"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Κάθε φορά που διαβάζω ότι κάποιος από το φόρουμ έχει πάει στο Άγιο Όρος ,περιμένω με ανυπομονησία να γυρίσει με το καλό και να μάθω έστω και κάτι ,ακόμα και το ποιο παραμικροΑλλα τιποτα.Δεν το καταλαβαίνω γιατί υπάρχει τόσο μυστικοπαθεια.Εμεις οι γυναικες δεν έχουμε την δυνατότητα να μιλήσουμε με τους γέροντες ,εκτός και αν έχουμε την τύχη και τους γνωρίσουμε κάπου τυχαια.Και εσείς οι άντρες μπορείτε και μιλάτε μαζί τους και κάτι πιστεύω θα σας λένε που να μην είναι τόσο προσωπικό και το να μπορεί να βοηθήσει τον κοσμακι.Εμεις και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν την δυνατότητα να πάνε στο Άγιο Όρος ,έχουμε μόνο τα βιβλία από τους γέροντες,αλλά εσείς μιλάτε με ζωντανούς γέροντες .Αν μπορουσε και ήθελε κάποιος από τους επισκέπτες του Άγιου Όρους ,κάποιες φορές να μας μεταφέρουν κάτι ψυχωφελή από το περιβόλι της Παναγίας ,πιστεύω ότι θα χαιρόμασταν παρά πολύ και όλο και κάτι θα κρατούσαμε για όφελος και την σωτηρία μας.
Τι λέτε θα με βαρέσετε όλοι μαζί η ένας ένας?

smarti, αγαπητη, δεν υπαρχει κατι που να "ξερει" ενας Γεροντας, και να μην μπορει να στο πει και μαλιστα πληρεστερα η εν τω κοσμω Εκκλησια.

Αυτα ακολουθουν και αυτοι οι ανθρωποι, τις Ευαγγελικες εντολες, την πορεια της καθαρσεως-φωτισμου-θεωσεως οπως την παρεδωσε η Καινη μας Διαθηκη με τον Κυριο Ιησου Χριστον.

Απλα παιρνουν αλλον δρομο, αντι για τον κοσμικο, εγγαμο βιο, παιρνουν τον μοναχικο βιο νυμφευοντας την νυμφη ψυχη τους με τον Νυμφιο Χριστο.

Δεν εχει να σου πει κατι ανωτερο απο τον Πνευματικο σου ενας Γεροντας του Αγιου Ορους, η ενος αλλου Μοναστηριου εκτος Α.Ο.

Ισως αυτο που σε "εμπνεει" και σε "υποβαλει" ειναι η ιδια η ατμοσφαιρα του Αθωνα που αποπνεει αυτην την μακραιωνη Αγιοτητα στο διαβα του χρονου.

Και φυσικα υπαρχουν Γεροντες με μεγαλη πνευματικη ακτινοβολια στο Ορος, Ηγουμενοι, Πνευματικοι, Ασκητες, αλλα υπαρχουν και πολλοι που εναντι των, οι κατα κοσμον Πνευματικοι και Ιερεις-Αρχιερεις ειναι πολυ ανωτεροι και καταρτισμενοι στα Θεολογικα πραγματα.

Ειναι αυτο το βιωμα που δεν μεταφερεται σε κειμενο, ουτε σε διηγηση, ουτε σε βιντεο, σε τιποτα, εαν δεν το ζησει καποιος απο κοντα. Αυτη ειναι η, ας πουμε καταχρηστικα γοητεια του Αθωνα.

Ειναι η κοινωνια με τους Μοναχους, το να ζησεις λιγες μερες, σε διαφορετικο περιβαλλον, οχι για να "ηρεμησεις" και αλλα τετοια φαιδρα, οι ανθρωποι τρεχουν απο το πρωι μεχρι το βραδυ, δεν καθονται σε κανενα καναπε να φιλοσοφουν, αλλα ειναι το διαφορετικο, το αλλο, το ξεχασμενο απο μας τους μισοτρελλους καταναλωτες, κυνηγους της καλοπερασης και της ευδαιμονιστικης ουτοπιας.

