π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Συντονιστής: Συντονιστές

Απάντηση
toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΆΛΛΟ ΤΟ ΆΥΛΟΝ, ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΝΑΫΛΟΝ !
ΜΗΝ ΕΠΗΡΡΕΑΖΕΣΑΙ ΑΠΟ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ.

Όταν θες να μιλήσεις για το γήπεδο, δεν θα πιάσεις κουβέντα με τη γιαγιά σου που ασχολείται με το πλέξιμο, τις νόστιμες πίτες και το πότισμα του κήπου σας. Θα μιλήσεις με κάποιον σχετικό, ειδικό, που γνωρίζει καλά το ποδόσφαιρο. Το ίδιο και όταν θες να πας για ψώνια, να αγοράσεις ένα άρωμα. Δεν θα ρωτήσεις κάποιον που δεν ξέρει τίποτε, ούτε καν από αποσμητικά!
Αν θες να αγοράσεις έναν καλό υπολογιστή, δεν θα συμβουλευτείς κάποιον που δεν έχει ιδέα ούτε καν πώς ανοίγει το λάπτοπ. Θα πάρεις ένα φίλο σου που ξέρει τέλεια τα τελευταία μοντέλα, να σε διαφωτίσει κατάλληλα.

Έτσι να σκέφτεσαι και στη ζωή γενικότερα.
Όταν κάποιος έρχεται να σε κρίνει, και είναι άνθρωπος γεμάτος φοβίες, ανασφάλειες, κοινωνικούς και οικογενειακούς προγραμματισμούς που τον φρενάρουν, τον καθηλώνουν και του περιορίζουν το μυαλό από την ανοιχτή θέα και σύλληψη της ζωής, είναι σα να σε συμβουλεύει ένας άσχετος για την αγορά του πιο δυνατού υπολογιστή για τη δουλειά σου!

Θα λάβεις σοβαρά υπόψη τη γνώμη ενός τέτοιου ανθρώπου;
Όχι!
Από περιφρόνηση για το πρόσωπό του; Όχι!! Μα επειδή ξέρεις ότι δεν είναι ο κατάλληλος για το θέμα σου! Επειδή ξέρεις ότι είναι «φορτωμένος» με τόσα δικά του θέματα, προσωπικά τραύματα, προβλήματα, πληγές και άλυτα ζητήματα.

Η όποια κρίση του, θα προσπερνιέται τόσο εύκολα κι αβίαστα. Μέσα σου θα αντηχεί αυθόρμητα αυτή η φωνή: «καλά, εντάξει φίλε, άσε καλύτερα» . Γιατί; Από κακία; Από περιφρόνηση; Από αδιαφορία; Είπαμε, όχι!! Μα από μια επίγνωση ότι μιλάει ένας άσχετος, ακατάλληλος και μη ειδικός.

Το ίδιο να κάνεις και όταν κάποιος σε απορρίπτει, σε ακυρώνει, σε προσβάλλει ηδονικά, σε μειώνει απογοητευτικά, σου αναχαιτίζει όνειρα, ταλέντα, πλάνα και φιλοδοξίες.
Να σκέφτεσαι: πόσα δικά του βάρη κουβαλά άραγε ο ίδιος, πόση αγνωσία έχει, πόσο υποφέρει προσωπικά από πιθανή μειονεξία, ανασφάλεια, ψυχικά ελλείμματα, πόνους κλπ, που τον κάνουν τώρα να μου μιλά έτσι.
Δεν ξέρει καν τον εαυτό του, και θα κατανοήσει εσένα; Ο άνθρωπος αυτός δεν μιλά με καθαρή και διαυγή σκέψη για σένα.
Αγνοεί το καλό σου.
Δεν είναι οπωσδήποτε κακός.
Πάσχει από άγνοια.
Νοσεί αγνωσία.

Ας αλλάξουμε το ερώτημα τώρα.
Εσύ είσαι αυτός που είσαι, αυτή που είσαι. Σε βασανίζουν διάφορα προσωπικά σου θέματα: σχέσεις, εργασία, λάθη, αδυναμίες, πάθη, προβλήματα, συναισθήματα, ψυχικές αναστατώσεις, μεταπτώσεις, τρέλα.
Πώς θα σου μίλαγε για όλα αυτά ο Χριστός;…
Πώς θα σε αντιμετώπιζε ο άγιος Πορφύριος, αν πήγαινες στο απλό κελλάκι του στον Ωρωπό;

