Παρακλητικός κανόνας Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης

[efthumhs]

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΑΓΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ

Ευλογήσαντος του Ιερέως, το «Κύριε εισάκουσον», μεθ' ο το «Θεός Κύριος» και το επόμενον.

Ήχος Δ'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ
Των Αθηναίων ο προστάτης ο θείος, την αρωγή αυτού και πρεσβείαν καλέσωμεν εκ μίας ψυχής λύτρωσον δεόμεθα, χαλεπής ασθενείας, φόβου και καταπτώσεως και δεινών αφθονίας και πειρασμών επιβουλής, Εφραίμ Όσιε, πάντας τους οικέτας Σου.

θεοτοκίον
Ου σιωπήσωμεν ποτέ Θεοτόκε...
Ψαλμός Ν' 50
Ελέησόν με ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου. Επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισον με. ‘Οτι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιον μου εστί δια παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιον σου εποίησα, όπως αν δικαιωθής εν τοις λόγοις σου, και νικήσης εν τω κρίνεσθαί σε. Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησε με η μήτηρ μου. Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσάς μοι. Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με, και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς μοι αγαλλίασιν και ευφροσύνην, αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινωμένα. Απόστρεψον το πρόσωπον σου από των αμαρτιών μου, και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου, και το Πνεύμα σου το άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου, και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου, αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην σου. Κύριε τα χείλη μου ανοίξεις, και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσιν σου. ‘Oτι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν, ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει. Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιών, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα, τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριον σου μόσχους.

Και ο Κανών Ωδή α'. Ήχος πλ. δ' «Υγράν διοδεύσας ωσεί ξηράν».

Αγγέλων τον φίλον και μαθητήν του νοός μου,την νόσον,
Εφραίμ ιατρέ, απάλειψον ταις Σαις εντολαίς Σου και κάτοπτρον του θείου τούτον μετάβαλε.

Δεσμά του θανάτου, οδυνηρώς μαρτύρων, ανδρείως ως Αθάνατος έθλασας, ζηλωτά του Χριστού και θεόπτα, της φθοράς απηλλάχθης ως νέος Αγγελος.

Κομίζεις ως δώρον την Σην χαράν, προσφέρεις ως μάγος
χρυσόν εις Χριστόν το "Αγιόν Σου σώμα και πρεσβεύεις αεί προς τον Κύριον.
θεοτοκίον
Μήτερ του Ηλίου Πανευκλεής, έμπλησον Κόρη ερειπωθείσαν μου την ψυχήν δια της Σης Παρουσίας ως Πανάχραντος Δέσποινα.

Ωδή Γ'. Ουρανίου αψίδος.
Ενεφανίσθης εν φωτί ιερεί και εξέπληξας δια της Σης Παρουσίας την τούτου αντίληψιν. Σπεύσον ταχύτατα ως κεραυνός καταπλήττων εχθρών την μανίαν και οποίαν αίρεσιν.

Υπεδείχθη ο τόπος του μαρτυρίου Σου και η σορός η Αγία Των Σων Λειψάνων Σου μοναχή, εν φωνή, και απεκαλύφθη η δόξα των σεπτών αγώνων Σου, Μάρτυς Πολύαθλε.

Των αδικούμενων προστάτης ο ενδοξότατος, επισκέπτης και ρύστης των εγκλείστων στα έσχατα, Πάνοπλον Δάκρυ, θαυματουργέ "Αγιε, ελευθέρωσαν όλους τους αδίκως πάσχοντας.

θεοτοκίον
Προστασία του κόσμου και χαρά ανεκλάλητος διάρρηξον την λύπην, Μήτερ Παράκλητε, όπως δοξάζωμεν την Αμάραντον χάριν, την "Αρρητον και απερίγραπτον.

Διαφύλαξον, Ευεργέτα "Αγιε Μεγαλομάρτυς, πάσης κακής επήρειας τους δεομένους Σου,όπως υμνούν την Σην Παρρησίαν.

Επίβλεψον εν ευμενεία... Αίτησις και το κάθισμα.


Ήχος Β'. Πρεσβεία θερμή...
Μαγειών λύεις την σκοτόμαιναν, Εφραίμ Ιεράρχα, Ιατρέ Περίφημε, και πάντες δοξάζουσιν την άπειρον ευσπλαχνίαν Σου• Συ γαρ υπάρχεις ημών, θαυματουργέ, φύλαξ και αδιάτρητος "Αμυνα.

Ωδή Δ'. Εισακήκοα Κύριε.
Ανιάτοις νοσήμασιν απαλείφεις, Παρήγορε, στειρευόντων την ανάσχεσιν καταλύεις ως φιλάνθρωπος.

Εισακούεις ως εύσπλαχνος των επικαλουμένων το θείον Σου όνομα, επανάφερε τους πλάνητας εις οδόν Κυρίου δεόμεθα.

Μίση αφάνισον δια της σεπτής ευλογίας Σου και ως άνεμος διασκόρπισον διχασμών τα μηχανεύματα.

θεοτοκίον
Αγλαύμορφη Δέσποινα, αιτήσεις των δεομένων Σου πειρασμών απάλλαξον ως προστάτιδα Δύναμις.

Ωδή Ε'. Φώτισον ημάς
Λάμπρυναν ημάς δια οσίου προτύπου Σου και οδήγησον στερρώς εις τα ίχνη των βημάτων Σου.

Ενίκησας θανών του θανάτου την στέρησιν και ανήλθες εις το φως μυροφόρος και αήττητος.

Ανοιξον οδόν εις απίστους, ίνα προσέλθωσιν, δίδαξον σκοπόν, της θεώσεως την εύρεσιν.
θεοτοκίον
Λύτρωσον ημάς εκ παντοίων πολεμούντων, Μήτερ Του θεού Ελεούσα, προστασία των αμέτρητων μετανοούντων. ημίν ίνα ανθέξωμεν, ως κραταιοί, τας πανουργίας των εχθρών, των ανόμως πολεμούντων μας.


Ωδή ΣΤ'. Την δέησιν.
Οίκου μου την συμφοράν αφάνισον και σύζευξον των πνευμάτων τον τόνον,τη συμβολή Σου φώτισον ταύτα και την ενότητα άμα ποίησον, Εφραίμ ειρηνοποιέ,Ιεράρχα και Μέγα Προστάτη ημών.

Δέομαι καταδίκης άφεσιν και απονομήν θείας χάριτος δος μοι, τη απείρω Σου προσφεύγω αγάπη και ως λεπρός την ίασιν δέχομαι, "Αγιε φοβερέ, αποκάλυψις θεία η Δόξα Σου.

Κάλεσον εις μετάνοιαν τον δράστην και συνέτισον αυτού την πορείαν, προστάγματι ιδίω κέλευσον, ίνα ομολογήσει τον φόνον, ον βέβηλος διέπραξεν.

