι η ώρα της προσήλωσης μας στις εντολές Του Κυρίου και η εφαρμογή τους στην Ζωή μας. Εντολές όπως του Ου μοιχεύσεις, Ου πορνεύσεις, Ου κλέψεις, Ου ψευδομαρτυρήσεις, να μην αδικείς τους συνανθρώπους σου, Τίμα των Πατέρα και Μητέρα σου, Αγάπα τον Πλησίον σου και τόσες άλλες να γίνουν βίωμα μας!
(7) δεν μελετούσαμε την Αγία Γραφή ή και άλλα Χριστιανικά βιβλία Πνευματικής ωφέλειας;
Τώρα είναι η ώρα να ξεκινήσουμε να μελετούμε την Αγία Γραφή (Καινή και Παλαιά Διαθήκη) αλλά και άλλα καλά ορθόδοξα Χριστιανικά βιβλία. Πολύ θα ωφεληθούμε από αυτό. Καλλιεργείται με τον τρόπο αυτό η ψυχή μας και χαριτώνεται από το Πνεύμα Το Άγιο. Ας κάνουμε ένα πρόγραμμα, λίγους στοίχους κάθε μέρα να διαβάζουμε (αν είναι δυνατό όλη η οικογένεια μαζί) πολύ θα ωφεληθούμε αδελφοί. Ας το εφαρμόσουμε δεν μας στοιχίζει τίποτα. Γιατί; Δια μέσου της μελέτης της Αγίας Γραφής, δηλαδή Του Λόγου Του Θεού, μας μιλά Ο Θεός!
(8) δεν προσευχόμασταν;
Από σήμερα και κάθε μέρα να εφαρμόσουμε την Προσευχή στη Ζωή μας. Διότι αν με τη μελέτη της Αγίας Γραφής μας μιλά Ο Θεός, με την Προσευχή μιλούμε εμείς Στον Θεό και Ο Θεός μας ακούει. Ακούει τις ευχαριστίες μας αλλά και τις αιτήσεις μας…πολλή πνευματική ωφέλεια θα δούμε στη ζωή μας και πραγματικά θαύματα αν προσευχόμαστε με θέρμη Στο Θεό.
Πολλά είναι αυτά που μπορούμε να κάνουμε και να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής μας έτσι ώστε να είναι συμβατός με το Παράδειγμα Του Ίδιου Του Ιησού Χριστού και να βγούμε από τα πολλά αδιέξοδα της σημερινής 'μοντέρνας' εποχής μας!
Πρέπει να το αποφασίσουμε !
Πρέπει να το αποφασίσουμε...
Συντονιστής: Συντονιστές
Καλησπέρα σε όλους.
Δόμνα για το θέμα των χριστιανικών "πρέπει" και "δεν πρέπει" μίλησε πρόσφατα,σε μία σύναξη νέων, ένας αξιοσέβαστος ιερέας.Η εβδομάδα αυτή,αποκαλείται και εβδομάδα των ιερατικών κλήσεων.Ο αριθμός των υποψήφιων ιερέων χρόνο με το χρόνο μειώνεται,διότι εάν ένας νέος νιώσει την κλήση(διαθέτωντας και την κλίση) και την εμπιστευτεί στο οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον,θα αισθανθεί την απόρριψη.Έτσι παρατηρείται και το φαινόμενο να αυξάνει το ποσοστό αυτών,που δεν διαθέτουν καμία κλίση και αντιμετωπίζουν την ιεροσύνη,περισσότερο ως επάγγελμα.Μεγαλύτερη όμως ελλειψη παρατηρείται στις παπαδιές.Οι νέες κοπέλες δε σκέφτονται καν το ενδεχόμενο αυτό,το απορρίπτουν ασυζητητί.Αν κάποια βρεθεί που να το θέλει η καρδιά της,την αποτρέπει το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον.Έτσι υπάρχουν νέοι,που δεν μπορούν εδώ και χρόνια να χειροτονηθούν διότι δεν βρίσκουν κοπέλα να νυμφευθούν.
Πριν αρχίσουμε όμως να κατηγορούμε για αυτό το φαινόμενο την νέα τάξη πραγμάτων και τα νεο εποχίτικα λόμπι ας αναλογιστούμε και τις ευθύνες μας.