Σίγουρα τελείως αλλιώς!! Μα τελείως αλλιώς!
Διότι εδώ μιλάμε για ΦΩΤΙΣΗ!!
Για τον ίδιο τον Θεό, στην περίπτωση του Χριστού!
Και για έναν αληθινό άνθρωπο του Θεού, άγιο πρόσωπο, με φοβερή επίγνωση, θεία φώτιση και λαμπερή ψυχή, στην περίπτωση του αγίου Πορφυρίου.
Άρα, όταν κάποιος σου φέρεται με τρόπο που δεν σου αξίζει, να θυμάσαι ότι είναι ο πιο «ακατάλληλος» να μιλήσει σωστά για σένα. Και το να μιλήσει ή να γράψει κάτι για σένα, δεν μπορείς να το αποφύγεις. Ζούμε στην εποχή που ο καθένας λέει ό, τι θέλει για όποιον θέλει.
Μπορείς όμως μέσα σου, να μην επιτρέψεις στην ψυχή σου να λάβει υπόψη της σοβαρά τη γνώμη ενός μη κινούμενου από το άγιο Πνεύμα ανθρώπου!
Διότι το άγιο Πνεύμα, ποτέ δεν εμπνέει κακία, μίσος, ζήλεια, εμπάθεια, απόρριψη, δηλητήριο και πόνο στο συνάνθρωπο!!
Βάλε μια μόνωση μεταξύ της χαράς της ψυχής σου, και της γνώμης και κριτικής που ασκείται για σένα, από κάθε τέτοιο άνθρωπο.
Θυμάμαι σε μια περίπτωση ασθενούς που ήθελε χειρουργείο και γιατρούς, ήταν μια γιαγιά εκεί στο χωριό που έλεγε συνταγές και μαντζούνια που θυμόταν. Κανείς δεν την μίσησε, κανείς δεν την κορόιδεψε, μα και κανείς δεν την πήρε στα σοβαρά. Αυτά ξέρει, αυτά λέει!
Εμείς όμως, προχωράμε μπροστά.
Η ζωή προχωράει μπροστά.
Η αγάπη, σε πάει μπροστά, χωρίς να καθηλώνεσαι σε γνώμες, απόψεις, κριτικές και κακίες ανθρώπων που ζουν σε νοητική θόλωση, έχουν μεγάλη ψυχική μυωπία, και δυσκολεύονται να προς το παρόν να βιώσουν τι θα πει «αγάπη», «σεβασμός», «διάκριση», «ένθεη εμπειρία», «φωτισμένη κρίση».

--------------
ΟΜΙΛΙΕΣ
ΚΑΣΤΟΡΙΑ, την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου
ΣΕΡΡΕΣ, Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου

Λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν την Τετάρτη το βράδυ.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΔΕΝ ΣΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ

Αγιότητα θα πει
τέτοια πληρότητα ψυχής,
τέτοια αγάπη,
τέτοια ευτυχία,
ηρεμία και φως μέσα σου,
που βλέπεις πια
όλα και όλους
αλλιώς!
Και δεν έχεις διάθεση καμία
να βγάλεις κακία
για κανέναν.

Χρόνια πολλά Νίκο, Νίκη!!

ΟΜΙΛΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ, ΣΕΡΡΕΣ, ΧΑΡΩΠΟ ΣΙΝΤΙΚΗΣ

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ακούω με δέος
ιστορίες ανθρώπων.
Δεν κατηγορώ κανέναν,
ούτε σοκάρομαι με κάτι.
Στην άκρη του δρόμου,
βλέπω το Χριστό
να μου λέει:
«Μην κάνεις αυτό
που μόνο Εγώ
μπορώ να κάνω τέλεια,
και όμως δεν το κάνω!
Αντί να κρίνω αγαπώ,
αντί να εκδικούμαι
δίνω νέες ευκαιρίες.
Αντί να σκαλίζω σκοτάδια
σκορπίζω Φως,
κι άλλο Φως
και μύριους Ήλιους Αγάπης!!!
Κάνε κι εσυ το ίδιο, όσο μπορείς».

————————-
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΧΑΡΩΠΟ ΣΙΝΤΙΚΗΣ
Σαββατο 7/12
Στις 5.30 μ.μ.
Θέμα: Όταν η μαμά γελά, όλο το σπίτι είναι καλά!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΑΝΟΙΓΜΑ

Πολλές σχέσεις
θα είχαν σωθεί,
αν υπήρχε αυτό το άνοιγμα,
το μοίρασμα,
η ειλικρίνεια,
ο διάλογος,
η ξεκλείδωτη ψυχή!!

