"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πατέρα Αντώνιε ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για την ερώτηση καθώς δεν σκόπευα να ζαλίσω κανέναν με θέματα προσωπικά. Ανακάλυψα τυχαία το site και το βρήκα πραγματικά μεστό από αληθινούς προβληματισμούς για έναν αναγνώστη όχι ιδιαίτερα καταρτισμένο στα της πίστης όπως εγώ. Όμως το θέμα του φίλου (αν ο Θεός έχει προορίσει για τον καθένα συγκεκριμένο ταίρι) με σπρώχνει να αποτυπώσω και κάποια δικά μου βασανιστικά ερωτήματα.

Γνώρισα την γυναίκα μου πριν τρία χρόνια, και παντρευτήκαμε πέρυσι τον Ιούλιο. Και οι δύο οικογένειες πιστές, μας αναθρέψανε με φάρο τα ελληνορθόδοξα ιδανικά. Άνθρωποι τίμιοι και καλοί, από τους παλιούς καιρούς. Ειδικότερα η γυναίκα μου πολύ πιο πιστή κι από εμένα, όπως ίσως οι περισσότερες γυναίκες. Ιδιαίτερη αγάπη στον Ταξιάρχη, αλλά και σε κάποιους Αγίους που την βοηθήσαν σε δύσκολες στιγμές. 37 ετών, πολύ εμφανίσιμη, αλλά και πλήρως προσανατολισμένη στην αληθινή διάσταση της ζωής μας. Πιθανώς σε αυτό βοήθησε κι ένα ατύχημα που είχε στα καλά καθούμενα κι από το οποίο ως εκ θαύματος γλίτωσε, αλλά συνειδητοποίησε το κάτι παραπάνω. Ανακάλυψα μάλιστα τώρα, τυχαία, πως έχει κάνει και αγαθοεργίες που σε κανέναν δεν εχει φανερώσει.

Κάναμε ένα γάμο αληθινά απλό και μεστό. Επιμείναμε ο ιερέας να διαβάσει όλα τα λόγια, κοινωνήσαμε (δική της ιδέα) πριν τον γάμο. Η ίδια μετέβη και στον Ταξιάρχη Μανταμάδου με τις βέρες πριν τον Γάμο (εν μέσω προετοιμασιών).

Αμέσως μετά έμεινε έγκυος. Θέλαμε πολύ το παιδί, οπότε καταλαβαίνετε την χαρά μας. Η εγκυμοσύνη εξαιρετική, και το εκπληκτικότερο έβλεπα ήδη την γυναίκα μου να έχει μεταμορφωθεί σε μια εξαιρετική μάνα, με πλήρη αγάπη κι αφοσίωση για τη νέα ζωή που ερχότανε.

Αναμενόμενη ημερομηνία τοκετού πρώτες μέρες Μάη. Είχαμε μια καταπληκτική Ανάσταση, κοινωνήσαμε (για πρώτη φορά μετά από επιμονή της έμεινα και μετά το Χριστός Ανέστη και ομολογώ αγαλιάσαμε πραγματικά). Ημέρα του Πάσχα πανέμορφη. Τρίτη 29 του Απρίλη γιορτάσαμε και τους 9 μήνες γάμου μας.

Τετάρτη του Πάσχα από ξαφνική επιπλοκή πέθανε. Μέσα σε μια ώρα. Τυχαία βρέθηκα σπίτι από τη δουλειά νωρίς, και μπόρεσα να την πάω στο Νοσοκομείο όπου βγήκε ζωντανό το παιδί. Το οποίο πρόλαβε να το δει, να το πάρει αγκαλιά αλλά και να θυμήσει στον γιατρό ένα μικρό προβληματάκι που είχαμε δει στον προγεννητικό έλεγχο, μια αντιβίωση που πρέπει να πάρει για το νεφράκι του. Κι έφυγε.

Το παιδί υπέφερε λόγω της επιπλοκής και έμεινε στην εντατική για 27 ημέρες. Εδώ συνετελέσθη κατ' εμέ αλλά και τους γιατρούς ένα μεγάλο θαύμα που επανήλθε στο φυσιολογικό ή σχεδόν (μενουν κάποια λίγα ερωτηματικά ως προς την κινητική του ανάπτυξη στο μέλλον, ελπίζουμε ο Θεός να μας ελεήσει).

