"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πως πρέπει να πορυεόμαστε μέσα στη κοσμική ζωή που ζούμε ώστε να τηρούμε και παραμένουμε καλή χριστιανή.
"καλή" με την έννοια ότι δε παραβένουμε το λόγο του Θεού.
Ζούμε όμως μέσς στη κοινωνία και πρέπει να βαδίζουμε εν μέρει με τις προσταγές της. Δηλ. τι θέλω να πω π.χ. η κόρη μου πηγαίνει σχολείο δε πρέπει εάν θέλει να πετύχει κάτι να τη συμβουλέψω πως πρέπει να διαβάζει και να προσπαθεί να αριστεύει; Αυτό όμως δημιουργώντάς της ένα τέτοιο κίνητρο δεν τη βάζω στο δρόμο της υπερηφάνειας;Η υπερηφάνεια δεν είναι αμαρτία;
Ή κάτι άλλο μου αρέσει πολύ να ακούω μουσική ακόμη και ξένη και δε σας κρύβω ότι και κανένα χορό το ρίχνω αυτό αναιρεί τη θρησκευτική μου συνείδηση;δηλ. δεν είμαι καλή γιατι μορεί να μου αρέσει να χορέψω και κανένα τσιφτετέλι;
Μπορώ να ακούσω τις απόψεις σας πως πρέπει να διάβει το βίο του ένας καλός χριστιανός χωρίς όμως να έρχεται σε κόντρα με τη κοινωνία- διότι εάν απομονωθούμε είναι πιο εύκολο να αφήσουμε τους πειρασμούς απ'έξω - όταν όμωςείσαι ενταγμένος μάσε στο κοινωνικό σύνολο τότε τι γίνεται;Μπορώ να ανφέρω και άλλα παραδείγματα αλλά θέλω να περιμένω τις δικές σας απόψεις

καποτε μια αυστηρη χριστιανη αποφευγε να βγενει με τον αντρα της
και να πηγαινει σε αγρυπνιες και τετοια , με αποτελεσμα να μπλεξει ο ανδρας της με αλλη γυναικα .


χρειαζεται διακριση , ο υπερβολικος ζηλος μπορει να κανει κακο
διακριση ειναι το στεφανι των αρετων .

καποτε μια αυστηρη χριστιανη αποφευγε να βγενει με τον αντρα της
και να πηγαινει σε αγρυπνιες και τετοια , με αποτελεσμα να μπλεξει ο ανδρας της με αλλη γυναικα .


χρειαζεται διακριση , ο υπερβολικος ζηλος μπορει να κανει κακο
διακριση ειναι το στεφανι των αρετων .


και θα σου πω και κατι γιατι και εσυ και εγω δεν ειμαστε μοναχοι
[ αυτο μου το ειπε ενας [[γεροντας στην παναγουδα]] στο αγιο ορος πριν χρονια οταν ημουν 17 και σε δυσκολη κατασταση .

εισαι ετοιμος ανα πασα στιγμη να πεσεις στην φωτια για τον χριστο μας ;
ε τοτε προχωρα και αρχιζε ν ζεις σαν ανθρωπος να κοιτας μονο μπροστα .

ξεκίνησα και διβάζω ένα βιβλίο με το Βίο του π.Παίσιου λοιπόν έχω μείνει με το στόμα ανοικτό.
Επίσης διαβάζω αυτά που γράφουν - ωραία με βρίσκουν σύμφωνη αλλά αν τα τη΄ρησω κατά γράμμα πρέπει να αποκλειστό από τη κοινωνία διότι έτσι όπως κάποιοι συνομιλητές γράφουν δε ξέρω κατά πόσο τηρούνται κιόλας.
Δε θέλω να αποκλείσω τη τεχνολογία , τη γνώση ,τη διασκέδαση ,και γιατί όχι τη σαρκική επαφή με τον σύζηγό μου. μπορώ να τα συνδυάσω χωρίς να νοιωθω τύψεις απέναντι στη θρησκεία μου;
Για παράδειγμα όταν προσεύχεσε τη βραδυνή σου προσευχή ( συγγνώμη αν δε χρησιμοποιώ σωστη ορολογία ) μετά μπορείς να έρθεις σε σαρκική επαφή με το/ τη σύζυγο;
μπορείς να κατευθύνεις το παιδί σου που ασχολείται με τον αθλητισμό να είναι πρώτο και να δέχετε τιμήσεις;