Να σε καταλάβει ο άλλος,
να ξέρει τι θες & τι σκέφτεσαι,
να ξέρεις κι εσύ
της καρδιάς του
τα ευαίσθητα σημεία!

Να μπορεί να υπάρξει συνεννόηση.

—————
ΟΜΙΛΙΑ στον άγιο Ελευθέριο Αχαρνών
Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου, στις 7μ.μ.
Θέμα: «Όταν πέφτεις, να σηκώνεσαι ξανά!»

π Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΟΜΙΛΙΑ

Κυριακή 15/12,
στον άγιο Νικόλαο Σπάτων.
Στις 6μ.μ.
Θέμα: Έρχονται Χριστούγεννα!!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

Η ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Μου λέει ένας φίλος σήμερα: «χωρίζω!» «Γιατί;»του λέω. «Λόγω κεραυνού, πάτερ». «Χτύπησε την κοπέλα σου κεραυνός;;;!!!» «Όχι, μα είχε θέμα με κεραυνούς, αστραπές, μπουμπουνητά κλπ. Είχαμε ακυρώσει άπειρα ραντεβού όταν άστραφτε. Πήγαινα να την πάρω, της έλεγα να κατέβει, και μου έλεγε «δεν θα έρθω, αστράφτει πολύ!!». Δεν πήγαινε άλλο αυτή η ιστορία. Κλεινόταν σπίτι, κατέβαζε όλα τα παντζούρια και άναβε τα φώτα τέρμα. Συνέχεια αυτό γινόταν. Αυτή ήταν ικανή να μη έρθει και στο γάμο μας, αν έβρεχε κι άστραφτε».
«Τι να πω, ρε παιδί μου. Κρίμα είναι, τόσο καλή κι όμορφη κοπέλα.Μήπως να το ξαναδείτε από Άνοιξη, που ανοίγει ο καιρός!» «Όχι, τέλος σου είπα».

Άλλος φίλος, λίγο πιο μετά με πήρε και είπε ότι δεν βγήκε τελικά με την παρέα του σήμερα, διότι δεν μπορούσε να αποφασίσει τι ρούχα να φορέσει! «Τα δοκίμασα όλα, έβαζα, έβγαζα, άλλαζα, κοιτούσα τον καθρέφτη, στο τέλος ίδρωσα, απελπίστηκα, και το ακύρωσα απ’ τα νεύρα και το άγχος μου». «Μη χειρότερα!! Τι να σου πω τώρα!» «Καλά, δεν είναι η πρώτη φορά που ακυρώνω βόλτα, επειδή δεν ξέρω τι να φορέσω». «Να σου συστήσω τον ψυχαναλυτή μου όταν νιώσεις έτοιμος!» «Άστα, δεν ξέρω πώς θα αλλάξει αυτό».

Άλλη γνωστή με πήρε μετά να μου πει ότι την μετέφεραν απ’ το ένα νοσοκομείο στο άλλο, διότι έψαχναν χειρουργό για επείγουσα επέμβαση και είχε αγωνία και άγχος!

Και μια άλλη καλή φίλη μου είπε ότι της έκλεψαν στο Μοναστηράκι το κινητό απ’ τη τσέπη του παλτού της, χωρίς να το καταλάβει. Είχε πολλές επαφές, τις έχασε όλες.

Α,το τελευταίο πριν λίγο. Νευρίασε ένας φίλος μου φοιτητής που ήρθε η μάνα του απ’ το χωριό και τη φιλοξενεί σπίτι του! «Σε πιέζει;» «Πολλή πίεση, πάτερ. Με ελέγχει σε όλα. Και τσιγκουνιά, δεν παίρνει με τίποτα ταξί! Και το χειρότερο: απ’ τη μέρα που ήρθε αυτή, μου έφυγαν όλοι οι κοιλιακοί! Όλη μέρα κάνει πίτες και πρέπει να τρώω συνέχεια, αλλιώς παρεξηγείται!»

