Αν ερχόταν ο Χριστός

[eleimon]

Εάν ο Χριστός ερχόταν απρόοπτα για μια επίσκεψη δύο ή τριών ημερών στο σπίτι μας, τι θα κάναμε?….Είναι βέβαιο ότι θα Του δίναμε το καλύτερο δωμάτιο του σπιτιού μας, θα Του λέγαμε πόσο χαιρόμαστε για την επίσκεψη Του και θα Του προσφέραμε ότι πιο διαλεχτό είχαμε.
Όμως…. Όταν θα Τον βλέπαμε στο κατώφλι του σπιτιού μας, θα απλώναμε τα χέρια να Τον καλωσορίσουμε ή…..
Θα μπαίναμε βιαστικά μέσα να κλείσουμε την τηλεόραση, για να μην ακούσει και δει εκείνη την άσχημη εκπομπή;
Μήπως ακόμη θα κρύβαμε κάτι περιοδικά που δεν θα θέλαμε να δει ο Επισκέπτης μας, βάζοντας στη θέση τους τη ξεχασμενη μας Βίβλο;
Θα μπορούσαμε, αλήθεια, να αφήσουμε τον Χριστό να μπει αμέσως μέσα στο σπίτι μας ή θα τα χάναμε λίγο;
Κι αν ο Χριστός έμενε στο σπίτι μας δυο τρεις μέρες, θα συνεχίζαμε τη ζωή μας όπως πριν; Θα κάναμε τις ίδιες κουβέντες, θα δείχναμε την ίδια συμπεριφορά, θα λέγαμε τα ίδια τραγούδια;
Θα αφήναμε τον Χριστό να μάθει τις σκέψεις μας και θα Τον παίρναμε μαζί μας όπου πηγαίναμε; Η μήπως θα αλλάζαμε το πρόγραμμά μας εκείνες τις ημέρες;
Θα Του συστήναμε τους φίλους μας ή θα τους παρακαλούσαμε να μας επισκεφθούν, όταν θα έφευγε ο απροσδόκητος Επισκέπτης;
Αλήθεια, τι θα κάνατε, αν ο Χριστός ερχόταν να μείνει λίγες μέρες στο σπίτι σας;

Από το περιοδικό ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ έτος Γ αρ.21

[aposal]

Έχω την άποψη ότι έρχεται κάθε μέρα, αλλά βρίσκει την πόρτα μας κλειστή...
Αχ, να μπορούσαμε να ξεκολήσουμε λίγο από τις γήινες μέριμνες και να Τον βλέπαμε με πόσο πόνο και υπομονή περιμένει ακούραστα έξω από τη πόρτα μας, μήπως και Του ανοίξουμε την καρδιά μας και Τον βάλουμε μέσα σ' αυτήν!
Πόσο εγωιστές είμαστε (για τον εαυτό μου μιλάω)!!
ΑΑ

[theodora]

Φυσικά και μένει στο σπίτι μας ο Χριστός !!!Μαζί διαβάζουμε, μαζί ανάβουμε το τζάκι, όλοι μαζί καθόμαστε στο τραπέζι για φαγητό, μαζί μαγειρεύουμε, μαζί παρακολουθούμε αυτό το φόρουμ και διαβάζουμε τα νέα, τα παλιά, τους βίους και τα κατορθώματα των Αγίων, μαζί γελάμε και μαζί κλαίμε όταν συμβεί κάτι "ευτράπελο", μαζί προσευχόμαστε στην Παναγία Μητέρα Του και στους Αγίους μας.
Και τα βιβλία τα αφημένα από εδώ και από εκεί, και κάποια μπουφάν ή παπούτσια ξεχασμένα από την προηγούμενη μέρα, και το σερβίτσιο από τα πρωϊνά μας που είναι ακόμα άπλυτα στον νεροχύτη....... καθόλου δεν τον κακοκαρδίζουν!!!!!!
Μα οι λογισμοί του νου που αφορούν τα υλικά και τα γήινα λιγάκι τον στενοχωρούν όταν μας κρατάνε απασχολημένους περισσότερο από ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗ.
Και η σκληροκαρδία μας κάποια φορά τον στενοχωρεί πολύ, πάρα πολύ , αλλά πάλι μαζί θα πάμε στον Ναό Του να εξομολογηθούμε και να καθαρισθούμε .
και πάλι απ΄την αρχή........
Το σπίτι μας (εκτός από τον Ναό Του) θεωρώ πως είναι ο μοναδικός τόπος που μπορούμε να είμαστε συνέχεια μαζί Του, εάν το επιθυμούμε. Σε όλους τους άλλους χώρους (εργασίας, δρόμο, μαγαζιά, κτλ) τον έχουμε μέσα στην καρδιά μας και μόνο με αυτήν μπορούμε να επικοινωνούμε........ Ενώ στο σπίτι με όλες τις αισθήσεις μας γίνεται αντιληπτή η παρουσία Του. (και η απουσία Του δυστυχώς.....)

