Σελίδα 1 από 3
Γίνονται θαύματα στη Ρωμαιοκαθολική "εκκλησία";;;
Δημοσιεύτηκε: Δευ Νοέμ 26, 2007 12:47 pm
από rodoscy
Χαίρετε π. Αντώνιε. Ευλογείτε. 'Ηθελα να σας ρωτήσω να μου πείτε αν γίνονται θαύματα, εκ Θεού βέβαια, στη Ρωμαιοκαθολική "εκκλησία". 'Εχω διαβάσει το βιβλίο σας το μικρό που είναι για τα παιδιά, της εκκλησίας της Ελλάδος. Αυτό που είναι εκπομπές στο ραδιόφωνο ή τηλεόραση, δεν θυμάμαι. Ούτε και τον τίτλο τώρα τον θυμάμαι. Είναι πολύ ωραίο όμως.
Προσωπικά πιστεύω ότι δεν γίνονται!
Δημοσιεύτηκε: Δευ Νοέμ 26, 2007 11:23 pm
από pAntonios
Θαύματα γίνονται σε όλους τους ανθρώπους σε παγκόσμια κλίμακα, είτε είναι Βουδιστές, είτε Μωαμεθανοί είτε Καθολικοί... σε μικρότερη φυσικά κλίμακα από ότι στους Ορθοδόξους.
Αλλά το μέγα ερώτημα είναι αν γίνονται θαύματα μέσα στην επίσημη Καθολική "εκκλησία".
Προσωπικά πιστεύω ότι δεν γίνονται! Όπως ας πούμε το θαύμα του Αγίου Φωτός που υπάρχει στην Ορθοδοξία ή της μυροβλύσεως των αγίων λειψάνων κλπ δεν υπάρχει στην Καθολική Εκκλησία διότι έχουν στερηθεί τη θεία Χάρη. Το Άγιο Πνεύμα δεν υπάρχει στην αίρεση διότι εκεί υπάρχουν τα πονηρά πενύματα...
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 9:50 am
από rodoscy
'Οταν γίνει ένα θαύμα σε βουδιστή/ές π.χ φαίνεται ότι γίνεται εκ του Θεού του Αληθινού, εκ πνεύματος Αγίου?
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 10:02 am
από Evi_J
rodoscy έγραψε:'Οταν γίνει ένα θαύμα σε βουδιστή/ές π.χ φαίνεται ότι γίνεται εκ του Θεού του Αληθινού, εκ πνεύματος Αγίου?
ΔΕΝ ξέρω αν η απάντηση μου θα είναι σωστή αλλά λογικά ναι. Αλλά μάλλον όχι άμεσα αλλά έμμεσα.
Το υποστηρίζω ως εξής: Υπάρχουν ένα σωρό καλοί άνθρωποι στον κόσμο που θα είχαν πνεύμα Θεού μέσα τους αν τύχαινε να Τον γνωρίζουν. Επειδή όμως έτυχε να γεννηθούν σε άλλα άσχετα μέρη του κόσμου και επειδή ο Θεός πάντα βοηθάει, και επειδή μάλιστα Γνωρίζει την καρδιά του καθενός και θέλει να τους σώσει όλους, γι' αυτό πιστεύω, ότι με κάποιο τρόπο τους φανερώνεται για να Τον γνωρίσουν και αυτοί. Επειδή όμως έχουν άλλα ήθη και έθιμα, τους φανερώνεται με κάποιο έμμεσω τρόπο που στο τέλος όμως τους οδηγεί στον δρόμο της σωτηρίας.
Τέλος να προσθέσω και κάτι ακόμα. Επ' ουδενί λόγο δεν πρέπει αυτή η ευσπλαχνια Του να γίνει αφορμή να αλλαξωπιστήσουμε μιας και "κάνει και εκεί θαύματα". Τα Κάνει γι' αυτούς που δεν έχουν την δική μας ευκαιρία, επειδή δεν είναι ορθόδοξοι.. Όχι ότι εμείς θα πάμε να γίνουμε βουδιστές!! Αυτό θα ήταν πλάνη!
8O
Ας μας πει περισσότερα ο π.Αντώνιος....