Το να μαγειρεψεις παρεα με εναν Μοναχο, να κανεις το αποδειπνο, να δουλεψεις ολη μερα για τις αναγκες του Κελλιου, να μιλησεις και για τον Θεον, ειναι κατι το ονειρικο.

Ομως πνευματικα, μυστηριακα, θεολογικα και οτι αλλη ωφελεια, νομιζεις δεν θα βρεις "περισσοτερη" η "ακριβοτερη" απο οτι στην "ταπεινη" Εκκλησια της γειτονιας σου. Ο Χριστος ειναι παντου Ιδιος και παντοτε. Εμεις διαφερουμε.

Είναι 3 χρόνια τώρα που επισκέπτομαι το Άγιο Όρος. Κάθε φορά που πάω αισθάνομαι μια ιδιαίτερη συγκίνηση και ευλογία, όμως ακόμη δεν μπορώ να πω ότι έχουν κατασταλάξει μέσα μου οι εμπειρίες για να τις περιγράψω. Είναι δύσκολο για μας τους κοσμικούς να νοιώσουμε το πραγματικό νόημα της αγιορείτικης ζωής. Βλέπουμε ανθρώπους με χαρίσματα, υπέροχα κτίσματα κι αγιογραφίες αφιερωμένα στο Θεό και στην Κυρά του Όρους, είναι όμως μόνο αυτά;

Εγώ δεν είμαι ακόμη έτοιμος ν' απαντήσω.

Δεν έχω πάει ποτέ (!) κι είμαι 25.Μάλλον θα πάω σε ένα μοναστήρι του κόσμου πρώτα,δεν ξέρω όμως.Όσοι πήγαν έχουν πει οτί εκεί υπάρχει γαλήνη,κάτι σαν την Βασιλεία των Ουρανών επί της γης,ενώ μου 'χουν πει οτί κάποιοι που πήγαν ,αφού μπήκαν στο Όρος,δεν ξαναγύρισαν ποτέ,κι έμειναν εκεί για πάντα.
Αυτό μπορεί να γίνει και με μένα.

smarti έγραψε:Κάθε φορά που διαβάζω ότι κάποιος από το φόρουμ έχει πάει στο Άγιο Όρος ,περιμένω με ανυπομονησία να γυρίσει με το καλό και να μάθω έστω και κάτι ,ακόμα και το ποιο παραμικροΑλλα τιποτα.Δεν το καταλαβαίνω γιατί υπάρχει τόσο μυστικοπαθεια.Εμεις οι γυναικες δεν έχουμε την δυνατότητα να μιλήσουμε με τους γέροντες ,εκτός και αν έχουμε την τύχη και τους γνωρίσουμε κάπου τυχαια.Και εσείς οι άντρες μπορείτε και μιλάτε μαζί τους και κάτι πιστεύω θα σας λένε που να μην είναι τόσο προσωπικό και το να μπορεί να βοηθήσει τον κοσμακι.Εμεις και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν την δυνατότητα να πάνε στο Άγιο Όρος ,έχουμε μόνο τα βιβλία από τους γέροντες,αλλά εσείς μιλάτε με ζωντανούς γέροντες .Αν μπορουσε και ήθελε κάποιος από τους επισκέπτες του Άγιου Όρους ,κάποιες φορές να μας μεταφέρουν κάτι ψυχωφελή από το περιβόλι της Παναγίας ,πιστεύω ότι θα χαιρόμασταν παρά πολύ και όλο και κάτι θα κρατούσαμε για όφελος και την σωτηρία μας.
Τι λέτε θα με βαρέσετε όλοι μαζί η ένας ένας?