θεοτοκίον
Ευαγγελίου το απύθμενον έλεος, δια Σου φανέρωσον Κόρη, ο Κριτής των απάντων και Δίκη, ο Παντοδύναμος, ελευθέρωσαν ημάς 'Αγίω Όρει και ασφαλεί Μεσιτεία.

Διάσωσον, Ιεράρχα Χριστού και φίλε, πάσης βλάβης, παθών και επιθέσεων, τους την σεμνήν Σου υμνούντας Παρουσίαν.

"Αχραντε η δια λόγου... Αίτησις και το κοντάκιον.

Ήχος Β'. Προστασία των χριστιανών.

Πανοπλία των χριστιανών, ευθυμία των νοών αδιάκοπος, το συν Σκήνωμα παρέδωκας Φύλαττον, "Αγιε Πάτερ, και θέσε εις αχρηστίαν της φαρμακείας την αρχήν, φίλε Παράκλητε.

Προκείμενον.
Το στόμα μου λαλήσει σοφίαν και η μελέτη της καρδίας μου σύνεσιν. Στίχος. θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αυτού.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
Εκ του κατά Ιωάννην. (Ι, 9-16).
Είπεν ο Κύριος• Εγώ ειμί η θύρα• δι' εμού εάν τις εισέλθη, σωθήσεται, και εισελεύσεται και εξελεύσεται και νομήν ευρήσει. Ο κλέπτης ουκ έρχεται, ειμή ίνα κλέψη και θύση και απολέση• εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν. Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός. Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων ο μισθωτός δε και ουκ ων ποιμήν, ου ουκ είσι τα πρόβατα ίδια, θεωρεί τον λύκον ερχόμενον και αφίησι τα πρόβατα και φεύγει• και ο λύκος αρπάζει αυτά και σκορπίζει τα πρόβατα. Ο δε μισθωτός φεύγει, ότι μισθωτός εστί και ου μέλει αυτώ περί των προβάτων. Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός, και γιγνώσκω τα εμά και γιγνώσκομαι υπό των εμών, καθώς γιγνώσκει με ο Πατήρ καγώ γιγνώσκω τον Πατέρα, και την ψυχήν μου τίθημι υπέρ των προβάτων. Και αλλά πρόβατα έχω, α ουκ εστίν εκ της αυλής ταύτης, κακείνά με δει αγαγείν, και της φωνής μου ακούσουσι, και γενήσεται μία ποίμνη, εις ποιμήν.

Δόξα. Ταις του Αθληφόρ
ου...
Και νυν. Ταις της θεοτόκου...
Προσόμοιον.
Ήχος Πλ. Β ' . Όλην αποθεμένοι. Στίχος. Ελέησον με ο θεός κατά το μέγα έλεός Σου...

Αγγελος Πανθαύμαστος, δόξη Χριστού ωραιώθης, της Αμύνης κράτιστος, ταις ψυχαίς ημών περιφρούρησον, Εκκλησίας ήρως, Αθηναίων ρύστης δια τούτο Σου προσπίπτομεν. Ημάς ελέησον εκ θανατηφόρων παθημάτων, σκευωριών των δολίων και μυρίων επιθέσεων, ίνα Σ'ευλαβώμεν, Πανφρόσυνε του πάθους φονευτή, Εφραίμ αξιάγαστε,νεοφανέντα Όσιε.


Ωδή Ζ ' . Οι εκ της Ιουδαίας.
Ασθενείας το βάρος και νοών ηττημένων την αλλοτρίωσιν
θεράπευσαν, τρισμάκαρ, και απρόσβλητους χρίσε τους προστρέχοντας ευλαβώς εν πίστει εις την μονήν Σου.

Οραμάτων την πόλιν και ονείρων την γέφυραν διήνυσας, Πάτερ, ελθών πάλιν εις τον κόσμον, ίνα σώσης τους δύσπιστους,

Σφράγισον μυστικώς ημάς τη χάριτί Σου Αρμονία και στίχους εν κρυφώ εμοί εδίδαξας, μη παύσης ποτέ, Πάτερ, ίνα ανάπτης εν τω νω μου την κανδήλαν του Λόγου Σου, αδιαλείπτως παρέχων μοι την Σην ευφράδειαν.

Ταπεινός ως το χόρτον καί αμετρήτως Θεόφιλος, εις τον οίκον της Παρθένου, υπηρέτης ο έμπιστος, πρέσβευε υπέρ ημών αεί την Δέσποινα μας.
θεοτοκίον
Την Ύπέρμαχον Πτέρυγα και Άκύμαντον θάλασσαν υμνήσωμεν εντόνως, πρεσβεύσωμεν εν πίστει. Υπεραμύνου των ψυχών ημών, Θεοτόκε.

Ωδή Η'. Τον Βασιλέα.
Πνευματικόν εύρον Εσέ, τον Μεγιστάνα της υπέρτατης θεογνωσίας, και ευγνωμόνως, Πάτερ, εκφράζω την χαράν μου.

Ει των Ορθοδόξων το καύχημα το νέον, Μεγαλομάρτυς, ιατρός και Σωτήρ και ο ανηψωτήρ των εμών πεπτωκότων.

Ανταποδίδεις, Πάτερ, τας επισκέψεις των Σων φίλων, των ερχομένων πόθω εις το "Αλιωτο Σκήνωμα και ορατός εφάνης πολλάκις εις τους οίκους.

θεοτοκίον
Υψηλότερα των Αγίων Πάντων, ως εδάνεισας την σάρκαν εις τον Υιόν θεόν Σου, απάλειψον την θλίψιν, ω χάριτος Έμπεπλησμένη.

Το Άξιον εστίν και τα παρόντα Μεγαλυνάρια.

Χαίροις της ανδρείας ο φοβερός και της θεωρίας ο Αφράτης ο μυστικός. Χαίροις Αθηναίων αγλάισμα και κλέος, του Λόγου η φαρέτρα, Εφραίμ
Παμμέγιστε.

Αλιωτος παρέμεινας Ζωντανός δια παρρησίας, ην απέκτησας εις Χριστόν, Αριστος θαυμάτων, η άρσις της αράς μας, Εφραίμ Μεγαλομάρτυς, Ασυναγώνιστε.

Αλας απεδείχθης το νοερόν, που δεν εμωράνθη εις των βαρβάρων τον καιρόν, αντοχής αρίστης, ο Μέγας αθληφόρος και των νεομαρτύρων ο κύριος Έξαρχος.

Αφθαστον το ύψος Σων αρετών, που ανύψωσαν Σε ως τον Ήλιον τον νοητόν και δεν κατεκαύθης ως "Ικαρος δεν πέφτεις, άλλ' ως ακτίς του Ηλίου ενηρμονίσθης.

Πάσαι των Αγγέλων... Το τρισάγιον.