η πρόταση του γέροντα είναι ΔΥΝΑΤΗ

και κάτι άλλο πιο δύσκολο ακόμη τουλάχιστον για μένα προσωπικά
Πες κάποιος σου έκανε κάτι πολύ μα πάρα πολύ κακό.
ο.κ. εσύ δε θέλεις το κακό του ούτε οτιδήποτε άλλο έχεις δικαίωμα όμως να μη θέλεις να παρευβρίσκεται στο κύκλο γνωριμιών σου;
δηλ. απλά να μη θέλεις να κάνετε παρέα γιατί μπαίνει σε πειρασμό η σκέψη σου να σκέφτεται ίσως κακοπροαίρετα.
Αυτό με κάνει να μην είμαι πιστή;

Μόνη σού θά καταλάβεις στήν πορεία τί πρέπει νά αφαιρέσεις η νά προσθέσεις από πράγματα καί καταστάσεις πού ζούσες μέχρι τώρα.
Καί εγώ στήν αρχή συνδύαζα μεταξύ τούς αρκετά αντίθετα πράγματα .
Μόνος μού στήν πορεία καί μέ τήν διακρητική παρουσία καί συμβουλή τού Πνευματικού μού καταλαβαινα ποία μέ συμφέρουν καί ποιά οχι.
Αν υπάρχει πίεση η αυστηρή καθοδήγηση καποια στιγμή μπορεί καί νά σού φέρει αντιθετα αποτελέσματα.
Τό θέμα ειναι νά νοιώσεις εσύ τί σέ απομακρυνει η σέ φέρνει ποιό κοντά στό Ποθούμενο.
Τώρα σ αυτά πού ρωτάς δέ νομίζω οτι μπορείς νά πάρεις απάντηση από εμάς .
Ειναι μεγάλη η ευθύνη καί δέν εχουμε τό ρόλο Πνευματικού.
Ακόμα καί τήν Γραφή τήν ερμηνεύουμε οπως θέλει ο καθένας .

vasilikirimp έγραψε:Πως πρέπει να πορυεόμαστε μέσα στη κοσμική ζωή που ζούμε ώστε να τηρούμε και παραμένουμε καλή χριστιανή.
"καλή" με την έννοια ότι δε παραβένουμε το λόγο του Θεού.
Ζούμε όμως μέσς στη κοινωνία και πρέπει να βαδίζουμε εν μέρει με τις προσταγές της. Δηλ. τι θέλω να πω π.χ. η κόρη μου πηγαίνει σχολείο δε πρέπει εάν θέλει να πετύχει κάτι να τη συμβουλέψω πως πρέπει να διαβάζει και να προσπαθεί να αριστεύει; Αυτό όμως δημιουργώντάς της ένα τέτοιο κίνητρο δεν τη βάζω στο δρόμο της υπερηφάνειας;Η υπερηφάνεια δεν είναι αμαρτία;
Ή κάτι άλλο μου αρέσει πολύ να ακούω μουσική ακόμη και ξένη και δε σας κρύβω ότι και κανένα χορό το ρίχνω αυτό αναιρεί τη θρησκευτική μου συνείδηση;δηλ. δεν είμαι καλή γιατι μορεί να μου αρέσει να χορέψω και κανένα τσιφτετέλι;
Μπορώ να ακούσω τις απόψεις σας πως πρέπει να διάβει το βίο του ένας καλός χριστιανός χωρίς όμως να έρχεται σε κόντρα με τη κοινωνία- διότι εάν απομονωθούμε είναι πιο εύκολο να αφήσουμε τους πειρασμούς απ'έξω - όταν όμωςείσαι ενταγμένος μάσε στο κοινωνικό σύνολο τότε τι γίνεται;Μπορώ να ανφέρω και άλλα παραδείγματα αλλά θέλω να περιμένω τις δικές σας απόψεις