Κατ΄' αρχή εγώ δεν είμαι μυστικοπαθής σε ότι αφορά τις εμπειρίες μου στο Αγιο Ορος. Αν βρώ ανθρώπους που θέλουν να τους μεταφέρω εμπειρίες γίνομαι περιγραφικότατος και πολυλογάς.
Στο συγκεκριμένο site μάλιστα έχω δημοσιεύσει πολλές φωτογραφίες σε μια προσπάθεια να απεικονήσουμε εικόνες που πολλοί απο εμας δεν μπορούν να δούν.
Αυτό που δεν μεταφέρεται εύκολα είναι το συναίσθημα. Το δέος. Περπατάς σε μονοπάτια που περπάτησαν Αγιοι, μπαίνεις σε κελλάκια , βλέπεις εκκλησίες , σταυρούς και αναλογίζεσαι ...και σκέφτεσαι..και πας σε άλλο κόσμο..
Πριν 1 μήνα προχωρόντας με δύο "νέους" για μια ακόμη επίσκεψη στο κελλί της Παναγούδας περπατώντας στο μονοπάτι, βλέπωντας τα κούτσουρα έξω απο το κελί, το κουτί με τα λουκούμια, το βρυσάκι, και το στασίδι του γέροντα Παίσιου μέσα στο κελί με έπιασε ακόμα μια φορά ρίγος.
Είναι σπάνιο συναίσθημα να βρίσκεσαι σε χώρους που ζούσε και ανέπνεε ενας τέτοιος γέροντας..

Μιλάμε , μιλάμε πολύ γιατί το έχουμε ανάγκη...Γιατι ώρες ώρες μούρχεται να μείνω εκεί ..Φαντάζεσαι πως νοιώθουμε όταν σε κάθε μονή μας δίνεται η δυνατότητα να χαιρετίσουμε τις θαυματουργές εικόνες, τα Αγια λείψανα , η να παρακολουθήσουμε σε ενα στασίδι τον ορθρο πλαι σε ενα γεροντάκι 80+ ετών που δεν κουράζεται να σταυροκοπιέται και να κάνει μετάνοιες;

Δυστυχώς ότι και να πώ και να περιγράψω δεν θα μπορέσω να σου μεταφέρω αυτά που αισθάνομαι..
Εγώ έχω μιλήσει με αρκετούς μοναχούς..με πολλούς αν θές.. με άλλους μάλωσα , διαφώνισα, με άλλους είχα την εντύπωση ότι ενας ΑΓΙΟΣ μουκανε τη χάρη και με άκουγε..
ΔΕν θα ξεχάσω μια φορά στη Σιμωνόπετρα που για 1/2 ώρα ακούγαμε ένα γέροντα στο αρχονταρίκι να μας μιλάει...Από το βλέμμα των απέναντι κατάλαβα ότι θα όλοι (καμμιά 20αριά) τον ακούγαμε και δεν μιλούσαμε ..Οταν τελειώσε δεν θυμόμουνα καν τι έλεγε...Αλλά είχα νοιώσει τόση γαλήνη που λίγα πράγματα σε αυτό τον κόσμο μου έχουν δώσει..Δυστυχώς απο ότι έμαθα ο γέροντας κοιμήθηκε...
Τον έψαξα απο εγωισμό και μόνο ..όπως ψάχνει ένας άρρωστος το φάρμακο του.. Αλλ απως να σου μεταφέρω κάτι που ένοιωσα τόσο έντονα και δεν περιγράφεται;

filotas έγραψε:Είναι 3 χρόνια τώρα που επισκέπτομαι το Άγιο Όρος. Κάθε φορά που πάω αισθάνομαι μια ιδιαίτερη συγκίνηση και ευλογία, όμως ακόμη δεν μπορώ να πω ότι έχουν κατασταλάξει μέσα μου οι εμπειρίες για να τις περιγράψω. Είναι δύσκολο για μας τους κοσμικούς να νοιώσουμε το πραγματικό νόημα της αγιορείτικης ζωής. Βλέπουμε ανθρώπους με χαρίσματα, υπέροχα κτίσματα κι αγιογραφίες αφιερωμένα στο Θεό και στην Κυρά του Όρους, είναι όμως μόνο αυτά;

Εγώ δεν είμαι ακόμη έτοιμος ν' απαντήσω.

