"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ολα ειναι ματαια σε αυτον τον κοσμο που ζουμε.Ηρθαμε ,ειμαστε επισκεπτες και θα φυγουμε!!!!!!!!!!!!!!!

Πάροικος καὶ παρεπίδημος ἐγώ εἰμι μεθ᾽ ὑμῶν·

εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, Κύριε, καὶ τῆς δεήσεώς μου, ἐνώτισαι τῶν δακρύων μου· μὴ παρασιωπήσῃς, ὅτι πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοὶ καὶ παρεπίδημος καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου (Ψαλμ 38.13)

καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί(περαστικοι) εἰσιν ἐπὶ τῆς γῆς. οἱ γὰρ τοιαῦτα λέγοντες ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ἐπιζητοῦσι (Εβρ 11,13-14)

"ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ

Στην κόρη τής μεγάλης νήσου,
στις μακρινές ακρογιαλιές,
που είναι κοντά σου, εδώ, κοιμήσου
κι ανέτειλλε μεσ' τις στοές.

Δε θες πια νά 'βρεις τη γαλήνη,
δεν αγαπάς τη μοναξιά.
Στο θωρηκτό της ματαιότητας
θρηνεί η κατάρα της νεότητας.

Στα ψέμματα ζει η φωνή μου
κι ας είναι τα συγκεκριμένα,
αυτά που ακούτε τώρα, ηθελημένα.
Ψάχνει για νά 'βρει τη στροφή
ώστε ό,τι λέω να τ' αλλάζει˙
λάθος, σωστό, ένα να βγάζει!

Μα μην κοιτάτε το όλο στο όλο,
σάμπως υπάρχει για να φανεί;
Ό,τι δεν λάμπει δεν φωτίζει
κι ό,τι φωτίζει σάμπως πασχίζει;

Βαθιά μέσα στη θέληση
η άκρατη σιωπή.
Ξεσπάει η γέννηση,
ωχριά ο θάνατος, λιμνάζει και πεθαίνει˙
πεθαίνει και σαπίζει εντός του η μωρή ζωή."

Σπύρος.

Βρε Σπύρο βάλε και μια πινελιά αισιοδοξίας. :)

Να μη λυπάσαι που οι ημέρες φεύγουν και τρέχουν τόσο γοργά.
Μα μην ξεχάσεις την κάθε μέρα, όλη η καρδιά σου να λαχταρά
τον Πλάστη και Δήμιουργό της, τον Βασιλέα του Παντός,
αλλιώς οι μέρες χαμένες θαʼναι δίχως ανάσα και δίχως φως.

Ντινούλα,

Υπάρχει αισιοδοξία στη ματαιότητα;

Ωστόσο, υπάρχει ορμή και ελπίδα. Υπάρχει αναγέννηση και σπόρος θεοείδειας.

Σπύρος.

Παροδικά ναι, αλλά μάταια όχι. Μόνο χωρίς Θεό τα πάντα είναι μάταια. Αλλά όλα έχουν αξία εφόσον πιστεύεις στο Θεό. Κι ένα τόσο δα λουλουδάκι έχει την αξία του.

Να με συγχωρείτε αδελφοί μου, αλλά εγώ δεν τα βλέπω καθόλου μάταια!
Ζούμε σ' έναν υπέροχο κόσμο που έπλασε ο Θεός για μας, που παρ' όλο που τον έχουμε πληγώσει, εξακολουθεί, νομίζω, να είναι υπέροχος!
Το κυριότερο όμως είναι ότι σ' αυτόν τον κόσμο που ζούμε υπάρχουν πολλές, μα πάρα πολλές, ευκαιρίες να αγωνιστούμε για να προσεγγίσουμε τον Κύριό μας και να κάνουμε τη ζωή μας ακόμη ομορφότερη!
Πώς είναι δυνατόν ο κόσμος αυτός να είναι μάταιος όταν σ' αυτόν τον κόσμο έχουμε την ευκαιρία να δοξάζουμε τον Θεό;

smarti έγραψε:Ολα ειναι ματαια σε αυτον τον κοσμο που ζουμε.Ηρθαμε ,ειμαστε επισκεπτες και θα φυγουμε!!!!!!!!!!!!!!!

"Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης" κλπ.

Καλή η μνήμη θανάτου, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε τι είπε ο Κύριος στον Άγιο Σιλουανό:

"Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι".