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 10:39 am
από oceangr2
Για την καθολική εκκλησία έχω ακούσει και δει τα λεγόμενα "στίγματα",
κατά τ' άλλα με κάλυψε η evi_J
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 10:49 am
από strumfi
Evi_J έγραψε:...Επειδή όμως έτυχε να γεννηθούν σε άλλα άσχετα μέρη του κόσμου και επειδή ο Θεός πάντα βοηθάει, και επειδή μάλιστα Γνωρίζει την καρδιά του καθενός και θέλει να τους σώσει όλους, γι' αυτό πιστεύω, ότι με κάποιο τρόπο τους φανερώνεται για να Τον γνωρίσουν και αυτοί. Επειδή όμως έχουν άλλα ήθη και έθιμα, τους φανερώνεται με κάποιο έμμεσo τρόπο που στο τέλος όμως τους οδηγεί στον δρόμο της σωτηρίας.
Τέλος να προσθέσω και κάτι ακόμα. Επ' ουδενί λόγο δεν πρέπει αυτή η ευσπλαχνια Του να γίνει αφορμή να αλλαξωπιστήσουμε μιας και "κάνει και εκεί θαύματα". Τα Κάνει γι' αυτούς που δεν έχουν την δική μας ευκαιρία, επειδή δεν είναι ορθόδοξοι.. Όχι ότι εμείς θα πάμε να γίνουμε βουδιστές!! Αυτό θα ήταν πλάνη!
Αν κάνεις λάθος εσύ, τότε κάνω λάθος κι εγώ...
:)
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 11:35 am
από rodoscy
Τα στίγματα μου φαίνοντα δαιμονικές ενέργειες.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 12:13 pm
από anny
Ας δούμε κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο του Αμερικανού Ιερομονάχου π. Σεραφείμ Ρόουζ, στο βιβλίο του: «Η Ορθοδοξία και η Θρησκεία του Μέλλοντος». Πρόκειται για ένα βιβλίο, αφιερωμένο στην ανάλυση των θαυμάτων που συμβαίνουν σε άλλες σύγχρονες θρησκείες, στο φως της Ορθόδοξης πίστης. Το βιβλίο αυτό, στις σελίδες 52,53 αναφέρει τα εξής, ως προσωπική εμπειρία μιας πρώην Ινδουίστριας Αμερικανίδας, και μετέπειτα Ορθόδοξης Χριστιανής:
«Έντεκα χρόνια μετά το επεισόδιο στους Ιφουγκάο, έκανα ένα προσκύνημα στο σπήλαιο του Αμαρνάθ, (Amarnath), βαθειά στα Ιμαλάϊα. Η Ινδουϊστική παράδοση το έχει για το πιο ιερό μέρος λατρείας του Σίβα, το μέρος όπου αποκαλύπτει τον εαυτό του στους λάτρεις του και εισακούει τις παρακλήσεις τους. Είναι ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι πάνω από τη Μαχαγκούνα (Mahaguna), ένα στενό πέρασμα στα 14.000 πόδια και πάνω σ’ ένα παγετώνα. Έτσι υπήρχε πολύς χρόνος να τον λατρέψω νοερά στον δρόμο, ιδίως αφού το παιδί που οδηγούσε το πόνυ με το φορτίο δεν μιλούσε καθόλου Αγγλικά, κι εγώ δεν μιλούσα καθόλου Ινδικά. Αυτή τη φορά ήμουν προδιατεθειμένη να πιστέψω ότι ο θεός που λάτρευα και διαλογιζόμουν σχετικά μ’ αυτόν για χρόνια, θα αποκαλυπτόταν καταδεκτικά σε εμένα.