[dora gian]

Aυτη ακριβως την ερωτηση εκανα ενα βραδι σε μια τηλεοπτικη εκπομπη στην Αμερικη ,οπου ο παρουσιαστης καθοταν ΣΤΑΥΡΟΠΟΔΙ σε μια πρεζιερα και μιλουσε για ΤΟ HOLY WATER , και πως κοαποιοι το εκμεταλευονται για οικονομικα οφελοι και πως ακριβως επρεπε να το παιρνουμε , μαλλον απο αυτον, ελεγε μαλιστα και προσευχοταν για καθενος το προβλημα στον αερα στην σταση που προανεφερα. Ηταν τοσο χυδαιος που σηκωσα το τηλ και αφου ειπα ON THE AIR πως εμεις οι ορθδοξοι παιρνουμε το νερο του ειπα ¨¨"βλεπω πως προσευχεστε για τα προβληματα των ακροατων σας ,ομως με ενοχλει η σταση σας που δεν αντιπροσωπευει καποιον που βρισκετε σε προσοχη αν ηταν ο ΧΡΙΣΤΟΣ μροστα σας θα εξακολουθουσατε να καθεστε ετσι? Φυσικα με ε αν να THANK YOU με εβγαλαν απο τον αερα , χωρις απαντηση. στη συνεχεια διορθωσε την σταση του. αν εβλεπα τον χριστο θα εβαζα το καφαλι κατω και δεν θα το ξανασηκωνα.

[eleimon]

Φυσικά και μένει στο σπίτι μας ο Χριστός !!!Μαζί διαβάζουμε, μαζί ανάβουμε το τζάκι, όλοι μαζί καθόμαστε στο τραπέζι για φαγητό, μαζί μαγειρεύουμε, μαζί παρακολουθούμε αυτό το φόρουμ και διαβάζουμε τα νέα, τα παλιά, τους βίους και τα κατορθώματα των Αγίων, μαζί γελάμε και μαζί κλαίμε όταν συμβεί κάτι "ευτράπελο", μαζί προσευχόμαστε στην Παναγία Μητέρα Του και στους Αγίους μας.
Και τα βιβλία τα αφημένα από εδώ και από εκεί, και κάποια μπουφάν ή παπούτσια ξεχασμένα από την προηγούμενη μέρα, και το σερβίτσιο από τα πρωϊνά μας που είναι ακόμα άπλυτα στον νεροχύτη....... καθόλου δεν τον κακοκαρδίζουν!!!!!!
Μα οι λογισμοί του νου που αφορούν τα υλικά και τα γήινα λιγάκι τον στενοχωρούν όταν μας κρατάνε απασχολημένους περισσότερο από ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗ.
Και η σκληροκαρδία μας κάποια φορά τον στενοχωρεί πολύ, πάρα πολύ , αλλά πάλι μαζί θα πάμε στον Ναό Του να εξομολογηθούμε και να καθαρισθούμε .
και πάλι απ΄την αρχή........
Το σπίτι μας (εκτός από τον Ναό Του) θεωρώ πως είναι ο μοναδικός τόπος που μπορούμε να είμαστε συνέχεια μαζί Του, εάν το επιθυμούμε. Σε όλους τους άλλους χώρους (εργασίας, δρόμο, μαγαζιά, κτλ) τον έχουμε μέσα στην καρδιά μας και μόνο με αυτήν μπορούμε να επικοινωνούμε........ Ενώ στο σπίτι με όλες τις αισθήσεις μας γίνεται αντιληπτή η παρουσία Του. (και η απουσία Του δυστυχώς.....)

Aψογη!!!!!!