Το απολυτίκιον. Ήχος Δ'.
Εν όρει των Αμώμων ώσπερ ήλιος έλαμψας, και μαρτυρικώς, θεοφόρε, προς Θεόν εξεδήμησας, βαρβάρων υποστάς επιδρομάς. Εφραίμ Μεγαλομάρτυς του Χριστού δια τούτο αναβλύζεις χάριν αεί, τοις ευλαβώς βοώσι σοι δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.

Ήχος Δ'.
Φάτνη ένθεος της καρτερίας, φίλος έμπιστος Ορθοδοξίας, Εφραίμ Πατέρων απαύγασμα, αγωνισθείς εναντίον της Αβύσσου ακοίμητος, ως αστήρ διέλαμψας. Πάτερ, φύλαττε ημάς ως Ατρόμητος, δώρισον δια παντός την ειρήνην.
Είτα εκτενής και απόλυσις, μεθ' ην ψάλλομεν το εξής:

Ήχος Β'. Ότε εκ του ξύλου...
Λίθου της ταφής, παρά Χριστού απηλλάχθης εσχάτως Αναστησάμενος και εύθις έδραμες, ως ιέραξ, και συνέντριψας αδίκων αγέλην, η μας εκύκλωσε, ως ταχύτατος, ίνα προσκυνούμεν απαύστως πάντοτε την Δόξαν Σου, ώ Εφραίμ Ουρανόδοτε.

[Ermite]

Έπιασα να δω σήμερα την Παράκληση αυτή του Αγ.Εφραίμ.
Παρατήρησα οτι είναι εξαιρετικά άτεχνη, γραμματικώς και συντακτικώς πλήρης σφαλμάτων και σολοικίζουσα εν πολλοίς ως προς την γλώσσαν, αλλά και με θεολογικές αστοχίες.

Παραθέτω ενδεικτικώς:

Των Αθηναίων ο προστάτης ο θείος, την αρωγή αυτού και πρεσβείαν καλέσωμεν εκ μίας ψυχής λύτρωσον δεόμεθα, ΑΣΥΝΤΑΞΙΑ

Σπεύσον ταχύτατα ως κεραυνός καταπλήττων εχθρών την μανίαν και οποίαν αίρεσιν. ΛΑΪΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ, ΟΛΩΣ ΑΣΥΝΕΙΘΙΣΤΟΣ ΕΙΣ ΑΡΧΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Διαφύλαξον, Ευεργέτα Αγιε Μεγαλομάρτυς, πάσης κακής επήρειας τους δεομένους Σου, όπως υμνούν την Σην Παρρησίαν. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΝ ΛΑΘΟΣ "υμνώσι" το ορθόν

Μαγειών λύεις την σκοτόμαιναν, Εφραίμ Ιεράρχα, Ιατρέ Περίφημε, και πάντες δοξάζουσιν την άπειρον ευσπλαχνίαν Σου Συ γαρ υπάρχεις ημών, θαυματουργέ, φύλαξ και αδιάτρητος Αμυνα.
ΣΧΟΛΙΑ: Δεν ηταν Ιεράρχης ο Οσιομάρτυς. Περίφημε: είναι της Νέας Ελληνικής. Άπειρος Ευσπλαγχνία : αποδίδεται μόνον εις τον Θεόν. Αδιάτρητος Άμυνα : οθνείον..

Αν θέλετε να κάνετε μιά εξάσκηση στην ελληνική γλώσσα και στο εκκλησιαστικό ύφος, μπορείτε να συνεχίσετε και μόνοι σας.

Το σημαντικό είναι ότι δεν αναγράφεται ο Συνθέτης του Παρακλητικού Κανόνος.
Είναι απαραίτητο αυτό.
Δεν μπορεί ο καθένας να γράφει Ύμνους. Υπάρχουν ονόματα εγγυημένα, που τα έργα τους έχουν περάσει από την κρίση πολλών ειδημόνων, και Ιερές Σύνοδοι (της Ελλαδικής Εκκλησίας, των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων κλπ) ενέκριναν. Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης (κορυφή!) Χαραλάμπης Μπούσιας, Ισιδώρα της Μονης Αγ.Ιεροθέου κ.α. έχουν αποδείξει την εν Πνεύματι ικανότητά τους.

[efthumhs]

Αδελφέ εχεις απόλυτο δίκιο. Αν βρείς την παράκληση του Αγίου (απο κανονικό υμνογράφο της Εκκλησίας μας) σε παρακαλώ να την ανεβάσεις εδώ. Και εγώ το ίδιο θα κάνω αν την βρώ

[panos0]

Υπαρχει "κανονικος" Παρακλητικος κανων για τον Αγιο Εφραιμ και απο την μακαριστη καθηγουμενη Μακαρία (ηγουμενη της μονης Νεας Μακρης) αλλα και απο τον πλεον "ειδικο", Γερασιμο Μικραγιαννανίτη, εχω και τους δυο σε βιβλιο.

[Ermite]

πλησιάζει και η Γιορτή του 5 Μαϊου

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ
ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ
Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου
Ευλογήσαντος του Ιερέως το Κύριε, εισάκουσον, μεθ ὃ το Θεός Κύριος, ως συνήθως, και το εξής•
Ήχος δ´. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Τοις προσιούσι τοις σεπτοίς σου λειψάνοις, και εξαιτούσι την θερμήν σου πρεσβείαν, δίδου αεί την θείαν σου αντίληψιν, τούτους εκλυτρούμενος, πειρασμών και κινδύνων, και παντοίων θλίψεων, και δεινών νοσημάτων, Ιερομάρτυς Άγιε Εφραίμ, ως του Σωτήρος θεράπων θερμότατος.
Δόξα. Όμοιον.

Τη ανευρέσει των σεπτών σου λειψάνων, χαράς επλήρωσας πιστών τας καρδίας, και την Μονήν σου ταύτην πλείον εύφρανας, ήτις καταφεύγουσα, τη ση χάριτι κράζει• Συ μου ει προσφύγιον και θερμός αντιλήπτωρ, Οσιομάρτυς Άγιε Εφραίμ• διο με ρύου, δεινών περιστάσεων.
Και νυν. Θεοτοκίον.

Ου σιωπήσομέν ποτε Θεοτόκε, τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι• ειμή γαρ συ προΐστασο πρεσβεύουσα, τις ημάς ερρύσατο, εκ τοσούτων κινδύνων; τις δε διεφύλαξεν, έως νυν ελευθέρους; ουκ αποστώμεν Δέσποινα εκ σου• σους γαρ δούλους σώζεις αεί εκ παντοίων δεινών.
Ο Ν´ Ψαλμός.
Και αρχόμεθα του Κανόνος, φέροντος την δε ακροστιχίδα•
«Εύφρανον Πάτερ ημάς• ση δόξη Γερασίμου».
Ωδή α´. Ήχος πλ. δ´. Υγράν διοδεύσας.

Άγιε του Θεού Εφραίμ, πρέσβευε υπέρ ημών.