Η εικόνα του Σίβα μέσα στο σπήλαιο είναι κάτι αξιοπερίεργο από μόνη της. Μια εικόνα από πάγο, σχηματισμένη από νερό που στάζει. Όταν είναι πανσέληνος, η φυσική εικόνα φτάνει την οροφή του σπηλαίου – περίπου 15 πόδια – και στη χάση του φεγγαριού δεν απομένει σχεδόν τίποτα απ’ αυτήν. Έτσι μεγαλώνει και μικραίνει κάθε μήνα. Απ’ όσο ξέρω, κανείς ως τώρα δεν έχει εξηγήσει αυτό το φαινόμενο. Πλησίασα το σπήλαιο σε ευνοϊκό καιρό, όταν η εικόνα είχε σχηματιστεί πλήρως. Σύντομα επρόκειτο να λατρέψω το θεό μου με πράσινη καρύδα, θυμίαμα, κόκκινα και λευκά κομμάτια υφάσματος, καρύδια, σταφίδες και ζάχαρη – όλα όσα απαιτούσε η τελετή. Μπήκα στο σπήλαιο με δάκρυα αφοσίωσης. Αυτό που συνέβη τότε δύσκολα περιγράφεται. Το μέρος δονείτο…»
Εδώ θα κάνω μια στάση, για να πω ότι η γυναίκα αυτή που αφηγείται την εμπειρία της, 11 χρόνια πριν πάει εκεί, είχε μια άλλη εμπειρία, την οποία θα αναφέρω περιληπτικά όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Σεραφείμ Ρόουζ: «Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος», στις σελίδες 51, 52:
«Το 1956 έκανα κοινωνική εργασία για τους κυνηγούς κεφαλιών στις Φιλιππίνες. Ενδιαφερόμουν για την πρωτόγονη θρησκεία… Όταν έφτασα στη φυλή των Ιφουγκάο δεν πίστευα στη μαύρη μαγεία. Όταν έφυγα πίστευα. Ένας ιερέας Ιφουγκάο, ένας μουνμπάκι, ονόματι Ταλούπα, έγινε ο καλύτερος φίλος και πληροφοριοδότης μου. Με τον καιρό έμαθα ότι ήταν φημισμένος για την επιτηδειότητά του στη μαύρη τέχνη. Με πήρε στο «μπάκι», που είναι μια τελετή μυσταγωγικής μαγείας που γίνεται σχεδόν κάθε βράδυ κατά την περίοδο του θερισμού… Οι εικόνες πλένονταν σε αίμα κοτόπουλου, το οποίο είχε μαζευτεί σ’ ένα πιάτο και χρησίμευε για μαντεία του μέλλοντος… (σημείωση δική μας: Πρόσεξε πώς οι Ιφουγκάο χρησιμοποιούσαν τις ίδιες πρακτικές με τους αρχαίους Έλληνες Παγανιστές, για την πρόγνωση του μέλλοντος!) …τον καιρό που έφυγα, είχα δει τέτοια ποικιλία και ποσότητα υπερφυσικών φαινομένων πού κάθε επιστημονική εξήγηση ήταν ουσιαστικά αδύνατη. Αν ήμουν προδιατεθειμένη να πιστέψω κάτι όταν έφτασα, αυτό ήταν ότι η μαγεία είχε μια εντελώς φυσική εξήγηση. Επίσης, επιτρέψτε μου να πω ότι δεν τρομάζω πολύ εύκολα. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι άφησα τους Ιφουγκάο επειδή είδα ότι οι τελετές τους όχι μόνο λειτουργούσαν, αλλά είχαν λειτουργήσει και πάνω μου – τουλάχιστον δύο φορές».
Στο σημείο αυτό, θα συνεχίσουμε την ιστορία της ιδίας, από εκεί που τη σταματήσαμε πριν, όταν περιέγραφε την προσκύνηση της εικόνας πάνω στα Ιμαλάϊα. Είχαμε σταματήσει εκεί που μπήκε μέσα, και πρόσφερε τη θυσία της στον Ινδουίστικό θεό Σίβα, και στην εικόνα του τη φτιαγμένη από νερό που έσταζε:
«…Μπήκα στο σπήλαιο με δάκρυα αφοσίωσης. Αυτό που συνέβη τότε, δύσκολα περιγράφεται. Το μέρος δονείτο – όπως μια Ιφουγκάο καλύβα με μπάκι σε πλήρη δραστηριότητα. Συγκλονισμένη που βρήκα το ναό ένα τόπο ανεξήγητου λάθους, έφυγα αναγουλιάζοντας πριν ο ιερέας προλάβει να τελειώσει την προσφορά μου στη μεγάλη εικόνα από πάγο. Το προσωπείο του Ινδουϊσμού είχε ραγίσει όταν μπήκα στο σπήλαιο του Σίβα…».
Η γυναίκα αυτή, ευτυχώς είχε την εμπειρία της μαύρης μαγείας των Ιφουγκάο, και έτσι αναγνώρισε την ταυτότητα του δαίμονα που εμφανιζόταν με το όνομα «Σίβα» στους Ινδουϊστές. Όμως εκατομμύρια άνθρωποι πάνε εκεί ακόμα, στα Ιμαλάϊα, και εντυπωσιάζονται από αυτές τις θαυματουργικές εκδηλώσεις, και λατρεύουν τον δαίμονα αυτόν, νομίζοντας ότι είναι θεός.