Υψώνουμε ένα σωρό "πρέπει" και ένα σωρό "μη",τοποθετούμε βάρη ασήκωτα στις πλάτες όσων θέλουν να πλησιάσουν το Χριστό,θυμίζοντας έτσι τους Φαρισαίους.Ρώτησε ένας νεαρός τον ιερέα εάν μπορούν οι παπαδιές να βάφουν το μαλλί και να φορούν κραγιόν.Ξέρετε τι απάντησε ο ιερέας?Φυσικά και μπορούν!Και μας ρώτησε ποια θεωρούμε πιο "χριστιανικη" εικόνα αυτή μιας παπαδιάς κακοντυμένης με σκούρα χρώμματα και "βαρυά" ρούχα να κρατάει τα παιδιά και να βαδίζει πίσω από τον ιερέα,ή μιας παπαδιάς όμορφα ντυμμένης,με ζωντανά χρώμματα και να βαδίζουν πλάι πλάι με τον παππά μιλώντας και χαμογελώντας?
Ο χριστιανισμός δεν είναι ποινή σε καταναγκαστικά έργα.Εάν κάποιος που ποθεί να έρθει στον Χριστιανισμό,έχει την ατυχία να βρεθεί σε άνθρωπο(ιερέα η λαικό) που αρχίσει να του λέει ντύσου έστι,ψυχαγωγήσου
έτσι,μην γελάς,δεν θα χάνεις καμία λειτουργία,διάβαζε υποχρεωτικά και αποκλειστικά μόνο πνευματικά βιβλιά,ξέρετε τι θα συμβεί?Η θα αρχίσει να τρέχει μακριά και θα μισήσει τον Χριστιανισμό,ή θα μεταμορφωθεί σε ένα νευρωτικό άτομο.
Κανείς δεν κερδίζει τον Παράδεισο εκτελώντας εντολές,διότι τις εντολές αυτές σε ελάχιστα χρόνια από σήμερα, θα είναι σε θέση να τις εκτελούν και ρομπότ.Θα κερδίσουν και αυτά τον Παράδεισο?
Μην απομακρύνουμε τους ανθρώπους από την εκκλησία.Η μεταμόρφωση του ανθρώπου επιτυγχάνεται με την χάρι του Πνεύματος,όχι ως αποτέλεσμα συμπεριφορών.Ο δρόμος του καθενός είναι μοναδικός.Εμείς ας είμαστε το παράδειγμα με τις πράξεις και όχι με τις διατάξεις.
Ο Κύριος είπε στους φαρισαίους:"Και πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει, αγάπη θέλω και όχι θυσία.Γιατί δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια τους δικαίους αλλά τους αμαρτωλούς"
Η συμπεριφορά μας,οι συνήθειες μας είναι αποτέλεσμα της πνευματικής μας καταστάσεως και αλλάζουν όσο αλλάζει αυτή.Αν αλλάξουν μονάχα οι συνήθειες,τότε τι έχει επιτευχθει,και πόσο άραγε αυτή η αλλαγή θα αντέξει?
Ας προσέχουμε τι γράφουμε,διότι γνωρίζω ότι αρκετοί νέοι που θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα τα της Ορθοδοξίας,επισκέπτονται την ιστοσελίδα αυτή.Μη γινόμαστε "τρομοκράτες" των πλήκτρων.
Καλο Σαββατοκύριακο σε όλους.
Δόμνα για το θέμα των χριστιανικών "πρέπει" και "δεν πρέπει" μίλησε πρόσφατα,σε μία σύναξη νέων, ένας αξιοσέβαστος ιερέας.Η εβδομάδα αυτή,αποκαλείται και εβδομάδα των ιερατικών κλήσεων.Ο αριθμός των υποψήφιων ιερέων χρόνο με το χρόνο μειώνεται,διότι εάν ένας νέος νιώσει την κλήση(διαθέτωντας και την κλίση) και την εμπιστευτεί στο οικογενειακό και φιλικό του περιβάλλον,θα αισθανθεί την απόρριψη.Έτσι παρατηρείται και το φαινόμενο να αυξάνει το ποσοστό αυτών,που δεν διαθέτουν καμία κλίση και αντιμετωπίζουν την ιεροσύνη,περισσότερο ως επάγγελμα.Μεγαλύτερη όμως ελλειψη παρατηρείται στις παπαδιές.Οι νέες κοπέλες δε σκέφτονται καν το ενδεχόμενο αυτό,το απορρίπτουν ασυζητητί.Αν κάποια βρεθεί που να το θέλει η καρδιά της,την αποτρέπει το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον.Έτσι υπάρχουν νέοι,που δεν μπορούν εδώ και χρόνια να χειροτονηθούν διότι δεν βρίσκουν κοπέλα να νυμφευθούν.
