"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μηπως μπορειτε να μου απαντησετε σε κατι που στριφογυριζει εδω και καιρο στο μυαλο μου;Πιστευετε οτι τα παιδια που ειναι πολυ ζωηρα και που τα αδελφια τσακωνοντε συνεχεια μταξυ τους,μηπως αυτο προερχετε απο τις δικες μας αμαρτιες;Μιλαω για ηλικιες 2 εως 10.Θα χαρω να μου δωσετε καποιες συμβουλες.

Μιας και θα σου δώσουν όλοι οι άλλοι πνευματικές συμβουλές (αλλά και πρακτικές αφού πολλοί στο forum είναι γονείς),
να πω κι εγώ κάτι που νομίζω ότι ισχύει:


Χωρίς να έχω σπουδάσει κάτι σχετικό νομίζω ότι η υπερβολική ζωηράδα, τα νεύρα και η ανησυχία των μικρών παιδιών - όταν δεν είναι σε φυσιολογικά επίπεδα- προέρχονται συχνά από την πολύ κακή διατροφή τους με όλες τις συνθετικές/μεταλλαγμένες τροφές και αναψυκτικά με καφείνη, που καταναλώνουν.

Τα υπόλοιπα θα τα αναλύσουν οι ταλαιπωρημένοι γονείς του forum και ας μας πουν και αν πληρώνουν αμαρτίες

Paidia ksexnate kati basiko...Me ola ayta pou blepoun ta paidia sthn tv, sta videogames,sta sxoleia, stis eikones pou antigrafontai aytomata mesa sto myalo tous,eikones apo thn kathimerhnh zwh,einai dynaton na mhn anaptyksoun biaih symperifora?????

Cordelia έγραψε:
...Τα υπόλοιπα θα τα αναλύσουν οι ταλαιπωρημένοι γονείς του forum και ας μας πουν και αν πληρώνουν αμαρτίες

:)) :)) :)) Αν πληρωνουν αμαρτιες λεει ! ! !
Η εποχη μας ειναι δυσκολη .Και για τους γονεις και για τα παιδια.
Μονη λυση ειναι η παιδεια και νουθεσια κατα Χριστον και εν Χριστω.
Μονος δρομος ειναι ο Χριστος,ολοι οι αλλοι δρομοι οδηγουν σε αδιεξοδο.
Μοναδικος τροπος μιας γεματης ,επικοδομητικης ζωης,ειναι ο Χριστοκεντρικος. Οπως σπερνουμε,ετσι θεριζουμε. Και για τον εαυτο μας και για τα παιδια μας.Δεν ασχολουμεθα μαζι τους,μονο τους αγοραζουμε οτιδηποτε, δεν χτιζουμε την "εν οικω Εκκλησια", θα αφεθουν στο ελεος του κοσμου και στα μηνυματα του.

Οπως σπερνουμε,ετσι θεριζουμε. Και για τον εαυτο μας και για τα παιδια μας.Δεν ασχολουμεθα μαζι τους,μονο τους αγοραζουμε οτιδηποτε, δεν χτιζουμε την "εν οικω Εκκλησια",


Ποσο δικαιο εχεις.Πριν λιγο ηρθε ο μεγαλος μου γιος και μου λεει,,μαμα δεν παιζεις καθολου μαζι μας,μονο με το αγιο ορος ασχολεισε,,

Τα λογια ειναι περιττα μαλλον, στη περιπτωση μου.

smarti έγραψε: Πριν λιγο ηρθε ο μεγαλος μου γιος και μου λεει,,μαμα δεν παιζεις καθολου μαζι μας,μονο με το αγιο ορος ασχολεισε,,

:)) :)) :)) αστον να μεγαλωσει λιγο,και φερτον και αυτον edo ! η ακομα καλυτερα ekei ,στο αλλο Ορος !

Μήπως τα παιδιά είναι μια χαρά και εμείς τα βλέπουμε υπερκινητικα λόγω της καθιστικής μας ζωής;
Και γιατί να είναι κακό ένα παιδί να είναι βίαιο; Να ρίξει ξύλο, να φάει ξύλο , να πάθει , να μάθει! Τα βίαια παιχνίδια νομίζω οτι είναι κάτι το φυσιολογικό για ένα παιδί το οποίο εξερευνά τα όρια και τις δυνατότητες του.
Και οι γονείς συγκεκριμένα έχουν τεράστιο μερίδιο στην εξέλιξη του παιδιού. Στα λόγια όλα φαίνονται καλα. Στην πράξη τπτ δεν δουλεύει. Τα παρατάνε λοιπον και οι γονείς και μαθαινουν τα παιδιά μονα τους! Μόνα τους άραγε; Φυσικά και όχι! Μόνα τους με την τηλεόραση, με τα RPGs κλπ.

smarti έγραψε:Μηπως μπορειτε να μου απαντησετε σε κατι που στριφογυριζει εδω και καιρο στο μυαλο μου;Πιστευετε οτι τα παιδια που ειναι πολυ ζωηρα και που τα αδελφια τσακωνοντε συνεχεια μταξυ τους,μηπως αυτο προερχετε απο τις δικες μας αμαρτιες;Μιλαω για ηλικιες 2 εως 10.Θα χαρω να μου δωσετε καποιες συμβουλες.

Ούτε οι τροφές φταίνε ούτε οι αμαρτίες,μην το χάσουμε το μυαλό μας τελείως!!
Απλά κάποια παιδιά είναι υπερκινητικά άλλα όχι.Αλλα είναι λιγότερο ζωηρά άλλα πάλι όχι.Ενα υπερκινητικό παιδί θέλει ιδιαίτερο χειρισμό και αρκετή προσοχή.Ο γιός μου είναι δυόμισι χρονών και είναι στην πρίζα συνέχεια
με ελάχιστο ύπνο.Θέλει αντοχές από μέρους μας και υπομονή.
Συμφωνώ με τον carlos.Το παιδί από την φύση του δοκιμάζει τα όριά του.
Θα πάθει ,θα μάθει,θα τσακωθεί κλπ.

Άν μου επιτρέπετε, εγω το βλέπω πιό απλά το θέμα.

Θυμάμαι όταν ήμασταν μικροί, πέρα απο το σχολείο, είχαμε και πολύ παιχνίδι στούς δρόμους, πλατείες, αλάνες κλπ, που εκτός της εκτόνωσης, ζούσαμε και το αίσθημα της δημιουργίας, χτίζοντας, προσαρμόζωντας, κάνοντας ομαδικές κατασκευές κλπ.
Νομίζω οτι αυτό το αίσθημα της δημιουργίας, είναι απαραίτητο ψυχικό συστατικό.

Επίσης κάναμε κοινωνικές επαφές με ξένα παιδιά και όχι με τα αδέρφια, πράγμα επίσης απαραίτητο.

Και βέβαια, ξεφορτώναμε όλες τις σχετικές εντάσεις, οπότε, στο σπίτι πηγαίναμε κουρασμένοι και απλά ξεκουραζόμασταν.

Σήμερα, τα καημένα τα παιδιά, τα στερούνται όλα αυτά και γι αυτό πρέπει να τα βλέπουμε με κατανόηση, και πολύ προσευχή, ωστε η προσευχή να ισσοροπεί τις ελλείψεις της κοινωνίας μας.

ΠΟΣΟ ΔΚΑΙΟ ΕΧΕΤΕ!ΠΡΟΣΕΥΧΗ !




ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΗΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΩΛΗ.