Απαράδεκτο κατάντημα

[omirosx]

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ
Δεχόμαστε υπερήλικες, οικογενειακό περιβάλλον. Άνετα δωμάτια, Τηλέφωνο και μπάνιο. Στοργή, αγάπη και ιατρική παρακολούθηση. Αυτή την αγγελία διάβασε μια μέρα σε μια πρωινή εφημερίδα, συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος και δελεάστηκε.

Τηλεφώνησε στο μοναδικό του αδελφό, του παρέδωσε τα κειμήλια της πατρικής οικογένειας, πήρε τα απαραίτητα για τη χρήση του πράγματα και με δάκρυα στα μάτια μπήκε σε ένα ταξί να τον μεταφέρει στο γεροκομείο Εκεί που θα πέρναγε όλη την υπόλοιπη ζωή του μια και δεν ευτύχησε να δημιουργήσει δική του ζεστασιά και οικογένεια.

Κείνη τη στιγμή μια μεγάλη έκπληξη και ένας δυνατός πονοκέφαλος τον περίμεναν σαν είδε μέσα στο πλήθος των τροφίμων ένα παλιό του Φίλο. Ήταν κάτι το απρόσμενο γι αυτόν, παράξενο και φοβερό. Ο Αντρέας στο γεροκομείο, ψιθύρισε.

Μα είναι δυνατό; Ο Αντρέας που έχει τρεις βλαστούς επιστήμονες και μάλιστα τον έναν γιατρό με δική του κλινική. Ο Αντρέας που όλη του τη ζωή και την περιουσία τα είχε διαθέσει για τη σπουδή και την αποκατάσταση των παιδιών του;

Ναι. Δυστυχής τώρα είχε περιοριστεί στη μικρή σύνταξη του που με τη παραχώρηση της έχει κλειστεί στο γεροκομείο από τη μέρα που έχασε τη γυναίκα του.

Σε λίγες μέρες, όταν πια και οι δύο τους είχανε συνέλθει από την έκπληξη, ο Αντρέας του διηγήθηκε με βουρκωμένα μάτια όλα τα δεινά του χωρίς και να μπορεί να κρύψει τη ψυχική απογοήτευση που του είχε επιφυλάξει η μοίρα.

Τα παιδιά του που τον ξέχασαν και έριξαν όλο τους το ενδιαφέρον και όλη τους τη στοργή στις γυναίκες τους. Σε αυτές που ούτε ήθελαν να τον ιδούν αλλά ούτε και να τον ακούσουν σαν να τους είχε κάνει μεγάλο κακό. Σε ατές που με την ανοχή των παιδιών του είχαν ρίξει όλες τους τις προτιμήσεις και όλα τους τα ενδιαφέροντα στα χαρτιά και στη διασκέδαση.

Έτσι παραπονεμένος και θλιμμένος ο Αντρέας περνούσε στο γεροκομείο τις μέρες του, μακριά όχι μονάχα από τα παιδιά του, και τη βοήθεια τους, αλλά μακριά ακόμη και από τα εγγονάκια του χωρίς καν να τα βλέπει , που και σε αυτά με διάφορες δωρεές είχε παραχωρήσει το υπόλοιπο μέρος της ακίνητης περιουσίας του.

Δυστυχισμένε Αντρέα του είπε ο Φίλος του. Θυμάμαι που κάποτε με ρώτησες σε μια συνάντηση μας αν παντρεύτηκα και σου είχα απαντήσει ότι δεν έβλεπα τον λόγο.

Και θυμάμαι την απάντηση που μου έδωσες ότι ήταν καιρός να δημιουργήσω οικογένεια που θα μου χρειαζόταν για τα γηρατειά. Και θυμάμαι ακόμη, πιο καλά, αυτό που τότε χαριτολογώντας σου είπα: Και εσύ με τα παιδιά και εγώ <μαγκούφης>να μου το θυμηθείς σε γεροκομείο θα καταλήξουμε….

Βλέπω το πρόσωπο σου αγαπητέ φίλε ότι πείρε όψη σκυθρωπή, αλλά έχω τύχει να τα ιδώ από κοντά αυτά τα θλιβερά γεγονότα γιαυτό όταν το συνάντησα και το διάβασα κάτι ταράχθηκε μέσα μου, όμως οι αλήθειες πάντα πικρίζουν. Γιαυτό θα σε διασκεδάσω με το παρακάτω για να σου πάρω τον πόνο σου…

Η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ-ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ-ΚΡΑΤΟΥΣ
Ο συνολικός πληθυσμός της χώρας είναι –9.000.000.
Άτομα με ηλικία μεγαλύτερη των 65 ετών 2.000.000
Απομένουν να εργασθούν 7.000.000
Άτομα μικρότερα των 18 ετών 3.000.000
Απομένουν να εργασθούν 4.000.000
Δημόσιοι υπάλληλοι 1.500.000
Απομένουν να εργασθούν 2.500.000
Στρατιωτικοί και κληρικοί 500.000
Απομένουν να εργασθούν 2.000.000
Κυβερνητικοί και άλλοι επίσημοι 800.000
Απομένουν να εργασθούν 1.200.000
Τεμπέληδες που δεν θέλουν να εργασθούν 1.100.000
Απομένουν να εργασθούν 12.000
Φυλακισμένοι 11.988
Απομένουν να εργασθούν 2
Επομένως εσύ και εγώ πρέπει να εργαζόμαστε σκληρά. Ειδικά εσύ, επειδή εγώ έχω κουραστεί να τα κάνω όλα…
Φίλοι μου αυτή την φορά δεν ήταν θέμα των Γραφών αλλά πάλι καλά τα πήγαμε

[dionysisgr]

Τι θες να πεις με αυτο το topic, omirosx, και που εμπλεκονται οι Γραφες;

Γινε λιγο πιο βατος και σαφης, για να τοποθετηθουμε.

