Όσιος Πολυχρόνιος (23 Φεβρουαρίου)

[Cronos7]

Θα ήθελα να βρω κάποια στοιχεία: βιβλία, φωτογραφίες, αναφορα σε site κτλ. όπου να αναφέρει στοιχεία για την ζωη του Οσιου και γενικά οτιδήποτε.

Παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάτι ας μου απαντήσει.

[HXOS]

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ ό Ιερομάρτυρας 7 Οκτωβρίου

Δυναμικός κληρικός του 4ου μ.Χ. αιώνα (εκ της επαρχίας Γαμφανήτιδος), πού θυσιάστηκε για τα ορθόδοξα δόγματα της Εκκλησίας μας. Ό πατέρας του Βαρδάνιος ήταν γεωργός στο επάγγελμα, και φρόντισε ό γιος του να ανατραφεί όχι μόνο με τα διδάγματα της πίστης, αλλά του παρείχε αρκετή και από την άλλη μόρφωση. Έτσι ενώ ό πατέρας καλλιεργούσε τις άμπελοφυτείες του, ό γιος με ζήλο και θέρμη καλλιεργούσε τον αμπελώνα του Κυρίου, διδάσκοντας τα θεία λόγια και αγωνιζόμενος στον πολλαπλασιασμό της καρποφορίας του θείου σπόρου. Ήταν μάλιστα ικανότατος συζητητής και πολλές φορές είχε καταντροπιάσει σοφούς των ειδωλολατρών σε συζητήσεις φιλοσοφικές για την αλήθεια και τη θρησκεία. Κατόπιν ό Πολυχρόνιος πήγε στην έδρα της σοφίας και των γραμμάτων, την Κων/πολη. Εκεί έγινε διάκονος και έπειτα πρεσβύτερος. 'Από το αξίωμα αυτό δεν έπαψε να διδάσκει και με πολλούς τρόπους μοχθούσε για τη χριστιανική ανατροφή των ενοριτών του. Όταν όμως έγινε αυτοκράτορας ό άρειανόφιλος γιος του Μ. Κωνσταντίνου, Κωνστάντιος, ό Πολυχρόνιος έμεινε στη μερίδα των κληρικών εκείνων, πού για το ορθό δόγμα έμειναν απτόητοι μπροστά στους διωγμούς και τις εξορίες πού επέβαλε ό αιρετικός αυτοκράτορας. Έτσι οι Άρειανοί, ανέλαβαν αυτοί οι ίδιοι να απαλλαγούν μια κι έξω από αυτόν. Κάποια μέρα λοιπόν πού ό Πολυχρόνιος Ιερουργούσε, μια ομάδα από Άρειανούς εισέβαλε στον ναό και τον έσφαξαν πάνω στη 'Αγία Τράπεζα, και έτσι έγινε τίμιο ολοκαύτωμα για την πίστη του Χριστού, πού με τη δική Του θυσία σήκωσε τη δική μας σωτηρία.

[NIKOSZ]

Δεν ειναι ο Αγιος Πολυχρονιος αλλα ο Οσιος και
γιορταζει στις 23 Φεβρουαριου !

http://www.pigizois.net/sinaxaristis/02/23_02.htm

[NIKOSZ]

Οἱ Ὅσιοι Ζεβινᾶς, Πολυχρόνιος, Δαμιανὸς καὶ Μωυσῆς

Ὁ Ὅσιος Ζεβινᾶς ἔστησε τὸ ἀσκητήριό του σὲ ὄρος καὶ ἐκεῖ ἀσκήτεψε μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία. Κοντά του προσῆλθε καὶ ὁ Ὅσιος Πολυχρόνιος, ὁ ὁποῖος μιμήθηκε τὸν Ὅσιο διδάσκαλό του στὴν ἀδιάλειπτη προσευχὴ καὶ ἐγκράτεια.

Οἱ Ὅσιοι Δαμιανὸς καὶ Μωυσῆς ὑπῆρξαν μαθητὲς τοῦ Ὁσίου Πολυχρονίου. Στὸ Συναξάρι ἀναφέρεται, ὅτι ὁ Ὅσιος Μωυσῆς κατοίκησε στὸ κελὶ τοῦ Γέροντός του, ἐνῷ ὁ Ὅσιος Δαμιανὸς πῆγε στὴν κωμόπολη Νιαρά, ὅπου κοντὰ στὰ ἁλώνια βρῆκε ἕναν ἔρημο οἰκίσκο καὶ ἔζησε σὰν ἐρημίτης.