Ας κρατήσουμε στο μυαλό μας στο οτι είναι "μονο αυτά"...

Η επαφή στην Παναγούδα με τον π.Παίσιο ήταν μοναδικό γεγονός γι' αυτούς που το έζησαν. Εξετάζοντας το γεγονός αυτό και μόνο δεν αποτελεί συγκλονιστική στιγμή για τους μετέχοντες ? Εγώ μένω μόνο εκεί και δεν τριβελίζω το μυαλό μου με οτιδήποτε άλλο.

Αλλωστε κάθε επιστροφή απο επίσκεψή μου στο Ορος με βρίσκει πάντα με ψυχική ανάταση η οποία αρχίζει την στιγμή που πατάω στο έδαφος του Ορους. Λες να είναι "η ασφάλεια του άβατου" ???!!!

Χρ.

gkdgr έγραψε:

smarti έγραψε:Κάθε φορά που διαβάζω ότι κάποιος από το φόρουμ έχει πάει στο Άγιο Όρος ,περιμένω με ανυπομονησία να γυρίσει με το καλό και να μάθω έστω και κάτι ,ακόμα και το ποιο παραμικροΑλλα τιποτα.Δεν το καταλαβαίνω γιατί υπάρχει τόσο μυστικοπαθεια.Εμεις οι γυναικες δεν έχουμε την δυνατότητα να μιλήσουμε με τους γέροντες ,εκτός και αν έχουμε την τύχη και τους γνωρίσουμε κάπου τυχαια.Και εσείς οι άντρες μπορείτε και μιλάτε μαζί τους και κάτι πιστεύω θα σας λένε που να μην είναι τόσο προσωπικό και το να μπορεί να βοηθήσει τον κοσμακι.Εμεις και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν την δυνατότητα να πάνε στο Άγιο Όρος ,έχουμε μόνο τα βιβλία από τους γέροντες,αλλά εσείς μιλάτε με ζωντανούς γέροντες .Αν μπορουσε και ήθελε κάποιος από τους επισκέπτες του Άγιου Όρους ,κάποιες φορές να μας μεταφέρουν κάτι ψυχωφελή από το περιβόλι της Παναγίας ,πιστεύω ότι θα χαιρόμασταν παρά πολύ και όλο και κάτι θα κρατούσαμε για όφελος και την σωτηρία μας.
Τι λέτε θα με βαρέσετε όλοι μαζί η ένας ένας?

Κατ΄' αρχή εγώ δεν είμαι μυστικοπαθής σε ότι αφορά τις εμπειρίες μου στο Αγιο Ορος. Αν βρώ ανθρώπους που θέλουν να τους μεταφέρω εμπειρίες γίνομαι περιγραφικότατος και πολυλογάς.
Στο συγκεκριμένο site μάλιστα έχω δημοσιεύσει πολλές φωτογραφίες σε μια προσπάθεια να απεικονήσουμε εικόνες που πολλοί απο εμας δεν μπορούν να δούν.
Αυτό που δεν μεταφέρεται εύκολα είναι το συναίσθημα. Το δέος. Περπατάς σε μονοπάτια που περπάτησαν Αγιοι, μπαίνεις σε κελλάκια , βλέπεις εκκλησίες , σταυρούς και αναλογίζεσαι ...και σκέφτεσαι..και πας σε άλλο κόσμο..
Πριν 1 μήνα προχωρόντας με δύο "νέους" για μια ακόμη επίσκεψη στο κελλί της Παναγούδας περπατώντας στο μονοπάτι, βλέπωντας τα κούτσουρα έξω απο το κελί, το κουτί με τα λουκούμια, το βρυσάκι, και το στασίδι του γέροντα Παίσιου μέσα στο κελί με έπιασε ακόμα μια φορά ρίγος.
Είναι σπάνιο συναίσθημα να βρίσκεσαι σε χώρους που ζούσε και ανέπνεε ενας τέτοιος γέροντας..