Αντιλαμβάνεστε ότι αντιμετώπισα πολύ μεγάλα ερωτηματικά. Γιατί; Γιατί σε εμάς; Αμαρτίες ιδιαίτερες δεν είχαμε, από όσο νομίζω. Και μια τέτοια δοκιμασία κατ' αρχήν για το παιδί αλλά και για εμένα, όμως και τους γονείς μας!...(μονάκριβη και μοναχοκόρη την είχαν οι δικοί της). Πώς μια τόσο ευτυχισμένη κατάσταση διαλύθηκε εν μια νυκτί;

Αλλά ακόμη σκέφτομαι τί σημαίνει η ευλογία που έλαβε ο γάμος κατά το Μυστήριο. Υπήρξε ευλογία; Ισχύει; (προφανώς τα περί μακροημερεύσεως όχι...) Με περιμένει η γυναίκα μου ή όλα πλέον μηδενίστηκαν και δεν σημαίνουν τίποτα;

Και γενικότερα εκεί όπου είναι βλέπει το παιδί μας; Προσεύχεται γι' αυτό;

Krateros έγραψε:Πατέρα Αντώνιε ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για την ερώτηση καθώς δεν σκόπευα να ζαλίσω κανέναν με θέματα προσωπικά. Ανακάλυψα τυχαία το site και το βρήκα πραγματικά μεστό από αληθινούς προβληματισμούς για έναν αναγνώστη όχι ιδιαίτερα καταρτισμένο στα της πίστης όπως εγώ. Όμως το θέμα του φίλου (αν ο Θεός έχει προορίσει για τον καθένα συγκεκριμένο ταίρι) με σπρώχνει να αποτυπώσω και κάποια δικά μου βασανιστικά ερωτήματα.

Γνώρισα την γυναίκα μου πριν τρία χρόνια, και παντρευτήκαμε πέρυσι τον Ιούλιο. Και οι δύο οικογένειες πιστές, μας αναθρέψανε με φάρο τα ελληνορθόδοξα ιδανικά. Άνθρωποι τίμιοι και καλοί, από τους παλιούς καιρούς. Ειδικότερα η γυναίκα μου πολύ πιο πιστή κι από εμένα, όπως ίσως οι περισσότερες γυναίκες. Ιδιαίτερη αγάπη στον Ταξιάρχη, αλλά και σε κάποιους Αγίους που την βοηθήσαν σε δύσκολες στιγμές. 37 ετών, πολύ εμφανίσιμη, αλλά και πλήρως προσανατολισμένη στην αληθινή διάσταση της ζωής μας. Πιθανώς σε αυτό βοήθησε κι ένα ατύχημα που είχε στα καλά καθούμενα κι από το οποίο ως εκ θαύματος γλίτωσε, αλλά συνειδητοποίησε το κάτι παραπάνω. Ανακάλυψα μάλιστα τώρα, τυχαία, πως έχει κάνει και αγαθοεργίες που σε κανέναν δεν εχει φανερώσει.

Κάναμε ένα γάμο αληθινά απλό και μεστό. Επιμείναμε ο ιερέας να διαβάσει όλα τα λόγια, κοινωνήσαμε (δική της ιδέα) πριν τον γάμο. Η ίδια μετέβη και στον Ταξιάρχη Μανταμάδου με τις βέρες πριν τον Γάμο (εν μέσω προετοιμασιών).

Αμέσως μετά έμεινε έγκυος. Θέλαμε πολύ το παιδί, οπότε καταλαβαίνετε την χαρά μας. Η εγκυμοσύνη εξαιρετική, και το εκπληκτικότερο έβλεπα ήδη την γυναίκα μου να έχει μεταμορφωθεί σε μια εξαιρετική μάνα, με πλήρη αγάπη κι αφοσίωση για τη νέα ζωή που ερχότανε.

Αναμενόμενη ημερομηνία τοκετού πρώτες μέρες Μάη. Είχαμε μια καταπληκτική Ανάσταση, κοινωνήσαμε (για πρώτη φορά μετά από επιμονή της έμεινα και μετά το Χριστός Ανέστη και ομολογώ αγαλιάσαμε πραγματικά). Ημέρα του Πάσχα πανέμορφη. Τρίτη 29 του Απρίλη γιορτάσαμε και τους 9 μήνες γάμου μας.

Τετάρτη του Πάσχα από ξαφνική επιπλοκή πέθανε. Μέσα σε μια ώρα. Τυχαία βρέθηκα σπίτι από τη δουλειά νωρίς, και μπόρεσα να την πάω στο Νοσοκομείο όπου βγήκε ζωντανό το παιδί. Το οποίο πρόλαβε να το δει, να το πάρει αγκαλιά αλλά και να θυμήσει στον γιατρό ένα μικρό προβληματάκι που είχαμε δει στον προγεννητικό έλεγχο, μια αντιβίωση που πρέπει να πάρει για το νεφράκι του. Κι έφυγε.

