"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΤΟ ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Μια πραξη γεματη αγαπη και στοργη που ζεσταινει τη παγερη απο την αδιαφορια εποχη μας.Εκανε κρυο τη παραμονη των Χριστουγεννων στους λοφους βορεια απο τη Παλληνη.Κι εκει σ ενα χαμοσπιτο μια γυναικα 70 χρονων ξεπαγιαζε περιμενοντας τη Γεννηση του Χριστου.Ηταν μονη.Χωρις χρηματα.Ετρεμε μεσα στα τριμενα ρουχα της...Ηταν αργα το μεσημερι την ιδια μερα οταν ενα περιπολικο αυτοκινητο με το πληρωμα του εφτασε στο σπιτι της γεροντισας.Οι αστυνομικοι -αγγελοι της χαρας-ευχηθηκαν χρονια πολλα.Καθησαν κοντα στη μοναχικη γυναικα,και της προσφεραν ενα μικρο δεμα.Μια ζεστη ρομπα κι ενα ποσο για ναγορασει λιγο κρεας.Επειτα το "περιπολικο της αγαπης" εφυγε.
Η γεροντισα εμεινε και παλι μονη.Αλλα αυτη τη φορα με τη χαρα ζωγραφισμενη στα κουρασμενα ματια της,χαρα γιατι ακομα υπαρχουν ανθρωποι που τετοιες μερες -εστω- θυμουνται αυτους που δεν γιορταζουν.Αυτους που υποδεχονται παγωμενοι και νηστικοι τη Γεννηση του Χριστου μας.

90 ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΩΡΟ

Να και μια ειδηση ασυνηθηστη.Το περιστατικο συνεβη στη Γαλλια και δειχνει τη δυναμη της αγαπης,που τη συνανταει κανεις και εκει,οπου δε το φανταζεσαι.Πολλες οι εκκλησεις για βοηθεια σε αναξιοπαθουν
τες.Συχνες και οι ανταποκρισεις της φιλανθρωπιας.Προθυμη ομως ανταποκριση απο φυλακισμενους δεν ειναι απ τα συνηθισμενα γεγονοτα.
Προωρα γεννημενο και τυφλο ηταν ενα αγορακι.Μονη ελπιδα να βρει την οραση του ηταν μια χειρουργικη επεμβαση στην Αμερικη.Ενας κρατουμενος των φυλακων ακουσε το πρωι την εκκληση απ το ραδιοφωνο για βοηθεια.Αποφασισε να συμπαρασταθει μαζι με τους συγκρατουμενους του,τους κινητοποιησε.Μεσολαβητικο ρολο αναμεσα σ αυτους και το διευθυντη επαιξε ο εφημεριος των φυλακων.Απο 90 φυλακισμενους μαζευτηκε το απαιτουμενο ποσο.Ηταν μια συμβολη οχι ασημαντη.
Η εγχειρηση εγινε σε νοσοκομειο της Βοστωνης και τα αποτελεσματα ενθαρρυντικα.Το παιδακι υπαρχουν πολλες ελπιδες να δει μια μερα τους γονεις του,χαρις στη γενναιοδωρια των φυλακισμενων.

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

"Εαν μιλω τις γλωσσες των ανθρωπων και των αγγελων,αλλα δεν εχω αγαπη,εγινα χαλκος που δινει ηχους η κυμβαλο που βγαζει κροτους.Κι αν εχω χαρισμα χαρισμα προφητειας και γνωριζω ολα τα μυστηρια και ολη τη γνωση,κι αν εχω ολη τη πιστη,ωστε να μεταθετω βουνα,αλλα δεν εχω αγαπη,δεν ειμαι τιποτα.Κι αν μοιρασω σε ελεημοσυνες ολη μου τη περιουσια και εαν παραδωσω το σωμα μου για να καει,αλλα δεν εχω αγαπη,καμια ωφελεια δεν εχω.Η αγαπη ειναι μακροθυμη,ειναι γεματη ευγενεια,η αγαπη δεν ειναι ζηλοτυπη,η αγαπη δεν καυχαται,δεν ειναι υπερηφανη,δε κανει ασχημιες,δε ζητει το συμφερον της,δεν ερεθιζεται,δε λογαριαζει το κακο,δε χαιρει για το κακο,αλλα συγχαιρει στην αληθεια,ολα τα ανεχεται,ολα τα πιστευει,ελπιζει για το καθε τι,υπομενει το καθε τι.
Η αγαπη ποτε δε θα παυσει να υπαρχει...Αυτα τα τρια μενουν,ΠΙΣΤΗ-ΕΛΠΙΔΑ-ΑΓΑΠΗ.
Μεγαλυτερη ομως απ αυτα ειναι η αγαπη"....

(Α Κορ.ιγ,1-3)