Μιλάμε , μιλάμε πολύ γιατί το έχουμε ανάγκη...Γιατι ώρες ώρες μούρχεται να μείνω εκεί ..Φαντάζεσαι πως νοιώθουμε όταν σε κάθε μονή μας δίνεται η δυνατότητα να χαιρετίσουμε τις θαυματουργές εικόνες, τα Αγια λείψανα , η να παρακολουθήσουμε σε ενα στασίδι τον ορθρο πλαι σε ενα γεροντάκι 80+ ετών που δεν κουράζεται να σταυροκοπιέται και να κάνει μετάνοιες;

Δυστυχώς ότι και να πώ και να περιγράψω δεν θα μπορέσω να σου μεταφέρω αυτά που αισθάνομαι..
Εγώ έχω μιλήσει με αρκετούς μοναχούς..με πολλούς αν θές.. με άλλους μάλωσα , διαφώνισα, με άλλους είχα την εντύπωση ότι ενας ΑΓΙΟΣ μουκανε τη χάρη και με άκουγε..
ΔΕν θα ξεχάσω μια φορά στη Σιμωνόπετρα που για 1/2 ώρα ακούγαμε ένα γέροντα στο αρχονταρίκι να μας μιλάει...Από το βλέμμα των απέναντι κατάλαβα ότι θα όλοι (καμμιά 20αριά) τον ακούγαμε και δεν μιλούσαμε ..Οταν τελειώσε δεν θυμόμουνα καν τι έλεγε...Αλλά είχα νοιώσει τόση γαλήνη που λίγα πράγματα σε αυτό τον κόσμο μου έχουν δώσει..Δυστυχώς απο ότι έμαθα ο γέροντας κοιμήθηκε...
Τον έψαξα απο εγωισμό και μόνο ..όπως ψάχνει ένας άρρωστος το φάρμακο του.. Αλλ απως να σου μεταφέρω κάτι που ένοιωσα τόσο έντονα και δεν περιγράφεται;

Καταρχας ευχαριστω ολους οσους απαντησανε και δεν με μαλωσαν.

Αυτο το κειμενο με εκανε και ανατριχιασα ,και με πηγε και εμενα στα μονοπατια με τους Αγιους,στις ομιλιες με τα φωτισμενα γεροντακια......ΕΥχαριστω παραπολυ που μου αφησες να νιωσω την εμπειρια σου.....Η Παναγια παντα μαζι σου................

Γεια σας κι απο μενα.Πριν ενα μηνα ημουν στο Αγιο Ορος μονο για μια μερα δυστυχως.Κι ομως ενιωσα οτι ημουν εκει μια βδομαδα.Τοσο πολυ με γεμισε αυτος ο τοπος μιας και ηταν η πρωτη φορα που εμπαινα και σιγουρα,πρωτα ο Θεος,οχι και η τελευταια.Ενιωσα αυτο που λενε οτι 'καλο ειναι να περπατησεις στο Ορος' και μετα απο μια πεζοπορια 24 χλμ το νιωθω πιο οικειο.Περπατησαμε σε εδαφος που εχουν πατησει Αγιοι.Αυτο και μονο τα λεει ολα.Αφου λοιπον φταναμε στο λιμανι της Δαφνης (περπατωντας παντα)και ενω ειχαμε στα ποδια μας μια πορεια γυρω στα 19 χλμ (φυγαμε απο την Ιβηρων)χωρις βεβαια να λειπουν οι ψιλογκρινιες απο μερους μου προς τον συνοδοιπορο ("""επρεπε να παρουμε ταξι""" κ.α. τετοια)ξαφνικα ειδαμε να ανεβαινει απο την Δαφνη προς Καρυες μια φιγουρα.Ηταν ενας μοναχος γυρω στα 70-80 ετων με μια σακουλιτσα στο χερι.Αυτο ηταν.Εφαγα καρπαζια.Οταν τον ανταμωσαμε τελικα τον χαιρετισαμε και μας ρωτησε αυστηρα που παμε.Απαντησαμε λοιπον και συνεχισαμε τον δρομο μας.Δεν ξαναπαραπονεθηκα στον συνοδοιπορο μου.Μειναμε βεβαια εκπληκτοι πως εμεις οι 30αρηδες μπαμπατσικοι με σωματικη δυναμη γκρινιαζαμε για κατι που ενας κοκκαλωμενος γεροντας με τεραστια ψυχικη δυναμη εκανε με χαρα.