Γιατί στα λέω όλα αυτά; Έτσι. Για να δούμε μαζί τι γίνεται στη ζωή, πόσο ρευστά είναι όλα, πόσο μοναδικές υπάρξεις είμαστε όλοι!!
Δεν υποτιμώ τίποτε απ’ τα παραπανω, ούτε κρίνω, ούτε απορρίπτω. Απλά παρατηρώ, σέβομαι, στέκομαι διακριτικά δίπλα σε όλα αυτά και ευχαριστώ όλους αυτούς που μπορούν και τολμούν και ανοίγονται και μοιράζονται μαζί μου όλα αυτά!
Το θεωρώ πολύ ιερό, μη σου πω και λίγο θεϊκό! Αυτή την ειλικρίνεια, και παντελή έλλειψη βιτρίνας κλπ. Αυτοί είμαστε, έτσι είμαστε, μ’ αυτά παλεύουμε, κι όπου βγει! Ο Θεός βοηθός για όλους μας!

Εν τω μεταξύ Κυριακή, 15/12 στις 6μ.μ. έχω ομιλία στον άγιο Νικόλαο Σπάτων, στα Μεσόγεια.
Θέμα: Έρχονται Χριστούγεννα!!

Χρόνια πολλά Λευτέρη, Ελευθερία και σ’ όσους καλούς φίλους & φίλες έχουν γενέθλια!!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

17/12/2019
Πήγα σήμερα να δω ένα φίλο μου στο νοσοκομείο.
Το νοσοκομείο, μεγάλο σχολείο. Ακόμα κι αν πας απλή επίσκεψη. Πηγαίνοντας με πήρε τηλέφωνο μια φίλη, να πάμε για ένα καφέ, μα της είπα ότι πάω σε ασθενή. ¨Μήπως ξέρεις πού είναι η είσοδος στο νοσοκομείο;¨, τη ρώτησα. ¨Είσαι τόσο τυχερός που δεν ξέρεις από νοσοκομεία και δεν βρίσκεις την είσοδο! Εμείς τα έχουμε μάθει απ' έξω, απ' τις τόσες φορές που έχουμε πάει στη ζωή μας¨, μου απάντησε.
Τελικά, παίρνοντας κάτι δαιδαλώδεις διαδρόμους, αλλάζοντας πτέρυγες, ορόφους και ασανσέρ, βρήκα το δωμάτιο 3014. Εκτός απ' το σχετικό ψυχοπλάκωμα που ένιωσα απ' το όλο κλίμα, εκτίμησα τι θα πει ζωή, υγεία, ευεξία, δύναμη.
Πόνος. Αδυναμία. Δράμα.

Ξαφνικά, φίλε μου, δυνατέ και όμορφε, όλα αλλάζουν!
Όλη η μαγκιά και δύναμη που διαθέτεις, πάει περίπατο.
Εκεί που χαίρεσαι τη ζωή, τρέχεις, δουλεύεις, διασκεδάζεις, κάνεις έρωτα, όνειρα και απολαμβάνεις, ξαφνικά, βρίσκεσαι σ' ένα κρεβάτι ακίνητος, με φρικτούς πόνους, καλώδια, ορούς, γάζες, γύψους, σακουλάκια, καθετήρα, και άλλα αξεσουάρ και γκατζετάκια απογοήτευσης.

Στο διπλανό κρεβάτι ένας κύριος, και η γυναίκα του, να τον φροντίζει με άπειρη αγάπη, πολύ ερωτευμένη μαζί του, αν κι είναι χρόνια παντρεμένοι. Ξάπλωσε αυτή στο κρεβάτι του και τον χάιδευε. Του έλεγε να κάνει πιο κει, να χωρέσουν μαζί. Του είπε ότι μάλλον πάχυνε και δεν την σηκώνουν πολύ τα πόδια της. Και ο άντρας της της είπε, "εγώ σε θέλω όπως είσαι, χοντρούλα μου, αγάπη μου!" Δηλαδή, μιλάμε για άλλες καταστάσεις. Αυτός με τα καλώδια και τους ορούς, και αυτή να θέλει να τον φιλάει, να τον αγκαλιάζει, να τον πασπατεύει, και να του βγάζει απίστευτη τρυφερότητα.

Στο δίπλα κρεβάτι, ένα άλλο νέο παιδί, που περίμενε 30 ώρες νηστικό από φαγητό και νερό, ούτε γουλιά, για να κάνει εγχείριση στο πόδι! Και περίμενε και περίμενε, και κανείς δεν ήξερε να του πει πότε τελικά θα εγχειριστεί.
Το πρωί του είπαν ότι θα γίνει η εγχείριση σήμερα, μα βράδιασε, και ακόμα δεν υπήρχαν νέα. Και περίμενε, και δεν άντεχε, κι είχαν σπάσει τα νεύρα του και όπου ρωτούσε του έλεγαν δεν έχουμε νέα.