Εκ γης ώσπερ κρίνα εαρινά, εφάνησαν Πάτερ, τα σα λείψανα τα σεπτά, οσμή ουρανίω, το δυσώδες των παθημάτων Εφραίμ απελαύνοντα.

Υψόθεν υπάρχων επισκοπών, την δε την Μονήν σου, την τιμώσάν σε ευλαβώς, και δίδου αυτή, Εφραίμ παμμάκαρ, της ευλογίας της σης χάριν την άφθονον.

Φωτί των αγίων σου πρεσβειών, παθών την ομίχλην, και την νύκτα των πειρασμών, διάλυσον Πάτερ εκ των πίστει, προσφευγόντων τοις θείοις λειψάνοις σου.
Θεοτοκίον.

Ρυσθήναί με πάσης επιβουλής, εχθρού του ασάρκου, τη πρεσβεία σου τη σεπτή, ενίσχυσόν με μόνη Θεοτόκε, ίνα υμνώ σου την δόξαν την άρρητον.
Ωδή γ´. Ουρανίας αψίδος.

Ανατείλας εσχάτως, ώσπερ αστήρ πάμφωτος, τη αποκαλύψει των θείων, Πάτερ λειψάνων σου, θαύμα λάμψεσι, φωταγωγείς τας καρδίας, των αιτούντων Άγιε, την σην βοήθειαν.

Νοσημάτων παντοίων, και χαλεπών θλίψεων, δρόσω της σεπτής σου πρεσβείας, σβεννύεις καύσωνα• διο βοώμέν σοι• σβέσον ημών τας οδύνας, επομβρία Άγιε, του θείου Πνεύματος.

Οι τη θεία σορώ σου, μετά σπουδής, σπεύδοντες, ίασιν κομίζονται Πάτερ, και απολύτρωσιν, πάσης κακώσεως• συ γαρ τοις πάσι παρέχεις, οία συμπαθέστατος, χάριν και έλεος.
Θεοτοκίον.

Νοητός ώφθης θρόνος, και χρυσαυγές σκήνωμα του παμβασιλέως της δόξης, και Παντοκράτορος, Παρθένε άχραντε• διο καμέ δείξον οίκον, έργοις καθαρότητος, της θείας χάριτος.

Διάσωσον, τους προσιόντας τη θεία σου προστασία, πάσης βλάβης και νοσημάτων και θλίψεων, Μεγαλομάρτυς Κυρίου Εφραίμ θεόφρον.

Επίβλεψον, εν ευμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, και ίασαι της ψυχής μου το άλγος.
Αίτησις και το Κάθισμα.
Ήχος β´. Πρεσβεία θερμή.

Προστάτης θερμός, αρτίως ώφθης Άγιε, εκφάνσει ημίν, των ιερών λειψάνων σου, τοις πόθω καταφεύγουσι θεομάκαρ Εφραίμ τη πρεσβεία σου• δια τούτο βοώμέν σοι πιστώς• Χριστώ υπέρ πάντων Πάτερ πρέσβευε.
Ωδή δ´. Εισακήκοα Κύριε.

Πλείστοις τρόποις μακάριε, φαίνη τοις καλούσι την θείαν κλήσίν σου, και παρέχεις τα αιτήματα τα προς σωτηρίαν Εφραίμ Όσιε.

Ασθενούσι την ίασιν, και τοις θλιβομένοις χαράν την κρείττονα, τοις προστρέχουσι τη σκέπη σου, δίδου ουρανόθεν Εφραίμ Άγιε.

Την Μονήν σου απήμαντον, εκ των επιθέσεων του αλάστορος, διατήρει Εφραίμ Άγιε, την εγκαυχομένην τοις λειψάνοις σου.
Θεοτοκίον.

Εκ γαστρός ανέτειλε, της δικαιοσύνης Αγνή ο Ήλιος, ου ταις αίγλαις καταλάμπρυνον, την εσκοτισμένην μου διάνοιαν.
Ωδή ε´. Φώτισον ημάς.

Ράβδω ισχυρά της πρεσβείας σου εκδίωξον, τον αόρατον τον καθ ἡμῶν, ωρυόμενον Εφραί καθάπερ λέοντα.

Ήθλησας καλώς, και αρτίως ημίν έγνωσαι, τη εκφάνσει των αγίων σου οστών τας ψυχάς ημών μακάριε.

Μέγας αρωγός, της Μονής ώφθης Άγιε, της πλουτούσης ώσπερ θείον θησαυρόν, τα μυρίπνοα και άγιά σου λείψανα.
Θεοτοκίον.

Ταις της Θεοτόκου, πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη, των εμών εγκλημάτων.
Ωδή στ´. Την δέησιν.

Σωμάτων και ψυχών ιατήρα, η του Πνεύματος χάρις, εν ταις εσχάταις ημέραις παμμάκαρ, εκ γης λαγόνων τα θείά σου λείψανα, ανακαλύψασα ημίν μετά χρόνιον Πάτερ κατάκρυψιν.

Συσφίγξας του παραλύτου τα μέλη, υγιή τούτον απέδειξας Πάτερ, καταφυγόντα τη θεία σορώ σου, και του Κυρίου τω φόβω συνέτησας. Όθεν απήλθεν εν χαρά, μεγαλύνων το σον θαυματούργημα.

Ηνίκα, τη ηγουμένη ωράθης, εμφανή τα σα κατέστησας ταύτη• αλλά και νυν ποθούσί σε Πάτερ, το σον επίφανον άγιον πρόσωπον, και πλήρωσον ημάς χαράς, ουρανίου Εφραίμ θεοδόξαστε.
Θεοτοκίον.

Δοχείον περιφανές του Υψίστου, και Ναός φωτοειδής καθωράθης, εκ των αγνών σου αιμάτων Παρθένε, προαγαούσα τω κόσμω ως άνθρωπον, τούτον, δι ἔλεος πολύ, δια τούτο την δόξαν σου.

Διάσωσον, τους προσιόντας τη θεία σου προστασία, πάσης βλάβης και νοσημάτων και θλίψεων, Μεγαλομάρτυς Κυρίου Εφραίμ θεόφρον.

Άχραντε, η δια λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως, επ ἐσχάτων των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.
Αίτησις και το Κοντάκιον.
Ήχος β´. Τοις των αιμάτων σου.

Τη φανερώσει των θείων Λειψάνων σου, την εγνώρισας πάσι λαμπρότητα• ιάσεις γαρ βρύεις εκάστοτε, και απαλλάττεις δεινών περιστάσεων, Εφραίμ τους φωνούντας την κλήσιν σου.
Προκείμενον.

Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του Οσίου αυτού.

Στιχ. Τοις Αγίοις τοις εν τη γη εθαυμάστωσεν ο Κύριος.
Ευαγγέλιον. Εκ του κατά Ματθαίον (ια´, 27-30)

Είπεν ο Κύριος τοις εαυτού μαθηταίς• Πάντα μοι παρεδόθη υπό του πατρός μου• και ουδείς επιγινώσκει τον υιόν ει μη ο πατήρ, ουδέ τον πατέρα τις επιγινώσκει ει μη ο υιός και ω εάν βούληται ο υιός αποκαλύψαι. Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς. Άρατε τον ζυγόν μου εφ ὑμᾶς και μάθετε απ ἐμοῦ, ότι πράός ειμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών• ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν.

