"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Παρθενε Δεσποινα Θεοτοκε,η τον Θεον Λογον κατα σαρκα γεννησασα οιδα μεν οιδα,οτι ουκ εστιν ευπρεπες ουδε αξιον εμε τον ουτω πανασωτον,
εικονα καθοραν σου της αγνης ,σου της αειπαρθενου,σου της σωμα και
ψυχην εχουσης καθαρα και αμολυντα,οφθαλμοις μεμολυσμενοις οραν και
χειλεσιν ακαθαρτοις και βεβηλοις περιπτυσσεσθαι η παρακαλειν.Δικαιον γαρ εστιν εμε τον ασωτον μισεισθαι και στυγεισθαι υπο της σης καθαροτητος
Πλην επειδη περ γεγονεν ο Θεος ον εγεννησας,ανθρωπος οπως καλεση τους αμαρτωλους εις μετανοιαν,θαρρων κ αγω προσερχομαι σοι,μετα δακρυων δεομενος.Δεξαι μου την παρουσαν των πολλων και χαλεπων πταισματων εξαγορευσιν και προσαγαγε τω μονογενει σου Υιω και Θεο
ικετηριαν ποιουσα οπως γενηται ιλεως τη αθλια και ταλαιπωρω ψυχη.
Δια γαρ το πληθος των ανομιων μου κωλυομαι προς αυτον ατενισαι και αιτησαι συγχωρησιν.Δια τουτο σε προβαλλομαι πρεσβυν και μασιτην.
Οτι πολλων απολαυσας και μεγαλων δωρεων παρα του πλαστουργησαντος με Θεου,αμνημων τε πασων φανεις ο αθλιος και αχαριστος,εικοτως παρασυνεβληθην τοις κτηνεσιν τοις ανοητοις και ομοιωθην αυτοις.πτωχευων ταις αρεταις,πλουτων τοις παθεσι αισχυνης
πεπληρωμενος παρρησιας θειας εστερημενος,κατακεκριμενος υπο Θεου,θρηνουμενος απο Αγγελων,γελωμενος υπο Δαιμονων και μισουμενος παρα ανθρωπων,ελεγχομενος υπο του σεινηδοτος,υπο των πονηρων μου καταισχυνομενος εργων.Και προ θανατου νεκρος υπαρχων
και προ της κρισεως αυτοκατακριτος ων και προ της ατελευτητου κολασεως αυτοτημωρητος τυγχανων υπο της απογνωσεως.Δι ο δη εις την σην και μονην καταφευγω αντιληψιν.Δεσποινα Θεοτοκε.ο των μυριων ταλαντων οφειλετης ο ασωτως μετα πορνων την πατρικην δαπανησας ουσιαν,ο πορνευσας υπερ την πορνην ο παρανομησας υπερ των Μανασσην,ο υπερ τον πλουσιον ασπλαχνος γεγονως ο λαιμαργος δουλος ,το των πονηρων λογισμων δοχειον,ο των αισχρων και ρυπαρων
λογων θησαυροφυλαξ,ο πασης αγαθης εργασιας αλλοτριος.
Ελεησον μου την ταπεινωσιν οικτιρησον μου την ασθενειαν, μεγαλην εχεις την παρρησιαν προς τον εκ σου τεχθεντα¨ ουδεις δυναται ως συ Μητερ Θεου.Παντα γαρ ισχυεις ως παντων υπερεχουσα των κτισματων και ουδεν σοι αδυνατον εαν θελησης μονον.Μη ουν παριδης μου τα δακρυα μη βδελυξη μου τον στεναγμον,μη απωση μου τον εκ καρδιας πονον,μη καταισχυνης μου την εις σε προσδοκιαν¨αλλα ταις μητρικαις σου δεησεσι την του αγαθου Υιου σου και Θεου αβιαστον βιασαμενη ευσπλαχνιαν,αξιωσον με τον ταλαιπωρον καιαναξιον δουλον σου το πρωτον και αρχαιον μου απολαβειν καλλοσ και την των παθων αποσθεσαι αμορφιαν ελευθρωθηναιαπο της αμαρτιας δουλωθηναι δε την δικαιοσυνην εκδυσασθαι τον μιασμον της σαρκικης ηδονης και ενδυσασθαι τον αγιασμον της ψυχικης καθαροτητος νεκρωθηναι τω κοσμο και ζησαι τη αρετη. Οδοιπορουντι μοι συνοδευσον εν θαλασση πλεοντι συμπλευσον
αγρυπνουντα με ενισχυσον θλιβομενον παραμυθησον¨ολιγοψυχουντα