[aposal]

Aυτη ακριβως την ερωτηση εκανα ενα βραδι σε μια τηλεοπτικη εκπομπη στην Αμερικη ,οπου ο παρουσιαστης καθοταν ΣΤΑΥΡΟΠΟΔΙ σε μια πρεζιερα και μιλουσε για ΤΟ HOLY WATER , και πως κοαποιοι το εκμεταλευονται για οικονομικα οφελοι και πως ακριβως επρεπε να το παιρνουμε , μαλλον απο αυτον, ελεγε μαλιστα και προσευχοταν για καθενος το προβλημα στον αερα στην σταση που προανεφερα. Ηταν τοσο χυδαιος που σηκωσα το τηλ και αφου ειπα ON THE AIR πως εμεις οι ορθδοξοι παιρνουμε το νερο του ειπα ¨¨"βλεπω πως προσευχεστε για τα προβληματα των ακροατων σας ,ομως με ενοχλει η σταση σας που δεν αντιπροσωπευει καποιον που βρισκετε σε προσοχη αν ηταν ο ΧΡΙΣΤΟΣ μροστα σας θα εξακολουθουσατε να καθεστε ετσι? Φυσικα με ε αν να THANK YOU με εβγαλαν απο τον αερα , χωρις απαντηση. στη συνεχεια διορθωσε την σταση του. αν εβλεπα τον χριστο θα εβαζα το καφαλι κατω και δεν θα το ξανασηκωνα.

Τουλάχιστον διόρθωσε τη στάση του! Κάτι είναι κι αυτό! Εκτός και αν το έκανε φοβούμενος ΜΟΝΟ την τηλεοπτική του εικόνα!
Δυστυχώς έτσι είμαστε όταν ζούμε μια ζωή εκτός Κυρίου. Μας απασχολούν μόνο τα γήινα και το - πεπερασμένο ούτως ή άλλως - μυαλό μας αδυνατεί να κατανοήσει κάτι πέραν των στενών γήινων ορίων του.
Δεν μπορείς να καταλάβεις τη διαφορά, όσο είσαι σε τέτοιο λήθαργο! Το έχω ζήσει και το ξέρω! Αλλά όπως εγώ τότε είχα κάποιες προοπτικές βελτίωσης και βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι να με σπρώξουν προς τον Χριστό, έτσι - πιστεύω - και τους συνανθρώπους μας δεν πρέπει να τους κατακρίνουμε, αλλά να τους βοηθούμε, όσο μπορούμε βέβαια.

[eleimon]

Διπλα μας ειναι παντα,και μονο το γεγονος οτι καποιοι απο μας ηταν τοσο μακρια Του για χρονια και βρηκαν το δρομο του γυρισμου αυτο λεει πολλα.....
Αν τον εβλεπα ομως μπροστα στο κατωφλι του σπιτιου μου ε.....ν ανοιγε η γη να με καταπιει....και μονο η συναισθηση της αμαρτωλοτητας που θα σε κυριευσει εκεινη την ωρα...φτανει!!!!Πως να Τον αντικρυσω μετα απο τοσες πικρες που Του εχω δωσει???????????

[dora gian]

Μαλλον το 2 γιατι ο παρουσιαστης ειχε μια αλλαζωνια που ξεπερνουσε τα ορια της παρουσιας κσι αγγιζε τα ορια της προσβολης , για αυτο και αλλαξε σταση .ετσι το σκεφτικε αμερικανικα

[Teri]

Μου θυμίσατε εκείνο το παλιό φεστιβαλικό τραγούδι "Αν ξανακατεβείς Χριστέ στη γη μας"...

Μου θυμίσατε μια σκέψη που έκανα παλιότερα: Πώς θα ήταν αν είχα τη δυνατότητα να φιλοξενήσω για 2-3 μέρες τους κεκοιμημένους γονείς μου.... Θα είχα χαρά! Θα έκανα ό,τι μπορούσα να τους περιποιηθώ, να τους ευχαριστήσω, θα κοίταζα βαθιά στα μάτια τους να δω αν είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή μου κι αν είναι περήφανοι για μένα. Και μετά δε θα τους άφηνα να φύγουν ξανά ....

Μακάρι να έρθει ο Χριστός στα σπίτια όλων μας! Μακάρι να του φερθούμε σαν πατέρα μας! Και κυρίως, μακάρι να μην τον αφήσουμε να φύγει ποτέ ξανά!!!