Μόνο κάτι θα σου πώ.

Σε προσκύνηση αγίων λειψάνων καθώς προσκυνούσα το τίμιο λείψανο του Αγίου Νεκταρίου ευωδίαζε...

τρίτη φορά πήγα στο Άγιον ¨Ορος και ευχαριστώ το Θεό που με αξίωσε να πάω και να γνωρίσω ανθρώπους που δύσκολα βλέπεις έξω.
Σμάρω εκεί υπάρχουν ανθρώποι που βαδίζουν στην Θέωση με την αδειάληπτη προσευχή και την μακάρια ταπείνωση και δεν μιλάνε καθόλου!οτι λόγος βγαίνει απο το στόμα τους είναι χρυσάφι(η μάλλον ασήμι )

πάλι καλά που υπάρχει ο ευλογημένος αυτος τόπος και υπάρχουν και μερικοί άγιοι εκει και προσεύχονται για μάς γιατι αλλιώς είμασταν χαμένοι απο χέρι....οχι οτι τώρα δεν είμαστε αλλα λέμε τώρα

Gewrgiosgr, με απολυτο σεβασμο και αγαπη στην αποψη σου, θα σε προετρεπα να μην απολυτοποιεις το Αγιον Ορος, αλλα να το βλεπεις με διακριση.

Η φραση σου, εαν την διαβασει καποιος, χωρις πολυ σκεψη, μπορει να εννοηθει οτι απαξιωνει την εν τω κοσμω Εκκλησια, τους Αρχιερεις μας, τους Ιερεις μας, τους Πνευματικους μας, και γενικα ολους τους παλαιους, και νυν, και εν δυναμει Αγιους που αγωνιστηκαν και τελειωθηκαν μεσα στην καμινο του κοσμου.

Ολοι αγαπουμε, σεμνυμεθα, ευλαβουμεθα ακομη, το Ορος, αλλα μην το απολυτοποιουμε, γιατι του κανουμε κακο. Ετσι δημιουργουμε προς τα εξω μια εξιδανικευμενη εικονα ουτοπιας, για την οποια μολις διαρευσει κατι ασχημο προς τα εξω, αμεσως κλονιζονται καποιοι, και αναιρουν τον σεβασμο τους στο Ορος, ιδιως αυτοι που δεν εχουν παει ποτε.

Ανθρωποι το κατοικουν, και Αγιους εχει, και αναξιους, εχει, και καλοπερασακηδες εχει, και εμπορακους εχει, ως μια κοινωνια φθαρτων ανθρωπων. Η Χαρις του Κυριου ημων Ιησου Χριστου δια των πρεβειων της Υπεραγιας Θεοτοκου ειναι που κραταει τον καθενα μοναχο ορθιο εκει πανω για να συνεχιζει τον αγωνα του.

Λοιπον η ιδια Χαρις ειναι που μας ενισχυει και εμας οταν εχουμε να καταθεσουμε λιγο φιλοτιμο πνευματικο.

Ανευ εμου, ου δυνασθε ποιειν ουδεν, δεν ειπε ο Κυριος; Αυτο ισχυει και για μεσα στο Ορος, και για εξω. ας μην υπερβαλουμε. Και η "κοσμικη" Εκκλησια ειναι ενα εργαστηρι Αγιων.