Πριν αρχίσουμε όμως να κατηγορούμε για αυτό το φαινόμενο την νέα τάξη πραγμάτων και τα νεο εποχίτικα λόμπι ας αναλογιστούμε και τις ευθύνες μας.
Υψώνουμε ένα σωρό "πρέπει" και ένα σωρό "μη",τοποθετούμε βάρη ασήκωτα στις πλάτες όσων θέλουν να πλησιάσουν το Χριστό,θυμίζοντας έτσι τους Φαρισαίους.Ρώτησε ένας νεαρός τον ιερέα εάν μπορούν οι παπαδιές να βάφουν το μαλλί και να φορούν κραγιόν.Ξέρετε τι απάντησε ο ιερέας?Φυσικά και μπορούν!Και μας ρώτησε ποια θεωρούμε πιο "χριστιανικη" εικόνα αυτή μιας παπαδιάς κακοντυμένης με σκούρα χρώμματα και "βαρυά" ρούχα να κρατάει τα παιδιά και να βαδίζει πίσω από τον ιερέα,ή μιας παπαδιάς όμορφα ντυμμένης,με ζωντανά χρώμματα και να βαδίζουν πλάι πλάι με τον παππά μιλώντας και χαμογελώντας?
Ο χριστιανισμός δεν είναι ποινή σε καταναγκαστικά έργα.Εάν κάποιος που ποθεί να έρθει στον Χριστιανισμό,έχει την ατυχία να βρεθεί σε άνθρωπο(ιερέα η λαικό) που αρχίσει να του λέει ντύσου έστι,ψυχαγωγήσου
έτσι,μην γελάς,δεν θα χάνεις καμία λειτουργία,διάβαζε υποχρεωτικά και αποκλειστικά μόνο πνευματικά βιβλιά,ξέρετε τι θα συμβεί?Η θα αρχίσει να τρέχει μακριά και θα μισήσει τον Χριστιανισμό,ή θα μεταμορφωθεί σε ένα νευρωτικό άτομο.
Κανείς δεν κερδίζει τον Παράδεισο εκτελώντας εντολές,διότι τις εντολές αυτές σε ελάχιστα χρόνια από σήμερα, θα είναι σε θέση να τις εκτελούν και ρομπότ.Θα κερδίσουν και αυτά τον Παράδεισο?
Μην απομακρύνουμε τους ανθρώπους από την εκκλησία.Η μεταμόρφωση του ανθρώπου επιτυγχάνεται με την χάρι του Πνεύματος,όχι ως αποτέλεσμα συμπεριφορών.Ο δρόμος του καθενός είναι μοναδικός.Εμείς ας είμαστε το παράδειγμα με τις πράξεις και όχι με τις διατάξεις.
Ο Κύριος είπε στους φαρισαίους:"Και πηγαίνετε να μάθετε τι σημαίνει, αγάπη θέλω και όχι θυσία.Γιατί δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια τους δικαίους αλλά τους αμαρτωλούς"
Η συμπεριφορά μας,οι συνήθειες μας είναι αποτέλεσμα της πνευματικής μας καταστάσεως και αλλάζουν όσο αλλάζει αυτή.Αν αλλάξουν μονάχα οι συνήθειες,τότε τι έχει επιτευχθει,και πόσο άραγε αυτή η αλλαγή θα αντέξει?
Ας προσέχουμε τι γράφουμε,διότι γνωρίζω ότι αρκετοί νέοι που θέλουν να γνωρίσουν καλύτερα τα της Ορθοδοξίας,επισκέπτονται την ιστοσελίδα αυτή.Μη γινόμαστε "τρομοκράτες" των πλήκτρων.
Καλο Σαββατοκύριακο σε όλους.
-
Domna
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 6151
- Εγγραφή: Τετ Μαρ 29, 2006 6:00 am
- Τοποθεσία: Γερμανία
- Επικοινωνία:
Αγαπητέ Χρήστο και αγαπητέ taje,
Ισως να έχετε δίκαιο, ότι ίσως θα τρομοκρατηθούν έτσι έτομα που ποθούν να γίνουν Χριστιανοί και να έτσι κρυώσουν. Και βέβαια πρέπει να ήμαστε εμείς παράδειγμα γι αυτούς. Αλλά από την άλλη μεριά, δεν γίνεται όμως να είναι κάποιος μια μέρα λίγο Χριστιανός και την άλλη μέρα πάλι όχι. Πρέπει από την αρχή που ασπάσθηκε κάποιος τον Χριστιανισμό να αρχίσει μια νέα ζωή.