Η μνήμη θανάτου έχει νόημα μόνο για να μας θυμίζει ότι μόνο στη Χάρη του Θεού ελπίζουμε κι όχι σε κάτι από τα κτιστά, αλλά η ελπίδα αυτή μας δίνει αισιοδοξία και κίνητρο για εντονότερη πνευματική προσπάθεια. Αλλιώς η μνήμη θανάτου οδηγεί στη μελαγχολία που είναι και πνευματική και ψυχική ασθένεια. Πρέπει νά 'χουμε πάντα στο μυαλό μας τα λόγια του Χριστού μας στους μαθητές του:

"33 ταύτα λελάληκα υμίν ίνα εν εμοί ειρήνην έχητε. εν τώ κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμον." (Ιωαν. κεφ. 16, 33)

"Ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης."

Αυτό δεν είναι το θέμα εδώ; Αυτό είναι και το περιεχόμενο. Ο άνθρωπος έχει πολλάκις εκφράσει τη διαπίστωσή του για την ματαιότητα των πάντων. Ένας κορυφαίος εκφραστής αυτής ήταν ο Γκαίτε, που ώθησε την ανθρωπότητα εμέσως να αναζητήσει την όντως αλήθεια. Ένας άλλος, υπέρμετρα ριζοσπαστικός, ήταν ο Νίτσε. Ένας εξίσου ασυμβίβαστος, δίχως όμως τις αρνητικές συσχετίσεις τού Νίτσε, ήταν ο Χάιντεγκερ. Η πατερική θεολογία διευκρίνησε ότι τα "πάντα" σε όλες αυτές τις διαπιστώσεις ενέχουν από κοινού ορθή παρατήρηση πλην όμως αφορούν στον κτιστό κόσμο. Με την τελευταία αποκάλυψη -εξ Αγίου Πνεύματος- η ανθρωπότητα έκανε ένα οντολογικό άλμα που όμοιο του δεν έχει υπάρξει, ούτε πρόκειται να υπάρξει μεγαλύτερο- στην ιστορία.

Γιατί λοιπόν να ενίσταται κάποιος; Η συνεχής πάλη του πτωτικού ανθρώπου με τον κτιστό κόσμο, σαν να ήταν εχθρός του και δεσμώτης του, είναι καταγεγραμμένη μέσα μας και συνυφασμένη με την ανθρώπινη πλευρά αυτής της ταλαίπωρης πλευράς της ανθρωπίνου φύσεως. Ναι, την ξεπεράσαμε εν Χριστώ αλλά ας μην την πετάξουμε περιπαικτικά στα σκουπίδια. Αν δεν κάνω λάθος έχει ειπωθεί εκ στόματος Χριστού, "Το είπες αλλά δεν το κατάλαβες".

Ευχές,

Σπύρος.

ntinoula έγραψε:Παροδικά ναι, αλλά μάταια όχι. Μόνο χωρίς Θεό τα πάντα είναι μάταια. Αλλά όλα έχουν αξία εφόσον πιστεύεις στο Θεό. Κι ένα τόσο δα λουλουδάκι έχει την αξία του.

Νομιζω ,πως ο καθενας μας αντιλαμβανεται διαφορετικα τη ματαιοτητα.Ακομα και το λουλουδακι που εχει την αξια του ,καποια στιγμη ,μπορει να μαραθει ,η να πατηθει η να θεριστει!
Οταν εγραψα ,οτι ολα ειναι ματαια σε αυτον τον κοσμο και οτι ειμαστε απλως περαστικοι ηταν μετα απο μια εξοδο.Ειχα παρα πολυ καιρο να βγω και πηγαμε σε ενα κλαμπ.Και εκει παρατηρουσα τον κοσμο,την πασαρελα ,τις κοπελες που με χαζους τροπους κοιτουσαν να αποσπασουν μια ματια απο τον αντρικο πληθυσμο και σε καποια στιγμη ενω τα κοιτουσα ολα αυτα ,μου φανηκαν ολα ανουσια .Εβλεπα παντρεμενους να χαζοκοιτανε τα πιπινια ,τα πιπινια με πολυ προκλητικους τροπους να θελουν το καμακι των αλλων και μου φανηκαν ολα τοσο χαζα.και ποιο πολυ θυμηθηκα τα δικα μου νιατα ,γιατι απο αυτο το σταδιο πιστευω περασαν ολοι μας και πανω σε αυτο ηρθα σπιτι και πεταξα την κοτσανα μου ,γιατι ετσι το ενιωθα.Νομιζω πως δεν αξιζει τιποτα αλλο στη γη τελικα απο το να εισαι κοντα στο θεο η να τον εχεις γνωρισει και να τον αφησεις να κατοικησει μεσα σου.Και σιγα σιγα ολα παιρνουν μια αλλη τροπη ,βρισκεις ουσια σε αλλα πραγματα....Δεν ξερω αν με καταλαβε καποιος......