Οι Στρατιωτικοι και οι Κληρικοι, θεωρεις οτι ειναι αντιπαραγωγικες ταξεις;

Eπισης κανουμε Οικογενεια, για να εχουμε υπηρετες στα γεραματα μας, η ελευθερες νεες υπαρξεις, που εαν επιθυμουν θα μας σταθουν με την καλη προαιρεση τους αυτεξουσιως, στα εσχατα μας;

Οταν δημιουργεις με υστεροβουλια, omirosx, γευεσαι και τα αποτελεσματα, γιατι υπαρχουν και λειτουργουν οι πνευματικοι νομοι, πολυ ακριβεστερα απο τους φυσικους.

Οι Γραφες επισης δεν παραδοθηκαν για να "λυσουν" κοινωνικα προβληματα της αστυφιλιας και εντονης γηρανσης του πληθυσμου που δημιουργησε η ανελεητη καπιταλιστικη υλιστικη ψευτο-ευημερια μας, αλλα σαν κωδικας αναζητησης εσωτερικης της πορειας μας προς την θεωση.

Εν πασει περιπτωση μπορουμε να το αναπτυξουμε εαν μας βοηθησεις περαιτερω το θεμα.

[omirosx]

Φίλε Διονύση αν προσέξεις καλύτερα στο τέλος λέω δεν ήτα θέμα της Γραφής . Δεν παραποιώ μέχρι σήμερα την Γραφή, αλλά πάντα ως βάση έχω την Γραφή. Γιατί λοιπόν ρωτάς περι Γραφής;

[dionysisgr]

Εσυ γιατι την αναφερεις σε ασχετο topic;

[dionysisgr]

Eαν θελεις, απαντησε και στα ευλογα ερωτηματα που σου εθεσα για να προαγεις τον διαλογο για το topic που εθεσες.

Εκτος και εαν ηταν ανακοινωση και οχι topic, και δεν θελεις να το συζητησουμε.

[alexandergreek]

Υπάρχει δυστυχώς και αχαριστία απο τα παιδία, πολλές φορές. Δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις που ειναι αδύνατο να προσεχθούν οι γέροντες γονείς (μικρό σπίτι, έλλειψη χρημάτων ή άλλα προβλήματα).

Νομίζω όμως ότι είναι μέγιστη ευεργεσία να φροντίζουμε στα γεράματα τους γονείς μας. Και ο Κύριος, επάνω στο Σταυρό, σκέφτηκε και έδωσε εντολή για τη Μητέρα Του, και ανέθεσε τη φροντίδα Της στον Ιωάννη!

[dionysisgr]

alexandergreek, το θεμα ειναι καθαρα πνευματικο, και οπως αναφερεις και εσυ, πνευματικα αναγεται και εξηγειται αλλα και επιλυεται.

Οπως ολα αναγονται σε πνευματικο επιπεδο ετσι και αυτα τα θεματα, αντιμετωπιζεται οταν ο καθενας τα βλεπει ετσι.

Οταν τα βλεπει κοσμικα, εγωιστικα, πως θα περασουμε καλα, για το εαυτο μας, χωρις "ενοχλησεις" βασανα, ταλαιπωριες, καταληγουμε εκει, με γονεις παρατημενους, παιδια σε ναρκωτικα, κοινωνικη απομονωση και χιλιαδες αλλα προβληματα.

Οταν ο αλλος δεν βλεπει ως θεαρεστη διακονια, την φροντιδα των γονιων του που εν συνεργεια με τον Θεον τον εφεραν απο την ανυπαρξια στην εγωιστικη του υπαρξη, τοτε δεν υπαρχει φαρμακο.

Απο την αλλη, γιατι καθε νομισμα εχει δυο οψεις, δεν μπορει καποιος να λεει: Θα κανω παιδια, και οταν γερασω θα με γηροκομησουν και θα την περασω καλα. Ειναι υστεροβουλο αυτο και δυστυχως πολλοι σκεπτονται ετσι με αποτελεσμα να το πληρωνουν στο τελος.

Δημιουργεις, σαν εικονα Θεου, με την ιδια προθεση που ειχε και ο Θεος. Ανιδιοτελως, απο αγαπη και χωρις ανταλλαγμα, χωρις να περιμενεις τιποτα, γιατι εχεις περισσευμα αγαπης και διαθεση για προσφορα ζωης.

Ετσι νομιζω εγω θα λειτουργησει και θετικα ο πνευματικος νομος που ειναι αμειλικτος στην λειτουργια του.

Εαν τωρα δημιουργησεις, και το δημιουργημα φερθει με αναλογο τροπο, δηλαδη με αγαπη, στοργη, τιμη και φιλοτιμο, τοτε αυτο ειναι το αριστον, και φυσικα συμβαινει σε παρα πολλες περιπτωσεις οπως ξερουμε, απο παιδια που τα εδωσαν ολα μεχρι τελους για του γονεις τους.