παρακαλεσον ασθενουντι ιασιν μοι δωρησαι αδικουμενον ρυσαι με συκοφαντουμενον αθωωσον, εις θανατον κινδυνευοντα συντομως προφθασασα λυτρωσαι τοις αορατοις εχθροις καθ εκαστην φοβερον δειξον με ινα γνωσι παντες οι αδικως τυραννουντες τινος δουλος υπαρχω. Ναι Υπεραγαθε Δεσποινα Θεοτοκε επακουσον της οικτρας μου
δεησεως και μη καταισχυνης με απο της προσδοκιας μου η μετα Θεον ελπις παντων των περατων της γης.Τον βρασμον της σαρκος μου κατασβεσον τον πικρον θυμον καταπραυνον τον τυφον και την αλαζονιαν της ματαιας οιησεως εκ του νοος μου αφανισον τας νυκτερινας φαντασιας των πονηρων πνευματων και τας μεθημερηνας των ακαθαρτων ενοιων προσβολας εκ της καρδιας μου μειωσον παιδευσον μου την γλωσσαν λαλειν τα συμφεροντα,διδαξον μου τους οφθαλμους
βλεπειν ορθως της αρετης την ευθυτητα τους ποδας μου τρεχειν ανυποσκελιστως ποιησον την μακαριαν οδον τουΘεου εντολων τας χειρας μου αγιασθηναι παρασκευασον ινα αξιως αιρω αυτας προς τον Υψιστον καθαρον μου το στομα ινα μετα παρρησιας επικαληται Πατερα τον φοβερον Θεον και Παναγιον,ανοιξον μου τα ωτα ινα ακουω αισθητως και νοητως τα υπερ μελι και κηριον γλυκυτερα των αγιων Γραφων λογια
και βιω κατ¨άυτα υπο σου καρταιουμενος.Δος μοι καιρον μετανοιας λογισμον επιστροφης,αιφνιδιου θανατου με ελευθερωσον,κατακεκριμενον
υπο του συνειδοτος με απαλλαξον.Και τελευταιον παραστηθι μοι εν τω χωρισμω της ψυχης απο του αθλιου μου σωματος,την αφορητον εκεινην ελαφρυνουσα βιαν τον ανεκφραστον κουφιζουσα πονον.την απαραμυθητον παρηγορουσα στενοχωριαν της σκοτεινης με των Δαιμονων λυτρουμενη μορφης του πικροτατου λογοθεσιου των τελωνων του αερος και των αρχοντων του σκοτους εξαιρουσα και τα χειρογραφα
των πολλων μου αμαρτιων διαρρησουσα τω Θεο με οικιωσον και της εκ δεξιων αυτου μακαριας στασεως εν τω φοβερο κριτηριω καταξιωσον και
των αιωνιων και ακηρατων αγαθων κληρονομον με ποιησον.Ταυτην σοι προσαγω την εξομολογησιν Δεσποινα μου Θεοτοκε το φως των εσκοτισμενων μου οφθαλμων η παραμυθια της εμης ψυχης η μετα Θεον ελπις μου και προστασια ην ευμενως προσδεξαι και καθαρισον με απο παντως μολισμου σαρκος και πνευματος και αξιωσον με εν τω παροντι
αιωνι ακατακριτως μετασχειν του παναγιου και αχραντου σωματος και
αιματος του Υιου σου και Θεου σου εν δε τω μελλοντι του γλυκυτατου και ουρανιου δειπνου της τρυφησ του Παραδεισου ενθα παντων εστιν ευραινομενων η κατοικια.Τουτων δε τυχων των αγαθων ο αναξιος δοξαζω
εις τους αιωνας των αιωνων το παντιμον και μεγαλοπρεπες ονομα του Υιου και Θεου σου,του δεχομενου παντας τους εξ ολης μετανοουντας
ψυχης δια σε την γενομενην παντων των αμαρτωλων μεσιτριαν και εγγυητριαν.Δια γαρ σου Πανυμνητε και Υπεραγαθε Δεσποινα περισωζεται
πασα βροτεια φυσις αινουσα και εωλογουσα Πατερα και Υιον και Αγιον Πνευμα Την Παναγιαν Τριαδα και Ομοοθσιον παντοτε νυν και αει και εις τους αιωνας των αιωνων ΑΜΗΝ>

Με αυτην την προσευχοτανε ο Γρηγοριος Παλαμας ο Μεγας της Θεσσαλονικης οπως τον αποκαλουν.ετσι οταν την διαβασα εγινε και δικη μου προσευχη γιατι με αγιξε βαθια .σε καθε θλιψι μου στενοχωρια κλπ ειναι η καταφυγη μου μαζι με την προσευχη του Ιωαννου Δαμασκηνου.και παντα με γαληνευουν