Το παιδί υπέφερε λόγω της επιπλοκής και έμεινε στην εντατική για 27 ημέρες. Εδώ συνετελέσθη κατ' εμέ αλλά και τους γιατρούς ένα μεγάλο θαύμα που επανήλθε στο φυσιολογικό ή σχεδόν (μενουν κάποια λίγα ερωτηματικά ως προς την κινητική του ανάπτυξη στο μέλλον, ελπίζουμε ο Θεός να μας ελεήσει).

Αντιλαμβάνεστε ότι αντιμετώπισα πολύ μεγάλα ερωτηματικά. Γιατί; Γιατί σε εμάς; Αμαρτίες ιδιαίτερες δεν είχαμε, από όσο νομίζω. Και μια τέτοια δοκιμασία κατ' αρχήν για το παιδί αλλά και για εμένα, όμως και τους γονείς μας!...(μονάκριβη και μοναχοκόρη την είχαν οι δικοί της). Πώς μια τόσο ευτυχισμένη κατάσταση διαλύθηκε εν μια νυκτί;

Αλλά ακόμη σκέφτομαι τί σημαίνει η ευλογία που έλαβε ο γάμος κατά το Μυστήριο. Υπήρξε ευλογία; Ισχύει; (προφανώς τα περί μακροημερεύσεως όχι...) Με περιμένει η γυναίκα μου ή όλα πλέον μηδενίστηκαν και δεν σημαίνουν τίποτα;

Και γενικότερα εκεί όπου είναι βλέπει το παιδί μας; Προσεύχεται γι' αυτό;

Περιμενοντας την απαντηση του Πατερα Αντωνιου,το μονο που μπορω να σου πω αδελφε μου ειναι οτι η συντροφος σου βρισκεται στο σπιτι του Πατερα της,στις αγκαλες Αυτου που την δημιουργησε και που την αγαπα οσο κανεις απο εμας δεν ξερει να αγαπα.
Αυτος ο Πατερας θα σε στηριξει και θα σου δωσει τη δυναμη να μεγαλωσεις το παιδακι σας οπως αυτη θα ηθελε. Φερε τον βαθυ σου πονο στα ποδια του Σταυρου Του, και εμπιστευσου Τον.

Krateros έγραψε:...Αλλά ακόμη σκέφτομαι τί σημαίνει η ευλογία που έλαβε ο γάμος κατά το Μυστήριο. Υπήρξε ευλογία; Ισχύει; (προφανώς τα περί μακροημερεύσεως όχι...) Με περιμένει η γυναίκα μου ή όλα πλέον μηδενίστηκαν και δεν σημαίνουν τίποτα;

Και γενικότερα εκεί όπου είναι βλέπει το παιδί μας; Προσεύχεται γι' αυτό;

Η δικιά μου οπτική στα θέματα αυτά έχοντας χάσει πρόσφατα την μάνα μου είναι οτι αν τα δείς με το μυαλό και την λογική δεν βγάζει πουθενά. Οχι μόνο αυτό αλλα μπορεί και να στραφούμε εναντίον της θρησκείας μας για τις προοπτικές που "νομίζαμε" οτι μας δίνει.

Η ατυχής παρατήρηση που μου έγινε "Ο Θεός έχει άλλο πρόγραμμα" δεν πείθει ειδικά τους ολιγόπιστους σαν και του λόγου μου.

Η δικιά μου λύση σε προβλήματα που ούτε καν πλησιάζουν το δικό σου είναι να προσπαθώ να σβύσω το πίσω και να δω μπροστά με γνώμωνα οτι πρέπει να συνεχίσω για μένα και την οικογένειά μου.

Η "ελπίδα της μετά θάνατο ζωής" φαντάζει παραμύθι μέσα στον πόνο και την απόγνωση της βίαιας καθημερινότητας.

Αδυνατώ να σου πώ κάτι παραπάνω διότι χτυπάω στον αδιαπέραστο τοίχο της λογικής.

Το φθαρτό μυαλό μου με την μηδενική γνώση και βίωση της Ορθοδοξίας θα σου πρότεινε να μαζέψεις ότι συντρίμια έχεις και να αναδιοργανωθείς μέσα απο την αγάπη για το παιδί σου.