Μου μίλησαν για τις νοσοκόμες που τους φροντίζουν. "Από όσες περνάνε όλη μέρα εδώ, μόνο τρεις νοσοκόμες έχουν ανθρωπιά. Οι άλλες, σε βλέπουν τελείως ψυχρά και αντί να μαλακώσουν τον πόνο σου, σε κάνουν πιο χάλια. Απελπισία μερικές φορές. Αλλά αυτές οι τρεις που σου λέω, είναι υπέροχες!" Έτσι μου είπαν.

Έφυγα μετά από μία ώρα, τόσο προβληματισμένος, λίγο θλιμμένος, και μπήκα στον ηλεκτρικό για το σπίτι.
Δίπλα μου μια κοπέλα μίλαγε στο κινητό. Μίλαγε αρκετά δυνατά, αναγκαστικά άκουγα.
Έλεγε ότι Κυριακή θα πάνε στα μπουζούκια, μα η φίλη τους δεν θα έρθει, διότι πρόσφατα χώρισε και πήγε στο γιατρό για χάπια. Το είχε πάθει και πριν χρόνια σε μια κατασκήνωση ένα καλοκαίρι, και τη μάζευαν απ' τα πατώματα. Χριστούγεννα με χωρισμό και κατάθλιψη.
Μετά έλεγε ότι δεν μπορεί να πάει με την παρέα της Παρνασσό όσο θα ήθελαν, διότι αρχές του νέου χρόνου θα πρέπει να κάνει μάθημα πιάνου σ' ένα παιδί, και άρα, δεν μπορεί να χαρεί ελεύθερα τις διακοπές της όσο θα ήθελε.

Κι ύστερα μπήκε στο βαγόνι ένας ναρκομανής.
Δεν σκόπευα να δώσω κάτι, διότι δεν είχα κέρματα. Μα αυτό το άτομο μίλαγε τόσο όμορφα, τόσο αληθινά, έλεγε ότι "είμαι σ' ένα ίδρυμα, μα είναι πολύ δύσκολος ο αγώνας μου και πολύ δύσκολο αυτό που περνάω, δεν μπορείτε να με καταλάβετε. Υποφέρω, μα θέλω να το ξεπεράσω".
Έφυγε από κοντά μου, προχώρησε, πήγε λίγα βήματα πιο εκεί, και συνέχισε να μιλάει. Κατάλαβα ότι είχε κάποια καλλιέργεια μορφωτική, φαινόταν απ' το ύφος και το λεξιλόγιό του ότι δεν παπαγάλιζε κείμενα που του έδωσαν.
Μου άγγιξε την καρδιά, μου ερχόταν να κλάψω απ' τη φράση του ¨δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι να το ξεπεράσω¨. Σκέφτηκα να σηκωθώ να του δώσω ένα 5€ που είχα στη τσέπη μου, χαρτονόμισμα.
Του το έδωσα, με κοίταζε με έκπληξη, και άρχισε να λέει κάτι ευχές για τα Χριστούγεννα τόσο ανθρώπινες, που με έκανε λιώμα.
Γενικά, κάτι είχαν τα μάτια μου σήμερα και βούρκωναν εύκολα. Κι όταν γύρισα, με πήρε ένας άλλος φίλος να με ρωτήσει τι φταίει και όλες στο ίνσταγκραμ τον βλέπουν συνέχεια φιλικά, και δεν έχει προτάσεις πιο σοβαρές, για κάτι πιο βαθύ και προσωπικό. ¨Εσύ, που βάζεις φωτογραφίες, πες μου κι εμένα, τι να βάζω, για να τραβάω τον κόσμο;¨ ¨Τι να σου πω, ρε παιδί μου, ξέρω κι εγώ. Θα γίνει κι αυτό που θες, θα έρθει κάτι ωραίο στη ζωή σου, μην αγχώνεσαι. Αυτά γίνονται σιγά σιγά και χωρίς να το περιμένεις, σαν δώρο έρχονται¨.

Γενικά, γεμάτη μέρα. Γεμάτη αληθινές στιγμές.
Κάπως έτσι ζω σ' αυτή την πόλη.
Αυτά βλέπω και σκέφτομαι, έτσι μαζεύω το υλικό για τις ομιλίες μου, αυτά είναι τα μυστικά μου, και η απάντησή μου στο ερώτημα αρκετών, ¨πού τα ξέρεις όλα αυτά που λες; ¨

ΟΜΙΛΙΕΣ
Πέμπτη, Πανόραμα Θεσσαλονίκης.
Παρασκευή, Κοζάνη.
Κυριακή, Παλλήνη.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΔΥΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΑΝ,
ΜΙΑ ΠΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ!!