Δόξα.

Ταις του σου Οσίου, πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Και νυν.

Ταις της Θεοτόκου, πρεσβείαις, Ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων.

Στιχ. Ελέησόν με, ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου.
Προσόμοιον.
Ήχος πλ. β´. Όλην αποθέμενοι.

Ήνεγκας στερρότατα, επιδρομήν των βαρβάρων, και Μάρτυς αήττητος, ώφθης του Παντάνακτος Εφραίμ Άγιε, και χαράν κρείττονα, τοις πιστοίς παρέσχες, τη ευρέσει των Λειψάνων σου, δι ὧν διώκεται, πάσα του βελίαρ επήρεια, και νόσοι θεραπεύονται, και ψυχών ιώνται τα τραύματα. Όθεν σοι βοώμεν• μη παύση ικετεύων τον Χριστόν, πάσι δοθήναι συγχώρησιν, και ζωήν γαλήνιον.

Σώσον, ο Θεός, τον λαόν σου...
Είτα, αποπληρούμεν τας λοιπάς ωδάς του Κανόνος.
Ωδή ζ´. Οι εκ της Ιουδαίας.

Ουρανόθεν θεόφρον, αφικόμενος ώδε τη θεία Μάνδρα σου, οράσαι παραδόξως, ποικίλαις εμφανείαις, και πληροίς τα αιτήματα, Οσιομάρτυς Εφραίμ, των σε υμνολογούντων.

Ξενοτρόπως κατ ὄναρ, και καθ ὕπαρ παμμάκαρ εμφανιζόμενος, χαράν και ευφροσύνην, και πάσαν άλλην δόσιν, αγαθήν δίδως Άγιε, τοις ευφημούσιν Εφραίμ την ιεράν ζωήν σου.

Η αγία Μονή σου, ως αγίασμα θείον και δώρον άγιον, τα θεία Λείψανά σου, Εφραίμ καταπλουτούσα αγιάζει ση χάριτι, τους πανταχόθεν αυτή πιστώς προσερχομένους.
Θεοτοκίον.

Γεωργία αΰλω της σεπτής σου πρεσβείας θεοχαρίτωτε, βλαστάνειν την ψυχήν μου, καρπούς της μετανοίας, Θεοτόκε αξίωσον, ως αν της άνω ζωής, μετά το τέλος τύχω.
Ωδή η´. Τον Βασιλέα.

Εύφρανον Πάτερ, ευφραντική αρωγή σου, τους στενάζοντας εν λύπαις και ανάγκαις, τούτους απαλλάτων, Εφραίμ πάσης πικρίας.

Ρανίσι θείαις των πρεσβειών θεόφρον, παφλάζουσαν οδύνην της ψυχής μου, σβέσον και παράσχου, αναψυχήν μοι θείαν.

Αγίων δήμοις, συναυλιζόμενος Πάτερ, καθικέτευε συν τούτοις θεοφόρε, υπέρ των τιμώντων, τα θεία Λείψανά σου.
Θεοτοκίον.

Σώσόν με Κόρη, της του εχθρού δυναστείας, και απόπλυνον τον ρυπωθέντα νουν μου, ταις της αμαρτίας, εννοίαις τε και έργοις.
Ωδή θ´. Κυρίως Θεοτόκον.

Ιάτρευσον παμμάκαρ, πάσης καχεξίας, τους προσιόντας τοις θείοις λειψάνοις σου, Οσιομάρτυς Κυρίου Εφραίμ μακάριε.

Μονήν σου την αγίαν, φύλαττε απαύστως, ταις θαυμασταίς προστασίαις σου Άγιε, επινοιών του βελίαρ και πάσης θλίψεως.

Ο νέος εν Αγίοις, ως φανείς αρτίως, θεοφόρε Εφραίμ αξιάγαστε, ρύου καμέ της μανίας του πολεμήτορος.
Θεοτοκίον.

Υπέρτερον τον νουν μου, δείξον Θεοτόκε, εκ λογισμών χαμαιζήλων του χείρονος, και την καρδίαν θείας ελλάμψεως.
Άξιόν εστι... και τα παρόντα Μεγαλυνάρια•

Χαίροις ο αθλήσας πάλαι στερρώς, και γνωσθείς αρτίως, Εκκλησία τη του Χριστού, τη ανακαλύψει των θείων σου Λειψάνων, Εφραίμ Ιερομάρτυς αξιοθαύμαστε.

Ώφθης και εδήλωσας εμφανώς, την κλήσιν σου Πάτερ, και το τέλος σου το σεπτόν• όθεν προσκυνούντες, τα θεία Λείψανά σου, Εφραίμ Οσιομάρτυς, χάριν λαμβάνομεν.

Άγνωστος ετέλεις χρόνοις πολλοίς, και τη φανερώσει, των Λειψάνων σου των σεπτών, έδειξας τω κόσμω, την σην πλουσίαν χάριν, θαυμάτων ενεργείας, Εφραίμ μακάριε.

Χαίροις των Οσίων ο κοινωνός, χαίροις των Μαρτύρων, ο ζηλώσας την αρετήν• χαίροις ο εν όρει, Αμώμων διαπρέψας, Εφραίμ Μεγαλομάρτυς, διπλοίς εν σκάμμασι.

Χάριν αναβλύζεις θεία ροπή, και τους ασθενούντας, θεραπεύει η ση σορός• όθεν οι τη θεία Μονή σου προσιόντες, καρπούνται την υγείαν, ψυχής και σώματος.

Έχων παρρησίαν προς τον Χριστόν, Εφραίμ θεοφόρε, καθικέτευε εκτενώς, υπέρ της Μονής σου, της σοι ανακειμένης, και πάντων των ζητούντων, την σην αντίληψιν.

Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε, Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις το σωθήναι ημάς.
Το Τρισάγιον• είτα τα τροπάρια ταύτα.
Ήχος πλ. β´.

Ελέησον ημάς, Κύριε, ελέησον ημάς• πάσης γαρ απολογίας απορούντες, ταύτην σοι την ικεσίαν, ως Δεσπότη, οι αμαρτωλοί προσφέρομεν• Ελέησον ημάς.

Δόξα.

Κύριε, ελέησον ημάς, επί σοι γαρ πεποίθαμεν• μη οργισθής ημίν σφόδρα, μηδέ μνησθής των ανομιών ημών• αλλ ἐπίβλεψον και νυν ως εύσπλαγχνος, και λύτρωσαι ημάς εκ των εχθρών ημών• συ γαρ ει Θεός ημών, και ημείς λαός σου• πάντες έργα χειρών σου, και το όνομά σου επικεκλήμεθα.
Και νυν. Θεοτοκίον.

