"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αρχιμ. Εφραίμ, Ηγούτμενος Βατοπαιδινής Σκήτης Αγίου Ανδρέα.

Γι' αυτό λοιπόν, οι Πατέρες λένε, ΠΡΟΣΕΞΤΕ, μην πολεμήτε τον εχθρό με όπλα που εσείς θέλετε να χειρίζεστε...
ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΝΑ ΟΠΛΟ ΜΟΝΟΝ!!!
Που ο ίδιος ο Χριστός μας αποκάλυψε, με το όνομά του.
"Ιησού ονόματι μάστιζε πολεμίως"!
ΌΧΙ με άλλο όπλο.
Θα φοράς σταυρό, θα πιστεύεις στη χάρη του σταυρού, όλη την στιγμή θα φοράς σταυρό (δεν ξεκαθάρισα τα λόγια εδώ) και κομποσκίνι να' χουμε.
ΑΛΛΑ, με το όνομα του Ιησού Χριστού θα πολεμίσεις τα δικά σου δαιμόνια, τα δικά σου τα πάθη, τα δικά σου τα αμαρτήματα και των άλλων.
Δεν υπάρχει άλλο όπλο, ούτε στον ουρανό, ούτε στη γή!
Ψάξτε να βρείτε αν υπάρχει δεύτερο όπλο, δεν υπάρχει!
Ο ίδιος ο Χριστός και ο Απόστολος Παύλος το λέγει:
"Ουτε είς τον ουρανό, ούτε στη γή"!
Γιατί δεν υπάρχει ποιό δυνατός, απ' το όνομα ΙΗΣΟΥΣ!..........................
.............................Όση δύναμη έχει ο Θεός ως Θεός, τόση δύναμη έδωσε και στο όνομα του!
Τι ασύλληπτη δύναμη έχει ο Χριστός ως Θεός;
Τόση δύναμη έδωσε και στο όνομά του!
Γιατί είναι το μόνο όνομα που έχει Α-Π-Ε-Ι-Ρ-Η ενέργεια!
Είναι γεμάτο όνομα!
Είναι ΑΠΕΙΡΟΙ τόνοι ουράνιοι, πνευματικό.
ΑΠΕΙΡΗ, ΑΠΕΙΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!..............................................

Και ο Πάτερ Εφραίμ από την Αριζόνα συμπληρώνει.

* Εργάζεται το σώμα, πρέπει να εργάζεται και η ψυχή.
Το στόμα να λέγει την προσευχή, ο νούς να σκεύτεται την προσευχή, να είμεθα έτοιμοι να αντιμετοπίσουμε τους δαιμονικούς λογισμούς.
Μας φέρνει λογισμούς κατά του Θεού, εναντίον των αδελφών, μας φέρνει λογισμούς από τα κοσμικά.
Όλοι αυτοί οι λογισμοί θα αντιμετοπιστούν με την ευχή, με την περιφρόνιση ή με την αντίρηση.
Όταν έτσι εργαζόμεθα κάθε μέρα, είναι αδύνατον να μη μάθουμε το πνευματικό εργόχειρο, το να μην μάθουμε την πνευματική τέχνη και επιστήμη.
Στην εργασία μας, στο διακόνισμα, στη παγκανιά, πρέπει να μελετούμε το όνομα του Χριστού.
Να μην αργολογούμε, η αργολογία πάντα φέρνει αμαρτία.
Όταν αργολογούμε, ανάμεσά μας έρχονται οι δαίμονες και πότε στον έναν πηγαίνουν πότε στον άλλον και συμβουλεύουν, πες τούτο, πες το άλλο και έτσι ξεκινάει η αργολογία με τα άσχιμα επακόλουθα.
Όταν όμως λέγεται η προσευχή.
Τότε οι δαίμονες φεύγουν μακριά.
Δεν μπορούν να ακούσουν το όνομα του Χριστού.
"Ονόματι Ιησού μάστιζε πολεμίως" λέγει ο Άβας Ιωάννης της κλοίμακος.
Όταν όμως δεν μαστίζουμαι τους δαίμονες, με την προσευχή, τότε έρχονται, μας πλησιάζουν και μας γεμίζουν με χίλιους δυό βρόμικους λογισμούς.

Μακάριος πραγματικά είναι εκείνος πού έχει κολλήσει την ευχή του Ιησού στη διάνοια του και φωνάζει προς Αυτόν ακατάπαυστα μέσα στην καρδιά του, όπως είναι ενωμένος ο αέρας με τα σώματά μας ή φλόγα με το κερί. Όταν περνά ο ήλιος πάνω από τη γη, φέρνει την ήμερα. Και το άγιο και σεβάσμιο όνομα του Κυρίου, όταν λάμπει συνεχώς μέσα στον νου μας, θα γεννήση αναρίθμητες έννοιες, λαμπρές σαν τον ήλιο.

Άγιος Ησύχιος "Προς Θεόδουλο"