Είσαι πολύ αγαπητό πλάσμα του Θεού!
Ο Χριστός σε αγκαλιάζει!
Εσύ;
Αγκαλιάζεις με αποδοχή την ψυχή σου;
Ελπίζεις;
Οραματίζεσαι όμορφα πράγματα;
Βλέπεις το μέλλον σου φωτεινό;
Ο Χριστός κάθε φορά που μετανιώνεις
& εξομολογείσαι, σε συγχωρεί!
Εσύ; Συγχωρείς τον εαυτό σου;
Τον αποδέχεσαι ή τον μαστιγώνεις ενοχικά, ακυρώνοντας την αγάπη & θυσία του Χριστού;
Τι νιώθεις όταν κοιτάς το πρόσωπό σου
στον καθρέφτη;
Δοξάζεις με ευγνωμοσύνη
για αυτό που αντικρίζεις-την μορφή σου!-
ή αισθάνεσαι μειονεξία,
αποστροφή και αυτοαπόρριψη;
Μήπως πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό σου
να βάλεις τέλος σε όλα,
λόγω απελπισίας;
Μήπως κάποιες φορές
μπερδεύεσαι και ονομάζεις εγωισμό
την ανάγκη σου για ψυχική τόνωση
και ενθάρρυνση;
Μήπως ονομάζεις ταπείνωση την μειονεξία σου
& την χαμηλή σου αυτοεκτίμηση;
Μήπως μπερδεύεις το άυλον με το νάιλον;
Κι αντί να πιστεύεις στο Θεό
που μας φανέρωσε ο Ιησούς,
εσύ αρέσκεσαι σε κάποιο ψυχοπαθές Ον
με φοβερά ελλείμματα, συμπλέγματα,
και μύρια άλυτα δικά του θέματα;

Αγάπη.
Ιησούς.
Φως.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ!

Αυτή την άγια και όμορφη μέρα, που οι πιο πολλές καρδιές είναι ανοιχτές και δεκτικές, που οι ουρανοί ακούνε των ανθρώπων τις ευχές, που ο Θεός μας ντύνεται τα σπάργανα της γέννας Του, θέλω να ευχηθώ κι εγώ, στους τόσους χιλιάδες φίλους εδώ μέσα, που κάθε μέρα κάνουμε παρέα. Μια παρέα σίγουρα λίγη, μακρινή, μα σίγουρα όχι ψυχικά «απόμακρη», απρόσωπη ή ψυχρή.
Δεν είμαστε κοντά σωματικά, μα ψυχικά αγγιζόμαστε πολλές φορές. Κοιμόμαστε μαζί! Τα λέμε. Μιλάμε αληθινά. Αμαρτωλοί όλοι. Και εγώ, εννοείται. Μα όσο μπορούμε προσπαθούμε για κάτι καλύτερο.

Θέλω να ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη πολλών, που μοιράζονται μαζί μου τόσα προσωπικά τους θέματα. Που δεν ντρέπονται να κλάψουν μπροστά σ’ ένα πληκτρολόγιο, την ώρα που μου γράφουν, να εκτεθούν, να ξεσκεπαστούν, να πουν μεγάλες αλήθειες, που ενώ τους «ρεζιλεύουν», ταυτόχρονα τους κάνουν να ανεβαίνουν τόσο πολύ στα μάτια μου. Ακόμα κι αν μου μιλούν για λάθη, αμαρτίες, ασωτίες, ναρκωτικά και τζόγο, κακίες, και ό, τι βάλει ο νους σου. Δεν υπάρχω, άλλωστε, για να κρίνω κανέναν. Με συγκινεί αφάνταστα η ειλικρίνεια, η ομολογία, η αποδοχή, η επιείκεια, ο σεβασμός, η ελευθερία, η μοναδικότητα καθενός, η ιδιαιτερότητα κάθε ψυχής.
Πολύ σε ευχαριστώ, λοιπόν. Το λέω ξανά: Σε ευχαριστώ.

