Προσευχή δια μελέτης
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Ιαν 31, 2009 8:40 am
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΔΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ αόρατος πόλεμος-173
Περί άλλου τρόπου προσευχής διά μέσου μελέτης μπορείς ακόμη και με τούτον τον τρόπον να προσευχηθείς και να μελετήσεις επάνω εις τα ίδια πάθη του Κυρίου, διά να λάβεις το ζήτημα σου.
Τρόπος δια να προσεύχεσαι διά μέσου της Θεοτόκου Μαρία στρέφοντας τον νουν σου
Α) εις τον ουράνιον Πατέρα
2) εις τον γλυκύτατον Ιησούν,
3) και τρίτον εις αυτήν ταύτην την ενδοξοτάτη αυτού Μητέρα
174 Διότι είναι γνώμη τινών θεολόγων, ότι αν καθ’ υπόθεσιν όλα τα εννέα τάγματα των Αγγέλων ήθελον κρημνισθεί από τους Ουρανούς και να γίνουν δαίμονες, αν όλοι οι από των αιώνων άνθρωποι ήθελον γίνει κακοί και όλοι να υπάγουν εις την κόλασιν χωρίς να γλυτώσει κανείς,
αν όλλα τα κτίσματα, Ουρανός, φωστήρες, άστρα, στοιχεία, φυτά, ζώα ήθελον αποστατήσει κατά Θεού, να βγούν από την τάξιν των ΄ και να υπάγουν εις το μη όν, μ’ όλον τούτο, όλες αυτές οι κακίες των κτισμάτων, συγκρινόμενοι με το πλήρωμα της αγιότητος της Θεοτόκου, δεν εδύναντο να λυπήσουν τον Θεόν,
διότι μόνη η Κυρία ΘΕΟΤΟΚΟΣ ήτο ικανή να τον ευχαριστήσει κατά πάντα και διά πάντα, και να μη τον αφήσει τόσον να λυπηθεί δια τον χαμόν και την απώλειαν των τόσων κτισμάτων του, όσον ήθελε τον κάμει να χαίρει υπερβαλλόντως διά λόγου της μόνον,
διότι αυτή μόνη ασυγκρίτως τον ηγάπησεν υπέρ πάντα, διότι αυτή μόνη υπέρ πάντα υπήκουσεν εις το θέλημα του, και διότι αυτή μόνη εστάθη χωρητική και δεκτική όλων εκείνων των φυσικών των προαιρετικών χαρισμάτων, που ο Θεός διεμοίρασεν εις όλην την κτίσιν,
εν συντομία διότι αυτή έγινεν ένας άλλος δεύτερος Κόσμος, ασυγκρίτως καλλίτερος από όλον τον νοητόν και αισθητόν Κόσμον και αρκετός μόνος να δοξάζει αιωνίως τον ποιητή εκ της καλλονής και ποικιλίας των χαρισμάτων του περισσότερον από όλην του παντός την Δημιουργία.
Συνάγεται λοιπόν εκ των ειρημένων,
ότι επειδή και ο Θεός προόρισε την Θεοτόκον κατά την προαιώνιον αυτού ευδοκίαν, ήτις είναι ουχί το επόμενον και κατ’ επακολούθησιν θέλημα του Θεού.
Αλλά το προηγούμενον και κύριον αυτού θέλημα, ως το ερμηνεύει ο μέγας της Θεσσαλονίκης Γρηγόριος (λόγος α΄ εις τα φώτα και λόγος εις την Χριστού γέννησιν). Συνάγεται λέγω εκ τούτων, ότι καθώς το περιβόλι γίνεται διά να φυτεύει το δένδρον και πάλιν το δένδρον φυτεύεται διά τον καρπόν,
τοιουτοτρόπως όλος ο νοητός και αισθητός Κόσμος έγινε δια τον σκοπόν τούτον \, ήτοι δια την Κυρίαν Θεοτόκον και πάλιν η Κυρία Θεοτόκος έγινε δια τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, και ούτως ετελειώθη η αρχαία βουλή, και ο σκοπός ο πρώτος του Θεού,
με το ότι ανε κεφαλαιώθησαν τα πάντα εν τω Χριστώ και ηνώθη η Κτίσης με τον Κτίστην, ουχί φυσικώς, ουχί προαιρετικώς , και κατά χάριν, αλλά κατ’ αυτήν την υπόστασιν, ούτος είναι ο ανώτατος βαθμός της ενώσεως, ύστερα από τον οποίον άλλος ανώτερος ούτε ευρέθη, ούτε ευρεθήσεται.