Της ευσπλαγχνίας την πύλην, άνοιξον ημίν, ευλογημένη Θεοτόκε• ελπίζοντες εις σε, μη αστοχήσαιμεν• ρυσθείημεν δια σου των περιστάσεων• συ γαρ ει η σωτηρία του γένους των Χριστιανών.
Εκτενής και Απόλυσις, μεθ ἣν ψάλλομεν το εξής•
Ήχος β´. Ότε εκ του ξύλου.

Πάντας τους προσπίπτοντας πιστώς, τοις σοις μυριπνόοις Λειψάνοις, Εφραίμ μακάριε σκέπε και διέσωζε, εκ πάσης θλίψεως, και πταισμάτων την άφεσιν, και νόσων παντοίων, αίτησαι την ίασιν παρά Χριστού του Θεού• δίδου δε την σην ευλογίαν, τη σεπτή Μονή σου, θεόφρον, τη ανακειμένη τη πρεσβεία σου.
Ήχος πλ. δ´.

Δέσποινα, πρόσδεξαι τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.
Ήχος β´.

Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού• φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.
Δίστιχον.

Εύφρανον Εφραίμ θερμή σου αντιλήψει
Γεράσιμον δέησιν τήνδε σοι θέντα.
ΟΙΚΟΙ ΕΙΚΟΣΙΤΕΣΣΑΡΕΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΝ ΑΓΙΟΝ ΕΦΡΑΙΜ
Ποίημα Γερασίμου Μοναχού Μικραγιαννανίτου
Κοντάκιον.
Ήχος πλ. δ´. Τη Υπερμάχω.

Ώσπερ αστήρ νεοφανής ημίν ανέτειλας, τη φανερώσει των σεπτών Πάτερ Λειψάνων σου, και θαυμάτων ταις ακτίσι πάσιν εκλάμπεις. Αλλά πλήρου τα αιτήματα εκάστοτε, των πιστώς σοι προσιόντων Εφραίμ Άγιε, και βοώντων σοι• χαίροις Πάτερ μακάριε.

Άγγελος ώσπερ άλλος, ουρανόθεν επέστης, και έδειξας ημίν την χάριν (εκ γ´), δι ἦς ευφραίνεις πάντα πιστόν, Οσιομάρτυς Εφραίμ θείου Πνεύματος, διο σε μακαρίζοντες, αναβοώμέν σοι τοιαύτα•

Χαίρε, ο πάλαι καλώς αθλήσας• χαίρε, ο άρτι σ᾽αυτόν εκφήνας.
Χαίρε, ευφροσύνης και ο παραίτιος, χαίρε, ουρανίου χαράς ο συναίτιος.
Χαίρε, άστρον το νεόφωτον Εκκλησίας του Χριστού• χαίρε, ξίφος το αμφίστομον της μανίας του εχθρού.
Χαίρε, ότι οσίως εν ασκήσει εμπρέπεις• χαίρε, ότι νομίμως εν αθλήσει εστέφθης.
Χαίρε, καινόν της πίστεως έρεισμα• χαίρε, απίστων φθορά και άλγημα.
Χαίρε, δι οὖ ευσεβείς κραταιούνται• χαίρε, δι᾽ ου δυσσεβείς καταργούνται.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Βίου σου του οσίου και τέλους σου του αγίου, άγνωστα τοις πάσι πριν ετέλουν, αλλ ἀποκαλύψει θαυμαστή των ιερών σου Λειψάνων πανόλβιε, εγνώσθης εν τοις πέρασι, άπαντας εγείρεις ψάλλειν• Αλληλούϊα.

Γνώσιν λαβόντες θείαν, της ενθέου ζωής σου, εκφάνσει των αγίων οστών σου, αίνεσιν προσάγομεν Θεώ τω ποικίλοις σε δοξάσαντι θαύμασιν, Εφραίμ θεομακάριστε, δι ὦν ευφραίνεις τους βοώντάς σοι•

Χαίρε, Χριστού ο θείος θεράπων• χαίρε, φωτός αΰλου θεάμων.
Χαίρε, των Οσίων ζηλώσας την άσκησιν• χαίρε, των Μαρτύρων ζηλώσας την άθλησιν.
Χαίρε, σκεύος καθαρότατον επιπνοίας θεϊκής• χαίρε, άνθος ευωδέστατον ευωδίας μυστικής.
Χαίρε, ότι τον κόσμον νουνεχώς απηρνήσω• χαίρε, ότι τα άνω θαυμαστώς επορίσω.
Χαίρε, κοιμίσας τα κύματα• χαίρε, νοός υψώσας τον έρωτα.
Χαίρε, Χριστού γεωργών την αγάπην• χαίρε, σατάν καταργών την απάτην.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Δόξαν την κεκρυμμένην, ην θεόθεν εκτήσω, Εφραίμ Οσιομάρτυς Κυρίου, εμφανείαις σου ταις ιεραίς, τοις θεασαμένοις σε εφανέρωσας, και θαύμασιν επίστωσας, τους πιστώς Κυρίω βοώντας• Αλληλούϊα.

Έλαμψας εν τω όρει, πάλαι τω των Αμώμων, Χριστώ ευαρεστήσας οσίως• νυν δε την αγίαν σου Μονήν, αγιάζεις τοις αγίοις Λειψάνοις σου, Εφραίμ εν σοι χορεύουσαν και βοώσάν σοι ευφροσύνως•

Χαίρε, ο λύχνος της ησυχίας• χαίρε, ο τύπος της εγκρατείας.
Χαίρε, ο ευφράνας πιστών την διάνοιαν• χαίρε, ο αισχύνας απίστων την άνοιαν.
Χαίρε, ο φοινίξας αίμασι της ψυχής σου την στολήν• χαίρε, ο σφραγίσας σκάμμασιν αθλητών την σην ζωήν.
Χαίρε, ότι υπέστης την ορμήν των βαρβάρων• χαίρε, ότι μετέσχες αιδίων στεφάνων.
Χαίρε, λαμπτήρ οσίας ασκήσεως• χαίρε, πρηστήρ μανίας του χείρονος.
Χαίρε, χαρά της αγίας Μονής σου• χαίρε, φωτός θησαυρός τρισηλίου.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Ζάλην άπασαν λύων, και χαράν πρυτανεύων, επέστης τη σεμνή Ηγουμένη και ταύτη εδήλωσας σαφώς, τις ει ου τα σεπτά οστά ανεύρατο, η δε ένθους γεγονυία, τη ση εκφάνσει Θεώ έφη• Αλληλούϊα.