Από την άλλη είμαι πολύ λίγος, μικρός και ανεπαρκής για τόσο κόσμο. Και ανίκανος να σώσω εσένα! Μην περιμένεις να σου λύσω κανένα πρόβλημα! Ξεκόλλα και από μένα, και από όλους τους ανθρώπους!! Κανείς δεν μπορεί να δώσει τη λύση στα προβλήματά σου! Τις λύσεις τις έχεις μέσα σου! Ψάξε να τις ακούσεις, θα σου τις πει ο Χριστός. Μόνο ηρέμησε λίγο, κάνε ησυχία, διότι συνήθως έρχονται αρχικά σαν ψίθυρος, και μετά γίνονται φωνή σαν καταρράκτες σιγουριάς. Και άκου και τόσα και τόσα που έχω πει σε άπειρες ομιλίες και υπάρχουν ήδη στο διαδίκτυο ανά πάσα στιγμή. Και προσευχήσου, και πάτα στα πόδια σου!

Έχω γνωρίσει υπέροχους ανθρώπους εδώ μέσα. Έχει πολλές υπέροχες ψυχές αυτός ο κόσμος του διαδικτύου. Πίσω από κάθε οθόνη, κρύβεται μια φοβερή ψυχή, με όνειρα, καημούς, πόνο, ανασφάλειες, ανάγκες, μοναξιά, χαρά, λύπη, τρέλα, ευτυχία, δίψα, αναζήτηση, θυμό, ζήλεια, έρωτα, μίσος, αντιπάθεια, έλξη, αποστροφή. Όλα!!! Τα πάντα! Όλα ανθρώπινα, όλα πιθανά, όλα κάτι μας δίνουν, κάτι μας μαθαίνουν, κάπου μας πάνε, μας ξυπνάνε, μας πονάνε, μας ματώνουν, μας ανθίζουν, μας θάβουν, μας ανασταίνουν, μας λαμπρύνουν, μας τυλίγουν ένθεη δόξα, φως και ομορφιά.
Η πληρότητα της ζωής. Το όλο.
Ευχαριστώ την αγάπη του Θεού που με βοηθά να πηγαίνω πίσω από μορφές και σχήματα, και να προσεγγίζω κάτι βαθύτερο, που πάντα είναι πανέμορφο, ιερό, μοναδικό και εκστατικό.
Όλοι εδώ μέσα είναι ο πλούτος μου. Το μυστικό μου. Το κλειδί της δικής μου επιτυχίας.

Αν είναι κάτι, στο οποίο χρωστώ τη δική μου επιτυχία, είναι δύο πράγματα: οι προσωπικοί μου πόνοι και σταυροί, και η επαφή μου με σένα και άλλους πολλούς σαν εσένα. Αυτό το μοίρασμα. Που με αφήνεις να κάνω πλούτο μου το θησαυρό της καρδιάς σου. Που μου δείχνεις την ψυχή σου όπως ακριβώς είναι, με τις πληγές και τις ουλές της, χωρίς προσχήματα και ωραιοποίηση. Μια σχέση που βασίζεται στην ειλικρίνεια.
Μου λέει ένας φίλος σε μια επίσκεψη σπίτι μου, πάτερ μου, μιλάς τόσο ωραία, κάνεις τέλειες ομιλίες! Και του είπα, εσύ μιλάς ακόμα πιο ωραία, διότι πριν λίγο μου είπες ότι θα πας σπίτι στη γυναίκα σου και θα της πεις ότι θα τα ξαναβρείτε και δεν θα χωρίσετε!! Αυτή η φράση που θα πεις, πίστεψέ με, είναι η πιο ωραία ομιλία! Και θα κάνεις αυτή την ομιλία, εσύ, ένας απλός και άγνωστος άνθρωπος. Αυτή σου την κουβέντα, την κρατάω κι εγώ, και θα την κάνω μετά ομιλία, και θα λες ότι είναι τέλεια η ομιλία μου! Και το μυστικό θα είναι ακριβώς αυτό: Εσύ! Αυτά που μου λες, αυτά που μαζί μοιραζόμαστε. Αν είσαι ευαίσθητος στα ερεθίσματα της ζωής, αν κάθε βλέμμα που συναντάς δεν το προσπερνάς, αν τίποτε δεν θεωρείς απλά τύχη και πεζό, τότε όλα μπορούν να βγάζουν κάτι ποιητικό, άγιο, φωτιστικό, εκρηκτικό και χριστουγεννιάτικο!

