"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ο παρακάτω κανόνας δεν ξερω αν ειναι απόσπασμα απο τον παρακλητικό κανόνα του Αγίου ή είναι απλά ύμνοι στον Άγιο...

ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ ΠΑΛΑΜΑΝ


Ωδή α'
Η επί σοί λάμψασα χάρις του πνεύματος
και εφ' ημάς ελθέτω νυν
ωδήν σοι πλέκοντας
τους σοφόν σε ποιμένα
και στύλον ευλαβείας,
πάτερ, πλουτήσαντας.

Συ σεαυτόν, μόνος αν είχες αξίως αινείν
ο τη του λόγου χάριτι κατακοσμούμενος
αλλά δύναμιν έμπνει,
τολμώσιν εξ αγάπης τα υπέρ δύναμιν.

Ήλιος μεν περιαυγάζει γην σύμπασαν,
των δε σοφών δογμάτων σου
καταφωνίζουσι των πιστών τας καρδίας ακτίνες,
δυσσεβείας ομίχλην λύουσαι.

Πόνοις πολλοίς εγγυμνασάμενος πρότερον
προς θεωρίαν άτυφον εμετεώρισας
την αγνήν σου καρδίαν,
εν η θεόν κατείδες, πάτερ Γρηγόριε.

Σάλου δεινού, τη μεσιτεία σου λύτρωσαι,
του νυν ημάς συνέχοντας,
τον μέγαν μάρτυρα συνεργόν τη πρεσβεία,
και τον σοφόν λαβούσα ποιμένα, Δέσποινα.

Ωδή γ'
Ο βίος σου λαμπρότατος, πάτερ, ώφθη
ο λόγος σου σαλπίγγων ήχησε πλέον
τοις θαύμασιν εξέπληξας τους ορώντας,
και ζήλον έδειξας υπέρ της πίστεως,
κατά των αυτήν μαχομένων ανύποιστον.

Λελύπηκας ουδένα των προσιόντων
αλλ' ήπιος εγένου, και πράος πάσιν.
Ακίνδυνον κατήσχυνας μόνος, πάτερ,
ψευδή δοξάζοντα και κατηδάφισας
πέτρα προσραγέντα, της σης ορθής πίστεως.

Ιδού το φως δικαίως σε καταλάμπει,
της άνω βασιλείας ότι γενναίως
αντέστης υπέρ τούτου, τοις κτίσμα τούτο
πρόσκαιρον λέγουσι, φεύ της σκαιότητος!
αυτοί δε τω σκότει δικαίως καλύπτονται.

Ωδή δ'

Σωμάτων και ψυχών ιατρεύσας αρρωστήματα,
και εξέστη πλήθη πιστών,
βλέποντα Θεόν εν σοί θαυματουργούντα
διό και ημάς διπλών απάλλαξον αρρωστημάτων,
πάτερ, τη πρεσβεία σου.

Χαλίνωσον την άστατον των αθέων ορμήν
κατά των δούλων σου, Θεοτόκε,
και δος ημίν ημέραν ελευθερίας,
την οργήν λύσασα ή παιδευόμεθα,
δίκας εκτιννώντες δεινών παραπτώσεων.

Ωδή ε'
επι νομάς ευσεβείς,
τα λογικά σου ποδηγών θρέμματα
της δεξιάς έδειξας μερίδος
διό εν ουρανοίς ο καλός ποιμήν
σε λαμπρώς υπεδέξατο

Συν ασκηταίς ασκητής,
εν ιερεύσιν ιερεύς,
άμεμπτος καθηγητής μέσον διδασκάλων,
εν μάρτυσι φαιδρός μάρτυς,
διαπρέπεις προσθέσει και πράγματι.

Εξηγητής ακριβής,
και θεολόγος ασφαλής γέγονας,
και συγγραφεύς λόγων εξαισίων,
και πάσης αρετής τύπος τε και στάθμη,
θεόφρων Γρηγόριε.

Λάβρον ποτε τους βροτούς,
εξελομένη της Σατάν φάρυγγος,
σω τοκετώ λύτρωσε, Παρθένε,
τους δούλους σου και νυν θηρών
σπαραττόντων ψυχάς τε και σώματα.

Ωδή ζ'
Υγράν μεν ζωήν,
αποπτύσας εκ παιδός και ανειμένην,
ταις δ' εν τω Άθω προελόμενος εγκαλουχείσθαι σκληρότησιν
ύδωρ εκ γης εποτίσθης ουρανίας αλόμενον,
και ποταμούς της ζωής πάσιν εξέβλυσας.

Μαρτύρων χοροί,
και οπών ευφραίνονται τη μνήμη τη ση δικαίως
ων εκόσμησαν τας πανηγύρεις τοις λόγοις σου
και συνασκητήν σε ειδότες εν τοις πρώτοις, και σύναθλον,
περιστοιχίζονται την σην μετ' ευφροσύνης ψυχήν.

Ωδή η'
Ιδού τα πάντα κυκεών,
εξ ανδρών κακομηχάνων ώφθη, πάτερ
αλλά πέμπε γαλήνην απο Θεού σταθεράν,
και δίδου τα πάτρια δόγματα
μένειν εις αιώνας ως αληθή και μόνα.

Πανηγυρίζειν ως εχρήν,
ου δυνάμεθα τη μνήμη σου, θεόφρον
ως οράς επ' αυχένι τον της δουλείας ζυγόν φορούντες,
αλλ' όμως σοί φέρομεν
εκ των υπαρχόντων εγκάρδιον τον ύμνον.

Ωδή θ'
Ελάφου δίκην ποθήσας,
ο καλός ιεράρχης ημών,
την αφθαρτίζουσαν πηγήν,
εύρεν αυτήν περιόδους πολλαίς,
και ποτίμων εκείθεν ναμάτων ικανώς εμφορηθείς
ανεξάντλητον ώφθη,
χαρίτων θείων πέλαγος.

Ρομφαία δίστομος ώφθης,
καινοτόμους εννοίας,
εγκόπτουσα δεινών συκοφαντών,
οι του Θεού την ουσίαν ημίν,
κατ' επίνοιαν μόνην της θείας ενεργείας διαιρείν
ελήρουν διαβάλλοντες.