Αλλά νομίζω θα ήταν καλά να μας πει και ο π.Αντώνιος την γνώμη του.
Ισως να έχετε δίκαιο, ότι ίσως θα τρομοκρατηθούν έτσι έτομα που ποθούν να γίνουν Χριστιανοί και να έτσι κρυώσουν. Και βέβαια πρέπει να ήμαστε εμείς παράδειγμα γι αυτούς. Αλλά από την άλλη μεριά, δεν γίνεται όμως να είναι κάποιος μια μέρα λίγο Χριστιανός και την άλλη μέρα πάλι όχι. Πρέπει από την αρχή που ασπάσθηκε κάποιος τον Χριστιανισμό να αρχίσει μια νέα ζωή.
Αλλά νομίζω θα ήταν καλά να μας πει και ο π.Αντώνιος την γνώμη του.
-
nkope
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 1347
- Εγγραφή: Σάβ Απρ 08, 2006 5:00 am
- Τοποθεσία: Κοζάνη
- Επικοινωνία:
Και συ Δόμνα, κι εσύ taje έχετε δίκιο. Εσύ Δόμνα έχεις δίκιο ως προς το πως περίπου συμπεριφέρεται ένα συνειδητοποιημένος Χριστιανός, κι εσύ taje έχεις δίκιο ως προς το ότι δεν είναι υποχρεωτικό.
Ναι αδέλφια, δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθήσει κανείς το Χριστό. Ο Κύριος είπε "όστις θέλει οπίσω που ελθείν...". Όμως όταν ένας άνθρωπος νοιώσει το σκίρτημα της αγάπης για το Χριστό κι αποφασίσει να τον ακολουθήσει, αυτό δεν μπορεί να το κάνει συνεχίζοντας τη ζωή που έκανε μέχρι σήμερα.
Αυτό σημαίνει μετάνοια. Σημαίνει αλλαγή του τρόπου θεώρησης των πάντων. Κάθε τι που μέχρι σήμερα το έβλεπε με το κοσμικό μάτι, το βλέπει πια με το πνευματικό μάτι τελείως διαφορετικά. Αυτό είναι που τον οδηγεί να κάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής του, η αγάπη για τον Κύριο κι όχι ο εξαναγκασμός. Δεν ακολουθούμε τις εντολές του Κυρίου γιατί είμαστε υποχρεωμένοι, αλλά γιατί τον αγαπάμε και θέλουμε να του μοιάσουμε.
Η σχέση του καθενός μας με τον Κύριο είναι προσωπική. Δεν μας ζητά ο Κύριος ν΄απαρνηθούμε την προσωπικότητά μας και να γίνουμε κάποιοι άλλοι, αλλά ν΄αξιοποιήσουμε την προσωπικότητά μας, τα ταλέντα που μας χάρισε για την αγάπη Του, και μέσω αυτής για την αγάπη των συνανθρώπων μας. Την εξειδίκευση ή προσωποποίηση των εντολών του Κυρίου για τον κάθε άνθρωπο, δηλαδή την προσωπική του πνευματική πορεία προς την Βασιλεία των Ουρανών, την διαμορφώνει η Εκκλησία δια της Θείας Χάριτος των Μυστηρίων και του Πνευματικού.
Μακριά από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία, γιατί χωρίς την Θεία Χάρι των Μυστηρίων και την σοφή καθοδήγηση του Πνευματικού, ο άνθρωπος μάχεται άοπλος εναντίον ενός πολύπειρου και πάνοπλου εχθρού και η ήττα είναι βέβαιη.
Το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν γίνεται άγιος απ΄την πολυθρόνα. Χωρίς αγώνες και θυσίες δεν υπάρχει δικαίωση. Αλλά οι αγώνες κι οι θυσίες θα είναι στα μέτρα του καθενός. Ο Κύριος δεν ζητά τίποτε περισσότερο απ΄αυτό που μπορεί ο καθένας να προσφέρει.
"24 Τότε ο Ιησούς είπεν τοις μαθηταίς αυτού· Εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι. 25 ός γάρ άν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ός δ' άν απολέση την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού, ευρήσει αυτήν. 26 τί γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δέ ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τί δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;" (Ματθ. Κεφ. 16, 24-26) (Από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της 3ης Κυριακής των Νηστειών).