Χρόνια πολλά σε όλους μας!!
Χρόνια ευτυχισμένα, χαρούμενα, με υγεία, δύναμη, εξέλιξη και πρόοδο σε όλους τους τομείς!!
Χριστός Ετέχθη!
Η Χαρά ετέχθη, η Αγάπη ετέχθη, η Ομορφιά που θα σώσει τον κόσμο ετέχθη!
Λοιπόν, γιόρτασε κι εσύ και βάλε τα καλά σου! Χόρεψε, τραγούδα, φάε, πιες, ερωτεύσου, μέθυσε με χαρά και ευτυχία την ψυχή σου!
Το αξίζεις! Σήμερα και πάντα!!!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 13254
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula »

2020 :
ΔΥΟ 20ΆΡΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΣ!

Δεν υπάρχει χρόνος.
Υπάρχει μόνο αγάπη.
Μια αγάπη που λιώνει όλα τα ρολόγια,
και καίει όλα τα χαρτάκια στα ημερολόγια τοίχου.
Μια αγάπη που ζει την άχρονη ευτυχία και δεν τελειώνει ποτέ.
Εύχομαι να μη ζεις μέσα στα στενά όρια του αγχωτικού χρόνου,
αλλά να χαίρεσαι την αγάπη αυτή,
που θα κάνει την καρδιά σου να βιώνει τον χρόνο
όπως τον ζουν τα παιδιά: ως ένα διαρκές παρόν!
Να περνούν 5 ώρες και να φαίνεται σαν ένα λεπτό σε παιδική χαρά!

Άλλο ένα θαύμα εύχομαι:
να ζεις τον χρόνο των ερωτευμένων,
εκεί που πάλι καμπυλώνεται η διάρκεια και μεγεθύνεται η χαρά
και όλα βιώνονται αλλιώς, μεθυστικά, μαγικά, παραδεισένια.
Να μπορείς να βιώνεις το χρόνο της ζωής σου σαν πανηγύρι και γιορτή.
Χωρίς να βρίζεις τον εαυτό σου για τίποτα.
Τα λάθη που έκανες, οι αμαρτίες, οι βλακείες,
οι πτώσεις και τα μελανά σημεία σου, όλα, μα όλα,
είναι αυτά που σε οδήγησαν εδώ που είσαι σήμερα!
Προοδεύεις, αλλάζεις, σιγά σιγά ομορφαίνεις,
μέσα από τους δρόμους που με κόπο και πόνο βαδίζεις.
Μια αποδοχή μένει να κάνουμε.
Μια ταπείνωση ψυχής,
να αγαπήσουμε εαυτούς και αλλήλους,
και τον Ταπεινό Χριστό
που αν ήταν σήμερα στον κόσμο αυτό,
θα αγαπούσε σίγουρα άτομα σαν εσένα, παρόλες τις πληγές σου.
Πολλές οι πληγές σου, μα περισσότερη η ειλικρίνειά σου.
Μεγάλη η αμαρτία σου, μα συρρικνωμένη η υποκρισία σου.
Βουνό οι πτώσεις σου, μα διψασμένη γη η ψυχή σου.
Πέρασες ίσως πόνους, διαζύγια, θανάτους,
αρρώστιες, μοναξιά, τρέλα.
Μα όλα αυτά σε έφεραν στο σήμερα, και έφτιαξαν αυτό που είσαι τώρα:
μια ψυχή ώριμη, δυνατή, ψαγμένη και ωραία.
Δεν λέει κάτι φοβερό η αλλαγή του χρόνου,
όσο η αλλαγή της καρδιάς.
Να μαλακώνει ευκολότερα.
Να κοκκινίζει εντονότερα, να αιματώνεται θερμότερα,
να χτυπάει πιο δυνατά, να γίνεται μελωδική καμπάνα
με δονήσεις χαράς.
Να ζει πράγματα πιο αληθινά, ουσίας,
χωρίς να χαραμίζεται σε άρρωστα καρδιοχτύπια,
ή να ζητιανεύει από άλλους αξία, συμπάθεια,
δύναμη, ασφάλεια, ελευθερία!!!
Διότι όλα αυτά, ήδη τα έχει μέσα της!!
Θεέ μου, ναι! το 2020 μακάρι να ζήσω αυτό που είμαι!!
Κι εσύ, φίλε μου και φίλη μου!!!
Να ζήσεις την ομορφιά που ήδη είσαι,
την αγάπη που ήδη είσαι,
το μεγαλείο που βαθιά μέσα σου είσαι!!!
Χρονιά δύναμης, θάρρους και τόλμης να είναι το 2020!
Χρονιά με πάθος για τη ζωή και ψυχική γαλήνη!
Χρόνια πολλά!!!

π. Ανδρέας Κονάνος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Διάφορες Ομιλίες”