Είθε ο Θεός να μας βοηθά όλους απτά και ξεκάθαρα. Το έχουμε απόλυτη ανάγκη.

Χρ.

Αχ αδερφε μου μου ραγισες τη καρδια !

Το μονο για το οποιο μπορω να ευχηθω και
να προσευχηθω ειναι να σου δινει ο Θεος κουραγιο για να μεγαλωσεις
αυτο το παιδι που ειναι κοντα σου !

Καλη δυναμη αδερφε

Melpomeni έγραψε:

...το μονο που μπορω να σου πω αδελφε μου ειναι οτι η συντροφος σου βρισκεται στο σπιτι του Πατερα της,στις αγκαλες Αυτου που την δημιουργησε και που την αγαπα οσο κανεις απο εμας δεν ξερει να αγαπα.
...

Αυτό θέλω να σου πω κι εγώ.

Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο και θαυμάζω το κουράγιο σου Krateros.
Με έκανες και δάκρυσα.

Θα σε παρακαλούσα, όταν με το καλό βαπτισθεί το παιδάκι σου, να μας πεις το όνομά του για να προσευχόμαστε για την υγεία του.

Cordelia έγραψε:

Melpomeni έγραψε:

...το μονο που μπορω να σου πω αδελφε μου ειναι οτι η συντροφος σου βρισκεται στο σπιτι του Πατερα της,στις αγκαλες Αυτου που την δημιουργησε και που την αγαπα οσο κανεις απο εμας δεν ξερει να αγαπα.
...

Αυτό θέλω να σου πω κι εγώ.

Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο και θαυμάζω το κουράγιο σου Krateros.
Με έκανες και δάκρυσα.

Θα σε παρακαλούσα, όταν με το καλό βαπτισθεί το παιδάκι σου, να μας πεις το όνομά του για να προσευχόμαστε για την υγεία του.

Αυτό κι από μένα....
Και να θυμάσαι ότι ο Θεός μας καλεί κοντά Του στην καλύτερη στιγμή για τη σωτηρία της ψυχής μας! [-o< να δυναμώνει την Πίστη σου και να σκέπει πάντα εσένα και το αγγελούδι σας.

Για άλλη μια φορά παίρνουμε ένα καλό μάθημα από τον αγαπητό Kratero, όλοι εμείς που μιζεριάζουμε και δισανασχετούμε κάθε ώρα και στιγμή.

Αγαπητέ Krateros, δεν έχω λόγια να εκφράσω τα συναισθήματα που μου δημιούργησε αυτό το γεγονός που σου συνέβει.

Και πάλι όμως θα πω ότι ο Κύριος ελπίζω ότι μας παίρνει κοντά του την κατάληλη στιγμή όσο κι αν εμείς δεν μπορούμε να το καταλάβουμε με την απλή λογική που διαθέτουμε.

Αυτά τα αναπάντητα "γιατί" ελπίζουμε με την βοήθεια του Θεού ότι θα γίνουν τεκμηριωμένα "διότι" στην άλλη ζωή.

Κι εγώ πιστεύω πολύ στον Ταξιάρχη από τον Μανταμάδο της Λέσβου μας έχει βοηθήσει πολύ...... κι εγώ η ανάξια όλο σε αμαρτίες πέφτω και τον απογοητεύω... μάθε λοιπόν ότι εμείς σαν ανάξιοι θέλουμε πολύ δρόμο ακόμη για να φτάσουμε την πίστη της γυναίκας σου γι' αυτό και μας δίνει ο Κύριος παράταση μπας και συμορφωθούμε.

Η δική σας ζωή ας είναι το παράδειγμα για μας.

Αγαπητέ Krateros, θα σε παρακαλούσαμε να μας πεις το βαπτιστικό σου όνομα και του παιδιού ώστε να προσευχόμαστε για σας.

Έχε εμπιστοσύνη στο Θεό και στον Ταξιάρχη και δεν θα απογοητευτείς.

Αδερφέ η πίκρα είναι πολύ μεγάλη....

Εγώ αδυνατώ να συλλάβω επαρκώς το δράμα σου, αλλά σε όσο μπορώ να συμμετάσχω, πίστεψέ με έχω βαριά οδύνη μέσα μου.

Μακάρι να ήταν εδώ ο π.Παϊσιος να σου έλεγε λόγο παρηγοριάς και αλήθειας και ελπίδας. Νιώθω σαν όλα να γκρεμίστηκαν, σα να μήν υπάρχει ελπίδα, σα μια τεράστια αδικία να έπεσε πάνω σας και πάνω σου.

