"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Γεια σας και παλι,

την ημερα της συναντησης στην ταβερνα που καθομασταν μου ειπε ο Α.... οτι σε μια φασαρια η παρεξηγηση ,παντα υποχωρει αυτος που πιστευει.Με εβαλε σε σκεψη ,γιατι σιγουρα εχει δικαιο,αλλα απο την αλλη οταν συνεχεια υποχωρουμε σε καποιους συγκεκρημενους ανθρωπους οι οποιοι δεν προκειτε να αλαξουν σταση ζωης ,ακομα και τοτε ειναι καλα να υποχωρουμε συνεχεια:
Δεν θα μας περασουν για χαζους και μετα θα μας κανουν συνεχεια οτι θελουν:Μπορειτε μηπως να βοηθησετε την κατασταση με τις συμβουλες σας:

Λεκτικά θα υποχωρήσεις: δε θα δώσεις συνέχεια στην ένταση ή το διαπληκτισμό και θα ηρεμήσουν τα πνεύματα. Όμως δε θ' αλλάξεις ούτε τα πιστεύω σου ούτε τη στάση ζωής! Αν κάπου δε μπορούν να πιάσουν τόπο τα λόγια, τότε σίγουρα θα πιάσουν τόπο τα έργα!
Ίσως αυτό να εννοούσε ο Αποστόλης. Υπομονή και παράδειγμα ζωής.

Υπαρχει μια λεξη κλειδι για πολλες αποριες ερωτηματικα τι θα κανουμε στην μια περιπτωση τι θα κανουμε στην αλλη περιπτωση.Ηλεξη ειναι ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ μια λεξη που περιεχει μια μεγαλη αρετη την ΔΙΑΚΡΙΣΗ .
Τι ανθρωπο εχουμε απεναντι μας, για ποιο θέμα, θα τον κανουμε αναιδη τον αλλον ,θα τον πληγωσουμε ,ποια χρονικη περιοδος συμβαινει το γεγονος για τους ενδιαφερομενους αρα εκεινο που μπορουμε να κανουμε εμεις που δεν ειμαστε στολισμενοι με το χαρισμα αυτο να μη τραβαμε τα πραγματα στα ακρα να βαδίζουμε στη μεση με συνεση και οσο θα μαθαίνουμε θα προχωραμε πνευματικα ισως ο Κυριος μας χαρισει αυτη την αρετη .


ΠΑΣΑ ΠΝΟΗ ΑΙΝΕΣΑΤΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ.....

Μιλούσα για περίπτωση διαφωνίας σ' ένα παντρεμένο ζευγάρι, όπου προκειμένου να έρθουν σε ρήξη, οφείλει να υποχωρήσει ο πιο πιστός! Στο κάτω - κάτω αυτός που υποχωρεί, συνήθως εξασκείται περισσότερο στην υπομονή και την ταπείνωση, άρα κερδίζει! Κι εκείνος που τον στενοχωρεί στην πραγματικότητα τον ευεργετεί. Πάντα (σε ό,τι πρόβλημα έχουμε) με τη σύμφωνη γνώμη του πνευματικού!

