"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πως μπορουμε να καταλαβουμε ,οτι εχουμε παρει τον κατηφορο στην πνευματικη ζωη μας και σαν ανθρωποι?

Αρχικά βλέπουμε αν οι πράξεις μας και τα έργα μας είναι σύμφωνα με το Νόμο του Θεού και στη συνέχεια συμβουλευόμαστε έναν έμπειρο πνευματικό γιατί μπορεί να είμαστε τόσο τυφλοί ώστε να ακολουθούμε το Νόμο του Θεού μόνο στη φαντασία μας.

Ο δε καρπός του Πνεύματος έστιν αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια. (Γαλ. 5,22)

smarti έγραψε:Πως μπορουμε να καταλαβουμε ,οτι εχουμε παρει τον κατηφορο στην πνευματικη ζωη μας και σαν ανθρωποι?

Σμάρω μου δεν έχουμε πάρει καμία κατηφόρα στην πνευματική μας ζωή, μην ανησυχείς καθόλου για αυτό.
Είμαστε στον πάτο εντελώς και πιό κάτω δεν υπάρχει.
Το μόνο που μας χρειάζεται είναι να έχουμε και τα 2 μας χέρια τεντωμένα ψηλά για να μας τα αρπάξει Αυτός που γνωρίζει πόσο πολύ πονάμε, ντρεπόμαστε, ανησυχούμε, υποφέρουμε, Τον ποθούμε. Χέρια ψηλά!!!!

Ο πνευματικός μου πάντα μου λέει να προσέχω το κόσκινο της συνείδησης!!

Κατα μια έννοια.....αν έχει ψιλές τρύπες τόσο περισσότερο ψιλοκοσκινίζεις τον εαυτό σου βρίσκοντας τα σφάλματα σου!!

Και αν είναι τεράστιες.... τότε περνάν διάφορα κατάλοιπα(πάθει) μέσα από αυτές μην μπορώντας πλέων να τα αναγνωρίσεις και να τα καταπολεμήσεις!!!
Πάντα με την βοήθεια του πνευματικού σου!!

Τώρα το πώς προσέχεις το κόσκινο της συνείδησης πιστεύω όλοι το ξέρουμε!!

Πολύ σωστά Παντελή,και για να έχουμε λαμπικαρισμένη και ευαίσθητη συνείδηση όσο πρέπει κάθε μέρα πρέπει την κάθε μία μέρα της ζωής μας να κάνουμε πάντα προσευχή για να μας φωτίζει ο Κύριος και να βλέπουμε τις αμαρτίες μας,τις παραλείψεις μας και για να μπορούμε να μην αμαρτάνουμε κιόλας με την βοήθεια του Θεού.
"Καταξίωσον Κύριε εν τη ημέρα ταύτη αναμαρτήτους φυλαχθήναι ημάς."

Σας ευχαριστω ολους παρα πολυ για τις συμβουλες σας!!!!!!!!

Τον κατήφορο τον έχουμε πάρει, όταν όχι μόνο έχουμε συμβιβαστεί με την αμαρτία, αλλά αρχίζει και να μας αρέσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα από τη Γέννεση: "6 καi είδεν η γυνή, ότι καλόν το ξύλον εις βρώσιν και ότι αρεστόν τοις οφθαλμοίς ιδείν και ωραίον έστι του κατανοήσαι, και λαβούσα από του καρπού αυτού έφαγε, και έδωκε και τω ανδρί αυτής μετ' αυτής, και έφαγον." (Γεν. κεφ. 3, 6)

smarti, κοιταξε να δεις.

Μπορει και στο τελος του κατηφορου να σε περιμενει ο Κυριος, αρκει να εχεις τον νουν σου και τις ελπιδες σου σε Αυτον.

Οπως μπορει και στο τελος του μαρτυρικου ανηφορου παλι να σε περιμενει.

Τα παντα εν πασι γεγονε ο Κυριος, οποτε μην ανησυχεις, και μονο που προβληματιζεσαι για το εαν εχεις παρει τον κατηφορο, ειναι σημαδι πνευματικης ζωης και εσωτερικης εργασιας. Ευγε.

Που εισαι βρε dionisis. :)
Νομιζω ,πως ειναι καλα καποιοες φορες να βιωνουμε και ,πως ειναι η κολασης ,οταν απομακρυνομαστε με την ακηδια μας και την τεμπελια μας ,απο το θεο.
Ειναι πολυ ασχημο ,να μας εχει εγκαταλειψει ο καλος θεουλης ,και πολυ καλα κανει ,για να μπορουμε να νιωθουμε καπου καπου και λιγο ταπεινωση.
Ευτυχως που ειναι φιλευσπλαχνος και μας συγχωρει συνεχεια.Ειναι πολυ ασχημο να εισαι μακρια απο το θεο.