Ήκουσε της φωνής σου, και είδέ σε ομιλούντα, παμμάκαρ, η ώφθης τη Ηγουμένη σοφέ, και ταύτη το σον όνομα εδήλωσας, και τέλος σου το άγιον• διο εβόας σοι τοιαύτα•

Χαίρε, ο μάρτυς εν τοις Οσίοις• χαίρε, ο ένδοξος εν Αγίοις.
Χαίρε, ο βιώσας ζωήν την ισάγγελον• χαίρε, ο τρυγήσας καρπόν τον αθάνατον.
Χαίρε, στέφος χρυσοκόλλητον της αγίας σου Μονής• χαίρε, δένδρον ευθαλέστατον ευκαρπίας νοητής.
Χαίρε, ο εν τω όρει των Αμώμων ασκήσας• χαίρε, ο δι ἀγάπην του Σωτήρος αθλήσας.
Χαίρε, εχθρού πατήσας την δύναμιν• χαίρε, Χριστού πλουτήσας την έλαμψιν.
Χαίρε, ψυχών ο καθαίρων τον ρύπον• χαίρε, πιστών ο ευφραίνων τον δήμον.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Θαύμασι παραδόξοις, και πολλαίς εμφανείαις, κατ ὄναρ και καθ ὕπαρ ποικίλως, την σην δόξαν πάσι φανεροίς, ην εκ Θεού πάλαι εκτήσω Άγιε• διο την σην λαμπρότητα, θαυμάζοντες Θεώ βοώμεν• Αλληλούϊα.

Ίασιν αναβλύζει, και χαράν και υγείαν, η θήκη των αγίων οστών σου, τοις προσιούσι τη ση Μονή και ζητούσιν Εφραίμ την σην βοήθειαν• ένθεν οι της σης χάριτος, τρυφώντες πιστώς βοώσι•

Χαίρε, η βρύσις των ιαμάτων, χαίρε η λύσις των νοσημάτων.
Χαίρε, ο κατ ὄναρ και ύπαρ φαινόμενος• χαίρε, ο κινδύνων παντοίων ρυόμενος.
Χαίρε, ότι τους καλούντάς σε αγιάζεις μυστικώς• χαίρε, ότι τους ορώντάς σε επευφραίνεις θαυμαστώς.
Χαίρε, ο θεραπεύων τα ανίατα πάθη• χαίρε, ο απελαύνων των δαιμόνων τα άχθη.
Χαίρε, ο οφθείς πολλοίς ως ηθέλησας• χαίρε, ο διδούς χαράν ους επέλεξας.
Χαίρε, σκηνής ουρανίου οικήτωρ• χαίρε, ημών θερμός αντιλήπτωρ.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Κήρυκες γεγονότες, των πολλών σου θαυμάτων, οι της σης τυχόντες ευποιΐας, πιστών επτέρωσαν τας ψυχάς• ένθεν πλείστοι τη Μονή σου προστρέχουσι, και δρέπονται την χάριν σου, εκ των Λειψάνων σου βοώντες• Αλληλούϊα.

Λάμπων ως άλλος λύχνος, ουρανόφωνος ώφθης, εν όρει των Αμώμων αρτίως γνωσθείς τη Εκκλησία Χριστού, τη εκκαλύψει των θείων Λειψάνων σου, ο πρώην τελών άγνωστος, και πάντας συγκινείς βοάν σοι•

Χαίρε, η στήλη οσίων πόνων• χαίρε, το κλήμα ενθέων νόμων.
Χαίρε, εωσφόρος Χριστού ο νεόφωτος• χαίρε, Εκκλησίας κρηπίς η νεότευκτος.
Χαίρε, τύπος ενθεότατος αρετών ασκητικών• χαίρε, πέτρα η στερέμνιος άθλων των μαρτυρικών.
Χαίρε, ότι νομίμως τοις τυράννοις αντέστης• χαίρε, ότι ενδόξως τω Κυρίω μετέστης.
Χαίρε, Χριστού ορών την λαμπρότητα• χαίρε, αυτού υμνών την χρηστότητα.
Χαίρε, ψυχής την ανδρείαν εκφαίνων• χαίρε, εχθρών την μανίαν εκτρέπων.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Μένων εγκεκρυμμένος, εν ετών περιόδοις, πολλών υπό την γην θεοφόρε, αρτίως ευδοκία Θεού, εγνώσθης ημίν ως θησαυρός άγιος, Εφραίμ και τη ση χάριτι, πλουτίζεις τους Χριστώ βοώντας• Αλληλούϊα.

Νέος ήλιος ώφθης, τη Χριστού Εκκλησία, εκλάμπων των θαυμάτων ακτίσι, και λύεις την νύκτα των παθών, των προσιόντων θερμώς τη πρεσβεία σου. Αλλά και ημίν Όσιε αεί βοώσι•

Χαίρε, ο βότρυς της ευφροσύνης• χαίρε, ο λύτης της αφροσύνης.
Χαίρε, των νοσούντων θεόσδοτος ίασις• χαίρε, των ποικίλως πασχόντων η λύτρωσις.
Χαίρε, άνερ θεοφόρητε των Οσίων μιμητά• χαίρε, Μάρτυς του Παντάνακτος και θεόφρον αθλητά.
Χαίρε, ο τη ασκήσει την άθλησιν συνάψας• χαίρε, ο εν τη δόξη τη άνωθεν εκλάμψας.
Χαίρε, παθών ο λύων την ζόφωσιν• χαίρε, καλών ο φαίνων την όνησιν.
Χαίρε, οφρύν των βαρβάρων πατήσας• χαίρε, στερρώς τον αγώνα ανύσας.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Ξένη πέλει η χάρις, ην παρέχεις παμμάκαρ τοις επικαλουμένοις σε πάσιν• ένθεν εις πάσαν την Αττικήν, ο των θαυμάτων σου φθόγγος εξέδραμε, και πάντες τοις Λειψάνοις σου, προστρέχουσι Θεώ βοώντες• Αλληλούϊα.

Όλος λελαμπρυσμένος, θεϊκαίς αγλαΐαις, εφίστασαι τη θεία Μονή σου, και φαίνη διαφόρω μορφή τοις καθαροίς τη καρδία εν Πνεύματι, και νέμεις χάριν άφθονον, τοις πόθω σοι βοώσι•

Χαίρε, το κλέος των μοναζόντων• χαίρε, ο στύλος των ορθοδόξων.
Χαίρε, της αΰλου ευκλείας θησαύρισμα• χαίρε, της εξ ύψους σοφίας εναύλισμα.
Χαίρε, άρωμα ουράνιον χάριτος της θεϊκής• χαίρε, μύρον πολυσύνθετον αγωγής ασκητικής.
Χαίρε, άγιον θύμα δι ἀθλήσεως θείας• χαίρε, σφάγιον θείον της βαρβάρων μανίας.
Χαίρε, ζωής οσίας οσφράδιον• χαίρε, ηθών αμέμπτων κινάμωμον.
Χαίρε, αστήρ εν τω όρει Αμώμων• χαίρε, κανών πρακτικός μονοτρόπων.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Παραλύτους συσφίγγεις, δαιμονώντας ιάσαι, και πλήθη τα δυσίατα παύεις• εντεύθεν Αθηναίων πληθύς, και Πειραιείς και περιχώρων όμιλοι, τη ση Μονή Πάτερ σπεύδουσιν, υμνούντές σε και βοώντες• Αλληλούϊα.