Χάρης
Περί άλλου τρόπου προσευχής διά μέσου μελέτης μπορείς ακόμη και με τούτον τον τρόπον να προσευχηθείς και να μελετήσεις επάνω εις τα ίδια πάθη του Κυρίου, διά να λάβεις το ζήτημα σου.
Τρόπος δια να προσεύχεσαι διά μέσου της Θεοτόκου Μαρία στρέφοντας τον νουν σου
Α) εις τον ουράνιον Πατέρα
2) εις τον γλυκύτατον Ιησούν,
3) και τρίτον εις αυτήν ταύτην την ενδοξοτάτη αυτού Μητέρα
174 Διότι είναι γνώμη τινών θεολόγων, ότι αν καθ’ υπόθεσιν όλα τα εννέα τάγματα των Αγγέλων ήθελον κρημνισθεί από τους Ουρανούς και να γίνουν δαίμονες, αν όλοι οι από των αιώνων άνθρωποι ήθελον γίνει κακοί και όλοι να υπάγουν εις την κόλασιν χωρίς να γλυτώσει κανείς,
αν όλλα τα κτίσματα, Ουρανός, φωστήρες, άστρα, στοιχεία, φυτά, ζώα ήθελον αποστατήσει κατά Θεού, να βγούν από την τάξιν των ΄ και να υπάγουν εις το μη όν, μ’ όλον τούτο, όλες αυτές οι κακίες των κτισμάτων, συγκρινόμενοι με το πλήρωμα της αγιότητος της Θεοτόκου, δεν εδύναντο να λυπήσουν τον Θεόν,
διότι μόνη η Κυρία ΘΕΟΤΟΚΟΣ ήτο ικανή να τον ευχαριστήσει κατά πάντα και διά πάντα, και να μη τον αφήσει τόσον να λυπηθεί δια τον χαμόν και την απώλειαν των τόσων κτισμάτων του, όσον ήθελε τον κάμει να χαίρει υπερβαλλόντως διά λόγου της μόνον,
διότι αυτή μόνη ασυγκρίτως τον ηγάπησεν υπέρ πάντα, διότι αυτή μόνη υπέρ πάντα υπήκουσεν εις το θέλημα του, και διότι αυτή μόνη εστάθη χωρητική και δεκτική όλων εκείνων των φυσικών των προαιρετικών χαρισμάτων, που ο Θεός διεμοίρασεν εις όλην την κτίσιν,
εν συντομία διότι αυτή έγινεν ένας άλλος δεύτερος Κόσμος, ασυγκρίτως καλλίτερος από όλον τον νοητόν και αισθητόν Κόσμον και αρκετός μόνος να δοξάζει αιωνίως τον ποιητή εκ της καλλονής και ποικιλίας των χαρισμάτων του περισσότερον από όλην του παντός την Δημιουργία.
Συνάγεται λοιπόν εκ των ειρημένων,
ότι επειδή και ο Θεός προόρισε την Θεοτόκον κατά την προαιώνιον αυτού ευδοκίαν, ήτις είναι ουχί το επόμενον και κατ’ επακολούθησιν θέλημα του Θεού.
Αλλά το προηγούμενον και κύριον αυτού θέλημα, ως το ερμηνεύει ο μέγας της Θεσσαλονίκης Γρηγόριος (λόγος α΄ εις τα φώτα και λόγος εις την Χριστού γέννησιν). Συνάγεται λέγω εκ τούτων, ότι καθώς το περιβόλι γίνεται διά να φυτεύει το δένδρον και πάλιν το δένδρον φυτεύεται διά τον καρπόν,
τοιουτοτρόπως όλος ο νοητός και αισθητός Κόσμος έγινε δια τον σκοπόν τούτον \, ήτοι δια την Κυρίαν Θεοτόκον και πάλιν η Κυρία Θεοτόκος έγινε δια τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, και ούτως ετελειώθη η αρχαία βουλή, και ο σκοπός ο πρώτος του Θεού,
με το ότι ανε κεφαλαιώθησαν τα πάντα εν τω Χριστώ και ηνώθη η Κτίσης με τον Κτίστην, ουχί φυσικώς, ουχί προαιρετικώς , και κατά χάριν, αλλά κατ’ αυτήν την υπόστασιν, ούτος είναι ο ανώτατος βαθμός της ενώσεως, ύστερα από τον οποίον άλλος ανώτερος ούτε ευρέθη, ούτε ευρεθήσεται.
Χάρης