Κύριε ελέησον.

Ελπίζω όμως ότι κάποια στιγμή -δεν ξερω σε ποιά Ζωη, σε τούτη δω την ψεύτικη ή στην άλλη- άγγελος Κυρίου θα σκουπίσει τα δάκρυά σου, και η ίδια η Θεοτόκος θα σε πάρει στην αγκαλιά της...

Αν θέλεις μας δίνεις τα ονόματά σας για να συμμετέχουμε όλοι νοερώς δια των ταπεινών μας ευχών, στην ανάπαυση της συζυγου σου και στη δική σου πνευματική βοήθεια.

Κάτι παραπλήσιο έπαθε και μια γνωστή μου κοπέλα με δύο παιδάκια (το μικρό της μόλις δυόμισι μηνών). Την ημέρα της επετείου του γάμου τους στις 10 Μαΐου δέκα μέρες μετά από το δικό σας συμβάν έστειλε τον άντρα της να πάρει γάλα για το μωρό με την μηχανή του και στον δρόμο σκοτώθηκε από κάποιον ηλικιωμένο που βγήκε από ένα στενό απρόσεχτα.

Νομίζω πως το θέμα πρέπει να το δούμε διαφορετικά. Αν δεν υπήρχε Θεός σε ποιόν θα ρίχναμε το βάρος των γεγονότων; Επειδή δεν μπορεί να χωρέσει το μυαλό μας το πως ενεργεί ο Θεός οδηγούμαστε στην απιστία;
Εξάλλου ο Χριστός το ξεκαθάρισε στους μαθητές Του ότι αυτή η ζωή είναι σταυρός. Οι έντεκα από τους δώδεκα μαθητές μαρτύρησαν με φρικτό θάνατο. Τους τιμώρησε ο Χριστός για τις αμαρτίες τους; Βλασφημία ξεκάθαρη. Τότε τι συμβαίνει;

Δεν είμαι Θεός να δίνω απαντήσεις αλλά νομίζω ότι αυτή η ζωή είναι συνεχείς εξετάσεις. Σε μια νορμάλ ζωή χωρίς πολλές δοκιμασίες και απρόοπτα υπάρχουν πολλές πιθανότητες να χάσουμε τον Θεό!
Πέρσι στην κηδεία του μικρού μου γιού πέρασα μέσα από τα ίδια γιατί και άκρη δεν έβγαλα. Ένα μόνο συμπέρανα. Ότι μόνο κοντά Του όλα γίνονται πιο ανάλαφρα! Κι εφόσον η γυναίκα σου ήταν αγωνιζόμενη χριστιανή και πέθανε πάνω στο καθήκον της να φέρει μια καινούρια ζωή στον κόσμο το μόνο σίγουρο είναι πως βρίσκεται κοντά Του και μεσιτεύει για σας.

Μην απελπίζεσαι αδελφέ! Νομίζω πως νιώθεις τις μεσιτείες της ήδη. Και σε περιμένει να συνεχίσετε μαζί την ζωή σας στην αιωνιότητα. Μόνο μην βιαστείς με την πολύ στεναχώρια να την συναντήσεις, γιατί πλέον ένα παιδάκι έχει μόνο εσένα στην ζωή κι από εσένα εξαρτάται!

Ο Θεός να σου δίνει δύναμη να συνεχίσεις την ζωή σου να μεγαλώσεις το βλαστάρι σας και νομίζω πως αν ξαναπαντρευτείς θα χαιρόταν κι εκείνη από το να σε βλέπει μια ζωή να λιώνεις από την στεναχώρια κι από τα γιατί.
Ο χρόνος κι ένα καινούριο ξεκίνημα ίσως είναι το καλύτερο φάρμακο μετά τον Χριστό για να επουλώσει τις πληγές.

Μεγαλύτερη ευλογία από το να σε φέρει ο Χριστός κοντά Του δεν υπάρχει. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής που δεν μακροημέρευσε κι έφυγε στα τριάντα του δεν ήταν ευλογημένος; Δεν ήταν μοναχογιός; Δεν ήταν μονάκριβος;
Να με συγχωρείς που πήρα το θάρρος να σου γράψω και να κάνω τον δάσκαλο σε μια τέτοια ώρα!
Ο Θεός να σε ευλογεί!

Ευχαριστώ όλους για τις προσευχές σας. Το όνομά μου είναι Κωνσταντίνος και του παιδιού Μάριος (Μαρία η μάνα του). Ευχαριστώ.