Οἱ Ὅσιοι καὶ Θεοφόροι Πατέρες μας, κοιμήθηκαν μὲ εἰρήνη.

http://www.synaxarion.gr/

[Teri]

Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΣ
23 Φεβρουαρίου


Ο όσιος Πολυχρόνιος υπήρξε μαθητής του οσίου Ζεβινά, τόσο δε πολύ μιμήθηκε την αρετή του δασκάλου του και την αποτύπωσε στον εαυτό του, όσο δεν αποτυπώνεται με τόση ακρίβεια ούτε ο τύπος του δακτυλιδιού στο κερί. Και πραγματικά ο όσιος Πολυχρόνιος προσευχόταν με την ίδια στάση και αδιαλείπτως, όπως ακριβώς και ο δάσκαλός του ο Ζεβινάς. Όμως αυτός δεν ηθέλησε να φορέσει σίδερα όπως φορούσε ο Ζεβινάς, μήπως κάποιοι ασθενείς περί την Πίστη θεωρήσουν τούτο εγωιστικό και έτσι υποστούν κάποια ηθική βλάβη. Για το λόγο αυτό ο όσιος Πολυχρόνιος έκαμε κάτι άλλο: έβαζε στους ώμους του μια πολύ βαριά ρίζα βελανιδιάς, την οποία και τα δυο χέρια δεν μπορούσαν να την μετακινήσουν, και έτσι καταβάρυνε το σώμα του.
Για τον εξαιρετικά σκληρό αυτό τρόπο ασκητικής ζωής του οσίου, ο Χριστός τον τίμησε με το χάρισμα της θαυματουργίας. Έτσι ο όσιος Πολυχρόνιος, με την προσευχή του, έθεσε τέρμα κάποτε σε ανομβρία και με τη βροχή που έπεσε αναζωογονήθηκε η γη. Επίσης με την προσευχή του, δοχείο άδειο γέμισε με λάδι. Αλλά και πολλά άλλα θαύματα επιτέλεσε ο όσιος. Αφού λοιπόν έζησε ένα όντως θαυμαστό βίο επί της γης εξεδήμησε προς Κύριον.
Οι δύο μαθητές του, οι όσιοι Μωυσής και Δαμιανός, τον μιμήθηκαν απόλυτα και πολιτεύτηκαν οσίως και δικαίως σε όλη τους τη ζωή.

Συναξαριστής μηνός Φεβρουαρίου,
Γεωργίου Δ. Παπαδημητροπούλου
Εκδόσεις Αποστολική Διακονία

[Teri]

Προσθέττει δε ο Θεοδώρητος περί του Πολυχρονίου και τούτο, ότι ήτον τόσον πολλά ταπεινός, ώστε οπού εκείνων οπού ήρχοντο εις αυτόν επίανε και ηγκαλίζετο τους δύω πόδας, και το μέτωπόν του βάλλωντας κάτω εις την γην, εζήτει από αυτούς να εύχωνται διά λόγου του, είτε στρατιώται ήτον, είτε χειροτέχναι, είτε άγροικοι. Όθεν επήγε μίαν φοράν εις αυτόν και ένας ηγεμών, της δικαιοσύνης δεφενδευτής και των ευσεβών εραστής. O δε Όσιος μαθών, ότι είναι τοιούτος, επίασε με τας χείρας του τους δύω πόδας εκείνου, λέγων, ότι ζητεί από λόγου του ένα αίτημα. O δε ηγεμών υπεσχέθη να του κάμη, ό,τι ήθελεν. Eνόμισε γαρ ότι είχε να τον παρακαλέση διά κανένα υπήκοόν του. O δε Όσιος είπεν αυτώ. Eπειδή και μοι υπεσχέθης βεβαίως, σε παρακαλώ να προσφέρης εις τον Θεόν ευχάς διά λόγου μου. O δε ηγεμών κτυπήσας το εδικόν του μέτωπον, δεινοπαθώς έλεγεν, ότι δεν είναι άξιος να παρακαλέση τον Θεόν, ούτε διά τον εαυτόν του. Όθεν δικαίως προσθέττει ο Θεοδώρητος περί του Oσίου τούτου τα αξιόλογα ταύτα· «Tον εν τοσούτω τοίνυν φιλοσοφίας ύψει, τοσαύτην έχοντα του φρονήματος μετριότητα, ποίος αν λόγος ευφημήσαι προς αξίαν αρκέσειε;»

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

[xristianos.net]