Σελίδα 1 από 5
Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 9:14 am
από vasilikirimp
Στις 17 Ιανουαρίου γίνομαι 40.
τώρα θα μου πείτε ...τι μας ενδιαφέρει
έχω κάποια περίεργα συναισθήματα και θα ήθελα γυναίκες και άντρες κοντά σ'αυτή την ηλικία να μου πουν τα δικά τους συναισθήματα - ------------
με λίγα λόγια θέλω λόγια ωραία να πάρω τα πάνω μου πάλι γιατί δε σας κρύβω έχω μια αρνητική στάση προς τον ίδιο μου τον εαυτό.
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 9:36 am
από nathanail
Καλημερα Βασιλικη.Να μην σταναχωριεσαι καθολου!Τα χρονια τα δειχνει η καρδια!Αν νοιωθεις μεσα σου καλα ολα ειναι καλα.Για μενα πιο βασικο ειναι να μην εχεις σοβαρα προβληματα που θα σε απασχολουν μεγαλο διαστημα.Ειμαι 42 χρονων και εχω περασει αρκετα.Μιλαω εκ πειρας!
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 10:05 am
από spirosn
Εκει που εισαι ήμουνα και εκεί που είμαι θα έρθεις μου έλεγε ο παππούς μου.
Γίνομαι 41 σε λίγες ημέρες και μια περίεργη αίσθηση υπάρχει.Σε όλες και όλους υπάρχει αυτό το περίεργο συναίσθημα όταν ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια της ζωής ότι και αν λένε.
Χαμογέλα,ζήσεκαι δίνε όσο μπορείς στους συνανθρώπους σου.
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 10:09 am
από dora gian
Εγω νομιζω ,οτι η ζωη αρχιζει στα 40, και δεν θα ηθελα να ξαναγινω 20 οπως ειπαν και αλλοι ειναι η καρδια να παραμενει νεα τα αλλα διορθωνονται σημερα.......,εχω περασει τα40 και στην αρχη νομιζα οτι τελειωσα μεχρι που καταλαβα οτι τωρα ειμαι ποιο ωριμη συναισθηματικα ποιο ολοκληρωμενη εγκεφαλικα και αρχισα να μετρω τα λαθη τωνπερασμενων δεκατιων .
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 10:36 am
από aposal
Έχω την άποψη ότι πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει να μας ενοχλεί η γήρανσή μας! Είμαι 46 ετών και 9 μηνών και δοξάζω τον Θεό που μ' έχει καλά! Χαίρομαι που γηράσκω, που χαλάει σιγά - σιγά η εμφάνισή μου, πράγμα που μου επιτρέπει να ρίχνω περισσότερο βάρος στα πνευματικά μου καθήκοντα. Θα ήταν καλύτερο βέβαια να προτιμούσα τα πνευματικά όντας στα ντουζένια μου, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ.
Το μόνο που με προβληματίζει είναι μήπως μαζί με τα χρόνια δεν φεύγουν και τα πάθη μου, αλλά αντίθετα παραμείνουν και μου πάρουν το μυαλό! Όσο το μυαλό είναι ακόμα γερό και - κυρίως - κοντά στον Κύριό μας, με ευχαριστεί να γηράσκω, προσεγγίζοντάς Τον!
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 10:37 am
από aposal
Και ευχαριστώ τα μέλη του φόρουμ που με φωνάζουν ...παππού!!!
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 10:38 am
από efraim21
ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 10:41 am
από smarti
Εγω ειμαι 25 αρα δεν μπορω να απαντησω..

Πλακα κανω....!
Βασιλικη....δεν χρειαζεται να το σκεφτεσαι καθολου....ζησε τη ζωη σου κοντα στο Χριστο και ολα τα αλλα δεν εχουν καμια σημασια....τα χρονια δεν δειχνουν την καρδια, και δεν νομιζω να την επηρεαζουν κιολας.....Σκεψου οτι εισαι 25....ποια η διαφορα? Τι 20 τι 40. Ολα ειναι ωραια, και μπορουμε να τα βλεπουμε ωραια....αρκει απο το καθετι να εξαντλουμε εμεις την χαρα.....Η καθε ηλικια εχει την δικη της ομορφια..

Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 11:12 am
από eleimon
Μη σου πω και το αλλο οι 40αρες ειναι σαν δυο 20αρες......ζησε τη ζωη σου και μη σκεφτεσαι καθολου τα χρονια,ειναι ωραια να μεγαλωνουμε,ολες οι ηλικιες εχουν τις χαρες τους.....
Re: Όταν ο χρόνος δείχνει ....40
Δημοσιεύτηκε: Παρ Ιαν 16, 2009 11:26 am
από Teri
Τι 30, τι 40, τι 50; Κάθε ηλικία έχει τη χάρη της.
Αν μπορείς κάθε μέρα που ξυπνάς να λες "Δόξα τω Θεώ", τότε όλα βαίνουν καλώς! Κάθε μέρα που ξυπνάμε είναι ένα ακόμα δώρο Θεού, ένα μικρό καθημερινό θαύμα! Δόξα τω Θεώ, βαδίζω το 43ο έτος της επίγειας ζωής μου κι ότι έχω ζήσει εύκολο ή δύσκολο, καλό ή όχι και τόσο καλό, είναι ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ. Και πιστεύω ακράδαντα ότι τίποτα μα τίποτα δεν μου έστειλε για κακό μου!! Όσα χρόνια, μήνες, μέρες, ώρες μου δώσει ακόμα σ' αυτή τη γη, δόξα τω Θεώ θα πω! Αλήθεια σου λέω Βασιλικούλα μου, μέσα μου νιώθω ...χωρίς ηλικία! Στα 40 με ταρακούνησε (αρκετά), κι από τότε σαν να μηδένισε το κοντέρ, σαν να σταμάτησε...