Δεν απαγορεύεται να συμπεριφερόμαστε ανθρώπινα μέσα στη κοινωνία που ζούμε, αρκεί να μη γίνεται η αμαρτία και ο σκανδαλισμός.
Μπορούμε να δούμε το σκοπό πολλών πραγμάτων που κάνουμε στη ζωή μας, θέτοντας στον εαυτό μας ένα πολύ απλό ερώτημα: Γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε;
Είναι τόσο απλό το ερώτημα αυτό, αλλά με βάθος και ουσία.
Π.χ Τρώμε για να ζήσουμε. Πίνουμε νερό για τον ίδιο λόγο. Εργαζόμαστε για τα πρός το ζήν. Και πολλά τέτοια παραδείγματα.
Η ικανοποίηση τέτοιων αναγκών είναι ανθρώπινη, γιατί είναι ανάγκη που αν δεν καλυφθεί, θα γίνει κακό στον εαυτό μας.

Αλήθεια, τι είναι ανάγκη; Είναι ανάγκη η ικανοποίηση των παθών μας; Είναι μήπως η καλοπέραση; Η ηδονή; Η δόξα; Με τρείς όρους: η φιληδονία, η φιλοδοξία, η φιλαργυρία είναι ανάγκες;

Τα πάθη μας περιφέρονται γύρω από αυτό το τρύπτιχο που συνθέτουν την κορωνίδα των παθών, την ΦΙΛΑΥΤΙΑ.

Από τα παραπάνω πάθη γεννιούνται άλλα πάθη που τις περισσότερες φορές είναι δυσδιάκριτα. Με λίγα λόγια, όπως μεγαλώνει ένα δένδρο το ίδιο συμβαίνει και με τα πάθη. Η ρίζα είναι η φιλαυτία, οι χονδροί κορμοί που αρχίζουν να απλώνονται από το κορμό του δέντρου είναι τα τρία παραπάνω πάθη, και ακολουθούν οι μικρότεροι κορμοί που είναι τα μικρότερα πάθη.

Εδώ είναι η άσκησή μας: Να μη ξεκινήσουμε από τη κορυφή να κόβουμε, σιγά-σιγά, αλλά να κάψουμε τη ρίζα και να την ανακαινήσουμε. Το πάθος δηλ. να το κάνουμε αρετή. Για όλα αυτά όμως στον εξομολόγο-πνευματικό.

Για το αν είναι κακό ή όχι κάποιος να χορεύει και τι χορεύει, η συνείδησή του θα τον πληροφορεί, όταν αργά-αργά θα την καθαρίζει με την άσκηση.

Τα παιδιά μας δεν θα αποκτήσουν υπερηφάνεια, αν εμείς δεν τους την εμφυτεύσουμε. Είμαστε εμείς ταπεινοί; Τα παιδιά μας θα έχουν παραδείγματα πρός μίμηση. Πρό πάντων και να μη τα συγκρίνουμε, και να μη τα ωθούμε να συγκρίνονται με τους άλλους. Να θέσουν θεοφιλή σκοπό στη ζωή τους. Αυτό που θα πετύχουν να το χρησιμοποιήσουν ''εις δόξαν Θεού''.

Για μένα το θέμα είναι να 'σαι κοντά στον Θεό,να κάνεις το θέλημά του πάντα και να τον αγαπάς πραγματικά.
Το να διασκεδάζεις ακούγοντας μουσική πχ. δεν είναι κακό αρκεί να μην παραμελείς τα πνευματικά σου καθήκοντα προς χάριν αυτής της διασκέδασης κατ΄εμέ,και να μην κάνεις καταχρήσεις στην διασκέδαση (να 'ναι με μέτρο).
Να χεις σαν κέντρο τον Θεό και την οικογένειά σου και όχι τις διασκεδάσεις.
Αλλά γιατί τα ρωτάς αυτά σε μας?Κανονικά θέσε το στον πνευματικό σου,αυτός θα σου υποδείξει το σωστό όχι εμείς οι άσχετοι και άγνωστοι εδώ μέσα.

Ειναι μεγάλη η ευθύνη καί δέν εχουμε τό ρόλο Πνευματικού.
Ακόμα καί τήν Γραφή τήν ερμηνεύουμε οπως θέλει ο καθένας .[/quote]



σημαντικο ο πνευματικος σου