Τέτοιες οντότητες που προκαλούν σήμερα θαύματα, δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι ίδιες οντότητες, τα προκαλούσαν και στο παρελθόν. Τέτοιες οντότητες ήταν και οι "θεοί" των αρχαίων Ελλήνων.
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 1:12 pm
από Evi_J
rodoscy έγραψε:Τα στίγματα μου φαίνοντα δαιμονικές ενέργειες.
Η εκκλησία έτσι τα κατανομάζει όντως, γιατί όσοι πιστεύουν στον Χριστό τότε ξέρουν ότι αυτός είναι ο μόνος Θεός άρα οτιδήποτε άλλο είναι του άλλου. Οι άλλοι όμως που έχουν άγνοια τα βλέπουν ως θεϊκά φαινόμενα. Θα σου πουν "από τον Θεό είναι, από τον Θεό". Άντε τώρα να τους πεις....
anny... ανατρίχιασα βρε παίδ μου.... κάθε φορά που διαβάζω για σφαγμένα κοτόπουλα και σχετικά με μαύρη μαγεία με πιάνει μια ανατριχίλα και μια δυσφορία. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι που με συνεφέρουν από την πλάνην μου.... (της καθημερινότητας που με αποσυντονίζει.... :x
)
Δημοσιεύτηκε: Τετ Νοέμ 28, 2007 1:31 pm
από aposal
Θαύματα γίνονται και εκτός ορθοδοξίας!
Ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κοστώφ το περιγράφει πολύ όμορφα, απαντώντας σε ερώτηση του Μ. Μελινού (απόσπασμα από το βιβλίο με τίτλο : Πίστη και Λογική) :
ΜΜ : Συχνά ακούμε πολλούς να μιλούνε για θαύματα που γίνονται έξω από τη μάντρα της Εκκλησίας. Τι έχετε να πείτε γι’ αυτά;
ΙΚ : Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ευθύς εξ αρχής, ότι η εκτέλεση ενός θαύματος δεν αποτελεί χορήγηση πιστοποιητικού ορθής πίστης εκ μέρους του Θεού προς τον επιτελούντα, ή προς εκείνον στον οποίον γίνεται το θαύμα αυτό. Αποτελεί απλά δείγμα της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο, ως πάσχον πλάσμα Του ανεξάρτητα από την θρησκευτική του τοποθέτηση έναντι Αυτού. Θαύματα θεραπείας δηλαδή – διότι αυτά ενδιαφέρουν – γίνονται και στους Καθολικούς και στους Μουσουλμάνους και στους Προτεστάντες και στους Βουδιστές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η πίστη όλων αυτών είναι η σωστή. Απλά ο Θεός λυπάται το άρρωστο πλάσμα Του και το θεραπεύει, τίποτε άλλο. Αυτά όσον αφορά τα θαύματα που ενεργεί ο Θεός. Γιατί θαύματα ενεργεί και ο διάβολος. Δεν μετασχηματίζεται μόνο σε άγγελο φωτός, αλλά μπορεί και να θαυματουργεί παρόμοια με τον Θεό και του Αγίους του. Θυμίζουμε τη θαυματουργία του Ααρών ενώπιον του Φαραώ : Έριξε κάτω το ραβδί του και έγινε φίδι. Το ίδιο όμως έκαναν και τα όργανα του διαβόλου, οι μάγοι της Αιγύπτου, με τη διαφορά ότι το φίδι του Ααρών κατέφαγε τα φίδια των μάγων, πρώτο δείγμα της υπεροχής του Θεού έναντι του Διαβόλου. Ακόμη, ο διάβολος μπορούσε μεν να κάνει παρόμοια θαύματα – τιμωρίες όπως του Θεού, δεν μπορούσε όμως να επαναφέρει τα πράγματα στην προτέρα κατάσταση. Παράδειγμα : Ο Θεός, δια των δούλων Του μετέτρεψε το νερό του Νείλου σε αίμα και έκανε να πλημμυρίσει όλη η περιοχή από βατράχους. Τα ίδια κατάφεραν και οι μάγοι της Αιγύπτου, χωρίς όμως να μπορέσουν να μετατρέψουν το αίμα σε νερό, ή να αποδιώξουν τους βατράχους, πράγμα που έκαναν ο Μωυσής και ο Ααρών μετά από παράκληση. (Έξοδ. Κεφ. Ζ΄ και η΄). Ο διάβολος λοιπόν μπορεί μόνο να κακοποιεί. Όχι να ευεργετεί.