Όχι θα υποχωρήσεις.Οι πνευματικοί άνθρωποι όταν μιλούν με κάποιον που διαφωνούν δεν φωνάζουν για να επιβάλλουν στον άλλον την άποψη τους, δεν βωμολοχούν,δεν μιλούν με άσχημους/προσβλητικούς χαρακτηρισμούς στον άλλον,με ειρωνίες ή με συνεχή επανάληψη και ένταση της φωνής τους όπως κάνουν οι κοσμικοί.
Τώρα αν δεν αλλάζει ζωή όταν του μιλάς ωραία και ήρεμα και με σοβαρά επιχειρήματα,πόσο θα νευριάσει και θα μουλαρώσει όταν πας να του επιβάλεις την άποψη σου με άσχημο κι έντονο τρόπο?
Τότε είναι που δεν θα αλλάξει ζωή με καμμία δύναμη και θα αποστραφεί την εκκλησία και τον χριστιανισμό.
Άσε που αν τα πάρει θα αρχίσει να βρίζει τον Χριστό και την Παναγία και αν έχουν ταραχθεί λίγο τα νεύρα σου και χάσεις τον έλεγχο του αναταπαντήσεις με βρισιά και αμαρτήσεις.
Κοίτα αν δεν παίρνει από λόγια κάτσε και μην του λες πολλά λόγια μίλα του λιγότερο ,και κάνε συνέχεια προσευχή στον Θεό να τον φωτίσει και παρακάλα να του συγχωρεθούν οι αμαρτίες του.
'Η μπορεί να του δώσεις κανά πνευματικό βιβλίο π.χ. του Γέροντα Παΐσιου μπας και τον του κάνει εντύπωση και ταρακουνηθεί πνευματικά και αρχίσει να αντιλαμβάνεται την πνευματική διάσταση των πραγμάτων.
Και γιατί πρέπει να κάνεις παρέα με άτομα που έχουν τόσο κοσμικό φρόνημα και απέχετε όσο ο Βόρειος ή ο Νότιος Πόλος πνευματικά?
Αφού δεν τον μεταπείθεις τι θα κερδίσεις απο τη συναναστροφή μαζί του?
Να μάθεις ποιο είναι το καινούργιο Αlbum της Madonna ή σε ποιά θέση του πρωταθλήματος είναι ο Πάοκ?
Εκτός από μια ακατάσχετη αργολογία με ένα σωρό σαχλαμάρες που θα λέει για κοσμικά θέματα και θα του απαντάς θέλοντας και μη και θα αργολογείς και συ τι θα κάνετε?

Πριν πολλα χρονια ενας πολυ καλος παππουλης μου ειπε,,πρεπει να γινομαστε χαλι να μας πατανε,γιατι μεν ημαστε απο κατω αλλα πνευματικα ημαστε πολυ πιο ψηλα.,,Μου ερχονται συνεχεια τα λογια του στο μυαλο μου ,αλλα ειναι πολυ δυσκολα να εφαρμοζονται συνεχεια,γιατι γινετε συνηθεια απο τον αλλον και στο τελος νομιζει οτι η σιωπη ειναι η ανοχη σφαλματος.Δεν μιλαω συγκεκρημενα μονο για τα αντρογυνα.

Αν είναι για τον άντρα σου εκεί το θέμα αλλάζει.Εγώ πάντως δύσκολα θα διάλεγα μια γυναίκα άθεη εκ πεποιθήσεως όσο κι αν την αγαπούσα.
Το ζευγάρι δεν μπορεί να κόβεται στα 2,για να ζήσει χριστιανικά πρέπει και οι 2 σύζυγοι να ζουν πνευματικά,"εις μίαν σάρκαν" σημαίνει οτί είναι ένα πλέον ,δεν μπορεί το ένα μισό να τρώγεται συνέχεια με το άλλο μισό.
Υπάρχει όμως και η μετάνοια.Αν φάνε και οι 2 μια σφαλιάρα γερή από τον Θεό και συνέλθει ο αδιάφορος ή άθεος σύζυγος αλλάζουν τα πράγματα.
Αν όμως ο ένας σύζυγος κακομεταχειρίζεται τον άλλον κι ο άλλος τα υπομένει όλα αγόγγυστα με καρτερία μέχρι να πεθάνει τότε παρ'ότι εδώ υπέφερε θα έχει μεγάλο μισθό στον ουρανό.

Αγαπητε Παναγιωτη γενικα μιλαω δεν ειπα κατι συγκεκρημενα για τον αντρα μου.Αλλα ευχαρηστω για την απαντηση σου .

Merkourios έγραψε:
Μέσα στήν οικογενειακή ζωή πρέπει να γίνονται καί υποχωρήσεις τόσο από τόν άνδρα όσο και από την γυναίκα.

Εκεί πού δεν πρέπει να γίνονται υποχωρήσεις είναι σε θέματα πίστεως

Σμαρώ έχει δίκιο ο Μερκούριος. Μπορείς και πρέπει να υποχωρείς από αγάπη και γιατί το να υποχωρείς, επειδή το θέλεις κι όχι επειδή δεν μπορείς διαφορετικά, είναι δύναμη κι όχι αδυναμία.

Μέχρι εδώ Μερκούριε είναι αρκετό. Το υπόλοιπο δεν χρειαζόταν να το γράψεις γιατί είναι θέμα πίστεως και διάκρισης, που γράφτηκε πιο πάνω. Οι προσωπικές σχέσεις του ζευγαριού είναι τόσο ιερές που δεν μπορούν να συζητιόνται στο Internet, όχι επειδή είναι ταμπού αλλά από σεβασμό.