Ρημάτων σου των θείων, ως σε είδεν, εκλάμποντα εν δόξη αΰλω η ευσεβής νεάνις σοφέ, και την σην προστασίαν ωμολόγησεν, ην παρέχεις τη ση μονή βοώσί σοι τοιαύτα•

Χαίρε, Οσίων καύχημα νέων χαίρε• Μαρτύρων εύκλειαν φέρων.
Χαίρε, της Μονής σου προστάτης ακοίμητος• χαίρε, των αγίων Αγγέλων ο σύσκηνος.
Χαίρε, ότι εθεράπευσας ασθενούντας χαλεπώς• χαίρε, ότι τον παράλυτον ηνόρθωσας θαυμαστώς.
Χαίρε, κεφαλαλγίας διαλύσας το βάρος• χαίρε, του διαβήτου καταπαύσας το πάθος.
Χαίρε, Θεού χαρίτων κειμήλιον• χαίρε, πιστών διάδημα τίμιον.
Χαίρε, Εφραίμ ασκητών ωραιότης• χαίρε, εικών μοναστών και λαμπρότης.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Σε, οράσει αγία και κατ ὄναρ και ύπαρ, εν τη ση μάνδρα περιπολούντα, κατείδον μονάστριαι σεμναί, και ευφροσύνης πολλής επληρώθησαν, προστάτην σε κηρύττουσαι, και τω Θεώ ομού βοώσαι• Αλληλούϊα.

Το ουράνιον μύρον, τη ψυχή θησαυρίσας, ευφραίνεις των πιστών τας καρδίας, και ευωδία μυρεψική των σεπτών σου λειψάνων ποιείς λάρνακα, αρωματίζειν Άγιε, τους ευλαβώς σοι εκβοώντας•

Χαίρε, της χάριτος μυροθήκη• χαίρε, της μάνδρας σου ένθεος σκέπη.
Χαίρε, αφθαρσίας ευώδης παράδεισος• χαίρε, απαθείας αγίας κυπάρισσος.
Χαίρε, ότι καταβέβληκας τον αντίπαλον εχθρόν• χαίρε, ότι εμεγάλυνας τοις σοις πόνοις τον Χριστόν.
Χαίρε, ο υπό χθόνα πλείστα έτη τελέσας• χαίρε, ο θεία νεύσει εκ της γης αναλάμψας.
Χαίρε, ψυχών καθαίρων τους μώλωπας• χαίρε, δεινών εκκαίνων τους σκόλοπας.
Χαίρε, αεί τας ιάσεις παρέχων• χαίρε, ημών αεί προστατεύων.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Ύμνησαν τον Σωτήρα, τη ευρέσει θεόφρον, των θείων και πανσέπτων οστών σου, ευσεβών οι δήμοι πανδημεί, ότι ταύτα ασινή διετήρησεν, υπό την γην χρόνοις πλείοσιν, α τιμώντες Εφραίμ βοώμεν• Αλληλούϊα.

Φύλαττε την Μονήν σου από πάσης ανάγκης, τη ση προς τον Σωτήρα πρεσβεία, και δίδου ταύτη πάτερ Εφραίμ, τα της ευλογίας της σης δωρήματα• ιδού γαρ τη ση χάριτι, προστρέχει αεί εκβοώσα•

Χαίρε, ημών το άρρηκτον τείχος• χαίρε, πιστών ατίνακτος πύργος.
Χαίρε, της Μονής σου φρουρός ασφαλέστατος• χαίρε, των τεκνίων σου φύλαξ και έφορος.
Χαίρε, στήριγμα θεόσδοτον ευλαβών μοναζουσών• χαίρε, καύχημα ουράνιον των πιστών ασκητριών.
Χαίρε, ότι βραβεύεις τοις πιστοίς τας αιτήσεις• χαίρε, ότι προσδέχη σων υιών τας δεήσεις.
Χαίρε, ημίν εκφαίνων τα κρείττονα• χαίρε, αεί εκτρέπων τα χείρονα.
Χαίρε, Χριστώ υπέρ πάντων πρεσβεύων• χαίρε, παθών την ενέργειαν φλέγων.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Χάριτας αναβλύζεις, και πολλήν ευφροσύνην, και θείαν αγαλλίασιν Πάτερ, και ευφραίνει ημών τας ψυχάς, και καθαγιάζει ομού τα σώματα, η θήκη των λειψάνων σου, των εκβοώντων τη Τριάδι• Αλληλούϊα.

Ψάλλοντες εν αινέσει, τους αγώνάς σου Πάτερ, υμνούμεν την δοθείσάν σοι χάριν και παρεστώτες τη ση σορώ, την προστασίαν σου επιβιώμεθα, ην δίδου ημίν Άγιε, ως αν αεί σοι εκβοώμεν•

Χαίρε, ισότιμος των Οσίων• χαίρε, συνόμιλος των Μαρτύρων.
Χαίρε, αϊδίων στεφάνων ο μέτοχος• χαίρε, τρισηλίου ελάμψεως έμπλεως.
Χαίρε, γέρας πολυτίμητον της αγίας σου Μονής• χαίρε, θέμεθλος νεόδμητος Εκκλησίας της σεπτής.
Χαίρε, ο κατευφράνας των πιστών τας χορείας• χαίρε, ο αναφήνας αναβάσεις αγίας.
Χαίρε, δι οὗ ανίας ρυσθήσομαι• χαίρε, δι οὗ παθών ιαθήσομαι.
Χαίρε, πιστών προς Χριστόν ο μεσίτης• χαίρε, καμού εν ταις θλίψεσι ρύστης.
Χαίροις Πάτερ μακάριε.

Ω τρισόλβιε πάτερ, Εφραίμ Οσιομάρτυς, των πάλαι Αγίων συμπολίτα (εκ γ´), συν αυτοίς δυσώπει τον Χριστόν, ως αν ποικίλων ρυόμεθα θλίψεων, και ζωής της μελλούσης τύχωμεν οι τω Θεώ βοώντες• Αλληλούϊα.
Και αύθις το Κοντάκιον.
Ήχος πλ. δ´. Τη υπερμάχω.

Ώσπερ αστήρ νεοφανής ημίν ανέτειλας, τη φανερώσει των σεπτών Πάτερ Λειψάνων σου, και θαυμάτων ταις ακτίσι πάσιν εκλάμπεις. Αλλά πλήρου τα αιτήματα εκάστοτε, των πιστώς σοι προσιόντων Εφραίμ Άγιε, και βοώντων σοι• χαίροις Πάτερ μακάριε.
Δίστιχον.

Εφραίμ χαράν δίδου μοι την ουρανίαν
Γερασίμω χαίρέ σοι αναβοώντι.