"29 Άρατε τον ζυγόν μου εφ' υμάς και μάθετε απ' εμού, ότι πράος είμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών· 30 ο γάρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν έστιν." (Ματθ. Κεφ.11, 29-30)
Ο Κύριος μας ζητά για να τον ακολουθήσουμε να σηκώσουμε τον σταυρό μας και ν΄απαρρνηθούμε τον εαυτό μας για να κερδίσουμε την ψυχή μας, αλλά να σηκώσουμε τον σταυρό που μας προσφέρει Εκείνος από αγάπη για τη σωτηρία μας, γιατί ο σταυρός αυτός είναι ο κατάλληλος για μας (χρηστός) και με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος ελαφραίνει και μπορούμε να τον σηκώσουμε (ελαφρόν εστίν).
Ναι αδέλφια, δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθήσει κανείς το Χριστό. Ο Κύριος είπε "όστις θέλει οπίσω που ελθείν...". Όμως όταν ένας άνθρωπος νοιώσει το σκίρτημα της αγάπης για το Χριστό κι αποφασίσει να τον ακολουθήσει, αυτό δεν μπορεί να το κάνει συνεχίζοντας τη ζωή που έκανε μέχρι σήμερα.
Αυτό σημαίνει μετάνοια. Σημαίνει αλλαγή του τρόπου θεώρησης των πάντων. Κάθε τι που μέχρι σήμερα το έβλεπε με το κοσμικό μάτι, το βλέπει πια με το πνευματικό μάτι τελείως διαφορετικά. Αυτό είναι που τον οδηγεί να κάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής του, η αγάπη για τον Κύριο κι όχι ο εξαναγκασμός. Δεν ακολουθούμε τις εντολές του Κυρίου γιατί είμαστε υποχρεωμένοι, αλλά γιατί τον αγαπάμε και θέλουμε να του μοιάσουμε.
Η σχέση του καθενός μας με τον Κύριο είναι προσωπική. Δεν μας ζητά ο Κύριος ν΄απαρνηθούμε την προσωπικότητά μας και να γίνουμε κάποιοι άλλοι, αλλά ν΄αξιοποιήσουμε την προσωπικότητά μας, τα ταλέντα που μας χάρισε για την αγάπη Του, και μέσω αυτής για την αγάπη των συνανθρώπων μας. Την εξειδίκευση ή προσωποποίηση των εντολών του Κυρίου για τον κάθε άνθρωπο, δηλαδή την προσωπική του πνευματική πορεία προς την Βασιλεία των Ουρανών, την διαμορφώνει η Εκκλησία δια της Θείας Χάριτος των Μυστηρίων και του Πνευματικού.
Μακριά από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία, γιατί χωρίς την Θεία Χάρι των Μυστηρίων και την σοφή καθοδήγηση του Πνευματικού, ο άνθρωπος μάχεται άοπλος εναντίον ενός πολύπειρου και πάνοπλου εχθρού και η ήττα είναι βέβαιη.
Το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν γίνεται άγιος απ΄την πολυθρόνα. Χωρίς αγώνες και θυσίες δεν υπάρχει δικαίωση. Αλλά οι αγώνες κι οι θυσίες θα είναι στα μέτρα του καθενός. Ο Κύριος δεν ζητά τίποτε περισσότερο απ΄αυτό που μπορεί ο καθένας να προσφέρει.
"24 Τότε ο Ιησούς είπεν τοις μαθηταίς αυτού· Εί τις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι. 25 ός γάρ άν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ός δ' άν απολέση την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού, ευρήσει αυτήν. 26 τί γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δέ ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τί δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού;" (Ματθ. Κεφ. 16, 24-26) (Από το ευαγγελικό ανάγνωσμα της 3ης Κυριακής των Νηστειών).
"29 Άρατε τον ζυγόν μου εφ' υμάς και μάθετε απ' εμού, ότι πράος είμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών· 30 ο γάρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν έστιν." (Ματθ. Κεφ.11, 29-30)
Ο Κύριος μας ζητά για να τον ακολουθήσουμε να σηκώσουμε τον σταυρό μας και ν΄απαρρνηθούμε τον εαυτό μας για να κερδίσουμε την ψυχή μας, αλλά να σηκώσουμε τον σταυρό που μας προσφέρει Εκείνος από αγάπη για τη σωτηρία μας, γιατί ο σταυρός αυτός είναι ο κατάλληλος για μας (χρηστός) και με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος ελαφραίνει και μπορούμε να τον σηκώσουμε (ελαφρόν εστίν).